زنان مونته نگرو در سکوت از اختلالات جنسی رنج می برند که اغلب درمان نمی شوند

"به من گفته شد که فقط نیاز به آرامش دارم"؛ پزشکان زنانی را که در رابطه جنسی مشکل دارند درک نمی کنند. "من این تصور را داشتم که مشکل من از نظر پزشکی مرتبط نیست."

اینها تنها بخشی از نظرات 90 زن در مونته نگرو است که در یک پرسشنامه آنلاین ناشناس و ناشناس که توسط مرکز روزنامه نگاری تحقیقی مونته نگرو، CIN-CG، با کمک کمک هزینه گزارش دهی کنسرسیوم رسانه ای از جمله BIRN انجام شده، گزارش داده اند که نوعی اختلال عملکرد جنسی را تجربه کرده اند.

سی و دو نفر گفتند که مقاربت دردناکی را تجربه کرده اند. تقریبا به همان اندازه که بسیاری گفتند قادر به رسیدن به ارگاسم نیستند. 51 نفر کمبود میل جنسی را گزارش کردند. و 24 نفر گفتند که خشکی واژن را تجربه کرده اند.

با این حال، بسیاری هرگز به دنبال کمک پزشکی نبودند و معتقد بودند که هیچ کمکی در راه نیست. حدود 50 نفر این کار را انجام دادند، اما تنها 10 نفر گفتند که مشکل آنها به طور کامل حل شده است.

کارشناسان می گویند تعداد بسیار کمی از متخصصان مراقبت های بهداشتی در مونته نگرو با تخصص برای درمان اختلالات جنسی، اعم از زنان، هورمونی، یا عصبی وجود دارد. درمان هایی که در برخی از کشورهای اتحادیه اروپا استاندارد هستند، هنوز در مونته نگرو، کاندیدای عضویت در این بلوک، تا حد زیادی در دسترس نیستند.

طبق تخمین‌های کالج آمریکایی زنان و زایمان، حداقل 40 درصد از زنان در سنین باروری نوعی اختلال عملکرد جنسی را تجربه می‌کنند که به دو سوم زنان یائسه می‌رسد، که همچنین می‌گوید تقریبا از هر چهار زن، سه زن حداقل یک بار در زندگی خود درد را در حین مقاربت تجربه می‌کنند. حداقل هفت درصد از زنان هر ساله مقاربت دردناکی را تجربه می کنند که بیش از سه ماه طول می کشد.

الکساندرا ووکسانوویچ بوزاریچ، متخصص زنان و پروفسور در دانشکده پزشکی دانشگاه پودگوریتسا، گفت: زنانی که اختلال عملکرد جنسی یا مقاربت دردناک را تجربه می‌کنند باید ارزیابی تشخیصی مناسبی دریافت کنند و در صورت لزوم به متخصص زنان، فیزیوتراپیست متخصص در کف لگن، روان‌شناس دیگر، روانشناس یا روانشناس مناسب ارجاع داده شوند. هزینه ایالت

ووکسانوویچ بوزاریچ گفت: "کمک باید به طور سیستماتیک برای همه بیماران در سیستم بهداشت عمومی در دسترس باشد."

یکی از زنان شرکت کننده در این نظرسنجی گفت: "اولین باری که رابطه جنسی من در 19 سالگی بود، به طرز وحشتناکی دردناک بود."

او فکر می کرد درد در اولین رابطه جنسی طبیعی است، بنابراین چیزی نگفت. با این حال به درد ادامه داد.

این زن که خیلی از درخواست کمک خجالت می کشید و نگران بود که هر درمانی ممکن است خیلی گران تمام شود، گفت که تا به امروز از درد در حین مقاربت رنج می برد.

برخی دیگر معتقد بودند که درد و نارضایتی جنسی بخشی عادی از زندگی یک زن است.

تقریبا یک چهارم از 90 زن گفتند که از صحبت کردن در مورد مسائل خود خجالت می‌کشند، بیش از دوازده نفر گفتند که نمی‌دانند به چه کسی مراجعه کنند. تعداد مشابهی گفتند که باور ندارند در سیستم مراقبت های بهداشتی کمکی بیابند. بسیاری دلایل مالی برای عدم مراجعه به درمان ذکر کردند.

سیستم مراقبت های بهداشتی عمومی مونته نگرو از بودجه عمومی و کمک های بیمه سلامت اجباری تامین می شود، به این معنی که درمان معمولا رایگان است.

با این حال، زمان انتظار طولانی و فقدان درمان تخصصی باعث می شود بسیاری از شهروندان مونته نگرو به بخش خصوصی روی بیاورند که می تواند پرهزینه باشد.

مرکز بالینی مونته نگرو، بزرگترین موسسه مراقبت های بهداشتی کشور، گفت که زنان به ندرت در هنگام مواجهه با مشکلات ناتوانی جنسی با پزشک مشورت می کنند.

