زمانی که فناوری بخشی از زیرساخت استعدادها می شود

کسب و کارها سرمایه گذاری زیادی برای جذب، توسعه و حفظ استعدادها می کنند. در همان زمان، بسیاری همچنان به فناوری محل کار عمدتا از طریق چرخه های تدارکات، استانداردسازی و هزینه نگاه می کنند. با این حال، کارمندان فناوری که هر روز از آن استفاده می‌کنند، چگونگی تجربه کسب‌وکار را شکل می‌دهند و تا چه حد می‌توانند به طور مؤثر مشارکت کنند.

همانطور که هوش مصنوعی در کارهای روزمره جاسازی می شود، این ارتباط مهم تر می شود. سازمان هایی که بیشترین ارزش را از هوش مصنوعی می دانند به سادگی ابزارهای جدیدی را معرفی نمی کنند. آنها اطمینان حاصل می کنند که کارکنان از فناوری، پشتیبانی و اعتماد به نفس برای استفاده مؤثر از آنها برخوردار هستند.

تجربه کارمندان با تکنولوژی شروع می شود

وقتی فناوری محل کار به خوبی کار می کند، تا حد زیادی نامرئی است. اگر اینطور نباشد، تأثیرات در لحظات روزمره احساس می‌شود: تماس ویدیویی که دیر شروع می‌شود، زیرا چیزی وصل نمی‌شود، لپ‌تاپی که در یک روز جلسات با مشکل مواجه می‌شود، یا تنظیم فضای کاری که از یک مکان به مکان دیگر ناسازگار است. به طور جداگانه، اینها ناامیدی جزئی هستند. در مجموع، آنها بر بهره وری، مشارکت و ادراک از محل کار در طول زمان تأثیر می گذارند.

کارمندان تکنولوژی را بر اساس مشخصات یا چرخه های تازه سازی قضاوت نمی کنند. آنها به طور فزاینده ای، کارفرمایان را بر اساس کیفیت تجربه دیجیتالی که ارائه می دهند و اینکه آیا می توانند بدون اصطکاک کار کنند قضاوت می کنند. در نتیجه، سازمان ها به طور فزاینده ای فراتر از دستگاه های فردی و در نظر گرفتن محیط فناوری گسترده تر نگاه می کنند.

رایانه شخصی، نمایشگر، لوازم جانبی و ابزارهای همکاری همگی به تجربه کارمندان کمک می‌کنند و نحوه همکاری مؤثر، سازنده ماندن و سازگاری با نیازهای در حال تغییر کسب‌وکار را شکل می‌دهند.

از دسترسی تا فعال سازی

این مکالمه با انتقال هوش مصنوعی از آزمایش به جریان‌های کاری روزمره مهم‌تر می‌شود. از آنجایی که این قابلیت‌ها رایج‌تر می‌شوند، سازمان‌ها تشخیص می‌دهند که پذیرش موفقیت‌آمیز هوش مصنوعی به چیزی بیش از دسترسی ساده به ابزارهای جدید بستگی دارد. این نیاز به سیستم‌ها، فرآیندها و محیط‌های فناوری اطراف دارد که کارکنان را قادر می‌سازد تا از آنها به طور مؤثر استفاده کنند.

این چالش در شاخص روند کاری 2026 مایکروسافت منعکس شده است، که بر یک "پارادوکس تحول" رو به رشد تاکید می کند: کارکنان به طور فزاینده ای برای کار با ابزارهای هوش مصنوعی آماده هستند، در حالی که بسیاری از سازمان ها هنوز در حال تطبیق سیستم ها، فرآیندها و مدل های عملیاتی خود برای حمایت کامل از آنها هستند.

در حالی که هوش مصنوعی اغلب از نظر برنامه ها و پلتفرم ها مورد بحث قرار می گیرد، کارمندان آن را از طریق دستگاه هایی که هر روز استفاده می کنند تجربه می کنند. برای اکثر کارمندان، رایانه شخصی فضای کاری اصلی باقی می ماند: مکانی که جلسات در آن برگزار می شود، محتوا ایجاد می شود، تصمیم گیری می شود و کار انجام می شود. از آنجایی که هوش مصنوعی در برنامه های تجاری روزمره تعبیه شده است، نقش رایانه شخصی در حال تکامل است.

