زمان برخاستن؟ رده بندی غول های خفته فوتبال اروپا

دپورتیوو، پارما، هامبورگ نه فقط فهرست موفقیت‌های تعطیلات یک هیپستر فوتبال، بلکه نمونه‌ای از تیترهای سابق که در سال‌های اخیر به پروازهای برتر مربوطه خود بازگشته‌اند.

می توانید لیدز یونایتد، ناتینگهام فارست، شالکه و مالاگا را نیز وارد ترکیب کنید.

اما با وجود چنین امتیازات فوتبالی در دوران بزرگ، کجا می‌توانید غول‌های خفته کنونی اروپا را پیدا کنید؟ کدام یک از طرف های قدرتمند هنوز در حال چرت زدن هستند؟

ابتدا باید معیارهایی را تعیین کنیم - تاریخچه، میراث، پایگاه هواداران، استادیوم. باشگاه هایی با پتانسیل بسیار زیاد که در حال حاضر خارج از لیگ برتر وجود دارند.

نامیدن یک شهر بزرگ به خانه کمک می کند، اما معامله ساز نیست - متاسفم برای طرفداران بریستول سیتی و گروه دوم روسی اف سی اوفا، جایی که جمعیت محلی آن از یک میلیون نفر عبور می کند.

به همین ترتیب، برخی از باشگاه‌ها با استادیوم‌های بزرگ نتوانسته‌اند این رقابت را انجام دهند. باری که ورزشگاه سن نیکولای آن سومین ورزشگاه بزرگ ایتالیا است و برای ایتالیا در سال 90 ساخته شده است، متمایز است، اگرچه برخی از همکاران آنها در خارج از سری آ نیز بیش از 30000 زمین دارند - هلاس ورونا، مسینا و پالرمو در میان آنها.

تعداد زیادی از تیم‌های لیگ برتر سابق با میدان‌های برتر و سابقه‌ای با سابقه وجود دارند، در حالی که آلمان مملو از باشگاه‌های تاریخی با خانه‌های بزرگ است که مسلما مستحق یک جایگاه هستند - فورتونا دوسلدورف، ولفسبورگ، هانوفر 96 - اما ما نمی‌توانیم همه آنها را در نظر بگیریم.

یک غول خفته باید برخی از عناصر شکوه سابق را تجربه کرده باشد و پرو ورچلی کاندیدای مشخصی است که تا سال 1922 هفت عنوان ایتالیایی را کسب کرده است.

نکته دیگر این است که موفقیت نمی تواند خیلی اخیر باشد. برای مثال، وستهام سه سال پیش در یک رقابت اروپایی قهرمان شد. به همین ترتیب Stade de Reims، دو بار نایب قهرمان جام ملت های اروپا، و هشت بار قهرمان فرانسه نانت.

کنار گذاشتن استوا بخارست یک فراخوان بزرگ دیگر بود. فاتح جام ملت های اروپا 40 سال پیش و مسلط ترین باشگاه رومانی، اکنون در لیگ 2 بازی می کنند. اما، به دنبال یک شکاف عمیق، بسیاری از طرفداران سنتی از FCSB برتر پیروی می کنند. پس واقعا صاحب آن میراث کیست؟

و موردی برای Boavista وجود داشت، برنده عنوان در سال 2001 اما وجودش اکنون به یک نخ آویزان است. علیرغم تلاش هواداران، آنها که با نابودی مالی روبرو هستند، از لیگ های حرفه ای پرتغال اخراج شده اند.

به هر حال بیایید به این موضوع ادامه دهیم. از طریق ماتریس بالا، در اینجا 10 غول خواب اروپایی برتر من آورده شده است - شما نیز می توانید نظر خود را در نظرات بیان کنید.

