زنان ژنرال Z به دلیل تجاوزهای جنسی در پایتخت هند به خیابان ها می آیند

هند در سطح جهانی به عنوان کشوری ناامن برای زنان تلقی می شود، پایتخت آن دهلی نو است که اغلب به عنوان "پایتخت تجاوز جنسی" این کشور توصیف می شود. آمارهای اداره ملی سوابق جرم و جنایت (NCRB) تأیید می کند که دهلی "ناامن ترین شهر شهری برای زنان و کودکان" در کشور است. گزارش جنایت NCRB در هند در سال 2024 این را با آمار ثابت می کند. در سال 2024 دهلی 13396 مورد جنایت علیه زنان را ثبت کرد که بالاترین میزان در میان کل شهرهای مترو است. پایتخت همچنین دارای بالاترین تعداد (1058) موارد تجاوز جنسی گزارش شده در میان تمام شهرهای مترو است.

در حالی که این آمار نشان می دهد که جنایات علیه زنان در دهلی همچنان ادامه دارد، طنز بزرگتر این است که پایتخت هند با بالاترین نسبت پلیس به مردم، پلیسی ترین شهر در کشور است. دهلی دارای 410 پرسنل پلیس به ازای هر میلیون جمعیت است که سه برابر میانگین ملی 153 پرسنل در هر میلیون جمعیت است. با این حال، خیابان‌های دهلی ناامن هستند. این آمار جنایی اخیرا پس از موجی از تجاوزها و تجاوزات جنسی در پایتخت در ماه های اوت و سپتامبر، بار دیگر به تیتر خبرها تبدیل شد.

در 21 سپتامبر، یک دختر 17 ساله در پارک آستا کونج، در دهلی جنوبی، در فاصله 2 کیلومتری از کالج زنان معتبر لیدی سری رام (LSR) مورد تجاوز دسته جمعی سه مرد قرار گرفت که خود را پلیس نشان می دادند. پلیس مظنونان را دستگیر و به یکی از آنها تیراندازی کرد. این حادثه خشم سراسری و وحشت و خشم جامعه دانشجویی را برانگیخت. پیش از آن، در اوایل ماه سپتامبر، یک نوجوان 17 ساله دیگر در Swaroop Nagar در شمال غربی دهلی مورد تجاوز گروهی قرار گرفت و به قتل رسید. متهم به او تجاوز کرده و با ضربات چاقو او را کشته و سپس جسد او را در مزرعه انداخته است.

چیزی که این موارد تجاوز جنسی را بسیار ناراحت کننده می کند این است که قربانیان خردسال بودند. در ماه اوت، یک کودک 11 ساله و یک کودک 6 ساله در حوادث جداگانه مورد تجاوز قرار گرفتند. تجاوز گروهی به یک نوجوان 16 ساله در یک اتوبوس در حال حرکت در مرز دهلی نویدا در همان ماه، خاطرات تجاوز گروهی وحشتناک "نیربهایا" را در 14 سال پیش در پایتخت زنده کرد. آن قربانی متعاقبا بر اثر جراحات وارده جان باخت. این حادثه که منجر به اعتراضات گسترده در دهلی و سایر شهرها شد، منجر به تغییرات عمده در قوانین تجاوز جنسی، از جمله اجرای مجازات اعدام برای تجاوز جنسی شد.

این حوادث تکان دهنده اخیر در بحبوحه اعتراضات گسترده جوانان و دانشجویان توسط ژنرال Z هند در دهلی و سایر شهرهای هند از ژوئیه امسال رخ داده است. موج اعتراضات به دلیل لو رفتن سوالات کنکور پزشکی آغاز شد. اعتراضات به رهبری حزب سوسک جاناتا (CJP) و سازمان های دانشجویی چپ در جانتار مانتار در ماه های ژوئن تا ژوئیه، وزیر آموزش و پرورش دارمندرا پرادان را مجبور به استعفا کرد. موفقیت تظاهرات جانتار مانتار باعث شد تا دانشجویان متوجه شوند که اگر متحد باشند، تظاهرات مسالمت آمیز می تواند نتایج بی سابقه ای داشته باشد.

این به آنها اعتماد به نفس داده است تا مسائل مرتبط دیگری مانند ایمنی زنان را مطرح کنند. بنابراین، هنگامی که یک سری تجاوز جنسی در پایتخت در اوت-سپتامبر رخ داد، خشم جوانان به اعتراضات گسترده تبدیل شد. در 23 سپتامبر، دانشجویان LSR، به دلیل تجاوز به عنف آستا کونج و شکست مقامات در تضمین امنیت زنان، یک راهپیمایی همبستگی فقط برای زنان در پردیس جنوبی دانشگاه دهلی برگزار کردند. آنچه اعتراضات اخیر علیه تجاوز جنسی را از اعتراضات قبلی متمایز می کند، رویکرد جسورانه و بدون فیلتر معترضان جوان است.

