روند هفت دهه انتخابات ریاست جمهوری پیش بینی می کند که دموکرات ها در سال 2028 پیروز خواهند شد
بر اساس الگوی تاریخی پدیده کرسیهای باز که در آن حزب رئیسجمهور از زمان جنگ جهانی دوم، هفت مورد از هشت رقابت را از دست میدهد، روندهای کنونی نشان میدهد که یک دموکرات در انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۸ پیروز خواهد شد، مگر اینکه شرایط اقتصادی و تاییدیه خاصی برآورده شود.
یک روند تاریخی قوی در انتخابات ریاست جمهوری نشان می دهد که دموکرات ها در سال 2028 برنده کاخ سفید خواهند شد. بگذارید آن را "پدیده صندلی باز" بنامیم. کرسی باز زمانی اتفاق میافتد که رئیسجمهور فعلی بهدنبال دورهای دیگر، چه بر اساس قانون یا به انتخاب خود نباشد. از زمان جنگ جهانی دوم، هشت انتخابات ریاست جمهوری بدون کرسی برگزار شده است. حزب رئیس جمهور فعلی هفت نفر از آنها را از دست داده است. تنها پیروزی جمهوری خواهان در سال 1988 این روند را قطع کرد.
آیا آن شرایط برنده از 40 سال پیش میتواند برای جمهوریخواهان در رقابتهای کرسی آزاد 2028 اعمال شود؟ در سال 1952، کاخ سفید از دموکرات به جمهوری خواه تغییر مکان داد. این امر پس از آن صورت گرفت که رئیس جمهور هری اس ترومن اعلام کرد که به دنبال یک دوره دوم کامل نخواهد بود. در ماه گذشته، میزان رضایت شغلی او به 22 درصد کاهش یافته بود. او قبلا نزدیک به هشت سال خدمت کرده بود که از 12 آوریل 1945 پس از مرگ رئیس جمهور فرانکلین دی. روزولت آغاز شد. ترومن در بسیاری از پرآشوب ترین سال های قرن بیستم حکومت کرد.
اما پس از آن جمهوری خواهان با انتخاب قهرمان جنگ جهانی دوم، ژنرال دوایت دی. آیزنهاور، پیروز شدند. در سال 1960، ریاست جمهوری به دموکرات ها بازگشت. پس از دو دوره ریاست جمهوری آیزنهاور، سناتور جان اف کندی (D-Mass.) معاون رئیس جمهور فعلی، ریچارد نیکسون (R) را شکست داد. کندی در 43 سالگی مظهر خوش بینی جوانی، تعهد به خدمات ملی و رهبری برای دهه جدید بود. سپس، در سال 1968، رئیسجمهور لیندون جانسون، جانشین کندی، در بحبوحه عدم محبوبیت فزاینده بر سر جنگ شدید ویتنام، از شرکت برای دومین دوره کامل ریاست جمهوری خودداری کرد.
در نتیجه، معاون رئیس جمهور سابق، ریچارد نیکسون، معاون جانسون، هوبرت هامفری (D) را شکست داد. سال استثنایی سال 1988 بود. پس از دو پیروزی بزرگ در سالهای 1980 و 1984، میزان تایید شغلی پرزیدنت رونالد ریگان در ماههای قبل از روز انتخابات به طور متوسط 53 درصد بود. محبوبیت او، همراه با اقتصاد قوی، معاون رئیس جمهور جورج اچ دبلیو. بوش با 53 درصد آرا در "دوره سوم" ریگان پیروز شد. بوش با 426 رای در کالج الکترال پیروز شد - آخرین رئیس جمهوری که بیش از 400 رای کسب کرد.
رئیسجمهور بیل کلینتون (D) دورهای محدود داشت و با وجود استیضاح در سال 1998 محبوبیت خود را حفظ کرد. پس از تصمیم دادگاه عالی پنج به چهار، شمارش مجدد فلوریدا متوقف شد. بوش تنها با 537 رای بر فلوریدا پیروز شد و 25 رای کالج الکترال این ایالت به او تعلق گرفت که مجموع آرای خود را به 271 رساند - که برای ریاست جمهوری کافی است.
در سال 2008، رئیس جمهور جوان بوش کاملا نامحبوب بود، زیرا «رکود بزرگ» آغاز شده بود و جنگ در عراق و افغانستان ادامه داشت. نامزد جمهوری خواهان، سناتور جان مک کین (رایج آریز)، با سناتور ایلینویز، باراک اوباما، که وعده "امید و تغییر" را داده بود، همتا نبود. اوباما قاطعانه پیروز شد و به دوره بوش پایان داد و به عنوان اولین رئیس جمهور آفریقایی-آمریکایی این کشور جشن گرفت. سپس در سال 2016، پس از دو دوره ریاست جمهوری اوباما، جمهوری خواهان با پرزیدنت ترامپ، یک تاجر مشهور بدون تجربه سیاسی، پیروز شدند. ترامپ در یک ناراحتی تکان دهنده، هیلاری کلینتون (D)، آمریکایی سابق را شکست داد.
سناتور، بانوی اول و وزیر امور خارجه. اگرچه ترامپ در کالج الکترال پیروز شد، اما کلینتون رای مردم را به دست آورد. پس از آن، در سال 2024، جو بایدن، رئیس جمهور فعلی، در مسیر شکست در انتخاب مجدد ظاهر شد. رهبران دموکرات فقط 107 روز قبل از روز انتخابات او را مجبور به عقب نشینی کردند و باعث برگزاری انتخاباتی بدون کرسی شد. معاون رئیس جمهور کامالا هریس (D) به سرعت نامزد شد، اما ترامپ او را شکست داد و از خلق و خوی ملت و عدم محبوبیت بایدن بهره برد. پیروزی ترامپ پس از شکست او در سال 2020 بازگشتی تاریخی را رقم زد.
پس در مورد 2028 چطور؟ حزب رئیس جمهور فعلی در هفت دهه از هشت انتخابات ریاست جمهوری بدون کرسی باز شکست خورده است. بنابراین چه چیزی باعث شد که معاون رئیس جمهور ریگان روند بازنده را در سال 1988 کاهش دهد؟ اگر جمهوری خواهان می خواهند در "دوره سوم" ترامپ پیروز شوند، باید دو معیار را رعایت کنند و از دموکرات ها هدیه دریافت کنند. نخست، ترامپ باید رتبه محبوبیت شغلی خود را بالای 50 درصد افزایش دهد. در حال حاضر به طور متوسط 38 درصد در زباله ها قرار دارد. دوم، بوش در ادامه سیاستهای اقتصادی موفق ریگان تلاش کرد. در سال 1988 رشد تولید ناخالص داخلی نزدیک به 4.2 درصد بود.
در مقایسه، رشد تولید ناخالص داخلی 2026 نسبت به سال 2025، 1.7 درصد ناچیز است. مهمتر از همه، ترامپ باید بحران استطاعت را که تا حدی به تعرفه های خود و جنگ غیرمحبوب ایران مرتبط است، حل کند. تنها در این صورت است که رای دهندگان از نامزد جمهوری خواه که متعهد به ادامه سیاست های رئیس جمهور است حمایت خواهند کرد. در غیر این صورت، امیدهای 2028 - برخی بی سر و صدا، برخی آشکارا - از ترامپ فاصله خواهند گرفت. آنها به دنبال ایجاد یک دوره جدید جمهوری خواهان خواهند بود، زیرا یک تولد دوباره پر هرج و مرج جرقه جنگ های درون حزبی را می زند و رئیس جمهور مستقر را خشمگین می کند.
اما دموکراتهایی که به جمهوریخواهان یک نامزد لیبرال ضعیف و غیر قابل لمس هدیه میدهند، نادیده نگیرید. این برای سال 1988 کلیدی بود، زمانی که آنها مایک دوکاکیس (D) فرماندار ماساچوست را نامزد کردند. با این حال، جمهوری خواهان با یک چرخه انتخاباتی سخت مواجه خواهند شد و احتمالا شکست خواهند خورد، مگر اینکه تایید شغلی و شرایط اقتصادی ترامپ به طور قابل توجهی بهبود یابد. مایرا آدامز در تیم خلاق دو کمپین ریاست جمهوری جمهوری خواهان در سال های 2004 و 2008 خدمت کرد. از آرشیو او در The Hill بیشتر بخوانید.
متن اصلی (انگلیسی)
A seven-decade presidential election trend predicts Democrats will win in 2028
Based on the historical pattern of the open-seat phenomenon where the incumbent's party loses seven of eight such races since World War II, current trends suggest a Democrat will win the 2028 presidential election unless specific economic and approval conditions are met.