"روسیه در حال حاضر بخشی از کسی است که من هستم": دانشجویان آفریقایی در مسکو

مسکو، روسیه – دانشگاه دوستی مردم پاتریس لومومبا مسکو – که بیشتر با نام RUDN شناخته می شود – دیدگاهی از رابطه ای ارائه می دهد که اغلب به زبان دیپلماسی، تجارت و امنیت مورد بحث قرار می گیرد.

در آستانه اجلاس سران روسیه و آفریقا که قرار است روز چهارشنبه در پایتخت مسکو آغاز شود، راهروهای RUDN مملو از دانشجویانی است که به زبان های روسی، انگلیسی، عربی و ده ها زبان آفریقایی صحبت می کنند.

جشن‌های ملی، نمایشگاه‌های فرهنگی، غذا از سراسر قاره و باشگاه‌های دانشجویی وجود دارد که محوطه دانشگاه را به چیزی تبدیل می‌کند که فارغ‌التحصیلان آن را «مینی شهر» می‌نامند.

برای آفریقایی هایی که برای تحصیل، کار و ایجاد مشاغل در روسیه آمده اند، این رابطه یک پروژه ژئوپلیتیکی انتزاعی نیست. این توسط دوستی ها، تحصیلات، جاه طلبی های حرفه ای و تجربه روزمره زندگی در مسکو شکل گرفته است.

کتورا موسوندا، فارغ التحصیل پزشکی زامبیایی، گفت که از آمدن به روسیه پشیمان نیست.

او با تمجید از سیستم حمل و نقل، گستره رویدادها و فرصت هایی که فراتر از کلاس درس پیدا کرد، گفت: "من فکر می کنم مسکو یکی از بهترین شهرهای جهان است." سال های دانشجویی او در RUDN پر از تئاتر، آواز، اتحادیه های دانشجویی و مطالعات پزشکی بود. او گفت: «زندگی دانشجویی من بسیار رنگارنگ بود.

اما این سیستم مراقبت های بهداشتی روسیه است که قوی ترین تأثیر را روی او گذاشته است. Keturah به دسترسی آمبولانس‌ها، سرمایه‌گذاری در تجهیزات و آزمایش‌های تخصصی و توجه ویژه به پزشکان کودکان اشاره می‌کند.

او گفت: "در کشورم هرگز با آمبولانس تماس نگرفته ام. هیچ کس در خانواده ام تا به حال با آمبولانس تماس نگرفته است."

در مسکو، او تحت تأثیر کلینیک های تخصصی کودکان و سیستمی قرار گرفت که در آن مراقبت های کودکان به عنوان اولویت در نظر گرفته می شود. او امیدوار است که کشورهای آفریقایی بتوانند به جای تکیه بر بخش‌های عمومی بیش از حد در بیمارستان‌های بزرگ، سرمایه‌گذاری هنگفت‌تری در پزشکی تخصصی انجام دهند.

سفر خود او از طریق یک برنامه بورسیه دولتی روسیه امکان پذیر شد، که به متقاضیان خارجی اجازه می دهد به صورت آنلاین درخواست دهند، مدارک را از طریق مراکز فرهنگی روسیه و مقامات ملی ارسال کنند و برای مکان های دانشگاهی در روسیه رقابت کنند.

برای مسکو، چنین برنامه هایی سرمایه گذاری در پیوندهای بلندمدت است. برای دانش‌آموزانی مانند Keturah، آنها مسیری برای کسب صلاحیت‌ها و تجربه‌هایی هستند که امیدوارند به خانه برسند.

چینیاما کازومبو، یکی دیگر از دانشجویان پزشکی زامبیایی، روسیه را مکانی توصیف می‌کند که می‌تواند پتانسیل‌های خود را درک کند. در طول پنج سال، او دوستانی از چین، آسیا، روسیه و سراسر آفریقا پیدا کرد، در حالی که در رویدادهای دانشجویی شرکت کرد که روس‌ها را با فرهنگ زامبیا آشنا می‌کرد.

او گفت که سالگرد استقلال زامبیا در مسکو با رقص، نمایشگاه ها و سنت های ملی جشن گرفته شد.

هدف نهایی صرفا یک دیپلم روسی نیست.

