زنان چینی و کارائیب در میان مدعیان جایزه نوبل ادبیات

از زمانی که این جایزه برای اولین بار در سال 1901 اعطا شد، این مؤسسه مدت ها به دلیل حضور بیش از حد نویسندگان مرد غربی مورد انتقاد قرار گرفت.

استکهلم - منتقدان ادبی می گویند که جایزه نوبل ادبیات 2026 ممکن است به یک زن چینی یا کارائیبی تعلق گیرد که در اواخر این هفته اعطا شود، در تلاشی برای تنوع بخشیدن به جایزه ای که اغلب به نویسندگان مرد غربی تعلق می گیرد.

هیچ لیست کوتاه عمومی برای جایزه نوبل وجود ندارد، و با مشورت آکادمی سوئد که جایزه را اعطا می کند و فهرست نامزدها به مدت 50 سال مهر و موم شده است، محافل ادبی استکهلم پیش از اعلام این خبر درگیر حدس های دیوانه وار می شوند.

این تعلیق در 8 اکتبر در ساعت 13 (1100 به وقت گرینویچ یا 7 بعد از ظهر SGT) به پایان می رسد که آکادمی 18 نفره سوئد انتخاب خود را اعلام کند.

نویسنده آمریکایی آنتیگوا-آمریکایی جامائیکا کینکید، 77 ساله، که آثارش فرهنگ، خانواده و هویت کارائیب و همچنین استعمار و نژاد را بررسی می کند، اغلب در گمانه زنی های نوبل نام برده شده است، همانطور که از کان ژوی چینی که نوشته های تجربی آوانگارد او با کافکا مقایسه شده است، نام برده شده است.

ویکتور مالم، منتقد فرهنگی در روزنامه سوئدی اکسپرسن، به خبرگزاری فرانسه گفت: «زمان آن فرا رسیده است که کینکید جامائیکا آن را دریافت کند.

بیورن ویمان، سردبیر فرهنگ در بزرگترین روزنامه سوئد Dagens Nyheter، گفت: «از او برای مدت طولانی نام برده می‌شود.

لازلو کراسناهورکای مجارستانی این افتخار را در سال 2025 به خانه برد.

رمان لوسی از کینکید در سال 1990 داستان زندگی نامه ای از یک دختر جوان تلخ است که از هند غربی به ایالات متحده سفر می کند تا به عنوان یک au pair کار کند.

ویمن می‌گوید: «این دقیقا از نوع کتاب‌هایی است که در آن کافی است سه خط را بخوانیم تا بگوییم: «باشه، ما در اینجا درباره یک برنده جایزه نوبل صحبت می‌کنیم».

با توجه به انتقاد شدید او از دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، اشاره کردن به او می تواند به عنوان یک انتخاب سیاسی نیز تعبیر شود.

آکادمی در سال 2025 زمانی که از کراسناهورکای - نویسنده مردی از اروپای مرکزی که تعداد زیادی از آنها در سالنامه نوبل وجود دارد - تقدیر کرد - و ویمن گفت کمیته باید "کمی از آن فاصله بگیرد".

در میان 122 برنده فقط 18 زن وجود دارد و تنها تعداد بسیار کمی از آثارشان به زبان های آسیایی یا خاورمیانه ای نوشته شده است.

رسوایی تجاوز جنسی در سال 2018 آکادمی را درهم شکست و بیش از نیمی از اعضای آن در نهایت جایگزین شدند.

از آن زمان تاکنون، هر برنده دیگری از ادبیات یک زن بوده است – این احتمال را ایجاد می کند که در سال 2026 سر زدن به یک زن برسد.

با این حال، آکادمی سوئد اصرار دارد که تنها مورد توجه آن کیفیت کار یک نویسنده است.

لینا کالمتگ، منتقد ادبی پخش عمومی سوئد SR، در عین حال گفت که زمان آن رسیده است که نویسنده اسپانیایی زبان اهل آمریکای لاتین باشد.

او به خبرگزاری فرانسه گفت: «در سال‌های اخیر، صحبت‌های زیادی درباره «معجزه ادبی آمریکای لاتین» شده است، این نسل جدید که پس از نویسندگان مردی که به رئالیسم جادویی اختصاص داده‌اند، مانند گابریل گارسیا مارکز آمده است.

او خاطرنشان کرد: «در این موج جدید، این زنان هستند که رهبری را برعهده دارند، با نوشته‌هایی که اغلب با فمینیسم رنگ آمیزی می‌کنند، اما اغلب کاملا تیره و خشن، با لمس‌های سورئال نقطه‌گذاری شده‌اند».

سامانتا شوبلین، نویسنده آرژانتینی، 48 ساله، انتخاب جالب و غافلگیرکننده ای در این مقوله خواهد بود.

او افزود: "اما او مطمئنا هنوز خیلی جوان است."

برندگان ادبیات به خاطر مجموعه آثارشان تجلیل می شوند، نه یک نشریه.

آخرین نویسنده ای از آمریکای جنوبی که مورد تقدیر قرار گرفت، ماریو بارگاس یوسا از پرو در سال 2010 بود.

دیگر «مظنونین معمولی» که به طور مرتب در گمانه زنی های نوبل ذکر می شود عبارتند از جرالد مورنان استرالیایی، هموطن بومی او الکسیس رایت، نویسنده آمریکایی توماس پینچون و نویسنده مکزیکی کریستینا ریورا گارزا.

چندین نام جدید که در چند سال گذشته سر و صدای نوبل را به خود اختصاص داده اند عبارتند از جنی ارپنبک آلمانی که جایزه بین المللی بوکر 2024 را برای رمان کایروس برنده شد و دوونگ تو هوونگ، یکی از محبوب ترین نویسندگان ویتنام که اولین کتاب هایش در اواخر دهه 1980 قبل از توقیف شدن پرفروش بودند و کتاب هایش عمدتا در خارج از ویتنام منتشر می شوند.