رویکرد ایرلند برای دفاع عمیقا نگران کننده است

ایرلند چقدر باید برای دفاع هزینه کند؟

یکی از راه های قضاوت در مورد هزینه های دفاعی، مقایسه آن با همسایگان است. با این معیار، ایرلند با هزینه 1.49 میلیارد یورویی در سال 2026 یا 0.3 درصد از تولید ناخالص داخلی - پایین ترین در اتحادیه اروپا، با میانگین فعلی 2.4 درصد، یک کشور غیرعادی است.

هنگامی که برخی از تحریفات ایجاد شده توسط بخش چندملیتی ایرلند حذف شد، رقمی که هلن مک‌انتی وزیر دفاع به دیل در ژانویه 2024 ارائه کرد کمتر از 0.4 درصد GNI* بود. نتیجه مطمئنا واضح است: ایرلند یک مفت است.

اما مقایسه کمتر از آنچه در ابتدا به نظر می رسد به ما می گوید. مخارج به عنوان هدف تولید ناخالص داخلی اغلب مورد بحث قرار می گیرد زیرا خرج کنندگان سنگین عمدتا اعضای ناتو هستند، اتحادی که بر اساس توانایی های جمعی ساخته شده است که به دلیل تعهدات متقابل امکان پذیر شده است. هدف‌های مخارج آن برای اطمینان از مشارکت اعضا در این تلاش است - از این رو آنها سهم را اندازه‌گیری می‌کنند. اما آنها به تنهایی توانایی را اندازه گیری نمی کنند.

برای ایرلند، کشوری خارج از اتحاد نظامی، هدف تولید ناخالص داخلی تقریبا بی معنی است. هدف از بودجه دفاعی این نیست که بیشترین هزینه را بکنید، بلکه خرید قابلیت هایی است که نیاز دارید. بنابراین یک کشور می تواند هزینه های دفاعی هنگفتی داشته باشد که توانایی های کمی برای خود نشان دهد. در حالی که دیگری می تواند بسیار کم خرج کند و خود را به اندازه کافی محافظت کند. تنها راه برای دانستن اینکه آیا بودجه ملی کافی است یا خیر، بررسی آن در برابر استراتژی دفاعی آن کشور است.

و مشکل واقعی ایرلند این است که ما هرگز چنین چیزی نداشته ایم. ما چارچوب ها و خط مشی ها و بررسی های سیاستی داریم. اما ما یک استراتژی امنیت ملی کل دولت نداریم.

جدیدترین کتاب سفید در مورد دفاع اکنون بیش از یک دهه از عمر آن می گذرد، اگرچه از آن زمان به روز شده است، با بررسی در سال 2024 و برنامه اجرایی و بیانیه استراتژی در سال 2026. کمیسیون نیروهای دفاعی گزارشی 224 صفحه ای در سال 2022 نوشت، اما 69 توصیه اصلی آن معادل استراتژی دفاعی نیست. و استراتژی امنیت ملی که در سال 2019 آغاز شد، شش سال بعد منتشر نشده باقی می ماند. هیچ یک از آن به نوع استراتژی جامع و معاصر مورد نیاز نیست.

بنابراین ما در سال جاری رکورد 1.49 میلیارد یورو تخصیص دفاعی و یک برنامه سرمایه 5 ساله 1.7 میلیارد یورویی داریم، اما هیچ استراتژی فراگیری که تهدیدات ایرلند با آن، توانایی های مورد نیاز برای مقابله با آنها و نحوه اولویت بندی این قابلیت ها را مشخص کند، نداریم.

بدون استراتژی، هیچ کس - از جمله وزرای دفاع و دارایی - نمی تواند بگوید که آیا ما خیلی کم هزینه می کنیم یا خیلی زیاد. و افرادی که از ما می خواهند بودجه را افزایش دهیم، در کنار کسانی که اعلام می کنند هر یورو خرج شده خیانت به بی طرفی ما است، در مورد یک عدد بحث می کنند بدون اینکه بدانند این عدد باید چه کار کند.

سیناد اوسالیوان: اگر به جاسوسی در میان خود در ایرلند مشکوک شدید چه باید کرد

شکاف استراتژیک ایرلند در دفاع، جدی ترین بخش تدارکات، مهم ترین بخش هر سیستم دفاعی است. ما اکنون بزرگترین خریدهای نظامی در تاریخ این ایالت را بدون هیچ نوع استراتژی اکتساب انجام می دهیم. این بسیار نگران کننده است - هیچ درک درستی از این که چگونه این خریدها باید در طول عمر چند دهه خود اولویت بندی، قیمت گذاری، توالی و تداوم داشته باشند وجود ندارد. در عوض، به نظر می‌رسد که تدارکات نتیجه تصمیم‌گیری غیرمجاز است، زیرا یک بحران امنیتی ظاهر می‌شود. روشی که در کشورهای دیگر دیده نمی شود.

