زنان گزارش می دهند که استالکرها از برنامه های ورزشی برای آزار و اذیت آنها سوء استفاده می کنند

برنامه های ورزشی مبتنی بر مکان توجه ناخواسته ای را به زنان در مسیرهای خود جلب می کنند. (گتی ایماژ: توماس هلیوا)

این اتفاق در یک سفر روز جهانی زن رخ داد: گروهی از دوچرخه سواران زن در کافه ای در شمال شرقی ملبورن توقف کرده بودند و در میانه مسیر خود سوخت گیری می کردند.

بیانکا پیکت، 51 ساله‌ای که در IT کار می‌کند، روبروی یک زن 18 ساله به نام امی* نشسته بود که وقتی تلفنش را چک می‌کرد، نفسش به نفس افتاد.

پیکت گفت: "امی گفت: "اوه خدای من، این مرد چند هفته است که در Strava به من پیام می دهد؛ او فقط گفت که من را در جاده دیده است و می خواهد بیاید و سلام کند."

Strava محبوب ترین برنامه تناسب اندام است که از ردیابی فعالیت مبتنی بر GPS استفاده می کند. همچنین یک پلتفرم شبکه اجتماعی است که به مردم اجازه می دهد به دیگران پیام دهند و مسیرهای دویدن یا دوچرخه سواری یکدیگر را ببینند.

بسیاری از دوندگان و دوچرخه سواران مسیرهای خود را روی اپلیکیشن ها برنامه ریزی می کنند و سپس آنها را به اشتراک می گذارند. (گتی ایماژ: ایهور بیلیاوسکی)

پیکت قبل از اینکه بلرزد از ایمی نامش را پرسید. او به خاطر این نوع رفتار غارتگرانه معروف بود.

پیکت گفت: «او خود را به زنان جوان‌تر ستایش می‌کند.

او سعی می کند آنها را منزوی کند، بنابراین برای آنها پیام می فرستد، سپس سعی می کند با شما سواری کند، سپس با شما دوست می شود. من از اینکه فکر کنم چه اتفاقی افتاده متنفرم.

او گفت که امی وقتی به کافه رسید "ترسناک" شد. پیکت به او اطمینان داد که این وضعیت را مدیریت خواهد کرد و به او گفت که این تنها سواری برای زنان است.

در حالی که او با ناراحتی از آنجا خارج شد، پیکت گفت که مرد همچنان با دوچرخه خود زنان را تعقیب می کرد تا به ملبورن برمی گشت.

"من مدام او را در گوشه و کنار می دیدم، و فکر می کردم، "او چه کار می کند؟" من فقط می خواستم یک سواری در روز جهانی زن داشته باشم که برای همه احساس امنیت و دوست داشتنی داشته باشد."

پیکت گفت که او و دیگران قبلا از این مرد به باشگاه‌های دوچرخه‌سواری مختلف شکایت کرده بودند، اما فایده‌ای نداشت. اما به همین مناسبت و با سرپرستی یک رئیس جدید زن، او در نهایت از آخرین باشگاه خود محروم شد.

پیکت می‌گوید: «قبل از آن چندین رئیس‌جمهور مرد مثل «اوه، او پسر خوبی است، او همیشه از کمک و حمایت انتقاد می‌کرد»، بنابراین من همیشه تعطیل می‌شدم.

او افزود که برخی از زنان آنقدر خجالت می‌کشیدند که اگر قبل از اینکه متوجه نیت او شوند، به پیام‌های او پاسخ داده بودند، شکایت کنند.

در حالی که سپاسگزار است که بالاخره اقدامی انجام شد، اما از مواردی که مردان از ویژگی‌های ردیابی برنامه‌های ورزشی برای تعقیب زنان سوء استفاده می‌کنند، نگران است.

پیکت فهرست بلندبالایی از مردانی دارد که پس از تلاش برای آزار و اذیت یا تعقیب او در اینترنت، آنها را مسدود کرده است.

