روس ها برای انتخاباتی با انتخاب کمتر از همیشه آماده می شوند

در سال 2007 در طنز سیاسی روسی «روز انتخابات»، گروهی از مدیران رادیو برای انتخاب فرماندار جدید به منطقه ای استانی فرستاده می شوند. وظیفه آنها ایجاد یک نامزد، جلب رأی دهندگان و اطمینان از انتخاب فرد مناسب است.

یک آهنگ از موسیقی متن فیلم که توسط پانک راک سرگئی شنوروف خوانده شد، تبدیل به یک عبارت ملی شد: "انتخابات! انتخابات! همه نامزدها مادر هستند!"

اما چیزی که زمانی کمدی سیاسی بود، اکنون مانند نگاهی اجمالی به دورانی متفاوت است. انتخابات در آن زمان ممکن است بدبینانه و دستکاری شده باشد، اما همچنان دربرگیرنده ظاهری از رقابت واقعی بود.

نزدیک به دو دهه بعد، در حالی که روسیه برای اولین بار از زمان حمله به اوکراین، دومین دومای دولتی جدید را انتخاب می کند، سوال این است که چقدر از این رقابت باقی مانده است.

هنگامی که روس ها در 18 تا 20 سپتامبر به پای صندوق های رای بروند، 450 قانونگذار در مجلس دومای ایالتی و همچنین قانونگذاران منطقه ای و فرمانداران در 11 منطقه زمانی کشور را انتخاب خواهند کرد.

در میان احزاب سیاسی اصلی که برای کرسی‌های دوما - مهمترین انتخابات روسیه در سال جاری - رقابت می‌کنند، می‌توان به حزب حاکم و طرفدار کرملین، حزب کمونیست، حزب لیبرال دموکرات (LDPR)، روسیه عادل، مردم جدید و یابلوکو اشاره کرد.

کارشناسان می گویند پلتفرم های این احزاب به طور کلی مشابه است و تا حد زیادی از سیاست های کرملین حمایت می کند. تنها استثنا یابلوکو است که بر اساس یک پلتفرم ضد جنگ کارزار انتخاباتی می کند، اما از رای گیری در لیست حزب دومای ایالتی منع شد، رقابت سراسری که در آن رای دهندگان یک حزب را به جای یک نامزد فردی انتخاب می کنند.

انتظار می رود که روسیه متحد که در حال حاضر 321 کرسی از 450 کرسی دومای ایالتی را در اختیار دارد، اکثریت آرا را به دست آورد. با این حال، کارشناسان می گویند که انتخابات همچنان یک معیار مهم برای سنجش احساسات عمومی است.

این انتخابات همچنین در چهار منطقه نیمه اشغالی اوکراین که مسکو مدعی است آن‌ها را ضمیمه کرده و درگیری‌ها ادامه دارد، برگزار می‌شود.

رای گیری در طول سه روز پخش خواهد شد، در حالی که 33 منطقه رأی گیری الکترونیکی را ارائه می دهند - دو اقدامی که به گفته منتقدان می تواند دستکاری نتایج را آسان تر کند.

کارشناسان در مورد چگونگی و زمان دقیق از دست دادن رقابت در انتخابات روسیه متفاوت هستند، اما آنها موافقند که حمله به اوکراین در سال 2022 نقطه عطف بزرگی بود.

دانشمندان علوم سیاسی اکنون روسیه را به عنوان یک سیستم اقتدارگرای انتخاباتی توصیف می کنند: حکومتی استبدادی که به برگزاری انتخابات ادامه می دهد و در عین حال شرایطی را که تحت آن برگزار می شود کنترل می کند.

اورا جان رویتر، استاد علوم سیاسی در دانشگاه ویسکانسین-میلواکی و کارشناس سیاست های انتخاباتی روسیه گفت: «شما نمی توانید آشکارا خواستار پایان جنگ باشید و نمی توانید آشکارا مشروعیت [ولادیمیر] پوتین را به چالش بکشید.

