رونق پلاتین زیمبابوه: ثروت کجاست؟

میموسا، زیمبابوه – صنعت پلاتین زیمبابوه میلیاردها دلار تولید می‌کند، اما ساکنان جوامع معدنی می‌گویند جاده‌ها، مدارس، آب و سایر خدمات اولیه نتوانسته‌اند همگام با ثروت استخراج‌شده از زیر زمین خود باشند.

برای زیمبابوه، پس از آفریقای جنوبی، دومین ذخایر بزرگ شناخته شده فلزات گروه پلاتین (PGM) در جهان، افزایش قیمت فرصتی برای افزایش درآمد از بخش مرکزی اقتصاد است. طبق گزارش اداره تجارت بین‌الملل در ایالات متحده، معدن حدود 75 درصد از صادرات و حدود 14.5 درصد از تولید ناخالص داخلی آن را تشکیل می‌دهد.

اما در جوامع اطراف برخی از بزرگترین عملیات پلاتین کشور، ساکنان گفتند که ثروت استخراج شده از زیر زمین آنها به جاده ها، مدارس، منابع آب و سایر خدمات اساسی کافی تبدیل نشده است.

در Mhondoro-Ngezi، یکی از مناطق اصلی تولید پلاتین زیمبابوه، این تنش روی زمین قابل مشاهده است.

دایک بزرگ، یک سازند زمین شناسی که در مرکز زیمبابوه کشیده شده است، حاوی ذخایر گسترده ای از PGMs است. زیمپلاتز در منطقه Mhondoro-Ngezi معادن، متمرکز کننده ها و تاسیسات فرآوری را اداره می کند.

در داخل مجتمع معدنی، سنگ معدن در تاسیسات مدرن فرآوری می شود و کامیون های سنگین بین معادن و کارخانه ها حرکت می کنند. در خارج، ساکنان تورف، مامینا، مورامبوا و روستاهای مجاور گفتند که زیرساخت‌ها برای همگام شدن با رشد منطقه تلاش کرده‌اند.

ارنست دنهر، رئیس روستای دنهره در بخش 3، گفت که شرکت‌های معدن باید میراثی ماندگار در جوامعی که در آن فعالیت می‌کنند، به جا بگذارند.

دنهره گفت: «ما از زیمپلات ها و سایر معادن می خواهیم تا جاده ای از کادوما/کوکوه به ترف، بنهورا، مامینا، مورامبوا و کادانی بسازند که به بزرگراه های هراره-ماسوینگو متصل می شود.

اما چیکوای، مشاور بخش 3، گفت که برخی از کودکان برای رسیدن به دبیرستان مسافت های طولانی را طی می کنند.

او گفت: «کودکان جومپانی، ماجوکی، مالتی و ماکووارارا بین 15 تا 25 کیلومتر [9 تا 15.5 مایل] پیاده روی می کنند تا به مدرسه متوسطه موسینامبی برسند. درخواست من این است که معادن در راه اندازی یک مدرسه متوسطه اقماری در ماکووارارا کمک کنند.

الجزیره طی بازدیدی در 7 سپتامبر شاهد بود که دانش‌آموزان مدرسه ابتدایی ترف زیر درختان یاد می‌گیرند، زیرا افزایش ثبت نام امکانات مدرسه را تحت فشار قرار داده است.

در همان نزدیکی، زنان و مردان جوان در انبوه زباله‌ها به دنبال پلاستیکی بودند که بتوانند بفروشند. گاوها و بزها در میان زباله ها حرکت می کردند.

برای سکینا لیس، جمع آوری پلاستیک روشی است که او از خانواده خود حمایت می کند.

"من نان آور خانه هستم. شوهرم دیر کرده است، پس دست به دهان می شود. آرزوی من این است که معدن زنان را توانمند کند تا بتوانیم پروژه ها را شروع کنیم و از خانواده هایمان حمایت کنیم."

ساکنان همچنین نگرانی‌های خود را در مورد رودخانه نگوازانی، در حدود 100 متر (330 فوت) از محل تخلیه، مطرح کردند و مدعی شدند که فاضلاب منطقه معدن وارد آبراه شده و استفاده از آن برای نیازهای خانگی و باغ‌های کوچک را تحت تأثیر قرار داده است.