او گفت: "بعضی از مردان سوالاتی مانند "پس در کدام بلوک آپارتمانی زندگی می‌کنید؟ فردا چه مسیری دارید؟ بعدا چه مسابقه‌ای را انجام می‌دهید؟ بنابراین [در اصل]، "چگونه می‌توانم تعیین کنم کجا می‌توانم شما را تعقیب کنم؟" می‌پرسند.

پیکت استدلال می‌کرد که برخی از برنامه‌های ورزشی، تعیین مکان شخصی را «آسان» می‌کنند.

برنامه هایی مانند Strava به طور گسترده برای ضبط، تجزیه و تحلیل و به اشتراک گذاری جلسات تمرین استفاده می شود. (گتی ایماژ: جاستین پیجت)

کارن بیوان، مدیر عامل شرکت فول استاپ استرالیا، سازمانی که از افرادی که تحت تأثیر خشونت جنسی، خانوادگی یا خانوادگی حمایت می‌کنند، گفت که تعقیب سایبری موضوعی است که توسعه‌دهندگان باید مسئولیت آن را بر عهده بگیرند.

او می‌گوید: «خیلی اوقات، ایمن ماندن در این برنامه‌ها به این بستگی دارد که افراد تنظیماتی را پیدا کرده و تغییر دهند که ممکن است از وجود آن‌ها اطلاعی نداشته باشند».

"این بار بار را در جای اشتباه قرار می دهد - آسیب از انتخاب های طراحی ناشی می شود و شرکت ها کسانی هستند که باید آنها را برطرف کنند.

پلتفرم‌ها باید ابتدا وارد عمل شوند؛ بیشتر تنظیمات حریم خصوصی باید هنگام ثبت‌نام روشن شوند، نقاط شروع و پایان فعالیت به‌طور خودکار پنهان شوند، پیام‌های افراد غریبه خاموش شوند، مگر اینکه کاربر شرکت کند، و [باید] پاسخ‌های سریع و معنادار به شکایات وجود داشته باشد.»

سخنگوی Strava در بیانیه ای گفت که این پلتفرم ایمنی و حریم خصوصی جامعه جهانی خود را بسیار جدی می گیرد.

"مجموعه کنترل‌های حریم خصوصی کاملا قابل تنظیم ما به افراد امکان می‌دهد انتخاب کنند چه چیزی و با چه کسی به اشتراک بگذارند. حفاظت‌های کلیدی به طور پیش‌فرض فعال هستند، از جمله پیام‌رسانی روی "فقط دوستان" تنظیم شده است، و 200 متر اول و آخر نقشه‌های فعالیت به‌طور خودکار پنهان می‌شوند.

"ما آزار و اذیت، رفتار مشابه یا هر گونه نقض دیگری از استانداردهای جامعه خود را تحمل نمی کنیم. تیم اعتماد و ایمنی ما به طور فعالانه برای تخلفات نظارت می‌کند، و هر گزارشی را که توسط جامعه ما ارائه می‌شود، با دقت بررسی می‌کند و در صورت لزوم اقدامات لازم را انجام می‌دهد."

ملانی کپل، 38 ساله، گفت که این موضوع به دوچرخه سواری نیز محدود نمی شود.

Caple یک توسعه‌دهنده اپلیکیشن، هنرمند نقاشی دیواری و دونده طولانی‌مدت است که به تنهایی از آزادی در مسیر لذت می‌برد.

ملانی کپل اپلیکیشنی طراحی کرد که به دوندگان اجازه می‌دهد زمان پایان تخمینی را تعیین کنند. (عرضه شده: ملانی کپل)

او گفت: «دویدن تنها چیزی است که باعث شده است در دنیا و در مورد آن احساس خوبی داشته باشم.

او که در ایالت ویکتوریا بزرگ شد، در سن 20 سالگی به لندن نقل مکان کرد و گفت که مرتبا به صورت انفرادی می دوید بدون اینکه فکر کند کسی بداند کجاست.

با این حال، همانطور که او بزرگتر شده است - و با حوادثی مانند قتل ادعایی سامانتا مورفی در دویدن صبحگاهی - او فشار بیشتری را احساس می کند تا به خانواده اش اطلاع دهد که کجاست و اینکه او در امان است.

