روستای انگلیسی به دلیل طرح مسکن مهاجران به ترک بریتانیا رای داد

یک روستای کوچک انگلیسی در یک همه پرسی نمادین استقلال به خروج از بریتانیا رای داد

لندن - یک روستای کوچک انگلیسی به عنوان اعتراضی نمادین علیه برنامه‌های دولت برای اسکان بیش از 1200 پناهجو در یک پایگاه نظامی مجاور، به ترک بریتانیا رأی داده است.

ساکنان پیدینگتون، که حدود 350 نفر جمعیت دارد، در همه پرسی غیرالزام آور با اکثریت قاطع به جدایی رای دادند. نتایج اعلام شده روز چهارشنبه 285 رای موافق به جدایی را نشان داد و 26 نفر از اهالی روستا رای مخالف دادند.

تیم مک‌نالی، رئیس بخش، گفت: «ما پیامی مطلق، نه فقط به منطقه، نه فقط به کشور، بلکه به جهان داده‌ایم». او گفت که این منطقه از این پس به عنوان "شاهزاده پیدینگتون" شناخته می شود.

این رای جلب توجه برای مخالفت با طرح تبدیل پایگاه وزارت دفاع سابق Bicester - که حدود نیم مایل (0.8 کیلومتر) با روستا فاصله دارد - به مسکن برای مهاجران مرد برگزار شد. دولت می گوید این سایت "به گونه ای طراحی شده است که تا حد زیادی خودکفا باشد تا هر گونه تاثیری بر جامعه محلی به حداقل برساند."

ساکنان دهکده آکسفوردشایر نسبت به ایمنی، جرم و جنایت و تأثیر آن بر قیمت خانه در منطقه مرفه نشین، در 50 مایلی (80 کیلومتری) شمال غربی لندن، نگرانی ایجاد کرده اند.

حامیان اعلام استقلال را پیروزی برای قدرت مردم و دموکراسی محلی خواندند. برخی از پوشش های رسانه ای این ژست را با فیلم کمدی کلاسیک ایلینگ در سال 1949 "گذرنامه برای پیملیکو" مقایسه کردند که در آن محله ای در لندن از بریتانیا جدا می شود.

برخی دیگر گفتند که این کمپین جنبه تاریک تری داشت و ترس از تازه واردان را برانگیخت. برخی از حامیان رفراندوم پیدینگتون، مبارزه خود را با اسکان پناهندگی با نبرد بریتانیا در سال 1940 علیه آلمان نازی مقایسه کردند.

روستایی هربرت اوون، 76 ساله، پس از رای گیری در روز سه شنبه گفت که همه پرسی استقلال "فقط مربوط به پیدینگتون نیست" و افزود: "این به معنای همه چیزهایی است که پدربزرگ و مادربزرگ و والدین ما برای آن جنگیدند. امروز نبرد بریتانیا است."

مقایسه مهاجرت غیرمجاز با تهاجم به طور فزاینده ای در میان سیاستمداران از جمله نایجل فاراژ از Reform UK و گروه های راست افراطی که در سازماندهی و شرکت در تظاهرات ضد مهاجران فعال بوده اند رایج شده است.

بریتانیا از زمانی که دو سال پیش پس از آن که یک نوجوان سه دختر جوان را در حین یک کلاس رقص در نزدیکی لیورپول کشت، شاهد موجی از تظاهرات ضد مهاجران بود. مهاجم متولد بریتانیا به اشتباه در شبکه های اجتماعی به عنوان یک پناهجوی مسلمان معرفی شده بود.

معترضان سال گذشته در خارج از هتل هایی که پناهجویان در لندن و چندین شهر دیگر در آن اقامت دارند با پلیس درگیر شدند.

در ماه ژوئن، مردان نقابدار در ایرلند شمالی پس از دستگیری یک مرد سودانی به دلیل حمله چاقو، چندین خانه را در بلفاست که فکر می‌کردند محل اقامت مهاجران بود، به آتش کشیدند.

در اوایل ماه جاری، تظاهرکنندگان نقابدار بندر دوور در جنوب شرقی انگلیس را مسدود کردند و سعی کردند جلوی انتقال قایق مهاجران را به ساحل در پورتسموث در سواحل جنوبی کشور بگیرند.

دولت چپ میانه حزب کارگر، نخست وزیر اندی برنهام، می گوید که در رسیدگی به درخواست های پناهندگی با سرعت بیشتری پیشرفت می کند، به طوری که مهاجران زمان کمتری را در اقامتگاه های تحت حمایت دولت می گذرانند و مانع از عبور مردم از کانال انگلیسی با قایق های بادی می شوند.

بیش از 41000 نفر در سال 2025 این سفر خطرناک را انجام دادند، اما این تعداد تا کنون در سال جاری نسبت به مدت مشابه سال گذشته بیش از 40 درصد کاهش یافته است.

دولت همچنین متعهد شده است که مهاجران را از هتل ها و خانه های اتاق خواب - اغلب در محله های فقیرتر - به محل اقامت مناسب تر منتقل کند.

برنهام روز چهارشنبه گفت: "من قدرت احساس را درک می کنم." "من به موضوعاتی که توسط جامعه و در همه پرسی مطرح می شود نگاه خواهم کرد، اما باید اطمینان حاصل کنیم که یک برنامه عادلانه داریم" که بار پذیرش تازه واردان را در سراسر کشور گسترش می دهد.

گروه‌های پناهجو می‌گویند پادگان‌های نظامی مکان مناسبی برای اسکان پناهجویان نیستند، اما هشدار دادند که مهاجران نباید قربانی شوند.

جان فیتونبی، تحلیلگر ارشد سیاست در شورای پناهندگان گفت: «برای افرادی که از جنگ و خشونت گریخته‌اند و به بریتانیا آمده‌اند تا در امان باشند، قرار گرفتن در چنین محیط‌های دورافتاده و ناآرام تنها احساس ناامنی آنها را تشدید می‌کند.»

و همانطور که از سایت های دیگر دیده ایم، انسجام اجتماعی را تضعیف کرده اند.

پوشش 24/7 اخبار فوری و رویدادهای زنده