ریزش مو فقط شروع بود. کاربران Ozempic نیز مشکل ناخن را گزارش می کنند

تحقیقات انجام شده در این هفته نشان می دهد که داروهای GLP-1 مانند سماگلوتید و تیرزپاتید ممکن است عوارض جانبی غیرمنتظره ای برای افزایش مو داشته باشند - یا بهتر است بگوییم، ریزش مو و ناخن.

دانشمندان در اروپا صدها نفر را که GLP-1 مصرف می کردند مورد مطالعه قرار دادند. آنها دریافتند که در مقایسه با افرادی که از GLP-1 استفاده نمی کنند، به طور قابل توجهی بیشتر در معرض ریزش مو و مشکلات مربوط به ناخن، به ویژه جدا شدن ناخن هستند. به گفته محققان، اگرچه این مسائل لزوما خیلی جدی نیستند، هم بیماران و هم پزشکان باید از خطر احتمالی آن آگاه باشند.

چارلز تایب، یک متخصص پوست بالینی در بیمارستان دانشگاه نکر در پاریس، به گیزمودو گفت: «برای افرادی که آگونیست‌های گیرنده GLP-1 را مصرف می‌کنند یا در نظر می‌گیرند، راهکار اصلی این است: وحشت نکنید و درمان مؤثر را به‌تنهایی به دلیل مو یا ناخن‌هایتان متوقف نکنید، اما این علائم را به پزشک خود بگویید.»

مطالعات متعددی در سال‌های اخیر ارتباطی بین استفاده از GLP-1 و ریزش مو پیدا کرده‌اند که به آن آلوپسی نیز گفته می‌شود. و سازمان غذا و دارو، به دنبال تحقیقات خود در مورد داده های پس از فروش، اکنون داروهای GLP-1 مانند Ozempic (semaglutide) و Zepbound (tirzepatide) را ملزم می کند تا آلوپسی را به عنوان یک واکنش نامطلوب بالقوه در برچسب محصول خود ذکر کنند. برخی از افراد نیز به طور حکایتی تغییراتی را در ناخن‌های خود پس از شروع GLP-1 گزارش کرده‌اند، اما به گفته نویسندگان، این عارضه احتمالی هرگز به طور رسمی تا کنون مورد مطالعه قرار نگرفته است.

محققان تیمی به نام SCOP-GLP1 تشکیل دادند تا هر دوی این موضوعات را بررسی کنند. این تیم از دانشمندان فرانسه و ایتالیا تشکیل شده است و این پروژه توسط شرکت داروسازی Pierre Fabre، یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های لوازم آرایشی و بهداشتی در جهان تامین مالی شده است (در واقع، پیر فابر محصولات ریزش مو را از طریق مارک‌هایی مانند Ducray و René Furterer به بازار عرضه می‌کند، بنابراین شرکت علاقه تجاری به این خط تحقیقاتی دارد). آنها دو مطالعه مشابه انجام دادند، یکی که بر روی تغییرات مربوط به ناخن به دنبال استفاده از GLP-1 و دیگری بر روی تغییرات مرتبط با مو تمرکز داشت.

این مطالعات هر کدام نتایج 575 نفر را که GLP-1 برای دیابت نوع 2 یا چاقی خود مصرف می کردند را با 1379 فرد کنترل با این شرایط مقایسه کردند که درمان GLP-1 را شروع نکرده بودند. به گفته نویسندگان، هم کاربران و هم گروه کنترل GLP-1 از یک نمونه نماینده مردم در چهار کشور فرانسه، ایالات متحده، برزیل و مکزیک انتخاب شدند. میانگین طول درمان افراد 18.5 ماه بود و محققان تغییرات وزن را در یک دوره سه ماهه پیگیری کردند.