او گفت که زامبیا به پزشکان واجد شرایط و سایر متخصصان نیاز دارد و تحصیلاتی که در روسیه دریافت می کند می تواند به او در خدمت به مردم در خانه کمک کند.

با این حال روسیه بخشی از زندگی او باقی خواهد ماند: "من در تمام زندگی ام با روس ها کار خواهم کرد... روسیه در حال حاضر بخشی از چیزی است که من هستم."

برای ابوبکر محمد ابباکر حسین از سودان، مدرس دانشگاه مسکو، روابط روسیه و آفریقا در مسیری عملگرایانه حرکت می کند، حتی اگر هنوز به پتانسیل کامل خود نرسیده باشد.

او می بیند که دولت های آفریقا به دنبال پیوندهای اقتصادی، همکاری امنیتی، انرژی و مشارکت کشاورزی با کشورهایی هستند که به حاکمیت آنها احترام می گذارند.

او خاطرنشان کرد که رابطه سودان با روسیه به 70 سال قبل باز می‌گردد که مدت کوتاهی پس از استقلال سودان آغاز شد. وی به کار باستان شناسی روسیه در اطراف اهرام باستانی سودان و همچنین آموزش متخصصان سودانی در پزشکی، کشاورزی، علوم انسانی و زبان شناسی اشاره کرد. او همچنین پتانسیل را در همکاری های معدنی و هسته ای از جمله با روس اتم می بیند.

اما او همچنین آسیب پذیری ناشی از جنگ در اوکراین را برجسته کرد.

او گفت که اختلال در صادرات غلات و روغن آشپزی روسیه و اوکراین امنیت غذایی در سراسر آفریقا را تهدید می کند. نتیجه گیری او مستقیم است: کشورهای آفریقایی به صلح، راه های تجاری قابل اعتماد و مشارکت های عملی نیاز دارند.

آرون کاسوند، مدرس و استادیار دانشگاه RUDN از زامبیا، معتقد است کشاورزی می تواند به یکی از مهمترین زمینه های همکاری روسیه و آفریقا تبدیل شود. او گفت که آفریقا زمین های قابل کشت وسیعی دارد و جمعیتی جوان و با رشد سریع دارد - میانگین سنی آنها حدود 19 سال است.

کاسونده افزود که این قاره به کود، سیستم های آبیاری، سرمایه گذاری و فناوری نیاز دارد.

چندین کشور آفریقایی علیرغم داشتن زمین و نیروی کار مورد نیاز برای تولید بیشتر، واردکننده خالص مواد غذایی هستند. کاسوند معتقد است که روسیه، یکی از تولیدکنندگان عمده گندم و کود در جهان، می تواند نه تنها از طریق صادرات غلات بلکه از طریق فناوری هایی که به کشاورزان آفریقایی کمک می کند تا بازدهی خود را افزایش دهند و امنیت غذایی پایدار ایجاد کنند.

برای حفی احمد از کنیا، مرز بعدی همکاری اقتصادی گسترده تر است.

او گفت که کنیا ممکن است از نظر قلمرو و جمعیت کوچکتر از روسیه باشد، اما دارای نیروی کار تحصیل کرده، پزشکان و پرستاران ماهر، منابع طبیعی و پتانسیل رشد قابل توجهی است. تبادل فرهنگی نیز اهمیت دارد. او معتقد است که کنیایی‌ها و روس‌ها بیشتر از آن چیزی که خیلی‌ها تصور می‌کنند مشترک هستند - این تصور با دوستی نزدیک او با یک روسی تقویت شده است.

چیزی که این صداها را متحد می کند، نه شور و شوق کورکورانه است و نه درخواست از آفریقا که طرف های ژئوپلیتیکی را انتخاب کند. آنها خواهان همکاری برای تولید مزایای قابل اندازه گیری هستند: متخصصان واجد شرایط، مراقبت های بهداشتی مدرن، امنیت غذایی، فناوری، مشاغل و تنوع فرهنگی.

این که آیا شریک آن روسیه، چین، ایالات متحده یا اروپا باشد، سوالی که برای کشورهای آفریقایی مطرح می شود این است که آیا این رابطه از منافع ملی و توسعه حمایت می کند یا خیر. در محوطه ای که حول دوستی بین المللی ساخته شده است، این پیامی است که آینده روابط روسیه و آفریقا را شکل می دهد.