زباله های الکترونیکی اروپا یک منبع ارزشمند است - بیایید آنها را دور نریزیم

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

دور انداختن چیزی که نیاز فوری، گران و دشوار است، احمقانه به نظر می رسد. با این حال، از 60 فلز موجود در وسایل الکترونیکی قدیمی مانند تلفن، صفحه نمایش و ماشین لباسشویی، فقط تعداد کمی بازیافت می شوند. که شامل فلزات گرانبها مانند طلا و نقره و سایر فلزات مانند آلومینیوم و مس می شود. بقیه فلزات یک بار مصرف هستند که یک بار استفاده می شوند و سپس در طی جمع آوری یا سوزاندن از بین می روند.

فلزات از سنگ معدن استخراج و با استفاده از انرژی و منابع زیادی به عنوان بخشی از زنجیره تامین جهانی پیچیده تصفیه می شوند. به دیزل مورد نیاز برای تامین انرژی کامیون های عظیم در معدن، مواد شیمیایی مورد نیاز برای استخراج فلزات از سنگ معدن یا آلودگی ناشی از کوره های شدید فکر کنید.

با دور انداختن وسایل الکترونیکی غنی از فلز و بازیابی نکردن این منابع گرانبها، تمام تلاشی که برای خارج کردن فلزات از زمین انجام می شود از دست می دهیم. با این حال، این فلزات برای فناوری‌های سبز مانند توربین‌های بادی و پمپ‌های حرارتی و همچنین برای صنایع متعارف از جمله خودروسازی، هوافضا و تولید ماشین‌آلات نیاز فوری دارند. در عین حال، اکثر آنها از نظر فیزیکی برای استخراج در اروپا قابل دسترسی نیستند.

در تحقیقی که با همکارانم منتشر شد، مراحل مختلفی را بررسی کردیم که در آن فلزات هنگام دور ریختن وسایلی مانند چراغ های LED و تهویه مطبوع از بین می روند.

ما تشخیص دادیم که مقدار زیادی زباله الکترونیکی (56٪) در اتحادیه اروپا بین سال‌های 2006 تا 21 جمع‌آوری نشده است. با این حال، فلزات تنها در صورتی قابل بازیابی هستند که در مراکز درمانی مناسب قرار گیرند. دستگاه‌های قدیمی اغلب در سطل‌های زباله خانگی پرتاب می‌شوند، جایی که وسایل الکترونیکی آنقدر با زباله‌های دیگر مخلوط می‌شوند تا فلزات جدا شوند.

در حالی که مقدار زباله های جمع آوری شده در سال های اخیر در برخی از کشورهای عضو اتحادیه اروپا به طور قابل توجهی افزایش یافته است، برخی دیگر هنوز عقب هستند. بنابراین جمع‌آوری صحیح زباله‌های الکترونیکی اولویت اصلی در سراسر این قاره است.

بخش بزرگی از فلزات نیز در طی مراحل مرتب‌سازی و بازیافت از بین می‌رود که بیشتر به دلیل دسته‌بندی ناکارآمد است. برای بسیاری از فلزات، هیچ فناوری بازیافتی در دسترس نیست. اکثر فلزات گرانبها مانند طلا و نقره بازیافت می شوند، در حالی که فلزات بحرانی و پرتقاضا مانند کبالت، گالیم، تانتالم و تنگستن در حال حاضر در سوزاندن با سایر مواد نامطلوب از بین می روند.

ما محصولاتی را شناسایی کردیم که بیشترین مقدار هر فلز را دارند. این امر بخش های جمع آوری و بازیافت را قادر می سازد تا پردازش محصولات کلیدی را در اولویت قرار دهند. برای نئودیمیم، دستگاه‌های hi-fi و بلندگوها بیشترین اهمیت را دارند، در حالی که دستگاه‌های کوچک فناوری اطلاعات مانند روترهای شبکه و هارد دیسک منابع مهم هستند. به عنوان مثال لپ تاپ ها منبع غنی گالیوم هستند. داشبورد آنلاین تعاملی ما اطلاعاتی در مورد محتوای فلزی 54 دسته دستگاه ارائه می دهد. برای بررسی عمیق تر، ما داده ها را در یک مخزن دسترسی باز منتشر کرده ایم.

جمع آوری و بازیافت زباله های الکترونیکی اغلب به عنوان منابع نادیده گرفته می شوند. به عنوان مثال، مقدار گالیوم موجود در زباله های الکترونیکی ما به اندازه ای است که وابستگی واردات اتحادیه اروپا به این فلز را تا 40 درصد کاهش می دهد. مقادیر تانتالیوم 23 درصد از کل تقاضا تخمین زده می شود، در حالی که مقادیر منیزیم و تنگستن هر کدام 12 درصد به همراه چندین ماده خام حیاتی دیگر تخمین زده می شود.

اتحادیه اروپا می تواند زنجیره تامین منابع امن خود را با استفاده از فلزات ثانویه اروپایی از وسایل الکترونیکی قدیمی، باتری ها و منابع دیگر مانند خاکستر سوزاندن بسازد. این امر اتحادیه اروپا را از اختلالات ژئوپلیتیکی در بخش های ناپایدار زنجیره تامین محافظت می کند و در عین حال پیامدهای زیست محیطی مرتبط با تولید این فلزات را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.

این به ایجاد یک اقتصاد دایره ای کمک می کند که در آن زباله ها به یک ورودی ارزشمند برای محصولات جدید تبدیل می شوند. همچنین باعث ایجاد اشتغال و توسعه فناوری های نوظهور برای بازیابی کارآمد فلزات می شود.

برای دستیابی به این هدف، اتحادیه اروپا باید بر جایی تمرکز کند که زباله های الکترونیکی در حال حاضر از بین می روند، یعنی زمانی که مصرف کنندگان و کسب و کار آن ها را در سطل های زباله اشتباه قرار می دهند. علاوه بر این، صادرات قانونی و غیرقانونی زباله های الکترونیکی از اتحادیه اروپا نیز منجر به از دست رفتن منابع فلزی می شود.

در حالی که مسئولیت اصلی بر عهده نهادهای نظارتی است، مصرف‌کنندگان می‌توانند با بردن زباله‌های الکترونیکی به محل‌های جمع‌آوری صحیح و دور انداختن آن‌ها در سطل‌های زباله خانگی کمک کنند. همراه با توسعه و استقرار فن آوری های بازیافت پیشرفته، فلزات مورد نظر را می توان بسیار کارآمدتر از زباله های جمع آوری شده بازیافت کرد.

اروپا با مشکل کمبود مواجه نیست، بلکه با یک چالش بازیابی مواجه است و مشکلی قابل حل است. با جمع‌آوری بهتر، مداخلات هدفمند و نوآوری مستمر در بازیافت، فلزات موجود در زباله‌های الکترونیکی ما می‌توانند به یک منبع امن داخلی تبدیل شوند که صنعت اروپا را تقویت می‌کند، فشارهای محیطی را کاهش می‌دهد و انتقال به سمت یک اقتصاد واقعا دایره‌ای را تسریع می‌بخشد.

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.