زمانی برای راستیآزمایی «امیر»؛ فلاح - آقاسی میدرخشند، شجاع بازی میکند؟
امیر قلعهنویی بهانه چندانی برای بیتوجهی به جوانان در خط دفاعی تیم ملی نخواهد داشت.
به گزارش فوتبال 360، تیم ملی فوتبال ایران قرار است در فیفادی مهرماه در 2 دیدار تدارکاتی به مصاف ازبکستان و روسیه برود؛ بازیهایی که طبق برنامه قبلی برای روزهای دوم و هفتم اولین ماه پاییز درنظر گرفته شده است. اگرچه این روزها بسیاری منتظر اعلام فهرست نهایی بازیکنان دعوتشده به این اردو هستند ولی حتی قبل از رسیدن به آن نقطه، پرسشهای کلیدیتری وجود دارد که نیاز به بررسی آنها حس میشود.
بعید است هیچ مربیای در تاریخ تیم ملی ایران تا به این اندازه برای جوان کردن تیم تحت فشار قرار گرفته باشد. ایران در عصر امیر قلعهنویی و برخلاف وعدههای او، تبدیل به مسنترین تیم ممکن شده که رکوردهای منحصر به فردی را در همین جام جهانی اخیر ثبت کرده؛ اولین آنها اینکه دومین تیم پیر در بین 48 تیم حاضر بود و مهمتر از آنکه پیرترین ترکیب تاریخ ادوار جام جهانی را به زمین مسابقه فرستاد. از این رو، انتظارها به سر رسیده و همگان منتظر پوستاندازی واقعی در تیم ملی هستند؛ تیمی که بازیکنان کلیدیاش مرز 30 سال را رد کرده و تعدادی از آنها 35، 36 و حتی 38 ساله هستند! این موضوع باعث شده قلعهنویی در دوره گذار واقعی قرار بگیرد؛ او این بار اگر هم تمایل چندانی نداشته باشد، ناگزیر است به این سمت حرکت کند؛ چراکه جوانان مهمی در فوتبال ایران رشد کرده که عبور از آنها بهانههایی بسیار جدی میخواهد.
قلعهنویی، سرمربی تیم ملی ایران، که این روزها گمانهزنی درباره رقم قراردادش با فدراسیون فوتبال رو به فزونی است، پیش از این به بهانه اینکه تیم ملی جای جوانگرایی نیست، به بهانه آنکه در باشگاهها از بازیکنان جوان استفاده نمیشود، تیم ملی را پیر نگه داشت. با این وجود، در این فصل و به طور مشخص بعد از رقابتهای جام جهانی، باشگاههای ایرانی اقبال زیادی به جوانان نشان داده و حالا جوانان بسیاری تبدیل به مهرههای کلیدی در این باشگاهها شدهاند. دست بر قضا، این رویه در باشگاههای بزرگ ایران هم در پیش گرفته شده و حالا امیر بهانهای برای اینکه چون باشگاهها جوانگرایی نکرده، تیم ملی مسن مانده، هم نخواهد داشت.
برای برشمردن جوانانی که توانایی فیکس بازی کردن در همین تیم ملی کنونی را دارند، نیاز به وقت زیادی است؛ اما به طور مختصر میتوان به این ماجرا درباره قلب خط دفاعی تیم ملی برگشت؛ جایی که قلعهنویی 4 سال است اعتقاد ویژهای به شجاع خلیلزاده مُسن دارد و در کنارش از زوج محمدحسین کنعانیزادگان استفاده کرده است. شجاع در باشگاه تراکتور عملکرد خوبی داشته و این فصل هم در کنار استقلالیها، تا به الان بهترین خط دفاعی لیگ برتر را داشتهاند. البته که برعکس تیم آبیپوش تهرانی، یک شکست تا به اینجای فصل در کارنامه تراکتور و شجاع ثبت شده است. با این حال، مسئلهای که قلعهنویی پیشتر به آن اشاره کرده مورد مهمی است؛ او گفته اگر در پستی حس کند که بازیکنی جوان همسطح بازیکن مسن وجود دارد و حتی کمی از او پایینتر باشد، قطعیت اولویت با بازیکن جوان خواهد بود. اینجا همان موردی است که میتواند شرایط را برای پیرمردهای تیم ملی در قلب خط دفاعی سخت کند.
واقعیت این است که این روزها عارف آقاسی و سامان فلاح در قلب خط دفاعی باشگاه استقلال بینظیر و باثبات هستند. آنها نه تنها در لیگ برتر ایران بلکه در لیگ نخبگان آسیا هم در جدال با السد نمایش بینقص و منسجمی داشتند؛ موردی که برای شجاع و تراکتور در آسیا خوب پیش نرفت. البته که سامان در گذشته هم توانایی فیکس بازی کردن در این تیم ملی را داشت ولی فرصت از او گرفته شد. حالا نه تنها سامان بهترین روزهای فوتبالش را درحال تجربه کردن است، بلکه زوجش یعنی عارف هم به سطح عالی برگشته و برای بازی در ترکیب اصلی تیم ملی بیتاب است.
ماجرا فقط مربوط به این دو نفر نیست؛ محمدمهدی زارع هم در بازگشت به ایران، تبدیل به صخرهای نفوذناپذیر در تیم پرسپولیس نشان داده. این بار خیلی سخت است سرمربیای پیدا شود که بتواند از کنار کیفیت او در خط دفاعی، عبور کند. به غیر از او، محمدامین حزباوی هم حاضر است؛ دیگر جوانی که به حقش در تیم ملی نرسیده ولی پختهتر از گذشته شده و با حضور در باشگاه سپاهان، تبدیل به مهرهای کلیدی شده است. درست است که این آخری این روزها با بازوبند کاپیتانی تیم امید در ناگویا حضور دارد ولی برای قلب خط دفاعی تیم ملی، جهت نونوار شدن، در همین مقطع،دستکم 3 گزینه جذاب و جوانتر در دسترس قلعهنویی حضور دارد. پرسش اما همان است که در ابتدا بود؛ آیا با درخشش این 3 بازیکن، باز هم قرار است شجاع فیکس تیم ملی باشد؟