زنگ مرده – فرانک مک نالی در یک همتای واقعی غم انگیز از یک شخصیت تخیلی جویس

در میان رویدادهای پاییز در مرکز جیمز جویس در دوبلین، می بینم، رونمایی هفته آینده از Na Mairbh، نسخه جدید ایرلندی مردگان است. این پیشرفتی است که حداقل یکی از شخصیت‌های داستان کوتاه بزرگ جویس را به شدت تشویق می‌کند: مولی آیورز.

خوانندگان ممکن است به یاد بیاورند که «خانم آیورز» ملی‌گرای جوانی با روحیه و صریح است که گابریل کانروی (دگر نفس نویسنده) برای یک رقص مربع به نام «لنسر» با او جفت می‌شود.

مانورهای شبه نظامی آنها به یک درگیری لفظی تبدیل می شود که طی آن زن تعهد او به فرهنگ ایرلندی را زیر سوال می برد، روزنامه نگاری او را برای دیلی اکسپرس سرزنش می کند و او را "بریتانیای غربی" خطاب می کند.

سپس او از ماندن برای شام خودداری می کند و برای شرکت در یک جلسه سیاسی شرکت می کند. گرتا، همسر کانروی، می گوید: «خب، تو دختر کمدی هستی. که خانم ایورز با خنده پاسخ می دهد: «Beannacht libh» و به طبقه پایین می دود و از داستان خارج می شود.

شخصیت آیورز از یکی از دختران دیوید شیهی MP، دوست خانوادگی جویس الهام گرفته شده است. در همین حال، نام گرتا از زنی به عاریت گرفته شده است که نیمی از زوجی که نویسنده دوبلینی‌ها نیز به خوبی می‌شناختند.

جیمز و گرتا کازینز خانه‌ای در سندی‌مونت دوبلین داشتند، جایی که جویس برای مدتی در تابستان مهم خود در سال 1904 در آنجا ماند تا اینکه از آنچه که او ادعا می‌کرد «شلغم حصبه‌ای» بود (کوزین‌ها گیاه‌خوار متعهد بودند) بیمار شد و فرار کرد.

همانطور که قبلا در اینجا ذکر شد (7 سپتامبر 2023)، جیمز متولد بلفاست برای مدتی یک چهره برجسته در زندگی ادبی ایرلند بود که با دبلیو بی ییتس دوست شد که علاقه خود را به دین شرقی داشت.

اما ییتس در نهایت او را کنار گذاشت، در حالی که این زوج ناسازگار به طور فزاینده ای با زندگی در ایرلند مخالف بودند. آنها در سال 1915 به هند نقل مکان کردند، هندوئیسم را پذیرفتند و شخصیت های خود را تا حد نوشتن زندگینامه مشترک، 800 صفحه ما دو نفر با هم (1950)، در فصل های متناوب ادغام کردند.

این ما را به نوعی به مولی آیورز بازمی‌گرداند، زیرا در یکی از فصل‌های اولیه آن خاطرات گسترده، جیمز کازینز معادل واقعی شخصیت داستانی را توصیف می‌کند که به پایانی غم‌انگیز قهرمانانه رسید.

او و ایولین نیکولز قبلا در جایی ملاقات کرده بودند، او به یاد می آورد، "در یکی از جلسات درون جنبش ایرلندی".

فرانک مک نالی: اولیس به روز شد، با پوزش از جیمز جویس

اما مسیرهای آنها دوباره در شبه جزیره دینگل در ژوئیه 1909، جایی که نیکولز - یک مدرس لیگ گیلیک - در حال اضافه کردن کری ایرلندی به مجموعه گویش های خود بود، تلاقی کرد. عموزاده ها (که همسرشان در کری به عنوان یک حق رای مبارزات انتخاباتی انجام می داد) اتاقی را در دانکوین تثبیت کرده بودند – همان تختی که قبلا توسط جی ام سینج اشغال شده بود. متأسفانه نیکولز را می‌توانست فقط در جزیره بزرگ بلسکت، در سراسر صدا، جای دهد.

قبل از رفتن به آنجا، او ابتدا با نشستن در راهروی مردانه در مراسم یکشنبه مراسم عشای ربانی، مردم محلی را رسوا کرد. سپس، با گرفتن قولی از کازین که به زودی با او دیدار خواهد کرد، به جزیره رفت و ناخودآگاه خانم آیورز را با عبارت جدایی "Beannacht leat" تکرار کرد.

کازنز در آن زمان او را چنین توصیف کرد: "او بیست و پنج ساله بود، قد بلند، باشکوه؛ مظهر شیرینی و لطافت، اما شیرینی که هیچ ابهامی در آن نبود، و لطافتی که بر ثبات و بی باکی تکیه داشت."

یک ماه بعد، او و همسرش با قایق به بلسکتس رفتند و در میان هیاهوی بزرگ فرود آمدند. مربی دیگری عجله کرده بود که جلوی آنها وارد شود: به وضوح یک وضعیت اضطراری.

آنها به زودی متوجه شدند که جسد نیکولز در آن وجود دارد که در تلاش برای نجات جان یک دختر محلی با مشکلاتی روبرو شده بود. این دختر - یکی از خانواده کروهان که بعدا توسط پدرش توماس او کریومهتین در فیلم An t-Oileánach جاودانه شد - زنده ماند. برادر نوجوانش Domhnall در کنار نیکولز در نجات جان باخت.

(به هر حال برای من) معلوم نیست که جویس تا به حال نام ایولین نیکولز، مرده یا زنده را شنیده است. او پیش از آن مردگان را نوشته بود، اگرچه هنوز منتشر نشده بود. اما تراژدی واقعی در کری انعکاس دیگری از داستان معروف او دارد.

در آنجا، خاطره همسرش از یک معشوقه سابق او را تسخیر کرده است: "فکر می کنم او برای من مرد". از مرگ واقعی نیکولز، کازنز ضبط می کند که پس از آن به دیدار والدینش در دوبلین رفته و درباره گردهمایی دوستان زنش قبل از تعطیلات شنیده است که در آن از هر یک از آنها پرسیده شد که چه نوع مرگی را ترجیح می دهد. "غرق شدن برای نجات دیگری" انتخاب پیامبرانه دخترشان بود.

*** هنوز در مرکز جیمز جویس، اما در میان زنده‌ها، خبرنگار خستگی‌ناپذیر من، اوون مورتون، به من می‌گوید که محل برگزاری نیز در آخر هفته آینده میزبان کنفرانسی با عنوان «انسجام اجتماعی و یک انسان‌گرایی فراگیر جدید» خواهد بود.

من جمع‌آوری می‌کنم که اومانیسم جدید، اومانیسمی است که «از الحاد گاه تهاجمی‌اش خالی شده است». در میان جاهای دیگر، به روشنگری بلفاست در دهه 1790 برمی گردد. و به من گفته شده است که روح پل سازی آن در دیدار اخیر زنان پروتستان از جاده گارواقی، همانطور که در این روزنامه گزارش شده، بسیار زنده بود.

واضح است که می‌توانیم کارهای بیشتری را انجام دهیم. در همین حال، سمپوزیوم دو روزه در مرکز جویس روز جمعه ساعت 16:30 افتتاح می شود. شما می توانید آنلاین ثبت نام کنید، اما به من گفته شده است که پول نقد (35 یورو فقط برای جمعه، 70 یورو برای آخر هفته) درب منزل می گیرند.

برای نویسندگان زن ایرلندی، جیمز جویس هرگز سایه نبود، بلکه نور بود