استادیوم سنتنیال آتاتورک بورساسپور به شکل تمساح است

عناوین لیگ: یک (10-2009). جام های داخلی: یک (1985-1986). بخش: 1. لیگ، ردیف دوم. استادیوم: استادیوم سنتنیال آتاتورک (43,361)

بورساسپور که از لحاظ تاریخی تحت سلطه تیم‌های نخبه استانبول بود، با تبدیل شدن به دومین باشگاه خارج از پایتخت - و اولین بار پس از ترابوزان اسپور تقریبا سه دهه قبل - که در سال 2010 عنوان قهرمانی ترکیه را به دست آورد، این مجموعه طولانی مدت را قطع کرد.

این به معنای شب های لیگ قهرمانان اروپا برابر منچستریونایتد و رنجرز بود، اما در سال 2024 کروکودیل های سبز برای اولین بار در تاریخ خود به رده چهارم سقوط کردند.

بورساسپور که در شهری با حدود 2.5 میلیون نفر جمعیت واقع شده است - بورسا در شمال غربی، جنوب استانبول، نزدیک کوه اولوداگ - و با یک استادیوم منحصر به فرد به شکل تمساح که می تواند 43361 هوادار را در خود جای دهد، از آن زمان تا کنون در هرم بالا رفته و برای اولین بار از سال 2019 به دنبال بازگشت به سوپر لیگ است.

دینامو درسدن آخرین بار در سال 1995 در بوندسلیگا بازی کرد

عناوین لیگ: هشت (جدیدترین DDR-Oberliga آلمان شرقی 1989-90). جام های داخلی: هفت (جدیدترین جام 89-90). دسته: 2. بوندس لیگا، دسته دوم. استادیوم: رودولف-هاربیگ-استادیون (32085).

بدون اینکه بخواهیم این جدول را به جدول 2. بوندسلیگا تبدیل کنیم، این اولین مورد از چهار ورودی آلمان است. اما دینامو درسدن، که تاریخ پیچیده ای دارد و در شرق کم نمایندگی قرار دارد، کمی متفاوت است.

دینامو که در ابتدا از حمایت نیروهای امنیتی برخوردار بود، قبل از اینکه بهترین بازیکنانش به برلین نقل مکان کنند، به بازیکنان ثابت اروپا تبدیل شد و در جام یوفا در سال 1976 به لیورپول و دو فصل بعد در جام اروپا شکست خورد.

یکی از مسلط ترین باشگاه های آلمان شرقی، آنها هشت عنوان قهرمانی و هفت جام را به دست آوردند و در سال 1991 پس از اتحاد مجدد به بوندسلیگا پیوستند، اما چهار سال بعد در میان سقوط و بدهی های فزاینده به دسته سوم سقوط کردند.

دینامو با فارغ‌التحصیلانی از جمله ماتیاس سامر، سال‌ها در لیگ‌های منطقه‌ای و پایین‌تر حرکت کرده است، اما اکنون در لیگ 2. بوندسلیگا حضور دارد.

مستقر در شهری با بیش از نیم میلیون نفر، پتانسیل آنها توسط یک پایگاه بزرگ و پرشور هواداران که به طور میانگین بیش از 30000 نفر برای بازی های خانگی در ترم دوم ردیف دوم داشتند، پشتیبانی می شود.

مایکل بالاک جوان بخشی از تیم اوتو رهاگل کایزرسلاترن بود که در سال 1998 قهرمان بوندسلیگا شد.

عناوین لیگ: چهار (جدیدترین عناوین 1997-98). جام داخلی: دو عدد (جدیدترین جام 95-96). بخش: 2. بوندس لیگا. استادیوم: Fritz-Walter-Stadion (49,327)

با موفقیت 1997-1998، کایزرسلاترن تنها تیمی باقی ماند که بلافاصله پس از صعود، بوندسلیگا را فتح کرد، البته پس از یک سقوط غافلگیرکننده که در سال 1991 نیز قهرمان شد و در سال های 1990 و 1996 از قهرمانی جام حذفی لذت برد.

بازیکنان ثابت اروپا در دهه 1990 و اوایل دهه 2000، اکنون تقریبا 15 سال از حضور آنها در بوندسلیگا می گذرد، و چهار فصل را در رده سوم سپری کردند تا اینکه در سال 2022 صعود کردند.