موسسه بهداشت عمومی مونته نگرو، IZJCG، داده های آماری در مورد بیمارانی که اختلال عملکرد جنسی را گزارش می کنند جمع آوری نمی کند.

هیچ یک از کلینیک های زنان محلی در سیستم مراقبت های بهداشتی عمومی به درخواست ها برای اظهار نظر پاسخ ندادند، به جز هرتسگ نووی، در ساحل، که گفت، طبق برآورد پزشکان زنان، حدود 15 تا 20 درصد از بیماران بخش بهداشت زنان با علائمی که می تواند منجر به اختلال عملکرد جنسی شود، مراجعه می کنند.

این کلینیک گفت: "در اکثر موارد، علت این علائم یا منشأ عفونی یا مربوط به دوران یائسگی است." "گاهی اوقات، بیماران با این علائم ظاهر می شوند و متعاقبا با ضایعات پیش بدخیم یا بدخیم دستگاه تناسلی تشخیص داده می شوند. ناهنجاری های مادرزادی دستگاه تناسلی از علل بسیار نادر این علائم هستند."

همانطور که آنها اشاره می کنند، درمان عفونت ها در سیستم مراقبت های بهداشتی عمومی در دسترس است. با این حال، "بیمارانی که در دوره یائسگی قرار می گیرند، مجبورند بیشتر داروها و سایر محصولات مورد استفاده برای درمان خود را خریداری کنند."

تقریبا نیمی از کسانی که به این پرسشنامه پاسخ دادند، گفتند که معتقد نیستند سیستم مراقبت های بهداشتی مونته نگرو در مورد اختلال عملکرد جنسی کمکی ارائه می دهد.

ووکسانوویچ بوزاریچ خواستار آموزش بیشتر متخصصان بهداشت برای تشخیص زودهنگام اختلال عملکرد جنسی، توسعه درمان ها و در دسترس بودن آنها و همکاری نزدیکتر بین متخصصین زنان، فیزیوتراپیست ها، روانشناسان/روان درمانگران و سایر متخصصان شد.

او گفت: "علت درد باید شناسایی شود، زیرا ممکن است نتیجه شرایط مختلف باشد." علل می تواند متفاوت باشد - زنان، هورمونی، عفونی، اورولوژی، عضلانی-اسکلتی، عصبی و روانی - بنابراین درمان باید فردی و در صورت لزوم چند رشته ای باشد.

ووکسانوویچ بوزاریچ گفت که وجود متخصصان انفرادی یا کلینیک های خصوصی که خدمات خاصی را ارائه می دهند به طور خودکار به این معنا نیست که یک مدل سازمان یافته از مراقبت برای زنان مبتلا به اختلال عملکرد جنسی و درد مزمن وجود دارد که در دسترس همه است.

یکی از درمان‌های پرکاربردی که می‌تواند کیفیت زندگی زنانی را که مقاربت دردناک را تجربه می‌کنند به میزان قابل توجهی بهبود بخشد - فیزیوتراپی کف لگن - در حال حاضر در مونته‌نگرو تا حد زیادی در دسترس نیست.

اتاق فیزیوتراپیست های مونته نگرو گفت: این درمان "هنوز در مراحل اولیه توسعه است و در سیستم بهداشت عمومی در دسترس نیست".

با توجه به اهمیت درمان کف لگن در درمان بی اختیاری ادرار، مقاربت دردناک، توانبخشی پس از زایمان و شکایات مربوط به یائسگی، نیاز به توسعه بیشتر و در دسترس قرار گرفتن بیشتر در سیستم سلامت وجود دارد.

گفت: اولین دوره آموزشی درمان کف لگن در سال جاری برگزار شد.

فیزیوتراپی کف لگن می تواند در مراحلی از زندگی که با تغییرات عمده هورمونی و فیزیولوژیکی مشخص می شود، مانند بارداری، دوره پس از زایمان و یائسگی، «به ویژه مهم» باشد.

Nevena Miletic Djuric، فیزیوتراپیست اهل بلگراد و متخصص در کف لگن، گفت که همراه با این تغییرات، بافت‌ها، ماهیچه‌ها، سیستم عصبی و نحوه عملکرد کف لگن همگی تغییر می‌کنند که نه تنها منجر به مشکلات جنسی، بلکه منجر به بی‌اختیاری ادرار و مدفوع و شرایطی مانند افتادگی می‌شود.

همچنین برای سال‌ها برای درمان واژینیسموس – یک اسپاسم غیرارادی عضلانی که مقاربت را بسیار دردناک می‌کند – و همچنین درد مزمن فرج [ولودینیا]، دیسپارونی [مقاربت دردناک] و اختلالات تون عضلات کف لگن با موفقیت استفاده شده است.

