زنی بعد از سرطان سینه بدون برهنه در ماراتن نیویورک می دود - سپس دلیل آن را فاش می کند

دویدن ماراتن کار بدی نیست، اما فقط تصور کنید که آن را بدون تنه دویدن. این دقیقا همان کاری است که یکی از بازماندگان سرطان سینه برای در آغوش کشیدن اسکارهای ماستکتومی خود انجام داد.

لورن اسپیزیا یکی از 60000 نفری بود که در ماراتن 2026 TCS شهر نیویورک در 1 نوامبر، همه به نام یک هدف قهرمانانه شرکت کرد. با چشمان جهان که او را تماشا می‌کردند، مادر و صاحب کسب‌وکار کل مسابقه 26.2 مایلی را بدون تنه دویدند تا تأثیر فیزیکی مبارزه با سرطان سینه‌اش را نشان دهند.

اسپیزیا از نیوجرسی به نیوزویک گفت که ماراتن شهر نیویورک "احساس صحنه مناسبی" برای انتقال پیام او بود، زیرا این مسیر او را از بیمارستانی که در آن تحت درمان قرار گرفته بود عبور کرد. او پس از همکاری با Memorial Sloan Kettering و Besound (یک پلتفرم سلامت زنان که ارزیابی خطر ابتلا به سرطان سینه Tyrer-Cuzick رایگان را ارائه می‌کند) به عنوان بخشی از کمپین خود، مسابقه را در 4:54:04 کامل کرد.

او گفت: «اگر قرار بود بدنم را به دلیلی به نمایش بگذارم، می‌خواستم این کار را در حضور هر چه بیشتر مردم انجام دهم، در جایی که داستان پزشکی خودم آشکار شد. برهنه بودن هرگز به معنای جنسی بودن یا نگاه مردانه نبود، بلکه برعکس، این است که مسئولیت سلامتی خود را بر عهده بگیریم، از خودمان دفاع کنیم و از سلامت زنان دفاع کنیم.

در 15 نوامبر 2024، اسپیزیا تنها 31 سال داشت که تنها چند هفته پس از مشاهده توده به سرطان سینه مبتلا شد. فعال ماندن در طول درمان او که شامل شیمی درمانی، ایمونوتراپی، ماستکتومی و جراحی ترمیمی بود، بسیار مهم بود.

به گفته انجمن سرطان آمریکا، از هر هشت زن، یک زن در مقطعی از زندگی خود به سرطان سینه مبتلا می شود. این سرطان علاوه بر سرطان پوست، شایع ترین سرطان در زنان در ایالات متحده است و دومین عامل مرگ و میر ناشی از سرطان در میان زنان است.

اسپیزیا قبلا هرگز یک دونده مشتاق نبوده بود، اما به تدریج در طول درمان استقامت خود را افزایش داد. چیزی که با پیاده روی روزانه شروع شد به دویدن های کوتاه تبدیل شد که مدام طولانی تر شد. در نهایت، او 13.1 مایل دوید و فهمید که یک ماراتن چالش بعدی اوست.

اسپیزیا می گوید: "ایده برهنه دویدن ناشی از احساسی بود که در اولین باری که بعد از ماستکتومی در رختکن عوض شدم. خودم را گرفتم که به سمت داخل چرخیدم تا سینه ام را پنهان کنم، اما قبلا هرگز این کار را نکرده بودم."

او ادامه داد: "به خودم قول دادم که اجازه ندهم شرم به من دیکته کند که چگونه در جهان ظاهر شوم. دویدن در ماراتن با نمایان شدن زخم‌هایم به این قول عمل می‌کنم. بالاخره این زخم‌ها شواهدی هستند از آنچه برای نجات جان من لازم بود - آنها نشان افتخار هستند."

قانون ایالت نیویورک حکم می‌کند که برهنه بودن زنان در انظار عمومی قانونی است، بنابراین اسپیزیا با این ایده به تیم پزشکی خود مراجعه کرد و آنها از همان ابتدا از این کمپین حمایت کردند.