این دیگر صرفا دروازه ای برای اطلاعات یا ابزار ارتباطی نیست. به طور فزاینده ای در حال تبدیل شدن به پلتفرمی است که از طریق آن کارمندان با قابلیت های مبتنی بر هوش مصنوعی به عنوان بخشی از کار روزانه خود تعامل دارند.

از آنجایی که این قابلیت‌ها در جریان‌های کاری روزمره گنجانده می‌شوند، کارمندان می‌توانند زمان کمتری را صرف جمع‌بندی جلسات، جستجوی اطلاعات یا تکمیل وظایف اداری تکراری کنند و زمان بیشتری را برای کارهایی که نیاز به قضاوت، خلاقیت و تعامل انسانی دارد، صرف کنند. نتیجه صرفا بهره وری به معنای سنتی نیست. این یک تجربه روزانه بهتر از کار است.

فناوری پشت آمادگی نیروی کار

آمادگی نیروی کار به طور فزاینده ای به این بستگی دارد که آیا کارکنان ابزار و پشتیبانی لازم برای استفاده موثر از قابلیت های در حال ظهور را دارند یا خیر. اینجاست که استراتژی دستگاه اهمیت فزاینده ای پیدا می کند. فناوری پیری به ندرت یک شکست فاجعه بار ایجاد می کند. اغلب، پتانسیل را از طریق تأخیرها، راه‌حل‌ها و وقفه‌ها محدود می‌کند که استفاده کامل از روش‌های جدید کار را برای کارکنان سخت‌تر می‌کند.

در عین حال، هوش مصنوعی انتظارات را در مورد آنچه کارکنان باید قادر به انجام آن باشند افزایش می دهد. اگر سازمان‌ها می‌خواهند مردم روش‌های جدید کار را بپذیرند، باید در نظر بگیرند که آیا محیط فناوری که از آنها حمایت می‌کند برای این هدف مناسب است یا خیر. این بدان معناست که به تنهایی فراتر از برنامه‌های به‌روزرسانی نگاه کنید و نقش گسترده‌تری را که فناوری محل کار در ایجاد بهره‌وری و آمادگی نیروی کار ایفا می‌کند، در نظر بگیرید.

چرا استراتژی دستگاه در حال تبدیل شدن به استراتژی استعداد است

سازمان ها تنها از طریق فناوری، محیط های کاری موفقی نمی سازند. با این حال، جدا کردن نتایج نیروی کار از محیط فناوری که آنها را پشتیبانی می کند، به طور فزاینده ای دشوار می شود.

به همین دلیل است که گفت‌وگو درباره رایانه‌های شخصی هوش مصنوعی فراتر از فناوری اطلاعات و تدارکات گسترش می‌یابد و رهبران منابع انسانی و کسب‌وکار را شامل می‌شود. از آنجایی که سازمان‌ها به دنبال راه‌هایی برای بهبود تجربه کارکنان، تقویت بهره‌وری و آماده‌سازی افراد برای کار با هوش مصنوعی هستند، استراتژی دستگاه در حال تبدیل شدن به بخشی از یک گفتگوی گسترده‌تر با استعداد است.

در گذشته، فناوری به عنوان زیرساختی تلقی می شد که کار را پشتیبانی می کرد. در عصر هوش مصنوعی، به طور فزاینده ای در حال تبدیل شدن به زیرساخت هایی است که از استعدادها پشتیبانی می کند. سازمان هایی که فناوری را به عنوان بخشی از زیرساخت استعدادهای خود می شناسند، برای جذب، توانمندسازی و حفظ افرادی که برای موفقیت نیاز دارند، موقعیت بهتری خواهند داشت.

ما بهترین چت ربات هوش مصنوعی را برای تجارت معرفی کرده ایم.

این مقاله به عنوان بخشی از TechRadar Pro Perspectives، کانال ما برای معرفی بهترین و باهوش ترین ذهن ها در صنعت فناوری امروز تهیه شده است.

نظرات بیان شده در اینجا نظرات نویسنده است و لزوما نظرات TechRadarPro یا Future plc نیست. اگر مایل به مشارکت هستید، اطلاعات بیشتری را در اینجا بیابید: https://www.techradar.com/pro/perspectives-how-to-submit