زنان اغلب راحت‌تر از مردان سرد می‌شوند - مطالعه موش‌ها دلایلی را ارائه می‌دهد

این یک مشاهدات رایج است که زنان اغلب دمای گرم‌تر را ترجیح می‌دهند و راحت‌تر از مردان احساس سرما می‌کنند، و همین روند در میان ماده‌های گونه‌های دیگر ظاهر می‌شود. اکنون، یک مطالعه سرنخ‌های جدیدی را در مورد اینکه چه چیزی باعث این ترجیح می‌شود ارائه می‌دهد - و تستوسترون ممکن است نقشی داشته باشد.

پوست دارای حسگرهایی برای تشخیص گرما و سرما است که بر تصمیم هر موجود زنده برای ماندن یا خروج از محیط تأثیر می‌گذارد. مطالعه جدید که در 28 اکتبر در مجله فیزیولوژی منتشر شد، نشان داد که این حسگرها در دماهای بالاتر در موش‌های ماده فعال می‌شوند، که به نظر می‌رسد دمای مطلوب آنها را تقریبا 7 درجه فارنهایت (4 درجه سانتی‌گراد) بالاتر از موش‌های نر تغییر می‌دهد. به نظر می رسد تستوسترون بر این تفاوت در فعال سازی تأثیر می گذارد.

پیتر مک ناتون، یکی از نویسندگان این مطالعه، فارماکولوژیست در کینگز کالج لندن که درد، حس حرارتی و تنظیم حرارت را مطالعه می کند، گفت: «شما می توانید بگویید که این فقط یک مشاهده زیبا و بدون اهمیت است. او به لایو ساینس گفت: «[اما] پیامدهای عملی دارد»، زیرا ممکن است در طراحی ساختمان‌ها و فضاهایی که افراد را در خود جای می‌دهند، مهم باشد.

ترجیح درجه حرارت متمایز

پروتئین های موجود در انتهای عصبی پوست در پاسخ به گرما یا سرما فعال می شوند. دکتر مایکل کاترینا، عصب شناس دانشگاه جانز هاپکینز که در این تحقیق شرکت نداشت، می گوید: «می توانید به آنها مانند ژنراتورهای الکتریکی کوچک در انتهای عصب نگاه کنید.

هنگامی که این پروتئین‌ها فعال می‌شوند، به یون‌های باردار اجازه ورود به سلول‌های عصبی حسی را می‌دهند که به نوبه خود سیگنال‌های الکتریکی را به مغز منتقل می‌کنند. کاترینا به لایو ساینس گفت: مدارهایی که یک سلول عصبی به آن متصل می شود، درک ما از گرما یا سرما را تعیین می کند.

فراتر از انسان، مشخص است که بسیاری از حیوانات ماده، از جمله موش ها و پرندگان، دمای کمی گرمتر از همتایان نر خود را ترجیح می دهند. بنابراین محققان آزمایشی را برای بررسی این تفاوت ها ترتیب دادند.

آنها 30 موش نر و 27 موش ماده را روی دو صفحه مجاور با دماهای مختلف قرار دادند - یکی در دمای 91.4 درجه فارنهایت (33 درجه سانتیگراد) و دیگری که بین دمای پایین و بالاتر متفاوت بود. یک دوربین حرکات موش‌ها را ردیابی می‌کرد و محاسبه می‌کرد که در هر بشقاب چقدر زمان صرف کرده‌اند.

هر دو موش نر و ماده زمان بیشتری را در صفحه 91.4 F زمانی که صفحه دوم سردتر بود سپری کردند. با این حال، زمانی که موش‌های ماده در کنار صفحه‌ای با دمای 100.4 فارنهایت (38 درجه سانتیگراد) قرار گرفتند، نسبت به موش‌های نر زمان بیشتری را در بشقاب گرم‌تر سپری کردند. متوسط ​​دمای سطح ترجیحی تقریبا 89.6 فارنهایت (32 درجه سانتیگراد) برای موشهای نر و 96.8 فارنهایت (36 درجه سانتیگراد) برای موشهای ماده بود.

مک ناتون گفت: «از آنجایی که قسمت بالای قفس کاملا باز بود، دمای هوا روی موش‌ها تأثیرگذار نبود. محققان همچنین دمای داخلی و پوست موش‌ها را اندازه‌گیری کردند و تأیید کردند که تفاوت معنی‌داری بین جنسیت‌ها در آن جبهه وجود ندارد.

نقش تستوسترون

دانشمندان بررسی کردند که اگر به صورت ژنتیکی پروتئین آشکارساز گرما را حذف کنند، چه اتفاقی می افتد. در موش‌های نر، این امر اجتناب آنها از صفحه گرم‌تر را کاهش داد و نشان می‌دهد که این پروتئین معمولا سیگنالی ارسال می‌کند که آنها را از ماندن روی سطوح گرم‌تر منع می‌کند. دمای مطلوب موش ها نیز به حدود 95 درجه فارنهایت (35 درجه سانتیگراد) نزدیکتر به دمای ماده ها افزایش یافت.

این مطالعه نشان می دهد که تستوسترون به نوعی عملکرد اعصاب حسگر گرما را در پوست تغییر می دهد. (اعتبار تصویر: Alllex از طریق Getty Images) در موش‌های ماده، حذف یا مسدود کردن پروتئین اثر قابل‌توجهی نداشت.

سپس تیم سعی کرد پروتئین تشخیص دهنده خنکی را حذف یا مسدود کند، و متوجه شد که نرها و ماده ها مانند قبل از استفاده از صفحات خنک اجتناب نمی کنند. موش‌های ماده نیز زمان کمتری را در بشقاب‌های گرم سپری کردند، اما ترجیح نرها برای بشقاب‌های گرم‌تر تغییر نکرد.

کاترینا گفت: "ماده ها کمی بیشتر به فعال شدن گیرنده سرما واکنش نشان می دهند و کمی کمتر به فعال شدن گیرنده گرمتر پاسخ می دهند." این گروه دریافتند که علیرغم اینکه نورون های حسگر دما در هر دو مجموعه موش به طور یکسان کار می کنند.

محققان مشکوک بودند که هورمون های جنسی ممکن است به توضیح این تفاوت کمک کنند.

آنها به گروهی از موش های نر دارویی دادند که مانع از تولید تستوسترون می شود. هفته‌ها پس از درمان، این موش‌ها زمان بیشتری را در صفحه 38 درجه سانتی‌گراد نسبت به نرها با تستوسترون طبیعی سپری کردند. در همین حال، موش‌های ماده که تستوسترون دریافت کردند، ترجیح خود را برای دمای گرم‌تر از دست دادند.

جالب اینجاست که دادن هورمون‌های ماده به موش‌های نر، از جمله انواع استروژن و پروژسترون، بر ترجیحات دمایی آنها تأثیری نداشت. و مسدود کردن هورمون‌ها در موش‌های ماده نیز تأثیری نداشت. این هورمون‌ها بر سایر جنبه‌های تنظیم دما در بدن تأثیر می‌گذارند، اما مانند اتلاف گرما از طریق پوست. اما در این مورد، به نظر نمی رسید که آنها بر درک حیوانات از دما تأثیر بگذارند.

مک ناتون گفت: "بنابراین به نظر می رسد که تستوسترون مهمترین عامل تعیین کننده است." اما این تغییرات فقط جزئی بود. تستوسترون به طور کامل تفاوت بین جنسیت ها را معکوس نکرد. وی افزود: «بنابراین چیز دیگری در جریان است که ما قادر به شناسایی آن نبودیم.

مکانیسم دقیق چگونگی تأثیر تستوسترون بر پروتئین های حسگر مشخص نیست. از آنجایی که این اثر طی هفته‌ها اتفاق افتاد، محققان پیشنهاد کردند که مستقیما بر پروتئین‌های حساس به دما تأثیر نمی‌گذارد. در عوض ممکن است به طور غیرمستقیم با تأثیرگذاری بر فعالیت ژن ها عمل کند، اما مطالعات بیشتری برای تأیید این ایده مورد نیاز است.

داستان های مرتبط

آیا زنان راحت تر از مردان سرد می شوند؟

آیا انسان می تواند رطوبت را حس کند؟

این مطالعه نشان می دهد که دماهای گرم و سرد در مسیرهای کاملا متفاوتی به سمت مغز حرکت می کنند

اگرچه محققان هیچ آزمایشی بر روی انسان انجام ندادند، مک ناتون خاطرنشان کرد که پروتئین‌های حسگر مشابهی در افراد وجود دارد و مطالعات انجام شده با انسان‌ها نشان می‌دهد که آنها به روشی مشابه رفتار می‌کنند.

کاترینا گفت: این تحقیق "اطلاعات ارزشمندی" را برای درک نحوه عملکرد پروتئین های مسئول تشخیص دما ارائه می دهد. درک این مکانیسم ها می تواند برای مطالعه شرایطی مانند درد نوروپاتیک مفید باشد که در آن حساسیت افراد به گرما و سرما افزایش می یابد.

او به Live Science گفت: «اینکه چه نوع سیگنال هایی تجربیات روزانه ما را در مورد دما ایجاد می کنند، به خودی خود بسیار مهم است. "این بخش بزرگی از درک خودمان به عنوان موجودات زنده است."

این مقاله فقط برای اهداف اطلاعاتی است و به منظور ارائه توصیه های پزشکی نیست.