علیرغم پایان‌های متوسط لیگ، باشگاه همچنان به ثبت میانگین جمعیت بیش از 46000 نفر ادامه می‌دهد و تقریبا در سال 2024 زمانی که به فینال جام حذفی آلمان رسیدند، با شکست مقابل لورکوزن ژابی آلونسو، شوک دیگری را متحمل شدند.

شفیلد ونزدی به رهبری ران اتکینسون، در راه صعود به لیگ برتر، منچستریونایتد را شکست داد و جام لیگ را در سال 1991 به دست آورد.

عناوین لیگ: چهار (جدیدترین عناوین 30-1929). جام های داخلی: چهار (جدیدترین جام 90-91). دسته: لیگ یک، دسته سوم. استادیوم: هیلزبورو (39732)

هواداران شفیلد یونایتد ممکن است استدلال کنند که آنها، نه رقبای شهری شفیلد ونزدی، باید در این لیست قرار بگیرند. اما جغدها از نظر تاریخ و میراث برتری دارند - حتی اگر آخرین قهرمانی از چهار عنوان لیگ آنها تقریبا 100 سال پیش باشد.

چهارشنبه فاتح جام لیگ در سال 1991 بود و برای بسیاری لحظات جادویی را از افرادی مانند دیوید هرست، کریس وادل و پائولو دی کانیو به یادگار گذاشت. با این حال، آنها اکنون پس از ورود به مدیریت و تحمل سقوط در فصل گذشته، در رده سوم قرار دارند، قبل از اینکه کنسرسیوم آمریکایی باشگاه را در ماه می خرید.

جغدها که دوازدهمین استادیوم باشگاهی بزرگ انگلیس را به خود می بالید، در سال 2000 از لیگ برتر سقوط کردند، اما هواداران با خوش بینی تازه ای مبنی بر امکان بیداری مجدد تغذیه می شوند.

گابور کرالی دروازه‌بان تیم هرتا بود که در سال‌های 2001 و 2002 قهرمان جام لیگ آلمان شد.

لیگ ها: دو (جدیدترین 1931). جام داخلی: دو (جدیدترین جام 2002). دسته: 2. بوندس لیگا، دسته دوم. ورزشگاه: المپیاستادیون (74475).

من متقاعد شده‌ام که هرتا پتانسیل بسیار زیادی دارد، اگر نگوییم سابقه برابری با برخی از همتایان خود را دارد. به عنوان مثال، تنها عناوین آنها قبل از دوران بوندسلیگا است.

اما بانوی پیر یک بار به نیمه نهایی جام یوفا رسید و در سال 1999 چلسی را در لیگ قهرمانان اروپا شکست داد.

این فصل چهارمین رقابت متوالی آنها در خارج از رده اول است، اما هرتا به بازی خود در المپیاستادیون برلین ادامه می دهد و به طور منظم بیش از 50000 هوادار را جذب می کند. زمین جدیدی در سایت پارک المپیک با ظرفیت 52000 نفر در حال بررسی است.

هرتا که در حال حاضر در صدر جدول 2. بوندسلیگا قرار دارد، می‌تواند به استعداد عمیقی در آستانه دروازه‌اش دست یابد - ابراهیم مازا و کنت آیشهورن جوان‌های با رتبه بالا به لورکوزن پیوستند، تارک ارنست دروازه‌بان به فاینورد رفت - و به نظر مجهز به بازگشت به بوندسلیگا در شرایط خوبی است.

ابراهیم مازا، ملی پوش الجزایری الجزایری متولد برلین، اولین بازی خود را برای هرتا در 17 سالگی انجام داد و در ماه می سال گذشته به بایرلورکوزن پیوست.

لیگ ها: شش (جدیدترین 2008-09). جام های داخلی: هفت (جدیدترین 12-13). بخش: منطقه 1، ردیف ششم. استادیوم: استادیوم آتلانتیک (42,115)

مشکلات اخیر بوردو به خوبی مستند شده است. سقوط از لیگ 1 در سال 2022 قبل از مدیریت به معنای آن بود که آنها به رده چهارم سقوط کردند، تابستان امسال دوباره به دلیل مسائل مالی به رده ششم منطقه سقوط کردند.

قهرمان 2009 فرانسه که ظاهرا به پایین ترین سطح خود رسیده است، پس از خرید توسط صندوق سرمایه گذاری آمریکایی پارک بنچ به قیمت یک یورو، اکنون حداقل چیزی برای ساختن دارد.

Les Girondins در تاریخ می چکد. زمانی که خانه بزرگان سابق ژان تیگانا و زین الدین زیدان و همچنین ملی پوشان فعلی فرانسه اورلین چوآمنی و ژول کوند بود، خانه ده ساله آنها میزبان یک چهارم نهایی یورو 2016 بود - اگرچه بوردو در حال حاضر در آنجا بازی نمی کند زیرا تلاش می کند آینده خود را شکل دهد.

اعتراض هواداران بوردو قبل از استماع ناظر مالی فوتبال فرانسه در مورد سقوط آنها به رده ششم در تابستان

عناوین لیگ: نه (جدیدترین عناوین 1967-68). جام های داخلی: چهار (اخرین 06-07). دسته: 2. بوندس لیگا، دسته دوم. استادیوم: Max-Morlock-Stadion (50000).

شاید انتخاب دو تیم برتر فعلی در سطح دوم آلمان خیلی خیال انگیز نباشد، اما باشگاه نورنبرگ تمام معیارهای انتخابی که در بالا ذکر شد را برآورده می کند.

آنها سابقه دارند - 9 عنوان، با آخرین قهرمانی از چهار جام در سال 2007. خانه 50000 نفری؛ پایگاه بزرگ طرفداران محلی در یک شهر تک باشگاهی - و میراث.

آنها به دلیل موقعیتی که در اوایل فوتبال آلمان داشتند، «در کلاب» نامیده می‌شوند.

اوه، و میروسلاو کلوزه، برنده جام جهانی و بهترین گلزن تاریخ آلمان، رئیس آنهاست.

میروسلاو کلوزه از ژوئن 2024 سرمربی اف سی نورنبرگ است

جام های داخلی: شش (جدیدترین جام 04-2003). اروپا: جام برندگان جام (95-1994). بخش: لیگ برتر فدراسیون، ردیف سوم. استادیوم: La Romareda (در حال بازسازی اما 43000 پیش بینی شده است).

دیوید سیمن، حالا نگاه کن. طرفداران آرسنال از یک دوره خاص به یاد خواهند آورد که نایم، پسر سابق اسپرز، برنده بلند و حلقه ای را که در آخرین دقیقه وقت اضافه، دروازه بان سبیلی را شکست داد و جام برندگان جام را به رئال ساراگوسا داد.

از آن زمان تاکنون دو قهرمانی در کوپا دل ری، سفرهای اروپایی و نام های ستاره ای وجود داشته است - پابلو ایمار، دیگو میلیتو و داوید ویا از جمله آنها - اما سه دهه بعد، لوس مانوس خود را در رده سوم اسپانیا می بیند.

آندر هررا، 37 ساله، به باشگاه دوران کودکی خود بازگشته است، که در حال توسعه یک استادیوم جدید با ظرفیت 43114 برای جام جهانی 2030 هستند تا به غول های سقوط کرده کمک کنند تا به افتخارات سابق بازگردند.

هررا گفت: "رئال ساراگوسا متعلق به اروپا است، آنها به رقابت برای جام ها و مبارزه با بزرگترین باشگاه های اسپانیا و اروپا تعلق دارند."

نایم در آخرین دقیقه وقت اضافه دیوید سیمن دروازه بان آرسنال را از راه دور شکست داد و رئال ساراگوسا در سال 1995 جام برندگان جام را برد.

عناوین لیگ: 10 (جدیدترین عناوین 1980–81). جام های داخلی: هفت (جدیدترین جام 13-2012). قاره: نایب قهرمان جام ملت های اروپا (1975–1976). دسته: لیگ 2، دسته دوم. ورزشگاه: Stade Geoffroy-Guicchard (41,965)

تا زمانی که پاری سن ژرمن در دهه گذشته از آنها پیشی گرفت، سنت اتین با 10 قهرمانی در لیگ در 25 فصل از 1956-1957 تا 1980-81 پرافتخارترین باشگاه فرانسه بود.

لس ورتس در سال 1976 به فینال جام ملت‌های اروپا رسید و به تیم قدیمی بایرن مونیخ باخت، در حالی که آخرین بازی نقره‌ای آن‌ها در کوپه د لا لیگ که اکنون منقرض شده بود، 13 سال پیش با تیمی به رهبری پیر امریک اوبامیانگ به دست آمد.

آنها در حال حاضر چهارمین فصل خود را در پنج فصل در ردیف دوم سپری می کنند، اما همچنان به تولید بهترین چشم انداز ادامه می دهند. مدافعان ستاره ویلیام سالیبا و وسلی فوفانا از خط تولید خارج شدند، در حالی که دیلیان انگوسان، استعداد هجومی 18 ساله، در ژانویه به لیورپول خواهد پیوست.

سپس خانه 41965 ظرفیتی آنها در استادیوم جفروی-گیچارد، ملقب به دیگ است، که با دیدن دوباره فوتبال لیگ 1 در این دوره، سبیل بود - Les Verts در پلی آف صعود/ سقوط به نیس شکست خورد، به این معنی که انتظار برای پیوستن مجدد به نخبگان فرانسه ادامه دارد.

پیر امریک اوبامیانگ در دو فصل و نیم با سنت اتین 41 گل به ثمر رساند.

عناوین لیگ: 1990-91. جام های داخلی: چهار (جدیدترین جام 93-94). قاره ای: جام برندگان جام (89–90)، نایب قهرمان جام ملت های اروپا (91-92). دسته: سری B، دسته دوم. استادیوم: استادیو لوئیجی فراریس (33205)

سمپدوریا زمانی قهرمان قاره‌ها بود، نه صرفا قهرمان داخلی در دوران طلایی فوتبال ایتالیا.

جنوا با سرمایه‌گذاری پائولو مانتوانی، چهار بار بین سال‌های 1985 تا 1994 قهرمان کوپا ایتالیا شد، در سال 1991 اسکودتو را به دست آورد و به سه فینال اروپایی رسید و یک سال پس از باخت به بارسلونا در فینال، جام برندگان جام را در سال 1990 فتح کرد.

در سال 1992، تیم جیانلوکا ویالی، روبرتو مانچینی و جانلوکا پاگلیوکا بار دیگر در وقت اضافه فینال جام ملت های اروپا در ومبلی مغلوب بارسلونا شدند.

نام های بزرگ بیشتری در دوره بین تیم سون گوران اریکسون که آخرین جام مهم باشگاه را در سال 1994 به دست آورد و اولین سقوط پنج سال بعد از آن، از جمله کلارنس سیدورف، خوان سباستین ورون و آریل اورتگا دنبال شد.

سمپ قبل از اینکه در سال 2023 در میان مشکلات مالی جدی به قعر جدول سری آ برسد، به اروپا بازگشت و تقریبا به رده سوم سقوط کرد.

با این حال، تحت مالکیت جدید، هواداران امیدوارند آینده باشگاه با ثبات تر باشد - و خانه نمادین استادیو لوئیجی فراری که با رقبای جنوا به اشتراک می گذارند، قرار است قبل از میزبانی ایتالیا در یورو 2032، بازسازی گران قیمتی را پشت سر بگذارد.

رتبه بندی بهترین صادرات فوتبال بریتانیا در این قرن

رتبه بندی بهترین نمادهای فوتبال فانتزی تمام دوران

شکار جواهرات پنهان - آیا جایی در جهان برای جستجو وجود دارد؟

اخبار فوتبال را مستقیما به تلفن خود ارسال کنید