زبان، لطفا!

اگر دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا یک طوطی خانگی داشت، به اندازه سلف خود در قرن نوزدهم، دوست پرزدار اندرو جکسون، رئیس جمهور آمریکا «نظرسنجی»، فحاشی نمی کرد. ترامپ در مورد رئیس جمهور مورد علاقه اش (غیر از خودش) در مورد فحش دادن چیزی ندارد.

خوانندگان نیوزویک درباره آخرین مسابقه بد دهان ترامپ که در یک گردهمایی میان ترم در دبیرستان باتلر در واندالیا، اوهایو، در این ماه صحبت می کرد، نگران بودند. او گفت: "فقط بیرون بروید و رای دهید." "اگر این کار را بکنید... ما برنده بزرگی خواهیم شد! و ما آن را به سمت آنها تکان خواهیم داد، باشه."

اما بنا به گزارش ها، رئیس جمهور هفتم در مورد صحبت های کوچک بسیار بدتر از رئیس جمهور چهل و هفتم بود. طوطی جکسون آنقدر زبان زشت به زبان آورد که گفته شد در مراسم تشییع جنازه جکسون در سال 1845، پرنده را از خانه خارج کردند. و فحش دادن به یک کد تقلب برای سیاستمداران تبدیل شده است تا نشان دهند که اصلا سیاستمدار نیستند.

یکی از اظهارنظرها در مورد گزارش ترامپ در اوهایو گفت: «نمونه خوبی از این که یک POTUS چگونه باید عمل کند و صحبت کند. یکی دیگر گفت: «سی سال پیش مسیحیان از رفتار [رئیس جمهور] بیل کلینتون وحشت زده شدند. "شگفت آور است که آنها چقدر سطح اخلاق و ارزش های خانوادگی را پایین آورده اند."

لحن عمومی نارضایتی را خلاصه کرد: «MAGA آن را دوست دارد، اما آمریکایی‌های آبرومند با چنین نمایش‌های غیررئیس‌جمهوری ناامید می‌شوند و خجالت می‌کشند». سوگیری تایید کلاسیک اگر می‌خواهید استدلال کنید که ترامپ دفتر خود را تحقیر کرده است، هیچ کمبودی در مواد پشتیبانی وجود ندارد. اما روسای جمهور سوگند؟ ترامپ حتی در دسته اول هم نیست.

اکثر خوانندگانی که به منصفانه بودن مقاله رای دادند (46 درصد) گفتند که مقاله «راست متمایل است» (12 درصد گفتند «به چپ متمایل می‌شود»)، که نشان می‌دهد تنها محکوم کردن صریح برای جلب رضایت کسانی که از او متنفرند کافی بوده است. اما پرزیدنت جو بایدن با میکروفون باز دستگیر شد و گفت که امضای قانون مراقبت مقرون به صرفه در سال 2010 "یک معامله بزرگ" بود و در سال 2022 یک خبرنگار فاکس نیوز را "پسر احمق" خطاب کرد. رئیس‌جمهور ریچارد نیکسون و رئیس‌جمهور لیندون بی. جانسون در خلوت فحش‌های معروفی داشتند، و LBJ در سال 1964 در حال گفتن به سفیر یونان دستگیر شد: «ف*** پارلمان شما».

حتی رئیس جمهور مقدس جیمی کارتر نیز در مورد سناتور تد کندی گفت که اگر در سال 1980 با او مخالفت کند، او را "شلاق می زد".

اخیرا، بد زبانی به ترفندی شفاهی تبدیل شده است که سیاستمداران از آن استفاده می‌کنند تا به ما نشان دهند در فرهنگی که در آن هیچ‌کس نمی‌خواهد با نهاد مرتبط باشد، چه تصوری یا غیر از آن، «واقعی» و «معتبر» هستند.

ترامپ، معاون رئیس جمهور جی.

در اکتبر گذشته، کامالا هریس، معاون رئیس جمهور سابق، مخالفان سیاسی خود را با گفتن این جمله که «این مادرها دیوانه هستند» محکوم کرد. یک ماه بعد، سناتور چاک شومر گفت که دولت ترامپ نمی‌تواند در مورد انتشار پرونده‌های جفری اپستین «دعوا کند». همه خیلی عصبانی

آخرین کلمه بد به آن الگوی کرامت، رئیس جمهور جورج دبلیو بوش می رسد. در طول مبارزات انتخاباتی سال 2000، شنیده شد که او یک روزنامه نگار را "احمق لیگ برتر" خطاب می کند. W. بعدا از این اظهارات "پشیمان" کرد. چقدر غیر ریاستی