"روس‌ها مشکل در نهایت بودند": ملوان مت رادرفورد که توسط FSB رهگیری می‌شود در حالی که تلاش می‌کرد به تنهایی اقیانوس منجمد شمالی را دور بزند.

ملوان مت رادرفورد چندین سال در آرزوی تبدیل شدن به اولین کسی بود که اقیانوس منجمد شمالی را به صورت انفرادی و بدون کمک دور زد. او سرانجام در 25 ژوئن از گرینلند غربی برای رسیدن به این هدف حرکت کرد، اما برخوردهای تهدیدآمیز با آژانس امنیتی روسیه کمتر از دو ماه بعد او را مجبور به تغییر مسیر کرد.

رادرفورد موسس و مدیر اجرایی سازمان غیرانتفاعی محیط زیست پروژه تحقیقات اقیانوس است که داده های دریایی را از یک قایق بادبانی جمع آوری و تجزیه و تحلیل می کند. مسیر او او را در اطراف نوک جنوبی گرینلند، از طریق تنگه دانمارک و به دریای گرینلند برد. از آنجا، او از طریق دریاهای نروژ و بارنتز عبور کرد و در اواسط ماه اوت به مجمع الجزایر نوایا زملیا روسیه رسید.

او قصد داشت به کانادا ادامه دهد و سفر خود را از همان جایی که شروع کرده بود به پایان برساند، اما مقامات روسی او را در مسیر خود متوقف کردند و به او دستور دادند که دور بزند.

در راه بازگشت به خانه، رادرفورد به لایو ساینس درباره ماجراجویی‌هایش و اینکه چرا می‌خواهد این حلقه را کامل کند، گفت. در مصاحبه ای در 23 سپتامبر، او همچنین فاش کرد که در تلاش بعدی خود برای جلوگیری از رهگیری دیگر روسیه چه کاری متفاوت انجام خواهد داد.

ساشا پاره: در حال حاضر کجا هستید و شرایط چگونه است؟

مت رادرفورد: من تقریبا در نیمه راه بین گرینلند و نیوفاندلند در دریای لابرادور هستم. شرایط خیلی بد نیست. منظورم این است که به یک باد نزدیک است، اما کاملا باد نیست. [ یادداشت سردبیر: باد به عنوان ناحیه ای از بادهای سطحی پایدار با سرعت 34 تا 47 گره (39 تا 54 مایل در ساعت) تعریف می شود. ] انجام هر کاری کمی سخت است. من ظرف‌هایی در سینک دارم که همه در آنجا فرو رفته‌اند و واقعا باید با آن‌ها سر و کار داشته باشم - اما حوصله ندارم، زیرا شما فقط در حال پرت شدن هستید. امواج روی کابین خلبان می‌کوبند.

به طور معمول، من تماس‌های ویدیویی را زیر یک طفره زن انجام می‌دهم.

SP: شما پس از یک سفر نسبتا خطرناک به سمت خانه به مریلند می روید. چه مدت در دریا بودید؟

MR: من در اواسط ماه مه ترک کردم، و اساسا از آن زمان تا کنون در حال انجام هستم. در حال حاضر، در حال حاضر، فقط چند روز است که در دریا هستم، زیرا چند روز پیش گرینلند را ترک کردم. طولانی ترین مسیری که امسال به طور مداوم در دریا بودم 59 روز است، اگرچه من قصد داشتم بیشتر از آن انجام دهم، بنابراین این کار بد بود. اساسا، من تلاش می‌کردم یک دور زدن بی‌وقفه و با دست در قطب شمال انجام دهم. همه چیز از آنجا بیرون آمد. من در سال 2018 تلاش کردم، اما شما نتوانستید مجوزهای روسیه را دریافت کنید. و در نهایت [امسال] مشکل روس ها بودند.

من اساسا از بوروکراسی روسیه شکست خوردم. و امسال چیزهای عجیبی با یخ در آنجا اتفاق افتاد. [ یادداشت سردبیر: بخش‌هایی از قطب شمال به دلیل تابستان نسبتا سرد و میدان‌های یخی جامد غیرقابل عبور بودند. ]

مسیر رادرفورد او را به سواحل روسیه نزدیک کرد، جایی که FSB او را رهگیری کرد. (اعتبار تصویر: پروژه تحقیقاتی اقیانوس) SP: چه اتفاقی برای روس ها افتاد که شما را مجبور به عقب نشینی کرد؟