ادسون مابوره، که خانواده‌اش با گسترش فعالیت‌های معدنی نقل مکان کردند، گفت که این رودخانه برای ساکنان جامعه جدیدش به مشکل تبدیل شده است.

او گفت: "روستای ما جایی بود که معدن امروزی است، بنابراین ما را جابجا کردند. از روستای جدیدمان، از رودخانه انگوازنی عبور می کنم، که اکنون با فاضلاب های معدنی پر شده است."

از زمانی که معدن شروع به کار کرد، هیچ کار ملموسی برای به جا گذاشتن میراثی ماندگار برای جامعه انجام نشده است. نمی دانم مسئولیت آن بر عهده شورا است یا زیمپلات.

اگنس هاندیدیکوندیونا، که الجزیره با فرزندانش هنگام عبور از رودخانه ملاقات کرد، گفت که ساکنان زمانی برای فعالیت های خانگی و باغ ها به آن تکیه می کردند.

او گفت: «ما با یک چالش جدی روبرو هستیم زیرا آب دیگر تمیز نیست. قبل از ریختن فاضلاب از این آب برای مصارف خانگی مانند شستن لباس ها و آبیاری باغات تغذیه استفاده می کردیم.

او گفت که سیل همچنین مانع از رسیدن برخی از کودکان به مدرسه شده است.

او گفت: "کودکان بسیاری از روستاها برای رفتن به مدرسه از اینجا عبور می کنند. گاهی اوقات وقتی رودخانه طغیان می کند، نمی توانند به مدرسه بروند. ما در اینجا به یک پل عابر پیاده نیاز داریم."

نومبوکا کوربوا جاوانگوه، مشاور بخش 11، گفت که با مهاجرت کارگران معدن و خانواده‌هایشان، جمعیت منطقه افزایش یافته است.

او گفت که زیمپلاتس کلاس های درس و خانه ساخته است اما تقاضا همچنان از امکانات موجود بیشتر است. او خواستار ساخت و راه اندازی یک مدرسه ابتدایی توسط شرکت شد.

جانگوه همچنین گفت که اعضای شورای محلی دسترسی مستقیم به شرکت محدود دارند.

او گفت: «ما دسترسی مستقیم به معدن نداریم تا نگرانی مردم خود را مطرح کنیم.

همین نگرانی ها در سایر مناطق تولید پلاتین نیز مطرح می شود.

در شوروگوی، محل معدن پلاتین Unki، ساکنان خواستار سرمایه گذاری بیشتر در زیرساخت های محلی شده اند.

Bulle Madzitire، رئیس انجمن ساکنان شوروگوی، گفت: «من از Unki می‌خواهم که در مورد بلوک‌های کلاسی برای مدارس، آب و فاضلاب، و جاده‌های شهر شوروگوی کمک کند.

در نزدیکی Zvishavane، Kamino Simango، رئیس انجمن ساکنان Zvishavane، گفت که معدن پلاتین Mimosa باید بیشتر بر زیرساخت هایی تمرکز کند که به نفع جامعه گسترده تر است.

با وجود چندین بار تلاش برای تماس با این شرکت، Mimosa به سوالات الجزیره پاسخ نداد.

الجزیره همچنین با رئیس شورای منطقه روستایی Mhondoro-Ngezi، Alderman Ephraim Pepukai Chengeta، در مورد کمک‌ها و برنامه‌های توسعه زیمپلاتز تماس گرفت. او قول داد پاسخ دهد اما به تماس و پیام پاسخ نداد. مدیر اجرایی شورا، Itai A Mawande، سؤالات را به صورت مکتوب پرسید.

هاما صبوری، رئیس امور شرکت های زیمپلاتز نیز گفت که پاسخ خواهد داد اما این کار را از طریق انتشار انجام نداد.

برای ساکنان کمربند پلاتین زیمبابوه، خواسته ها ساده است: جاده های بهتر، مدارس، آب و سایر خدمات در جوامعی که در کنار برخی از با ارزش ترین معادن این کشور زندگی می کنند.

دنهره گفت: «آنچه در زیر سرزمین ما قرار دارد، گویا است. ما باید یک میراث ماندگار برای جوامع خود ببینیم.»