زنانی که زنبورهای بومی اوتاراکند را زنده نگه می دارند

PITHORAGARH، Uttarakhand، هند - جهان در تابستان ها در ایالت های هیمالیا مانند Uttarakhand زنده می شود. جنگل‌ها با برگ‌های سبز جدید جوانه می‌زنند و تقریبا هر مسیر از دو طرف با گل‌هایی با اشکال، اندازه‌ها و رنگ‌های مختلف پوشیده شده است. با گیاهان، جانوران نیز زنده می شوند. ساراسواتی دیوی، 80 ساله، در حیاط خانه خود نشسته و زنبورهایی که در داخل و خارج کندوی دیواری که کلنی در خانه او زندگی می کند، وزوز می کنند. ساراسواتی می‌گوید: «زنبورها آنقدر مقدس و بخش مهمی از زندگی مردم محسوب می‌شوند که ما آهنگ‌هایی درباره آن‌ها داریم.

فاگ آهنگ‌های سنتی هستند که در مناسبت‌های شاد و فرخنده مانند عروسی‌ها و جشنواره‌ها در منطقه کومائون اوتاراکند خوانده می‌شوند. او و زنان همکارش ملودی را زمزمه می کنند که ساراسواتی در عروسی ها می خواند. زنبورها به خانه هایی می آیند که کودکان در آن بازی می کنند. اما در خانه‌هایی که بچه ندارند، زنبورها نمی‌مانند. برای قرن ها در اینجا، زندگی مردم با زنبورها در هم تنیده شده است و وابستگی متقابل منحصر به فردی ایجاد کرده است. در روستایی اوتاراکند، بسیاری از خانواده‌ها خانه‌های خود را با گونه‌ای بومی، Apis cerana indica، که معمولا به عنوان زنبور عسل هندی یا زنبور عسل هیمالیا شناخته می‌شود، به اشتراک می‌گذارند.

با این حال، عواملی مانند تغییرات آب و هوایی، معرفی گونه های جدید زنبور عسل برای تولید بیشتر عسل، تکه تکه شدن زیستگاه و تغذیه ناکافی از جمله دلایل کاهش جمعیت آنها هستند. از آنجایی که پرورش زنبورها بخشی طبیعی از وظایف خانه است، نقش زنان در حفاظت از این گونه حیاتی می شود. ساراسواتی دیوی، همراه با خانواده اش، زیر دهانه کندو دیواری ایستاده اند، با… این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است.