محققان دریافتند همانطور که مطالعات دیگر نشان داده است، مصرف کنندگان GLP-1 نسبت به افرادی که از آنها استفاده نمی کنند بیشتر احتمال دارد وزن خود را کاهش دهند و مشکلات مو را گزارش کنند. برای مثال، تقریبا نیمی از افرادی که تحت GLP-1 بودند، در مقایسه با یک سوم افراد کنترل، «ریزش موی غیرمعمول» را گزارش کردند. افراد اولی نیز بیشتر احتمال داشت که تحریک پوست سر را گزارش کنند. پزشکان مدت‌هاست که حتی قبل از اینکه GLP-1 وجود داشته باشد، می‌دانستند که کاهش وزن گاهی اوقات باعث ریزش مو (معمولا موقتی) می‌شود. با این حال، جالب توجه است که محققان دریافتند که احتمال مشکلات پوست سر در افراد با میزان وزنی که از دست داده‌اند، ارتباطی ندارد.

این نشان می دهد که این مشکلات مو به طور کامل ناشی از کاهش وزن در هنگام مصرف GLP-1 نیست.

حدود 66 درصد از کاربران GLP-1 به طور کلی مشکلات ناخن را در مقایسه با 53 درصد از افراد غیر استفاده کننده گزارش کردند. این تفاوت در مورد جدا شدن ناخن بسیار بیشتر بود، با این حال، تقریبا 39٪ از کاربران GLP-1 در مقایسه با 9٪ از افراد کنترل، آن را گزارش کردند. 46 درصد از افرادی که GLP-1 دریافت می کنند نیز تغییر رنگ ناخن را در مقایسه با 17 درصد از افراد کنترل گزارش کردند.

این مطالعات این هفته در کنفرانس سالانه آکادمی اروپایی پوست و ونیرولوژی ارائه شد. این بدان معناست که این تحقیق هنوز مراحل رسمی بررسی همتا را طی نکرده است. محققان همچنین هشدار دادند که یافته های آنها ثابت نمی کند که داروهای GLP-1 می توانند باعث ریزش ناخن یا مو شوند. به گفته طیب، اما این تحقیق باید مستلزم پیگیری بیشتر باشد.

وی گفت: "هر دو مطالعه مقطعی و مبتنی بر علائم خود گزارش شده بدون معاینه پوستی هستند، بنابراین ارتباط ها را توصیف می کنند، نه علل، و نیاز به تایید در مطالعات آینده نگر با ارزیابی بالینی دارند." این تیم اکنون در حال برنامه ریزی برای انجام چنین مطالعه ای است که به طور فعال افراد را در شروع درمان GLP-1 دنبال می کند و به طور عینی سلامت پوست و موی آنها را در طول زمان پیگیری می کند. این به محققان این امکان را می دهد که نه تنها علل این مشکلات را بهتر بررسی کنند، بلکه همچنین می توانند برگشت پذیر بودن آنها را نیز بررسی کنند.

در این میان، دلایلی وجود دارد که امیدوار باشیم این خطرات اضافه شده، در صورت واقعی بودن، به طور موثر قابل مدیریت باشند. محققان به شواهدی دست یافتند که نشان می‌دهد مشکلات ناخن افراد اغلب با مشکلات سلامتی، بیماری‌های پوستی و کمبودهای تغذیه‌ای آنها بهتر توضیح داده می‌شود تا اثرات مستقیم بدن خود دارو. این باید نشان دهد که درمان این شرایط بدون نیاز به قطع استفاده از GLP-1 امکان پذیر است. در هر صورت، برای افرادی که از این داروها استفاده می کنند مهم است که در صورت داشتن این علائم به پزشک خود اطلاع دهند تا در صورت نیاز اقدامات لازم انجام شود.

در عمل: بیماران و پزشکان باید به پوست سر (خارش، قرمزی، پوسته پوسته شدن) و نه تنها به ریزش مو در هنگام شروع یا نظارت بر درمان با GLP-1 RA نگاه کنند؛ تغییرات ناخن باید در چارچوب سلامت کلی بیمار تفسیر شود تا اینکه به طور خودکار دارو را مقصر دانست.