MR: FSB من را گرفت. [یادداشت سردبیر: سرویس امنیت فدرال (FSB) آژانس امنیتی اصلی روسیه و جانشین KGB اتحاد جماهیر شوروی است.] آنها در واقع دو بار مرا سوار کردند. من هرگز در زندگی ام در اقیانوس سوار نشده ام و 20 سال است که در همه جا دریانوردی کرده ام. من تقریبا 1000 مایل [1600 کیلومتر] را به روسیه رساندم. وارد مسیر دریای شمال شدم. اگر فقط یک خط به سمت شمال بکشید، من قرار بود شمال غرب چین باشد - تقریبا در نیمه راه دور دنیا در قطب شمال بود. تقریبا به نیمه راه رسیدم، زیرا از Aasiaat، گرینلند شروع کردم.

یک بار سوارم کردند و بعد چرخاندند و دوباره سوارم کردند. حدس می‌زنم این وضعیت کمی عجیب است. دو روز بعد از اینکه برگشتم، یخی که منتظر باز کردنش بودم باز شد، و برایشان ایمیلی فرستادم - NSRA، انجمن مسیر دریایی شمال در مسکو - و گفتم: "هی، باز است. می‌توانم خیلی لطفا بروم؟" و آنها فقط از دست من عصبانی شدند، مثلا "تو مجوزت را نقض می کنی، باید برگردی."

SP: شما قصد دارید سال آینده دوباره دور زدن را امتحان کنید. آیا برای اطمینان از تکمیل آن کار متفاوتی انجام می دهید؟

MR: قایق برای رفتن بسیار خوب است - که عالی است، زیرا زمان غرق شدن بسیار زیاد است. در حالت ایده‌آل، امیدوارم، اگر بتوانم دوباره مانند امسال به شمال [مجمع‌الجزایر نروژ] سوالبارد بروم، سپس در شمال [مجمع‌الجزایر روسیه] سرزمین فرانتس یوزف می‌مانم، و اساسا تمام مسیر را از سوالبارد تا گذرگاه شمال غربی و فراتر از آن تا آلاسکا، سوار بر کلاهک یخی قطبی خواهم کرد.

زیرا من نحوه عملکرد FSB را یاد گرفته ام و می دانم که کشتی های خود را در کجا نگه می دارند. با وجود اینکه من در شمال نوایا زملیا بودم، آنها هنوز هم توانستند من را بگیرند. اما اگر من آنجا باشم، شمال فرانک یوزف، آن‌قدر دور نمی‌روند، بنابراین نمی‌توانند مرا به آنجا ببرند. من چند چیز دیگر را کشف کرده ام که حتی نمی خواهم صادقانه بگویم - راه حل هایی وجود دارد که آنها را وادار کنم [من را تنها بگذارند]. یه کم ساکت میرم

NSRA به شما اجازه انجام این کار را می دهد، اما FSB افرادی هستند که در آن گشت زنی می کنند. و FSB NSRA را دوست ندارد. وقتی سوار من شدند این را فهمیدم، زیرا فکر می کنند که آنها هستند که باید مسیر دریای شمال را کنترل کنند، نه NSRA. بنابراین [یک] گوشت گاو بین آنها وجود دارد. آنها صحبت نمی کنند کمبود ارتباط وجود دارد که به نفع من است. من می توانم به سمت NSRA تکیه بدهم، زیرا آنها قایق ندارند. آنها قرار نیست شما را سوار کنند. و آنها کسانی هستند که باید هر 24 ساعت در مسکو با آنها چک کنید. شما باید هر 24 ساعت یک ایمیل برای آنها ارسال کنید.

بنابراین من همه این کارها را با آن بچه ها انجام خواهم داد، اما فکر می کنم راه هایی وجود دارد که می توانم از FSB حتی با دانستن اینکه اساسا کجا هستم، جلوگیری کنم، در حالی که همچنان از مجوز خود در NSRA تبعیت می کنم.

اساسا، من باید مسیر دریای شمال را بدون رسیدن به 12 مایلی [19 کیلومتری] از هیچ زمین روسیه، دوره انجام دهم - حتی یک جزیره کوچک، حتی یک صخره بیرون زده که 10 فوت در 10 فوت [3 در 3 متر] است. این واقعا مشکل خواهد بود، زیرا تعداد زیادی جزیره کوچک در آنجا وجود دارد. اما FSB بیشتر در سمت اروپایی است. آنها تقریبا هیچ قایق در سمت شرق یا وسط ندارند. بنابراین، اگر بتوانید با در آغوش گرفتن ساحل به سمت شمال جهنم، از سمت اروپایی عبور کنید، امیدوارم بتوانم از جایی که آنها گشت می‌زنند بگذرم، و سپس می‌توانم از طریق آن تیراندازی کنم.

