زمان کوتاهی است؟ میتونه برات خوب باشه

توسط لیزا مارشال، دانشگاه کلرادو در بولدر

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

وقتی صحبت از سلامت روان به میان می آید، ممکن است این مهم نباشد که چقدر زمان دارید، بلکه احساس شما نسبت به زمانی که در اختیار دارید مهم است. این یکی از نکات کلیدی مطالعه جدید دانشگاه کلرادو بولدر است که رابطه بین زمان و سلامت روان را بررسی می کند.

مطالعه 646 دانشجوی کارشناسی که در مجله سلامت کالج آمریکایی منتشر شد، نشان داد که افرادی که شلوغ ترین برنامه ها را داشتند به طور قابل توجهی کمتر در معرض افسردگی بودند و - برخلاف برخی تصورات رایج - نمرات بهتری گرفتند. کسانی که احساس مزمن عجله یا «فشار زمان» داشتند، بدون توجه به اینکه برنامه‌هایشان چگونه به نظر می‌رسید، میزان بیشتری از اضطراب و افسردگی داشتند.

علاوه بر این، به نظر می‌رسد کسانی که در مقیاس‌های تمرکز حواس (توانایی حضور و آگاهی در لحظه) امتیاز بالاتری کسب کرده‌اند، می‌توانند برنامه سنگین‌تری را بدون به خطر انداختن سلامت روان خود انجام دهند.

کیتلین مک کیمی، نویسنده اول، کاندیدای دکترا در دپارتمان روانشناسی و علوم اعصاب، می گوید: "ما تمایل داریم فکر کنیم، "اوه، اوضاع بهتر خواهد شد، و اگر بتوانم برخی چیزها را از بشقاب خود حذف کنم، استرس نخواهم گرفت." این داده‌ها نشان می‌دهند که به این سادگی نیست، که خارج از آنچه در تقویم ما وجود دارد، باید رابطه خود را با زمان بهبود بخشیم.»

تحقیقات قبلی نشان می دهد که افراد بسته به کاری که با آن انجام می دهند، می توانند زمان را متفاوت تجربه کنند.

یک مطالعه نشان داد افرادی که وقت خود را از طریق کارهایی مانند داوطلب شدن یا کمک به دوستان می‌گذرانند، نسبت به افرادی که برای خود وقت می‌گذرانند یا وقت خود را تلف می‌کنند، کمتر در مورد زمان احساس استرس می‌کنند. تحقیقات دیگر نشان داده‌اند که وقتی فردی به طور کامل در کاری که به آن اهمیت می‌دهد غوطه‌ور می‌شود، که به آن «وضعیت جریان» نیز می‌گویند، به نظر می‌رسد زمان به سرعت می‌گذرد.

نشان داده شده است که تنفس عمیق و سایر تمرین‌های تمرکز حواس باعث افزایش احساس فرد نسبت به زمان فراوان می‌شود.

برای مطالعه جدید، مک کیمی، مادر دو فرزند پرمشغله، می‌خواست تأثیر دو عنصر متمایز زمان را بررسی کند: «فشار زمان» (یا حس ذهنی عجله) و «کمبود زمان» (فقدان عینی ساعات غیرمتعهد).

او در نظرسنجی خود، داده‌هایی را جمع‌آوری کرد که دانش‌آموزان شرکت‌کننده چند ساعت در هفته را در کلاس، آماده شدن برای کلاس، کار کردن، کار کردن، رفت‌وآمد و انجام فعالیت‌های دیگر می‌گذرانند. سوالات نظرسنجی همچنین میزان فشار زمانی را که احساس می‌کنند، مضطرب یا افسرده و سطح ذهن آگاهی آنها را ارزیابی می‌کند.

شرکت کنندگان با ارائه معدل و دسترسی به سوابق تحصیلی موافقت کردند.

مک کیمی متعجب شد که متوجه شد کمبود زمان به شدت با نمرات بهتر و نرخ پایین افسردگی مرتبط است. از سوی دیگر، افزایش فشار زمانی به شدت با اضطراب و افسردگی بیشتر و نمرات پایین‌تر مرتبط بود.

نکته مهم این است که آنهایی که زمان کوتاهی داشتند، لزوما فشار زمانی را احساس نمی کردند.

