ریک لاتزیو: ما قبلا در یک مسابقه اتومبیلرانی شکست خورده‌ایم، صعود خودروهای برقی چین باید ما را نگران کند

رودستر تازه رونمایی شده تسلا یادآور این است که آمریکا هنوز هم می تواند پیشرفت هایی ایجاد کند که تخیل جهان را جذب کند. این خودرو می‌تواند در کمتر از یک ثانیه از صفر تا 60 شتاب بگیرد و شاهکارهایی را انجام دهد که زمانی متعلق به داستان‌های علمی تخیلی بود.

مهندسی هیجان انگیز است. به تسلا برای نوآوری در طراحی یک A بدهید. سوال سخت تر این است که آیا می تواند حتی مدل پایه عملکرد را تجاری کند یا خیر. این شامل سیستم مکش مجهز به فن است، اما هیچ یک از پیشرانه‌های پشت سر شتاب‌گیری یا مانورهای هوابرد رودستر نیست. یا آیا تولیدکنندگان چینی از زنجیره های تامین حمایت شده توسط دولت و مشوق های سخاوتمندانه تحقیق و توسعه استفاده خواهند کرد تا ابتدا فناوری قابل مقایسه را مقرون به صرفه کنند؟

خودروسازان چینی در حال حاضر با خودروهایی که ترکیبی از فناوری پیشرفته و قیمت گذاری تهاجمی هستند، در بریتانیا به دست آورده اند. Jaecoo 7، یک شاسی بلند ساخت چین با نام مستعار Temu Range Rover، پرفروش‌ترین خودروی جدید بریتانیا در ماه سپتامبر شد. برندهای چینی تقریبا یک چهارم بازار خودروهای جدید این کشور را در آن ماه تصاحب کردند.

نبوغ آمریکایی مشکلی نیست. چالش تبدیل آن به محصولات مقرون به صرفه در مقیاس است، کاری که چین در انجام آن به طرز چشمگیری موثر شده است. مسابقه اتومبیلرانی بعدی با توجه به اینکه کدام کشور می تواند در هر دو برتری باشد، تعیین می شود.

آمریکایی ها تا حد زیادی از رقابت مستقیم با خودروسازان چینی محافظت شده اند. ایالات متحده در سال 2024 تعرفه 100 درصدی بخش 301 را بر خودروهای برقی چینی اعمال کرد و عملا بازار را به روی آنها بسته بود. این سیاست به دنبال جلوگیری از کاهش تولید داخلی توسط خودروهای یارانه ای سنگین بود.

منطق قابل درک است. شرکت‌های آمریکایی که در اقتصاد بازار فعالیت می‌کنند، نمی‌توانند در شرایط برابر با یک سیستم صنعتی تحت مدیریت دولت رقابت کنند. چین سال‌ها صرف حمایت از تولید باتری و خودروسازی کرد و به خودروسازان خود مزایایی داد که تعرفه‌ها برای مقابله با آن هستند.

تعرفه ها نمی توانند ماشین بهتری بسازند

مشکل این است که حفاظت به تنهایی نمی تواند یک کارخانه آمریکایی را بازدهی بیشتر کند، هزینه باتری را کاهش دهد یا وسیله نقلیه بهتری را به بازار عرضه کند.

خودروسازان آمریکایی یک بار این درس را آموخته اند.

در طول دهه های 1970 و 1980، رقبای ژاپنی با مصرف سوخت بهتر و کیفیت بالاتر بر مصرف کنندگان آمریکایی پیروز شدند. آنها همچنین راه های کارآمدتری برای ساخت اتومبیل پیدا کردند. اما شرکت‌های آمریکایی در واکنش به آن کند بودند. یکی از تحلیل‌های اخیر تخمین می‌زند که سه شرکت بزرگ بین 10 تا 15 سال طول کشید تا با پیشرفت‌های ژاپنی در بهره‌وری تولید برسند.

سیاست گذاران دریافتند که شرکت های آمریکایی به دلیل قوی تری برای سرمایه گذاری در نوآوری نیاز دارند. کنگره در سال 1981 با ایجاد اعتبار مالیاتی تحقیق و توسعه فدرال در میان نگرانی در مورد کاهش هزینه های تحقیق و توسعه بخش خصوصی و رقابت پذیری ایالات متحده پاسخ داد. همین اصل امروز نیز صادق است. اکتشافات جدید تنها در صورتی اهمیت دارند که شرکت ها انگیزه و سرمایه لازم را برای عرضه آنها به بازار داشته باشند.

چین با مزایایی در زنجیره تامین باتری و کف کارخانه وارد این رقابت می شود. آژانس بین‌المللی انرژی گزارش می‌دهد که چین همچنان بزرگترین قطب تولید خودروهای الکتریکی در جهان است. خودروهای ارسال شده از چین 40 درصد از صادرات جهانی خودروهای برقی را در سال 2024 به خود اختصاص دادند. چین همچنین دارای مزیت هزینه ای است. قیمت بسته‌های باتری در سال 2024 در سطح جهانی کاهش یافت، اما این کاهش در چین شدیدتر بود. میانگین قیمت بسته باتری چینی در مقایسه با کاهش 15 درصدی در ایالات متحده، حدود 30 درصد کاهش یافت.

تعرفه ها بسیاری از این مزیت هزینه را از رسیدن به نمایشگاه های آمریکایی دور نگه داشته است. اما آنها شکاف قیمتی زیربنایی را نبسته اند.

این امر ایالات متحده را با مشکل تجاری سازی مواجه می کند. تحقیقات و مهندسی ما همچنان در سطح جهانی باقی می‌ماند، اما سابقه ما در ارائه ایده‌ها به بازار و بهبود نحوه تولید محصولات کمتر درخشان بوده است.

من عواقب آن شکاف را هنگام خدمت در هیئت مدیره Polaroid، یکی از درخشان‌ترین شرکت‌های فناوری عصر خود، دیدم. دانشمندان آن آینده عکاسی دیجیتال را درک کردند، اما این شرکت نتوانست محصول مناسبی را به بازار عرضه کند. دیگران، از جمله تولید کنندگان ژاپنی، با هر دو پا به داخل پریدند. پولاروید به ورشکستگی پایان داد.

تکنولوژی درخشان موفقیت تجاری را تضمین نمی کند.

حمایت از شرکت هایی که مایل به ریسک هستند

ایالات متحده به یک اکوسیستم تولیدی پیشرفته نیاز دارد که شامل بیش از غول‌های بزرگ با دسترسی به بازارهای سرمایه و خطوط اعتباری عظیم باشد. همچنین باید شامل شرکت‌های کوچک‌تر و زیرک‌تر باشد که ریسک می‌کنند، مالکیت معنوی را توسعه می‌دهند و مشکلات تولید را حل می‌کنند که تولیدکنندگان بزرگ‌تر می‌توانند آن‌ها را گسترش دهند.

آن شرکت های کوچکتر به دسترسی بهتری به سرمایه نیاز دارند. سیاست فدرال اکنون به مشاغل اجازه می دهد تا هزینه های تحقیقات داخلی را فورا کسر کنند و سرمایه بیشتری را برای مهندسان، نمونه های اولیه و تجهیزات باقی بگذارند. با این حال، برخی از ایالت ها به دلیل نگرانی در مورد از دست دادن درآمد کوتاه مدت، قوانین فدرال را اتخاذ نمی کنند. این امر از بودجه دولتی محافظت می کند اما کسب و کارها را در داخل مرزهای خود با پول کمتری برای سرمایه گذاری باقی می گذارد.

سیاستگذاران باید این مبادله را بپذیرند. مالیات های فدرال و ایالتی می توانند بذر نوآوری را بخورند. البته من برای عدم مالیات بحث نمی کنم. اما یک دلار مالیات پرداختی نمی تواند حقوق یک مهندس یا یک خط تولید جدید را تامین کند.

چین عمدا از سیاست مالیاتی برای تشویق تحقیقات پایدار استفاده کرده است. کسر فوق العاده تحقیق و توسعه آن با اعتبار آمریکایی متفاوت است، بنابراین درصدهای عنوان را نمی توان دلار با دلار مقایسه کرد. درس وسیع‌تر واضح است: کشورهایی که به تحقیقات پاداش می‌دهند، دلایل بیشتری برای سرمایه‌گذاری به تولیدکنندگان می‌دهند.

انگیزه های تحقیق تنها بخشی از پاسخ است. اگر کارخانه های آمریکایی نتوانند آن را به طور کارآمد تولید کنند، فناوری جدید کمکی نخواهد کرد. خودروسازان و تامین کنندگان آنها به مشوق هایی برای سرمایه گذاری در رباتیک و تجهیزات پیشرفته نیاز دارند. تامین کنندگان کوچکتر مستحق توجه ویژه هستند زیرا آنها اغلب فاقد سرمایه در دسترس بزرگترین مشتریان خود هستند.

شرکت‌ها همچنین به قوانین قابل اعتمادی نیاز دارند، زیرا نمی‌توانند یک کارخانه باتری یا ارتقاء کارخانه بزرگ را بر اساس سیاست‌هایی که ممکن است ناپدید شوند، برنامه‌ریزی کنند. دولت باید مسیر مشخصی را تعیین کند و به کسب‌وکارها اجازه دهد تصمیم بگیرند که کدام فناوری‌ها دارای مفهوم تجاری هستند.

رودستر جدید تسلا نشان می دهد که چرا این محیط سرمایه گذاری ضروری است. مقرون به صرفه ساختن فناوری مانند این به پیشرفت هایی در سراسر زنجیره تامین خودرو نیاز دارد، از جمله مشارکت تولیدکنندگان کوچکتر که مایل به پذیرش ریسک هایی هستند که شرکت های بزرگتر ممکن است از آنها اجتناب کنند.

دستاوردهای خودروسازان چینی در بریتانیا نشان می‌دهد که مصرف‌کنندگان با چه سرعتی در هنگام تحویل محصول، رقیب جدیدی را در نظر می‌گیرند. خریداران آمریکایی نیز بر اساس کیفیت و ارزش قضاوت مشابهی خواهند داشت.

حفاظت ممکن است مسابقه را به تاخیر بیندازد، اما نمی تواند برنده را تعیین کند. آمریکا باید در تبدیل ایده های پیشرفته به محصولاتی که جهان استطاعت آن را دارد بهتر شود.

نظرات بیان شده در نظرات Fortune.com صرفا نظرات نویسندگان آنها است و لزوما منعکس کننده نظرات و اعتقادات Fortune نیست.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد