زمین قبلا به این گرمی بوده است. در اینجا چه اتفاقی برای "یخچال روز رستاخیز" افتاد

با افزایش دمای جهانی، ورقه یخی غرب قطب جنوب با سرعت نگران کننده ای ناپدید می شود. دانشمندان به طور فزاینده‌ای نگران این هستند که یخچال‌های خروجی آن - از جمله Thwaites که به عنوان "یخچال روز قیامت" نیز شناخته می‌شود - در حال فروپاشی است. نگاهی عمیق تر به تاریخچه آب و هوای صفحه یخی فقط هشدار آنها را تشدید کرده است.

مطالعه‌ای که روز دوشنبه در مجله Nature Communications منتشر شد، شواهد مستقیمی را ارائه می‌کند که آسیب‌پذیرترین جریان‌های یخی غرب قطب جنوب در طول دوره‌های طبیعی گرمایش جهانی طی 800000 سال گذشته بارها و بارها فرو ریخته و به سمت خشکی عقب‌نشینی کرده‌اند. این شامل Thwaites و یخچال همسایه Pine Island Glacier، دو یخچال عظیم خروجی با جریان سریع است که یخ را به دریای آموندسن می‌ریزد.

در آن دوره‌های گرم گذشته، میانگین دمای جهانی تنها 1.8 تا 2.7 درجه فارنهایت (1 تا 1.5 درجه سانتی‌گراد) گرم‌تر از سطوح قبل از صنعتی بود، به این معنی که تقریبا مشابه امروز بود. با این حال، دمای آب در مقابل ورقه یخی غرب قطب جنوب بین 1.8 تا 5.4 درجه فارنهایت (1 تا 3 درجه سانتیگراد) بالاتر از خط پایه فعلی و نزدیک به انجماد افزایش یافت.

در حالی که فروپاشی های قبلی طی چندین هزار سال رخ داده است، دمای جهانی امروز با سرعتی بی سابقه در حال افزایش است. دانشمندان سازمان ملل متحد اخیرا به این نتیجه رسیده اند که دمای متوسط ​​زمین قرار است طی چند سال آینده بیش از 2.7 درجه فارنهایت (1.5 درجه سانتیگراد) بالاتر از سطح قبل از صنعتی شدن باشد و از هدف توافق پاریس فراتر رود. در سی و یکمین کنفرانس سالانه آب و هوای سازمان ملل در این هفته، مذاکره کنندگان در حال بحث در مورد مسیری برای معکوس کردن این بیش از حد هستند، اما انجام این کار مستلزم تعهد جهانی برای حذف سریع سوخت های فسیلی است.

راب لارتر، یکی از نویسندگان این مطالعه، ژئوفیزیکدان دریایی در بررسی قطب جنوب بریتانیا، در بیانیه ای گفت: «من شخصا متقاعد شده ام که نسل های آینده شاهد افزایش قابل توجه سطح دریا خواهند بود. گفتن اینکه با چه سرعتی این افزایش را خواهیم دید، واقعا دشوار است. این مطالعه نشان می‌دهد که حتی در دوره‌های گرم طبیعی گذشته، یخ‌زدایی زیادی داشتیم، اما چیزی که اکنون در آن زندگی می‌کنیم، یک یخبندان بین استروئیدی است.

لارتر و همکارانش برای اینکه چگونه صفحه یخی قطب جنوب غربی به دوره های بین یخبندان گذشته -فازهای گرم طبیعی آب و هوای زمین- واکنش نشان می دهد، هسته های گل حفر شده از کف اقیانوس اطراف را تجزیه و تحلیل کردند. آنها به دنبال ماده معدنی به نام کائولینیت بودند که معمولا در آب و هوای مرطوب و گرمسیری تشکیل می شود. باور کنید یا نه، قاره قطب جنوب بیش از 34 میلیون سال پیش به این شکل بود.

وزن عظیم یخچال هایی مانند Thwaites و Pine Island می تواند کائولینیت باستانی ذخیره شده در سنگ بستر زیر ورقه یخ را خرد کند. کوه‌های یخ و جریان‌های آب آن را به خارج از ساحل می‌برند، جایی که در نهایت در رسوبات اقیانوس مستقر می‌شود. بنابراین این ماده معدنی به عنوان نشانگر خروجی فعال یخبندان عمل می کند. اما زمانی که محققان آن را در هسته های رسوبی که به دوره های بین یخبندان در 800000 سال گذشته بازمی گردد، جستجو کردند، غلظت کائولینیت در هر هسته نزدیک به صفر بود.

نویسنده ارشد این مطالعه در هیل‌برانوس، می‌گوید: «زمانی که سیگنال کائولینیت در سایت‌های هسته مته ما ناگهان فرو می‌ریزد، به ما می‌گوید یخ‌های دریایی در بخش دریای آموندسن در غرب قطب جنوب - از جمله یخچال‌های طبیعی Thwaites و Pine Island - باید ذوب شده و به داخل قاره عقب‌نشینی کرده باشند.» در بیانیه ای گفت: بررسی قطب جنوب.

یافتن اسمکتیت در هسته‌های گلی به محققان این امکان را داد که این عقب‌نشینی را به افزایش دمای اقیانوس‌ها نسبت دهند. این خاک رس غنی از منیزیم دارای یک نشانه شیمیایی منحصر به فرد در اعماق اقیانوس آرام در شمال قطب جنوب است، بنابراین باید توسط جریان های آب های عمیق گرم که به فلات قاره غرب قطب جنوب نفوذ کرده و یخ های زمین شده ای را که کائولینیت را آزاد می کند به آنجا منتقل شده باشد. تجزیه و تحلیل جلبک‌های دریایی در هسته‌های گلی پس از آن تأیید کرد که آب‌های اطراف صفحه یخ به طور قابل‌توجهی گرم‌تر بودند که یخچال‌ها عقب‌نشینی کردند.

هیلنبراند گفت: «در کمال تعجب ما متوجه شدیم که حتی در شرایط طبیعی حداقل یک فروپاشی نسبی ورقه یخی غرب قطب جنوب داشتیم. "کاری که ما اکنون انجام می دهیم، اوضاع را بسیار بدتر می کند."

فروپاشی کامل یخچال Thwaites سطح آب های جهانی را بیش از 2 فوت (65 سانتی متر) افزایش می دهد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که دیگر یک امکان دور نیست. گرم شدن ناشی از انسان به سرعت ورقه یخی غرب قطب جنوب را به سمت نقطه اوج حرارتی خود سوق می دهد و زمان برای تغییر مسیر جهان در حال اتمام است.