زندان بدنام Rikers در نیویورک در انتظار بسته شدن گریزان است

اولین تماس ها برای تعطیلی Rikers به ​​دهه 1960 برمی گردد که خطراتی هم برای زندانیان و هم برای افسران اصلاح و تربیت ایجاد می کرد.

نیویورک - زندان بدنام جزیره Rikers نیویورک که مدت‌ها به دلیل شرایط غیربهداشتی و خشونت آمیز مورد انتقاد قرار می‌گرفت، مهلتی را برای تعطیلی این مجتمع بزرگ از دست می‌دهد و باعث ناامیدی فعالان می‌شود.

این زندان که در سال 1932 افتتاح شد و مارک دیوید چپمن قاتل جان لنون، ​​توپاک شکور خواننده رپ و سید ویسیوس، نوازنده Sex Pistols را در میان ساکنانش به حساب می آورد، قرار بود تا سال 2027 تعطیل شود.

این قول شهردار سابق بیل دی بلازیو بود که در پاسخ به مسائل مداوم از کمبود کارکنان، مصرف گسترده مواد مخدر و شکسته شدن درب و پنجره سلول ها بود.

او قول داد که Rikers را با امکانات کوچکتر جایگزین کند، اما ساخت آنها از برنامه عقب مانده است.

لورن استوسل، روانپزشک سابق این زندان که اکنون در هیئت اصلاحی مستقل شهر نیویورک حضور دارد، نگرانی های متعددی را در مورد این زندان مطرح کرده است.

او به خبرگزاری فرانسه گفت: «من فکر می‌کنم که شرایط عموما بسیار بد است.

Rikers که در رودخانه شرقی بین محله های برانکس و کوئینز قرار دارد، عمدتا افرادی را نگه می دارد که منتظر محاکمه در نیویورک هستند، همانطور که برای هاروی واینستین تهیه کننده آبروریزی شد.

شهردار زهران ممدانی، که در سال 2026 سمت خود را آغاز کرد، به شدت از تعطیلی Rikers حمایت کرده است، اما اذعان کرده است که شهر به ضرب الاجل سال 2027 نخواهد رسید.

دانا کاپلان، که بر تلاش‌های شهردار برای بستن زندان نظارت می‌کند، گفت: «ما روی پیشبرد بسته شدن جزیره رایکرز در سریع‌ترین جدول زمانی ممکن متمرکز هستیم.

"این نمی‌تواند فقط پروژه‌ای باشد که در مورد جایگزینی یک مجموعه از ساختمان‌ها با مجموعه‌ای از ساختمان‌ها باشد، بلکه در واقع در مورد یک چشم‌انداز تحول‌آفرین از سیستم عدالت پیش از محاکمه شهر ما است."

کاپلان گفت: «ما بسته شدن جزیره رایکرز را بخشی از بستن درها به روی سیستم اصلاح و تربیتی شهرمان می‌دانیم که تاریخ لکه‌دار بوده است و هیچ کاری برای خدمت به مردم تحت بازداشت یا کارکنانی که هر روز در آنجا کار می‌کنند، انجام نمی‌دهد.

اولین تماس‌ها برای تعطیلی Rikers به ​​دهه 1960 برمی‌گردد که به دلیل خطراتی برای زندانیان و افسران اصلاح و تربیت - سه نفر از آنها توسط یک زندانی در اوایل سپتامبر مجروح شدند.

سیاستمداران و افکار عمومی در دهه 2010 تا حدودی به دلیل مبارزات شدید خانواده ها و زندانیان سابق به این آرمان اعتراض کردند.

دارن مک، که زمانی در Rikers زندانی بود و یکی از بنیانگذاران سازمان غیرانتفاعی عدالت کیفری Freedom Agenda بود، به "هزینه انسانی و هزینه مالی" زندان اشاره کرد.

انشا رحمان، رئیس Vera، گفت که هم همه‌گیری کووید-19 و هم دولت قبلی شهردار اریک آدامز باعث تاخیر در تعطیلی Rikers شد.

اما، او افزود: "امروز نسبت به پیشرفت و فرصتی که در پیش روی ماست، بیش از هر لحظه دیگری احساس امیدواری می کنم."

تا زمانی که زندان بسته نشود، فعالان و مقامات شهری خواستار تعمیرات اساسی مانند صدها درب سلول شکسته شده هستند.

آنها همچنین خواهان برنامه های اجتماعی و آموزشی بهتر و همچنین کاهش جمعیت زندانیان از بیش از 6500 نفر به 4000 نفر هستند - به دلیل رسیدگی سریعتر در دادگاه و انتقال افراد به واحدهای دیگر. خبرگزاری فرانسه