ایرلند پنج سامانه راداری دوربرد قابل استقرار را به عنوان بخشی از توافقنامه دولت به دولت با فرانسه برای سامانه ای که انتظار می رود 500 میلیون یورو هزینه داشته باشد، خریداری می کند. ناوگان خودروهای زرهی برنامه‌ریزی شده از همین مسیر دنبال می‌شود و بر اساس گزارش‌ها، انتظار می‌رود حدود 500 تا 600 میلیون یورو هزینه داشته باشد. با این حال، هیچ یک از برنامه ها به صورت رقابتی مناقصه نشده اند، به این معنی که پاسخگویی در مورد چگونگی ایجاد ارزش برای پول و اینکه چرا این قابلیت ها در اولویت قرار گرفتند، حیاتی است.

این اولویت در جاهای دیگر احساس می شود. به وزارت دفاع گفته شده است که 12 میلیون یورو در سال آینده پس انداز کند. در همین حال، در حال حاضر هیچ بودجه ای برای پیشبرد برنامه تجهیز شناورهای نیروی دریایی به رادار جستجوی هوایی وجود ندارد، در حالی که جایگزینی تفنگ های دریایی و دستیابی به هلیکوپترهای جدید "فوق متوسط" نیز به تعویق افتاده است.

نتیجه هزینه‌های دفاعی است که تنها در صورت عدم وجود یک استراتژی مشخص می‌تواند پدیدار شود: برنامه‌های کلان آیتم‌ها با چراغ سبز روشن می‌شوند در حالی که سایر قابلیت‌ها به تعویق می‌افتند، بدون اینکه دلیل شفافی درباره چرایی یا هدفی وجود داشته باشد. بنابراین، افزایش بودجه دفاعی به ما اطلاعات کمی در مورد اینکه آیا ایرلند واقعا در حال دفاع بهتر است یا در برابر چه چیزی از خود دفاع می کنیم، به ما می گوید.

در حالی که اروپای شرقی نگران دفاع به معنای سنتی تهاجم سرزمینی با تانک است، مسائل اروپای غربی در درجه اول به امنیت مربوط می شود - حملات سایبری، جاسوسی، خرابکاری در زیرساخت های حیاتی. ایرلند زمانی که یک سازمان جنایی باعث شد سیستم‌های کامپیوتری HSE در سال 2021 خاموش شود، این را به سختی آموخت.

اما محیط استراتژیک در حال تغییر است. ایرلند دارای سهم نامتناسبی از زیرساخت های دیجیتال اروپا با کابل های ترانس آتلانتیک و مراکز داده است. امروز، ما میزبان ریاست شورای اتحادیه اروپا هستیم - بلوکی که بیشتر تلاش‌های جنگی اوکراین را تامین مالی می‌کند. ایرلند در حال تبدیل شدن به مکان مورد علاقه بازیگران متخاصم است.

خودروهای زرهی نیروهای دفاعی سال ها بدون استفاده ماندند

با این حال، این یک تهدید درجه دوم است. ایرلند هیچ دشمن طبیعی ندارد و منافع خصمانه صرفا به دلیل دارایی‌های استراتژیک و جغرافیای ما وجود دارد. تهدیدی برای ایرلند از طریق تهدیدی برای اروپا است - اما نقشه‌برداری عمومی از تهدید، آسیب‌پذیری، توانایی مورد نیاز، تا خرید هرگز انجام نشده است.

نیازهای دفاعی ایرلند به سرعت برای تفکر دوتایی بیش از حد پیچیده می شود، اگرچه تقریبا همیشه به این صورت بحث می شود - انتخاب های واقعی جزئی تر هستند. ما می‌توانیم از لحاظ نظامی بی‌طرف بمانیم و در عین حال ظرفیت قابل ملاحظه‌ای برای محافظت از خود از طریق نظارت، حفاظت دریایی و زیرساخت‌های حیاتی ایجاد کنیم. ما می توانیم از نیاز اروپا به تسلیح مجدد بدون تبدیل شدن به یک اقتصاد صنعتی نظامی حمایت کنیم. آنچه اهمیت دارد این است که ایرلند این انتخاب ها را آگاهانه انجام دهد و این انتخاب ها به جای مجموعه ای از مواضع متناقض، یک استراتژی منسجم را تشکیل دهند.

ایرلند چقدر باید برای دفاع هزینه کند؟ تا زمانی که مشخص نکنیم چرا باید هر چیزی را خرج کنیم، نمی توان دانست.

Sinéad O’Sullivan ستون نویس و اقتصاددان تجاری ایرلندی تایمز است. او بنیانگذار Security Ireland است، یک موسسه سیاست گذاری مستقل که تجزیه و تحلیل مبتنی بر شواهد در مورد معماری امنیتی و دفاعی ایرلند ارائه می دهد که هیچ بودجه خارجی یا وابستگی به صنعت ندارد.