هیچ کس دیگری در جهان این کار را انجام نمی دهد - هیچ کس دیگری در قطب شمال، هیچ کس دیگری در هیچ کجا. به معنای واقعی کلمه هیچ آب دیگری روی زمین وجود ندارد که شما باید مجوز دریافت کنید، و سپس باید به این شکل سوار شوید. فقط روسیه و فقط شمال روسیه است. و این به این دلیل است که آنها فکر می کنند مقدار زیادی گاز طبیعی در بالای روسیه مدفون است. بنابراین روسیه تلاش می کند تا همه چیز را به قطب شمال ادعا کند.

از نظر فنی، آب‌های بین‌المللی است، بنابراین سازمان ملل می‌گوید: «نه، این درست نیست». و روسیه می‌گوید: «درباره آن چه می‌توان کرد؟» بحث کردن با آن سخت است - و این در شمال روسیه است، بنابراین هیچ کس دیگری آنجا نیست. آنها اختیار دارند، و همه یخ شکن ها و هر چیز دیگری را دارند.

همه چیزهای دیگر تقریبا مشابه هستند. باید سس تندم را بهتر محکم کنم، چون هر بار که کابینت را باز می کنم، همه جا می ریزند. چیزهای کوچکی مانند آن وجود دارد - چیزهایی با کیفیت زندگی. احتمالا چند جوراب گرم‌دار دیگر می‌آورم - جوراب برقی و دستکش برقی. سعی می‌کنم ویدیوهای بهتری بسازم - اما سازنده محتوا نیستم و نمی‌خواهم تأثیرگذار باشم.

رادرفورد سال آینده تلاش دیگری برای دور زدن قطب شمال انجام خواهد داد. (اعتبار تصویر: مت رادرفورد) SP: می توانید کمی در مورد سابقه خود بگویید و چه چیزی شما را به این نقطه رساند؟

MR: من تمام این دور قاره آمریکا را - بدون توقف، با یک دست - در سال 2011 انجام دادم، جایی که 309 روز را تنها در دریا در این قایق کوچک 27 فوتی (8 متری) گذراندم. وقتی از آن سفر بزرگ و دیوانه وار برگشتم - که مستندی درباره ["نقطه قرمز روی اقیانوس: داستان مت رادرفورد"] ساختم - یک سازمان غیرانتفاعی به نام پروژه تحقیقات اقیانوسی ایجاد کردم، جایی که اساسا از قایق های بادبانی برای انجام تحقیقات استفاده می کنیم. ما بیشتر در سال‌های 2013 و 2014 روی میکروپلاستیک‌های مرتبط با زباله‌ها تمرکز کردیم.

در سال 2013، ما سمت شرقی زباله‌دان اقیانوس اطلس را ترسیم کردیم، زیرا هیچ‌کس به سمت شرقی آن نرسیده بود. فکر کنم 160000 قطعه در هر کیلومتر مربع بود یا چیزی شبیه این. و سپس، ما در سال 2014 با دانشگاه توکیو کارهایی را در بخش زباله اقیانوس آرام انجام دادیم. ما یک مقاله مشترک با آنها انجام دادیم.

اما بیشتر چیزی که ما روی آن تمرکز می کنیم، تحقیقات قطب شمال است. از سال 2015، ما به سمت گرینلند - گاهی اوقات گذرگاه شمال غربی نیز، اما در درجه اول گرینلند - در حال انجام تحقیقات مربوط به یخچال های طبیعی، در بیشتر موارد هستیم. یک نوع یخچال منتهی به اقیانوس دارای رودخانه ای از آب ذوب شده در زیر آن است و بالا آمدن آن ایجاد می کند و بالا آمدن آن دارای مواد مغذی است. بنابراین مواد مغذی را با اقیانوس مخلوط می کند و این دستور العمل عالی برای رشد فیتوپلانکتون و زئوپلانکتون ایجاد می کند.

و سپس، ما به مراحل مختلف فروپاشی بین یخچال های منتهی به اقیانوس، یخچال های طبیعی عقب نشینی شده از خشکی یا آبدره های یخ زدایی شده نگاه می کنیم. در فاز میانی، زمانی که یخچال شروع به عقب نشینی در خشکی می کند، اساسا رودخانه ای از آب گل آلود ایجاد می کند. آبدره را به گودال گلی تبدیل می کند. اگر در گودال گلی باشید نمی توانید فتوسنتز کنید.