او تحت تیم LakLak (نام برند زیبایی او که در روز مسابقه راه اندازی شد)، یک تیم فرعی از تیم Fred's Cancer Center در Memorial Sloan Kettering دوید. تیم فرد به افتخار فرد لبو، که در سال 1970 ماراتن شهر نیویورک را پایه گذاری کرد و مرکز سرطان Memorial Sloan Kettering را به عنوان اولین موسسه خیریه رسمی خود تأسیس کرد، نامگذاری شده است.

او گفت: «بسیاری از مردم بودند که وقتی از جلوی من فرار کردم، شوکه شدند، اما تعداد بیشتری از آنها حمایت‌کننده، احساسی بودند و بخشی از خود را در این دویدن دیدند، و این هدف در هر پنج منطقه بود.

در حالی که سینه‌های بازسازی‌شده اسپیزیا و زخم‌های ماستکتومی او آشکار شد، پشت و بازوهای او در طول مسابقه پوشانده شدند. او یک کد QR در پشت خود داشت که منجر به ارزیابی خطر ابتلا به سرطان سینه Tyrer-Cuzick شد که توسط Besound ارائه شد.

اگر این کافی نبود، او همچنین برند لوازم آرایشی غیرسمی خود را به نام LakLak Beauty در روز مسابقه راه اندازی کرد.

اسپیزیا گفت: «نام تجاری، اجرا و ارزیابی ریسک بخشی از همان مأموریت است: دادن اطلاعات و محصولاتی که در طول درمان خودم می‌خواستم به زنان بدهم. به من گفته شد که برای ماموگرافی خیلی جوان هستم، اما می‌خواهم هر زنی خطر خود را بداند.

درک محدودیت های بدن او پس از درمان سرطان بسیار مهم بود، اگرچه برای اسپیزیا سخت بود که بپذیرد بدن او هرگز مانند گذشته نخواهد بود. او تحت درمان و چندین عمل جراحی قرار گرفته بود، بنابراین تمرینات او با سایر دوندگان متفاوت به نظر می رسید.

خوشبختانه، او با مایکل بریجز، مربی ای که سفر او را درک کرده بود، همکاری کرد. حتی قبل از اینکه آنها برنامه تمرینی را شروع کنند، یک برنامه پیش تمرینی برای تنظیم مجدد بدن او ایجاد کردند و پایه و اساس آنچه را که هنوز در راه بود تنظیم کردند.

عملی بودن دویدن 26.2 مایل پس از کاشت ایمپلنت های سینه ترمیمی نیز وجود داشت. او از نوار بدن Nood برای حمایت از قفسه سینه خود استفاده می کرد و در عین حال می توانست زخم های خود را نشان دهد.

تکمیل ماراتن اسپیزیا را قادر ساخت تا احساس قدرت کند و به او نشان داد که بدنش علیرغم آنچه که پشت سر گذاشته است دقیقا چه توانایی هایی دارد. او هنوز در حال درمان فعال است، اما امیدوار است که دستاورد او الهام بخش دیگر بازماندگان باشد و آگاهی را در مورد سرطان سینه در میان زنان در هر سن و پیشینه ای افزایش دهد.

اسپیزیا به نیوزویک گفت: "روز به روز احساس می‌کنم بیشتر از مدت‌هاست شبیه خودم هستم. اما این تغییر یک شبه اتفاق نمی‌افتد. به آرامی دوباره خودم را پیدا می‌کنم و زنی که پیدا می‌کنم حتی بهتر از قبل است."

آیا مشکل سلامتی شما را نگران کرده است؟ از طریق health@newsweek.com به ما اطلاع دهید. ما می‌توانیم از کارشناسان راهنمایی بخواهیم، ​​و داستان شما می‌تواند در نیوزویک نمایش داده شود.

خبرنگاران و سردبیران نیوزویک از مارتین، دستیار هوش مصنوعی ما، برای تهیه این داستان استفاده کردند. در اینجا درباره مارتین بیشتر بدانید.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: شارلوت نیسبت و پل دانلی.