او و خواهرش با شوخ طبعی، اغلب قبل از اجراها با هشتگ #مقاتل نشو و به دنبال آن بوسه می‌دهند، پیام‌هایی با هم رد و بدل می‌کنند.

با این حال، کیپل در هنگام دویدن، موقعیت مکانی خود را به اشتراک گذاشت.

مانند پیکت، او داستان هایی از زنانی که تحت تعقیب سایبری قرار گرفته اند را شنیده است.

Caple همچنین قبلا در یک رابطه توهین آمیز بود و گفت که استفاده از ردیابی GPS تقلید از تعقیب است.

او گفت: "شما می خواهید خانواده تان مطمئن باشند که مسئولیت امنیت خود را بر عهده می گیرید، اما من نمی خواستم احساس کنم که باید آزادی و استقلال خود را در جهان توجیه کنم."

با این حال، کیپل از چیزی که بیشتر کاربران را به سمت برنامه‌های ورزشی می‌کشاند، قدردانی می‌کند: فرصتی برای ردیابی پیشرفت او در طول زمان، و احساس غرور به دستاوردهایش، مانند افزایش طول دویدن‌ها یا تکمیل آنها در زمان‌های کوتاه‌تر.

در نتیجه، Caple برنامه خود را طراحی کرد - به نام SoloRunClubxx - که به کاربران اجازه می دهد بدون اطلاع کسی از محل نگهداری خود، تمرینات خود را پیگیری کنند.

با این حال، این برنامه همچنین دارای یک ویژگی ایمنی است که به کاربر اجازه می دهد زمان پایان تخمینی را برای دویدن خود تعیین کند و در آن زمان از آنها می پرسد که آیا اجرای خود را با خیال راحت به پایان رسانده اند یا خیر.

آن‌ها می‌توانند پاسخ دهند و بگویند تمام کرده‌اند، یا هنوز در حال اجرا هستند. تنها در صورت عدم پاسخگویی است که به یکی از عزیزان مکان خود اطلاع داده می شود.

ملانی کپل اغلب قبل از دویدن به خواهرش پیامک می‌فرستد. (عرضه شده: ملانی کپل)

Caple از بازخوردهای جامعه نسبت به این برنامه خوشحال شده است و به مثالی اشاره می کند که یک زن باردار در مسیر خود سقوط کرد و با آمبولانس به بیمارستان منتقل شد. خواهرش پس از اینکه نتوانست گزارشی مبنی بر ایمن بودنش بدهد، از محل او در بخش اورژانس مطلع شد.

Caple گفت که این برنامه برای موارد خارق‌العاده‌ای مانند این طراحی شده است، به طوری که زنان و افراد مختلف جنسیتی می‌توانند در غیر این صورت احساس آزادی از نظارت داشته باشند.

او می‌گوید: «من می‌خواستم راهی پیدا کنم که اگر قرار بود در بدترین حالت، در بدترین حالت، اتفاقی برای من بیفتد، بدون اینکه مجبور باشم حریم خصوصی و آزادی‌ام را فدا کنم، بفهمم.

Bevan، از Full Stop استرالیا، نیز به طور منظم می دود، و گفت: "همه سزاوار آزادی هستند" در حالی که ورزش می کنند.

زنان مرتبا به صورت گروهی می دوند تا امنیت بیشتری داشته باشند. (گتی ایماژ: standret)

خشونت مبتنی بر جنسیت در مورد سوء استفاده از قدرت است و محدود کردن آزادی افراد برای حرکت بخشی از آن است.»

او گفت که قانون ردیابی را به‌عنوان تعقیب به رسمیت می‌شناسد و این مسئولیت بر عهده شرکت‌های فناوری است که «همگام با قانون باشند».

Bevan گفت: "فناوری مکان باید طوری طراحی شود که نتوان آن را به راحتی به ابزاری برای نظارت و کنترل تبدیل کرد."

*امی یک نام مستعار برای محافظت از هویت او است.