Miletic Djuric گفت: "اثرات درمان معمولا پس از 6 تا 12 هفته ارزیابی می شود. این بدان معنا نیست که در آن زمان انتظار بهبودی کامل داریم، اما در آن زمان باید بتوانیم ارزیابی کنیم که آیا روند واضحی از بهبود وجود دارد یا خیر."

او گفت که معمولا ابتدا درد کاهش می یابد و پس از آن به تدریج عملکرد جنسی باز می گردد.

در بسیاری از کشورهای اروپایی، این نوع درمان برای بیماران در سیستم مراقبت های بهداشتی عمومی در دسترس است.

Miletic Djuric به مثال فرانسه اشاره کرد: "توانبخشی کف لگن پس از زایمان را می توان پس از زایمان تجویز کرد و 100 درصد تحت پوشش بیمه سلامت عمومی، در چارچوب تعرفه استاندارد تعیین شده است. بر اساس تجزیه و تحلیل سیستم ملی داده های سلامت فرانسه، تقریبا 639000 زن در سال 2022 از توانبخشی کف لگن استفاده کردند."

در سرویس بهداشت ملی بریتانیا، NHS، این توصیه خط اول در مراقبت های پس از زایمان و برای مشکلات پرولاپس، درد لگن و اختلال عملکرد جنسی است.

میلیتیک جوریچ گفت: «برای دسترسی به آن، باید تعداد کافی متخصص آموزش دیده و همچنین مسیری روشن برای زنان وجود داشته باشد تا ارزیابی و درمان مناسب را دریافت کنند».

مسئله دیگر فقدان کامل مونته نگرو از متخصصین جنسی است - روان درمانگرانی که با جنبه های روانی مشکلات جنسی سروکار دارند.

آدریانا پژاکوویچ، روان درمانگر، گفت: «مشکلات جنسی در مونته نگرو یک موضوع تابو است، آموزش تخصصی در زمینه جنسیت شناسی در مونته نگرو در دسترس نیست، و مطمئنا چیزی مشابه آن در سیستم بهداشت عمومی وجود ندارد.

به گفته پژاکوویچ، زنان می گویند که مجبور هستند از یک درمانگر به درمانگر دیگر بروند و فقط در صورتی "خوش شانس" باشند که درمانگر مناسب را پیدا کنند.

در سطح سیستم، خدمات مشاوره‌ای در مورد سلامت باروری زنان وجود دارد، اما از طریق کارم متوجه شده‌ام که هیچ رویکرد چند رشته‌ای به مشکلاتی مانند عدم رضایت جنسی، مقاربت دردناک، آنورگاسمی وجود ندارد و در عمل روان‌درمانی، که عمدتا خصوصی است، هیچ روش ثابتی برای مشکلات جنسی با مبنای روان‌زا وجود ندارد.»

حدود 20 نفر از پاسخ دهندگان مسائل مرتبط با تغییرات هورمونی را که با افزایش سن به وجود می آیند، توصیف کردند، اما تنها چهار نفر گفتند که علیرغم درخواست حمایت، مشکلات آنها حل شده یا به طور قابل توجهی بهبود یافته است.

یک زن 70 ساله که مشکلات مزمنی مانند خشکی واژن و کمبود میل جنسی را گزارش کرده است، می گوید: «فکر می کنم تجربیات جنسی زنان مسن به نوعی مورد انگ است.

او گفت: «جامعه آنها را خنده‌دار می‌بیند، بنابراین آنها به‌عنوان یک زن عادی می‌پذیرند که بی‌ارزش هستند و کنار گذاشته شده‌اند».

ماریجا جوروویچ، متخصص زنان و غدد در مرکز بالینی مونته نگرو، گفت که زنان اغلب به دلیل کمبود استروژن در دوران یائسگی، خشکی واژن، مقاربت دردناک و عفونت های واژن را تجربه می کنند و هورمون درمانی یکی از راه های کلیدی برای تسکین چنین علائمی است.

این مسائل در میان زنان در سنین باروری که از روش های پیشگیری از بارداری استفاده می کنند و بیماران سرطانی نیز رایج است.

با این حال، جوروویچ گفت که تنها دو متخصص زنان در کل کشور در زمینه غدد درون ریز تخصص دارند و بنابراین می توانند به بیماران در مورد درمان های هورمونی توصیه کنند. او افزود که مقاومت در برابر هورمون درمانی نیز در مونته نگرو گسترده است.

جوروویچ گفت: «در حالی که جایگزینی هورمون تیروئید به صورت ضروری پذیرفته می‌شود، هورمون‌های تولیدمثلی همچنان با ترس و تعصب احاطه شده‌اند. این اصل مشابه است - زمانی که تخمدان ها تولید هورمون را متوقف می کنند، جایگزینی آنها می تواند کیفیت زندگی را بهبود بخشد و به زنانی که قبل از سن 40 سالگی به یائسگی می رسند توصیه می شود که از استروژن درمانی سیستمیک استفاده کنند.