مک کیمی می‌گوید: «شما می‌توانید یک فرد بسیار پرمشغله داشته باشید که رابطه‌ای هماهنگ با زمان داشته باشد و شخص دیگری که به‌طور عینی، تقویمی با فضایی در آن دارد، اما واقعا در مورد زمان استرس دارد.»

وقتی از دانش آموزان پرسیده شد که اگر زمان بیشتری داشته باشند با آن چه می کنند، خودمراقبتی از جمله مراقبت از سلامت روان را به عنوان شماره 1 ذکر کردند.

مک کیمی تاکید می کند که یافته ها ثابت نمی کند که مشغول ماندن باعث شادتر شدن مردم می شود. ممکن است کسانی که سلامت روانی بهتری دارند، به طور طبیعی به دنبال تجربیات بیشتری باشند، در حالی که آنهایی که با خلق و خوی ضعیف دست و پنجه نرم می کنند، بیشتر اوقات نمی گویند. همچنین ممکن است عوامل زیربنایی مشترکی وجود داشته باشد که بر نحوه درک فرد از زمان و سلامت روانی آنها تأثیر می گذارد. به عنوان مثال، برخی از تحقیقات نشان می دهد که افسردگی خود می تواند بر درک زمان تأثیر بگذارد و به طور بالقوه احساس غیرقابل کنترل کند.

او گفت، آنچه که می‌توانیم از این داده‌ها استنباط کنیم این است که روایت رایج کمتر-بیشتر ممکن است همیشه برقرار نباشد.

به عنوان مثال، در حالی که ممکن است دانش آموزی به دلیل ترس از اینکه ممکن است به معدل آنها صدمه بزند، تمایل به انجام یک شغل پاره وقت را رها کند، این مطالعه هیچ مدرکی مبنی بر اینکه افزودن بیشتر به برنامه به عملکرد تحصیلی یا سلامت روان آسیب می رساند، پیدا نکرد. مک کیمی هشدار می‌دهد که در حالی که ممکن است زمانی که نمرات یا کارش شروع به کاهش می‌کند، ممکن است از نظر اجتماعی عقب‌نشینی کند، این می‌تواند به طور بالقوه نتیجه معکوس داشته باشد و منجر به یک برنامه زمانی یکنواخت شود - که می‌تواند باعث شود زمان از آن عبور کند - و احساس تنهایی کند.

او گفت: «این داده‌ها از این ایده پشتیبانی می‌کند که انجام کارهای بیشتر و مشارکت نه تنها می‌تواند به سلامت روانی بهتر منجر شود، بلکه می‌تواند از موفقیت تحصیلی و حرفه‌ای نیز حمایت کند.»

او تاکید کرد که این به این معنی نیست که چیزی به نام برنامه ریزی بیش از حد وجود ندارد. اغلب، به دلایلی که نمی توانند کنترل کنند، افراد وقت آزاد کمتری نسبت به حالت ایده آل دارند.

قابل توجه است، این مطالعه نشان داد که افرادی که در معیارهای تمرکز حواس امتیاز بالاتری داشتند، اثرات منفی کمتری بر سلامت روانی خود در زمانی که تحت استرس زمان بودند، تجربه کردند.

او گفت: "به نظر می رسد چیزی در مورد هماهنگی با لحظه حال وجود دارد که از شما در برابر تاثیر منفی فشار زمان محافظت می کند."

توصیه او به کسانی که در مورد برنامه خود استرس دارند: اگر باید آن را پر کنید، سعی کنید آن را با چیزهایی مطابق با علایق و ارزش های خود پر کنید. سعی کنید در لحظه باشید و به آینده یا گذشته فکر نکنید.

اگر متوجه شدید که استرس دارید، لحظه ای روی نفس خود تمرکز کنید و خود را در بدن و در لحظه ثابت کنید.

او گفت: «مدت زمانی که ما در هفته داریم خیلی قابل انعطاف نیست. اما روشی که ما در مورد زمان فکر می کنیم اینطور است.

کیتلین مک کیمی و همکاران، درک زمان به عنوان پیش بینی کننده سلامت روان، عملکرد تحصیلی، و رفتار کمک طلبی در بین دانشجویان کارشناسی: تجزیه و تحلیل روش های ترکیبی، مجله سلامت کالج آمریکایی (2026). DOI: 10.1080/07448481.2026.2681092

اطلاعات مجله: مجله سلامت کالج آمریکایی

ارائه شده توسط دانشگاه کلرادو در بولدر

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →