زنان بومی ستم اسلامگرایان را به چالش می کشند، خواستار همبستگی بین جوامع هستند

شش زن از جوامع بومی در جریان نشست «آسیا و خاورمیانه: گفتگوهای شبانه روز دوشنبه در میان جوامع هندوستان» گفتند که همان نیروهای اسلامگرای تندرو پشت حملات 7 اکتبر، که در آن بیش از 1200 نفر کشته شدند، مسئول حملات به دروزی ها در سوریه و کشتار جمعی و سرکوب ایرانیان و هندوها در هند و کشمیر هستند. کاویا کی، فعال و تحلیلگر منطقه ای، که به صورت آنلاین با نام «کاویا صحبت می کند» شناخته می شود. رانیا دین، فعال دروزی اسرائیلی؛ شیلان کردپور، سخنران و مربی کردی; هان، فعال حقوق بشر ایرانی

y منظمی; و لانی آنپو، فعال حقوق بومیان بومیان آمریکا و یهودی، تجربیات خود را از سرکوب و خاموش کردن توسط نیروهای اسلامگرا با آترت شموئل، مدیر یهودی پل های بومی در میان گذاشتند. این زنان علیرغم اینکه از کشورهای مختلف از جمله ایران، ایالات متحده، اسرائیل و هند آمده بودند، گفتند که آنها تجربیات خود را از جنس کشی، خشونت، خفه کردن جنسیتی، خفه کردن، خشونت بر اساس جنسیت به اشتراک گذاشته اند. هر کدام گفتند که او را به اسلام هراسی متهم کرده اند و به خاطر صحبت در مورد تجربیات جامعه خود مورد تهدید به مرگ یا دکس کردن قرار گرفته اند.

آنها همچنین بر لزوم ایجاد اتحاد بین جوامع بومی برای غلبه بر وضعیت اقلیت خود و مقابله مؤثرتر با آنچه که آنها نیروهای سرکوبگر اسلام سیاسی توصیف کردند، تأکید کردند. هم کردپور و هم کاویا گفتند که نیروهای اسلامگرای رادیکال اغلب ابتدا زنان را هدف قرار می دهند زیرا حملات به زنان نیز خانواده ها را تهدید می کند و انتقال سنت های فرهنگی بین نسل ها نیز تهدید می کند. محدودیت ها، دور نگه داشتن زنان از زندگی عمومی برای حمایت از خودشان.

او این محدودیت‌ها را با آنچه به عنوان نقش برجسته تاریخی زنان در جوامع هندو توصیف می‌کرد، مقایسه کرد. او از الهه هندو کالی، که در زمانی که خدایان مرد نمی توانستند، ماهی شاسورا را شکست داد، به عنوان نمونه ای از قدرت و جایگاه زنان در سنت مذهبی هندو نام برد. شموئل اشاره کرد که چگونه این کردها بودند که توانستند عقاید زن ستیزانه دولت اسلامی را علیه این گروه مسلح کنند.

جنگجویان داعش بر این باور بودند که کشته شدن توسط یک رزمنده زن مانع از ورود آنها به بهشت ​​و دریافت پاداش‌های وعده داده شده به شهدا، از جمله 72 باکره که در روایت‌های عمومی از ایدئولوژی این گروه توصیف شده‌اند، می‌شود. با آگاهی از این موضوع، مبارزان کرد در روژاوا یگان‌های حفاظت از زنان (YPJ) را تأسیس کردند، یک نیروی نظامی کرد که تماما زن بود که در شمال سوریه فعالیت می‌کرد. کردپور توضیح داد که چگونه زنان از فریادهای جنگی برای نشان دادن حضور خود استفاده می‌کردند که گاهی اوقات باعث فرار جنگجویان داعش می‌شد.

او همچنین نقش زنان را در تلاش های نظامی گسترده تر به رهبری کردها و پذیرش آنها در نیروهای دموکراتیک سوریه توصیف کرد. کردپور همچنین نقش پاکسازی قومی و محدودیت های زبان های بومی را مورد بحث قرار داد. او استدلال کرد که محدود کردن زبان یک جامعه باعث ایجاد گسست بین افراد و میراث فرهنگی آنها می‌شود و به محدودیت‌ها در ترکیه و محدودیت‌های آموزش به زبان کردی در ایران اشاره کرد.

او همچنین بر ادامه مبارزه برای یادگیری و حفظ این زبان در سوریه تاکید کرد و آن را به عنوان محوری برای بقای فرهنگی جامعه کرد توصیف کرد. دین گفت که دروزی ها به طور تاریخی قبل از پذیرش عربی به زبان آرامی صحبت می کردند، که او آن را بخشی از تلاش گسترده تر برای آمیختن با جمعیت عرب اشغالگر اطراف و حفاظت از جوامع آنها توصیف کرد. با اشاره به کشتارهای ژوئیه 2025 در سویدا، حملات مداوم به جوامع دروزی، و محاصره مداوم روستاها در

جنوب سوریه به‌عنوان مدرکی مبنی بر عدم حمایت از انطباق. دین همچنین از استفاده روزافزون از باشان، نام کتاب مقدس سویدا و مناطق اطراف آن استقبال کرد، و استدلال کرد که این نشان می‌دهد که جامعه او در حال دور شدن از آنچه او به عنوان تلاش‌های ناموفق برای تأمین صلح با اشغالگرانش از طریق جذب در جامعه توصیف می‌کند، استقبال کرد.

او همچنین برچسب زدن دروزی‌ها را که خواستار آزادی و خودمختاری بودند به عنوان «جدایی‌خواه» محکوم کرد، اصطلاحی که به گفته چندین سخنران برای بی‌اعتبار کردن یا سرکوب فراخوان‌های آزادی توسط جوامع بومی در منطقه به کار رفته است. چپ‌های سکولار راه را برای انقلاب اسلامی ایران در سال 1979 هموار کردند.

راه را برای انقلاب اسلامی ایران در سال 1979 باز می کنند، فقط تاوان آن را با جان خود در سال های بعد پرداخت کنند. او از دیدن زنانی که در شبکه‌های اجتماعی تاپ می‌پوشند، لباس‌هایی که منجر به دستگیری آن‌ها در ایران می‌شود، ابراز نگرانی کرد، در حالی که با افتخار نمادهای جمهوری اسلامی را به نمایش می‌گذارد. او همچنین به زنان غربی که برای ازدواج با اعضای دولت اسلامی به سوریه سفر کرده‌اند، اشاره کرد و استدلال کرد که در این روند حقوق خود را تسلیم کرده‌اند.

منتظمی گفت که برای درک جذابیتی که این گروه‌ها برای زنان داشتند، نیاز به چیزهای بیشتری بود. شموئل با تشریح اهمیت این رویداد برای روزنامه جروزالم پست، گفت: «ملت‌های بومی در سراسر آسیا، خاورمیانه و آفریقا با همان استعمار خشونت‌آمیز مواجه هستند، اما داستان‌های ما به طور معمول برای مخاطبان غربی پخش می‌شود تا اسلام‌گرایان را در این گزارش به عنوان قربانیان درگیری به تصویر بکشند. حملات علیه دروزی ها، هندوها، کردها، فارس ها، یهودیان، ایزدی ها، بهائیان و سایر جوامع بومی.

و دلیل شومی برای این روایت وجود دارد: دستکاری افکار عمومی غربی برای همدردی با گروه‌های جهادی اسلام‌گرا و هموار کردن راه برای گسترش آن‌ها در غرب.» او گفت امیدوار است که این پانل‌ها به جامعه جهانی کمک کند تا جوامعی را که اغلب سکوت می‌کنند بهتر درک کند و تشخیص دهد که «ایمنی و حاکمیت جوامع بومی اولین رویدادهایی است که در سراسر آسیا و آفریقا اتفاق افتاده است. پرداختن به موضوع همبستگی بومیان به میزبانی پل های بومی.

برای اطلاعات بیشتر به آدرس زیر مراجعه کنید: https://indigenousbridges.com/