او به مسکو تایمز گفت: فراتر از آن، نامزدها و احزاب در حال رقابت اندکی آزادی دارند تا در مورد سایر موضوعات سیاسی در چارچوب آن محدودیت‌ها بحث کنند.

اکاترینا شولمان، مفسر سیاسی تبعیدی، گفت که در سال 2011، مقامات از قبل در حال شکل دادن به ترکیب دوماهای متوالی با "درجه مطلوب" بودند و آنها "تفاوت قابل توجهی با یکدیگر نداشتند."

شولمن توضیح داد که برای کرملین، روسیه متحد "همیشه باید دارای اکثریت قانون اساسی باشد"، در حالی که احزاب دیگر باید جایگاه خود را بدانند و "در روند قانونگذاری روان و پرانرژی دخالت نکنند - اساسا لوایح ارسال شده از شاخه های مختلف دولت اجرایی."

او افزود: این باور اشتباه است که "قبلا بقایای آزادی وجود داشته است که اکنون کاملا از بین رفته است."

اما کارشناسان می گویند که دامنه گزینه های سیاسی موجود در اختیار رای دهندگان حتی با اقدامات رسمی به شدت کاهش یافته است.

وادیم ترنووی، کارشناس پروژه اطلس انتخابات گفت: «طی 10 سال گذشته، تعداد احزاب سیاسی ثبت شده قانونی از 75 به 17 کاهش یافته است.

او گفت که برای اولین بار از سال 2012، "تنها احزابی که از جمع آوری امضای رای دهندگان مستثنی هستند، توانستند لیست نامزدها را برای انتخابات دومای ایالتی معرفی کنند." بر اساس قوانین روسیه، احزاب باید 200000 رای دهنده را امضا کنند تا در صندوق رای حاضر شوند، مگر اینکه قبلا در دومای ایالتی نماینده داشته باشند یا حداقل در یک مجلس منطقه ای کرسی کسب کرده باشند.

ترنووی گفت که تعداد نامزدهای انتخابات در همه سطوح از سال 2022 حدود 20 درصد کاهش یافته است. این رقم به کسانی اشاره دارد که خود را مطرح کردند، نه کسانی که در نهایت ثبت نام کردند - که نشان می دهد حتی تمایل به شرکت در انتخابات در حال کاهش است.

کارشناسان کاهش علاقه را به عدم تعادل فزاینده بین خطرات و مزایای حضور در سیاست مرتبط می دانند. ترنووی گفت که سرکوب نه تنها بر فعالان جامعه مدنی و نامزدهای ضد جنگ یابلوکو، بلکه بر اعضای حزب کمونیست و LDPR در برخی مناطق تأثیر گذاشته است.

او افزود که حتی اعضای برجسته روسیه متحد از فشارهای داخل حزب خود در جریان انتخابات مقدماتی شکایت کرده اند و برخی با اتهامات جنایی روبرو شده اند.

او گفت: "در نتیجه، بسیاری از افرادی که ممکن است در انتخابات شرکت کنند با شانس واقع بینانه برای عملکرد خوب، به سادگی انتخاب نمی کنند که نامزد نشوند. این باعث می شود رای دهندگان فرصت کمتری برای شنیدن نظرات مختلف و شنیدن صدای خود داشته باشند."

فرسایش سیستم سیاسی و انتخاباتی روسیه در اواسط دهه 2000 آغاز شد، زیرا کرملین کنترل خود را بر رسانه ها سخت تر کرد و علیه الیگارشی هایی که نفوذ سیاسی را جمع کرده بودند، حرکت کرد. اما در برخی مواقع، این کاهش کند شد و برخی اصلاحات برای مدت کوتاهی فضا را برای رقابت سیاسی باز کرد.

انتخابات مستقیم فرمانداری بین سال‌های 2004 تا 2012 لغو شد، اگرچه این محدودیت در برخی مناطق همچنان پابرجاست. انتخابات مستقیم شهرداران همچنین در پایتخت های منطقه و شهرهای بزرگ لغو شده است، در حالی که مقررات حاکم بر احزاب سیاسی تشدید شده است.

اقدامات اخیر شامل قوانینی است که «عوامل خارجی» را از نامزدی منع می‌کند و محدودیت‌های بیشتری برای ناظران مستقل انتخابات ایجاد می‌کند.

سازمان مستقل نظارت بر انتخابات گولوس، که از سال 2000 تخلفات انتخاباتی را مستند کرده بود، سال گذشته پس از زندانی شدن رئیس مشترک آن در آنچه که حامیان آن تلاشی برای ساکت کردن این گروه خواندند، مجبور به تعطیلی شدند.

ترنووی با اشاره به تلاش الکسی ناوالنی، منتقد فقید کرملین برای راه اندازی کمپین ریاست جمهوری در سال 2018 و همچنین اعتراضات گسترده به حذف نامزدهای مخالف از انتخابات دومای شهر مسکو در سال 2019، گفت: این محدودیت ها "در واقع پاسخی به تقاضای فزاینده عمومی برای مشارکت سیاسی و پاسخگویی بیشتر از سوی مقامات بود."

سرنوشت یابلوکو، تنها حزب ثبت‌شده که در یک پلتفرم حامی صلح فعالیت می‌کند، شاید بیش‌ترین گویای محدودیت‌های کمپین 2026 باشد.

یک دادگاه در تصمیم خود مبنی بر ممنوعیت یابلوکو از رای گیری فهرست حزبی در دومای ایالتی، به نقض های ادعایی مربوط به بودجه خارجی، مواد تبلیغاتی توزیع شده از طریق پلتفرم های محدود خارجی و قوانین کپی رایت اشاره کرد. حزب تخلفات را رد می کند.

یابلوکو هنوز کاندیداهایی را ثبت نام کرده است که در مناطق تک عضوی، یک منطقه جغرافیایی مشخص که یک قانونگذار را برای دومای ایالتی انتخاب می‌کند، و همچنین در انتخابات قانون‌گذاری منطقه‌ای شرکت می‌کنند.

به گفته روزنامه تبعیدی ویورستکا، در مجموع، حداقل 36 نامزد مخالف از شرکت در انتخابات دومای ایالتی و قانونگذاری منطقه ای منع شدند. ویورستکا گفت که بیش از نیمی از این موارد مربوط به نامزدهای یابلوکو بود.

هفده تن از این نامزدها به دلیل پست‌های آنلاینی که از ناوالنی در فهرست فدرال «افراطی‌ها و تروریست‌ها» نام برده شده بود، رد صلاحیت شدند. هفت نفر دیگر به دلیل به اشتراک گذاری پیوندهای فیس بوک و اینستاگرام که در روسیه ممنوع هستند یا برای نمایش لوگوی پلتفرم ها ممنوع شدند.

بوریس نادژدین، که مبارزات انتخاباتی ضدجنگ او در سال 2024، صف‌های طولانی از طرفدارانش را پیش از رد صلاحیت مقامات جلب کرد، یکی دیگر از نامزدهای احتمالی امسال است.

او پس از جریمه شدن به دلیل نمایش نمادهای ادعایی «افراطی» در عکس ناوالنی، برای مدت کوتاهی بازداشت و به عنوان «عامل خارجی» تعیین شد، از نامزدی در دومای دولتی به عنوان یک مستقل منع شد. او روسیه را در ماه اوت ترک کرد.

در میان این محدودیت‌ها، علاقه عمومی - و حتی علاقه خود نامزدها - محدود به نظر می‌رسد.

در حالی که مناظره های تلویزیونی به طور رسمی بخشی از کارزار انتخاباتی است، پوتین هرگز در یک مناظره شرکت نکرده است و بسیاری از نامزدهای روسیه متحد از این کار پیروی کرده اند.