در حالی که برخی از دانش آموزان دختر پلاکاردهایی در دست داشتند که روی آن نوشته شده بود، بدن ما مال خودمان است، برخی دیگر خواستار آزادی بودند که شبانه بدون ترس بیرون بیایند. معترضان دانشجو روش‌هایی را که مقامات برای تضمین امنیت زنان استفاده می‌کردند زیر سوال بردند. کالج LSR برای اطمینان از ایمنی دانش‌آموزان خود به کلاس‌های آنلاین تغییر مکان داد و مقامات پلیس تصمیم گرفتند که دسترسی به پارک‌ها را در شب ببندند. دانشجویان معترض خاطرنشان کردند که به جای زیر سوال بردن مردسالاری، حرکت زنان را محدود می کنند، برای زنانی که در خوابگاه ها زندگی می کنند، منع رفت و آمد شبانه وضع می کنند و کلاس ها را به صورت آنلاین تغییر می دهند.

"درهم شکستن پدرسالاری" موضوع راهپیمایی اعتراضی آنها بود و آنها از آهنگ ها، میم ها و طنزهای جذاب استفاده کردند و شعارهای ضد پدرسالاری خود را در فضای مجازی پخش کردند. زنان جوانی که علیه مردسالاری معترض هستند، مرعوب اقتدار نیستند. آنها خواستار پاسخگویی از وزیر کشور آمیت شاه هستند و در عین حال او را مورد تحقیر قرار می دهند. شاخه های دانشجویی کنگره اپوزیسیون و احزاب چپ اعتراضاتی را علیه شکست پلیس دهلی در اجرای قانون سازماندهی کردند.

این تظاهرات در بحبوحه اعتراضات جاری در دهلی برگزار شد که خواستار استعفای گیانش کومار، رئیس کمیسیون انتخابات به دلیل بی نظمی در روند انتخابات شده بودند. خشم جوانان در مورد امنیت زنان، دادگاه عالی را وادار به رسیدگی به این موضوع کرد. یک هیئت دو قاضی با توصیف موج اخیر تجاوزها به عنوان یک "شکست سیستماتیک" آشکار از سوی مقامات مجری قانون، گفت که "پاسخگویی باید اصلاح شود." قضات بر لزوم یک رویکرد متمرکز برای جلوگیری از تجاوز جنسی و نه مجازات تاکید کردند.

تنها نصب دوربین مداربسته کافی نبود، و از پلیس دهلی خواست تا آن را به صورت شبانه روزی کنترل کند. پلیس و گشت زنی بهتر "ترس را در مجرمان ایجاد می کند"، و افزود که فضاهای عمومی از جمله پارک ها و اتوبوس ها نباید به دلیل نور ضعیف و نظارت ضعیف به مناطق پرخطر تبدیل شوند. دادگاه گفت که داشتن قوانین سختگیرانه کافی نیست و خواستار اجرای موثر قوانین برای جلوگیری از جرائم جدی مانند تجاوز جنسی شد. دادگاه در ماه آینده مجددا پیشرفت های حاصل شده در دستورالعمل های خود را بررسی خواهد کرد.

زنان جوان در تظاهرات دانشجویی در دهلی به تعداد زیادی شرکت کرده و جایگاه خود را مطرح کرده و خواهان حقوق برابر هستند. بنابراین، هنگامی که پلیس دهلی با سرکوب زنان دانش‌آموز و روزنامه‌نگار معترض در جانتار منتار، حتی برخی از آنها را مورد آزار و اذیت قرار داد، آنها به نزدیک‌ترین ایستگاه پلیس راهپیمایی کردند و خواستار تشکیل پرونده علیه مقامات پلیس شدند. در 4 اکتبر، نها بورا، رئیس انجمن دانشجویان سراسر هند (AISA)، راهپیمایی شهروندان را از دروازه هند به جانتار مانتار رهبری کرد و توجه را به این واقعیت جلب کرد که "از خیابان ها تا اعتراضات، زنان در امنیت نیستند." مشهود است که

زنان در هند، حداقل در شهرهای این کشور، برای اطمینان از امنیت خود، از خجالت کشیدن یا شلخته شدن، شرمساری یا پلیس به خاطر لباس پوشیدنشان، یا مجبور به ماندن در خانه در عصرها خودداری می کنند. در عوض، آنها اکنون در خواست های خود برای شهر امن تر و مهمتر از آن، تغییر در طرز فکر مردسالارانه در خانه ها و در کل جامعه با صدای بلند صحبت می کنند. همانطور که سبحانی 17 ساله به گاردین گفت: "نسل من از ایستادن و اعتراض نمی ترسد. ما می دانیم که جامعه باید تغییر کند." همانطور که او خلاصه کرد، "روزهای سکوت زنان به پایان رسیده است."