زنی سردرد ناگهانی دارد، لحظاتی بعد برای زندگی اش می جنگد

درست مثل هر روز کاری دیگری بود که جولی نشاواتی در زمان استراحت ناهار به خانه بازگشت. اما این مرد 46 ساله هرگز به سر کار بازنگشت.

در 27 ژوئیه، گربه نشین به طور ناگهانی دچار سردرد شد، برخلاف آنچه قبلا تجربه کرده بود و احساس کرد دمای بدنش به اوج می رسد.

نشاواتی از بوستون به نیوزویک گفت: «از هیچ جا، احساس می‌کردم مغزم در حال انفجار است.

از آنجایی که وضعیت او به سرعت بدتر می‌شد و او «معقول نبود»، شوهرش با 911 تماس گرفت. در عرض 30 دقیقه، او در اتاق اورژانس قرار گرفت. او 25 روز را در مراقبت های ویژه سپری کرد.

پزشکان متوجه شدند که یک آنوریسم مغزی 3 میلی متری، یک نقطه ضعیف و برآمده در رگ خونی مغز، پاره شده است.

بر اساس گزارش بنیاد آنوریسم مغزی (BAF)، حدود 6.8 میلیون نفر در ایالات متحده با آنوریسم مغزی پاره نشده زندگی می کنند، در حالی که تقریبا هشت نفر از هر 100000 نفر هر سال دچار پارگی آنوریسم می شوند.

نشاواتی می‌گوید: «می‌دانستم که چیزی اشتباه است، زیرا احساس می‌کردم هیچ چیزی را تجربه نکرده‌ام.

نمی‌دانستم آنوریسم است، اما تپش ناگهانی، احساس گرما و نیاز به دراز کشیدن روی زمین کاملا غیرعادی بود.

پارگی آنوریسم مغزی یک اورژانس پزشکی است که نیاز به درمان فوری دارد.

آنوریسم مغزی اغلب بدون علامت ایجاد می شود. در حالی که برخی از افراد ممکن است تمایل به عروق خونی ضعیف‌تر را به ارث ببرند، تصور می‌شود اکثر آنوریسم‌ها به تدریج از طریق ساییدگی و پارگی رگ‌ها در طول زمان شکل می‌گیرند.

BAF خاطرنشان می کند که عوامل متعددی می توانند خطر آنوریسم مغزی را افزایش دهند، از جمله سیگار کشیدن، فشار خون بالا، سابقه خانوادگی قوی آنوریسم، بالای 40 سال، برخی اختلالات ژنتیکی، مصرف بیش از حد مواد مخدر یا الکل، عفونت و ضربه شدید به سر.

برای درمان آنوریسم پارگی، نشاواتی تحت یک روش اندوواسکولار قرار گرفت. درمان شامل این است که پزشکان یک کاتتر را از طریق شریان بازو یا کشاله ران وارد می کنند تا سیم پیچ های کوچکی را در داخل آنوریسم قرار دهند یا یک استنت برای هدایت جریان خون از آن قرار دهند.

نشاواتی به نیوزویک گفت: «درمان آنوریسم تنها آغاز کار بود. من دچار اسپاسم عروقی شدید شدم، به این معنی که رگ های خونی در مغز من در حال باریک شدن بودند.

او گفت که پزشکان دارو را از طریق درن در سر او تزریق کردند و در سه نوبت جداگانه وارد شریان‌های او شدند تا دارو را مستقیما به رگ‌های خونی آسیب‌دیده برسانند.

او گفت: «25 روز را در بیمارستان گذراندم.

پس از ترخیص، نشاواتی تحت فیزیوتراپی و کاردرمانی قرار گرفت، در حالی که پرستاران مرتبا او را در خانه ملاقات می کردند.

"دو هفته اول وحشتناک بود. من با سندروم مراقبت های پس از درمان، ضعف جسمانی ناشی از از دست دادن عضله در آن 25 روز در رختخواب، مه مغزی، استرس عاطفی، مشکل در خوابیدن و احساس غرق شدن مواجه بودم.

«احساس می‌کردم مغزم سعی می‌کند دوباره همه چیز را بفهمد در حالی که بدنم سعی می‌کند قوی‌تر شود. در خانه بودن به این معنی نبود که ناگهان بهتر شدم."

اکنون، بیش از سه ماه بعد، نشاواتی می‌گوید که هر روز قوی‌تر می‌شود.

او گفت: "پزشکان یک آنوریسم دوم را نیز پیدا کردند که پاره نشده است. طرحی که در پیگیری من مورد بحث قرار گرفت این بود که اسکن های بیشتری انجام دهم و احتمالا آن را با یک منحرف کننده جریان درمان کنیم، یک دستگاه کوچک در داخل سرخرگ قرار داده شده تا خون را به سمت آنوریسم هدایت کند. بنابراین بهبودی هنوز یک روند مداوم است."

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: سیرنا برگمن و تونی فیلیپس.