با این حال، جوروویچ گفت، تنها دو دارو برای علائم یائسگی را می توان از صندوق بیمه سلامت تهیه کرد.

چندین پزشک که نخواستند نامشان فاش شود، گفتند که درمان علائم یائسگی همیشه رایگان یا به راحتی در دسترس نیست.

با این وجود، جوروویچ به لطف یک کمپین آگاهی عمومی که به همه زنان مشاوره و هورمون درمانی یائسگی پرداخته شده توسط صندوق بیمه سلامت عمومی، به پیشرفت هایی در پنج سال گذشته اشاره کرد.

بیش از ده ها نفر از پاسخ دهندگان گفتند که پس از زنده ماندن از سوء استفاده جنسی، آزار و اذیت یا تجربه جنسی ناخوشایند دچار اختلال عملکرد جنسی شده اند.

برخی خشونت را به شکل فشار یا اجبار برای داشتن رابطه جنسی گزارش کردند.

یکی از زنان گفت: "من به دلیل تشخیص افسردگی هیچ میل جنسی نداشتم و در نتیجه در آن زمان با شریک زندگیم مشکلات جدی داشتم." این زن متهم به اینکه شریک زندگی خود را جذاب نمی‌دانست، گفت که حتی زمانی که نمی‌خواست رابطه جنسی را پذیرفت.

"البته، رابطه جنسی در آن صورت دردناک خواهد بود، و من از امتناع آن می ترسم، زیرا این باعث ایجاد مشاجره در رابطه ای می شود که قبلا آسیب دیده بود. من برای پایان دادن به رابطه خیلی جوان بودم."

آیدا پروویچ، روانشناس، که در سازمان غیردولتی پریما به جوانان مشاوره می‌دهد، گفت که نسل‌های جوان‌تر زنان نیز تحت فشار شریک زندگی خود قرار می‌گیرند تا رابطه جنسی داشته باشند، حتی زمانی که آماده نیستند، که منجر به آسیب‌های طولانی مدت می‌شود.

پروویچ گفت: «مواردی وجود داشته است که دخترانی پس از تلاش، تحت فشار شریک زندگی خود، برای داشتن رابطه جنسی که آمادگی آن را نداشتند، دچار آسیب های جدی دستگاه تناسلی شده اند.

در جامعه عمدتا مردسالار مونته نگرو، بسیاری از زنان در مورد رابطه جنسی با همسر یا پزشک خود صحبت نمی کنند.

پژاکوویچ، روان درمانگر، گفت: «این تابو باقی مانده است.

خشونت مامایی نیز می تواند علت اختلال عملکرد جنسی باشد.

تقریبا یک چهارم زنانی که به پرسشنامه پاسخ دادند، گفتند که مشکل آنها پس از زایمان شروع شده است.

یکی از آنها گفت: "من اپیزیوتومی داشتم که خیلی بد بخیه شده بود، و هر بار که بعد از آن رابطه جنسی داشتم، دردناک بود زیرا پوست پاره می شد." "از آنجا که من از آنچه در حال وقوع است آگاه نبودم، فقط آن را تحمل کردم."

یک پزشک این مشکل را در طول زایمان دوم خود ترمیم کرد.

بسیاری از پاسخ دهندگان بر اهمیت یک شریک متقابل در مواقعی که میل جنسی فروکش می کند، تاکید کردند.

یکی از آنها که میل خود را برای رابطه جنسی پس از زایمان از دست داده است، گفت: "خوشبختانه، من یک شوهر عادی دارم که مرا درک می کند، اما فکر می کنم برای برخی افراد این زمینه طلاق است."

ووکسانوویچ بوزاریچ گفت که درد در حین مقاربت نباید به عنوان چیزی که یک زن باید به سادگی آن را «تحمل کند» یا به عنوان یک پیامد طبیعی زایمان، یائسگی یا پیری در نظر گرفته شود.

او گفت: "سلامت جنسی بخشی جدایی ناپذیر از سلامت کلی یک زن است و نباید موضوعی باشد که تنها زمانی مورد بحث قرار گیرد که مشکل مزمن شود."

"تشخیص به موقع و درمان مناسب می تواند به طور قابل توجهی کیفیت زندگی زنان، روابط آنها با شریک زندگی و رفاه عاطفی آنها را بهبود بخشد."

این مقاله در چارچوب MOST - سازمان‌های رسانه‌ای برای روزنامه‌نگاری قوی‌تر فراملی، یک مشارکت روزنامه‌نگاری که توسط برنامه اروپای خلاق که از رسانه‌های مستقل متخصص در گزارش‌های بین‌المللی حمایت می‌کند، تهیه شده است.