پروژه تحقیقات اقیانوس یک سازمان غیرانتفاعی است که به مطالعه قطب شمال و خلیج چساپیک می پردازد. (اعتبار تصویر: مت رادرفورد) SP: آیا شما نمونه ها یا داده هایی را در این سفر جمع آوری کرده اید؟

MR: خوب، در یک قایق در این شرایط کمی مشکل است. من 50 نمونه گرفتم که فقط نمونه های آب بود و آن ها از نیوفاندلند تا آسیات گرینلند بودند. نیکول [نیکول ترنهولم، مدیر علمی پروژه تحقیقات اقیانوس] یک دوره کارآموزی ناسا در JPL [آزمایشگاه رانش جت] دارد. او در حال انتشار مقاله ای بود که به مدل آنها نگاه می کرد که آنها [ECCO-Darwin] دارند، و من به نوعی وارد مقاله شدم - خوب، سازمان با کمک نیکول این کار را انجام داد - با افزودن این نمونه ها. اکنون داده‌های درجا، داده‌های فیزیکی، داریم که می‌توانیم با داده‌های مدل مقایسه کنیم.

این تنها کاری بود که امسال انجام دادیم. این یک کشش چند هزار مایلی با 50 نمونه آب در آن است، بنابراین یک چیز کاملا ساده است.

نیکول در تلاش است چندین مقاله علمی با بازبینی همتا را از داده های قبلی ما منتشر کند. او ترافیک زیادی از داده ها دارد، بنابراین به مدتی زمان نیاز داشت تا مقالاتی را که ما در چند سال گذشته جمع آوری کرده بودیم، منتشر کند. به هر حال پولی نیست. من هنوز می توانستم چند نمونه را در راه آن بالا [گرینلند] بگیرم. و تلاش می کند از طریق آن سازمان غیرانتفاعی را تبلیغ کند، زیرا مردم به این چیزها توجه بیشتری نسبت به اکتشافات تحقیقاتی سنتی می دهند.

انحصاری Live Science Pro

«اگر می‌خواهید جنایتکار باشید، جای بهتری برای انجام آن وجود ندارد»: نویسنده رز جورج به اعماق تاریک صنعت ماهیگیری شیرجه می‌زند.

راهنمایان سابق تور قطب جنوب به محققان گفتند که چرا از این صنعت دردسرساز کناره گیری کردند: «آنها لیاقت این زیبایی و این شکنندگی نفس گیر را ندارند».

لایه اوزون قرار بود شفابخش باشد. پس چرا سوراخ ازن قطب جنوب امسال اینقدر بزرگ است؟

SP: وقتی این هدف را مشخص کردید، چه امیدی به پروژه تحقیقات اقیانوس دارید؟

MR: اساسا، ما در تلاش هستیم تا سازمان را در چند سال آینده گسترش دهیم. من می خواهم یک یا دو دانشمند دیگر بیاورم، زیرا ما سه ماه در گرینلند آنجا هستیم، و گاهی اوقات به گذرگاه شمال غربی می رویم - و این برای یک دانشمند زیاد است.

مشکل بزرگی که ما داریم این است که زمانی که ایلان ماسک بخشی از DOGE [ایالات متحده آمریکا] بود. وزارت کارآیی دولت]، آنها مقدار زیادی از بودجه قطبی را کاهش دادند - چیزی حدود 88٪ از آن - زیرا ظاهرا تغییرات آب و هوایی یک فریب است و آنها از آن متنفرند و شما هم اجازه ندارید در مورد آن تحقیق کنید، درست است؟

اصولا هیچ کس پول ندارد. ما معمولا بودجه NSF [بنیاد ملی علوم] را دریافت نمی کنیم. ما بودجه بیشتری از بنیاد دریافت می کنیم، زیرا دریافت بودجه NSF، حتی قبل از این همه چیز، دشوار است. اکنون که بودجه در سطح دولتی قطع شده است، دانشمندان بیشتری به دنبال کمک های مالی بنیاد هستند که قبلا رقابت بسیار کمتری برای آن داشتیم. این کار را نیز کمی دشوار می کند، زیرا اکنون آنها سیل درخواست هایی دریافت می کنند که معمولا در گذشته دریافت نمی کردند.

برای وضوح این مصاحبه فشرده و کمی ویرایش شده است.

به ما در بهبود Live Science Pro کمک کنید: ما همیشه در تلاش هستیم تا محتوای خود را بهتر کنیم. نظرات خود را در مورد Pro در اینجا برای ما بگذارید.