در ریازان، رادیو و تلویزیون دولتی Rossia 1 دو روز متوالی را در تلاش برای جمع آوری نامزدهای دومای دولتی در استودیوی خود ناموفق گذراند. هر دو بار مجری برنامه را مدت کوتاهی پس از معارفه به پایان رساند چون کسی حاضر نشده بود.

بر اساس نظرسنجی که در ماه ژوئن توسط مرکز نظرسنجی مستقل لوادا منتشر شد، شصت و شش درصد از روس‌ها نمی‌دانند که انتخابات دومای ایالتی چه زمانی برگزار می‌شود، در حالی که 28 درصد گفتند که قصد شرکت در انتخابات را ندارند.

در میان کسانی که قصد شرکت در انتخابات را ندارند، 41 درصد گفتند که رای آنها تفاوتی نخواهد داشت، در حالی که 24 درصد معتقد نیستند که انتخابات عادلانه خواهد بود.

با این حال ترنووی گفت که ثبت اولیه حزب ضد جنگ یابلوکو - حتی بدون هیچ رهبر حزبی مشخصی - با این وجود باعث "بسیج خود به خودی بخشی از رای دهندگان ضد جنگ" شد.

و هنگامی که یابلوکو از رای گیری در لیست حزب در دوما منع شد، اطلس انتخابات افزایش 80 برابری علاقه به حزب را در رسانه های اجتماعی ثبت کرد.

ترنووی این را با مبارزات انتخاباتی کوتاه نادژدین در سال 2024 مقایسه کرد که با کاهش حمایت از جنگ در نظرسنجی‌ها همزمان شد.

او افزود: «اگر یابلوکو در برگه رأی [برای فهرست حزب دومای دولتی] باقی می‌ماند، طبق قانون، از اواخر ماه اوت از زمان پخش رایگان در بزرگترین ایستگاه‌های تلویزیونی و رادیویی کشور برخوردار می‌شد... که می‌توانست تأثیر قابل‌توجهی بر افکار عمومی داشته باشد».

او به نظارت اطلس انتخابات بر رسانه های اجتماعی اشاره کرد که در ماه گذشته نشان داد مردم بیشتر نگران محدودیت های فزاینده رقابت سیاسی هستند تا آنچه که مقامات از جمله پوتین انجام می دهند.

او گفت: "از نظر من، این یک تغییر مهم در افکار عمومی و احتمالا نتیجه اصلی" این انتخابات است.

ما با چالش های بی سابقه ای روبرو هستیم. دفتر دادستانی کل روسیه، مسکو تایمز را به عنوان یک سازمان "نامطلوب" معرفی کرده است که کار ما را جرم انگاری کرده و کارکنان ما را در معرض خطر پیگرد قانونی قرار می دهد. این به دنبال برچسب ناعادلانه قبلی ما به عنوان "عامل خارجی" است.

این اقدامات تلاش های مستقیمی برای ساکت کردن روزنامه نگاری مستقل در روسیه است. مقامات ادعا می کنند که کار ما "تصمیمات رهبری روسیه را بی اعتبار می کند." ما چیزها را متفاوت می بینیم: ما تلاش می کنیم تا گزارش دقیق و بی طرفانه ای درباره روسیه ارائه دهیم.

ما، روزنامه نگاران مسکو تایمز، از ساکت شدن خودداری می کنیم. اما برای ادامه کار به کمک شما نیاز داریم.

حمایت شما، هر چقدر هم که کوچک باشد، دنیای متفاوتی را ایجاد می کند. اگر می توانید، لطفا ماهانه با شروع فقط 2 دلار از ما حمایت کنید. راه اندازی آن سریع است و هر کمکی تأثیر قابل توجهی دارد.

با حمایت از مسکو تایمز، شما از روزنامه نگاری آزاد و مستقل در برابر سرکوب دفاع می کنید. ممنون که کنار ما ایستادید