زن نیروی دریایی پس از نفوذ همکارش به داخل و انزال با لباس زیر در را سد کرد.

دادگاه شنیده است که سربازان زن نیروی دریایی پس از اینکه یک همکار مرد ناشناس وارد پادگان آموزشی آنها شد و در لباس زیر آنها انزال کرد، شب در اتاق خواب آنها را سد کردند و کشوهای آنها را قفل کردند.

تحقیقات پلیس نظامی هرگز عاملی را پیدا نکرد که باعث شد، سیناد دویل، عضو سابق نیروی دریایی، احساس "اضطراب"، "پارانوئید" و نگران کند که هرکسی که با او کار می‌کرد ممکن است شخصی باشد که این کار را انجام داده است.

او در نهایت به دلیل نحوه انجام تحقیقات نیروهای دفاعی را ترک کرد. او گفت: «من واقعا در هیچ نقطه ای نمی دانستم که شاید با فردی که ممکن است عامل این جنایت باشد صحبت می کنم.

دویل احساس می‌کرد که «فرهنگ بازدارندگی» در نیروی دریایی وجود دارد که به موجب آن «به‌جای اینکه با من به‌عنوان یک قربانی رفتار شود، احساس می‌کردم که توسط زنجیره‌ای فرماندهی با من تحقیر شده است».

او روز پنج‌شنبه به دادگاه نیروهای دفاعی گفت که احساس می‌کند استخدام‌کنندگان زن "برچسب مشکل دار" هستند.

این حادثه در آگوست 2011 زمانی رخ داد که دویل، در آن زمان 20 ساله، تنها استخدام نیروی دریایی زن در کلاس خود در پایگاه دریایی هاولبولین بود.

او در یک اتاق مجزا از دانشجویان پسر با زن دیگری در یک کلاس استخدامی متفاوت خوابید.

این زوج از یک تمرین تمرینی خارج از پایه بازگشتند تا متوجه شوند که شخصی وارد اتاق خواب قفل شده آنها شده است، روی تخت آنها بوده و با کشوهای لباس زیر آنها "تداخل" کرده است.

دویل و زن دیگر دریافتند که چندین جفت لباس زیر «لکه‌ای سفید روی آن‌ها دارد که شبیه مایع منی است».

بعدا به او گفته شد که مردی که هرگز شناسایی نشده بود، سه بار در حالی که آنها خارج از پایگاه بودند وارد اتاق آنها شد و یک حادثه جداگانه لباس های هم اتاقی او را در ماه قبل هدف قرار داده بود.

آنها در ابتدا این حادثه را گزارش نکردند، زیرا نگران بودند که یک دوره مرخصی را از دست بدهند یا به دلیل زنان بودن در یک فضای "مذکر تسلط" تحت "برخورد ویژه" قرار بگیرند.

زنان به جز یک تکه لباس زیر آسیب دیده را بیرون انداختند و شستند. این همکاران مرد آنها بودند که از طرف آنها به یک مربی گفتند و تحقیقات پلیس نظامی آغاز شد.

این دو زن می ترسیدند که همان مرد در حالی که آنها خواب بودند وارد اتاق آنها شود و به عنوان "امنیت اضافی" شروع به بستن صندوقچه ها روی در کردند.

وقتی اتاقشان را ترک کردند، یک زنجیر و قفل روی کشوهایشان گذاشتند و بعد از بازگشت مطمئن شدند که اتاق خالی است.

دویل در "موقعیت کاملا آسیب پذیر" قرار داشت و این حادثه "اضطراب زیادی را ایجاد کرد".

او به یکی از مربیان خود در کالج آموزشی اشاره کرده بود که احساس می کرد "در اطرافش ناخوشایند" است.

اتاق آنها قفل بود و ورودی آن فقط با کارت کلید بود، اما یک کارت کلید اصلی در دسترس کارکنان، امکان دسترسی به تمام اتاق خواب های مجموعه را فراهم می کرد.

در تحقیقات مربوط به این حادثه مشخص شد که مربی در دوره ای که سرقت انجام شده است به کارت کلید اصلی دسترسی داشته است.

جان لیهی، افسر ارشد نیروی دریایی در آن زمان، تحقیقات در مورد این حادثه را انجام داد. او از نیروهای استخدام شده و کارکنان آموزشی که در زمان حادثه حضور داشتند، نمونه DNA گرفت.

لیهی به دادگاه گفت که مربی در طول این دوره به محل اقامت زنان دسترسی داشته است تا علت وجود چراغ هشدار روی تابلوی کنترل را بررسی کند و دوباره در موقعیتی دیگر. تنها پس از تحقیقات 14 ماهه لیهی در مورد این حادثه بود که او متوجه شد یکی از اعضای کادر آموزشی به دلیل "جرم غیر نظامی" مورد توجه گاردا قرار گرفته است.

به او فقط از وجود یک دفترچه خروج برای استفاده از کارت کلید اصلی، و یک رکورد دیجیتالی که زمان باز شدن در توسط هر کلید را نشان می‌دهد، در هنگام ارائه مدرک به دادگاه 15 سال پس از این واقعیت، گفته شد.

تجزیه و تحلیل پزشکی قانونی بعدا این ماده را به عنوان مایع منی تأیید کرد، اما آن را به کسی در پایه متصل نکرد.

به دویل این موضوع به طور رسمی گفته نشد، در عوض متوجه شد که او مدتی بعد با یک بازپرس برخورد کرد. پس از جلسات و مصاحبه های اولیه، ماه ها بدون به روز رسانی گذشت.

دویل گفت که شکایتی به بازپرس نیروهای دفاعی کرده است. او گفت که به او گفته شده است که اگر هدفش «پیگیری حرفه ای» در نیروهای دفاعی باشد، کمکی در دسترس است، اما اگر برنامه او ترک شود «واقعا فایده ای نداشت».

بعدا، پس از فارغ التحصیلی به کالج بازگشت، تحقیقات را پیگیری کرد و احساس کرد که "وظیفه خود است که اطمینان حاصل کند که همه چیز انجام شده است" تا مجرم را دستگیر کند.

او نگران بود که مرتکب ممکن است "قادر به جرایم جنسی جدی‌تر" باشد و نگران دختر مجرد کلاس بعدی بود.

هنگامی که او در ماه مه 2012 به کشتی گشتی LÉ Aisling اعزام شد، از مرخصی بازگشت و متوجه شد که خدمه امداد مرد در تختخواب او خوابیده بودند و وسایلش را چمدان کرده و در دسترس آنها بود.

این رویداد "محرک" بود و به "کاهش سلامت روان" او کمک کرد.

او سپس "قصد خود را برای ترک" نیروی دریایی ابراز کرد. او گفت: «من بسیار پارانوئید بودم، خیلی اوقات نگران امنیت خودم بودم.

او به یک پایگاه ذخیره نیروی دریایی در دوبلین در نزدیکی خانواده‌اش منتقل شد و قبل از ترخیص به دنبال حمایت از سلامت روان بود، زیرا در این نیرو احساس ناامنی می‌کرد و ایمان خود را به تحقیقات از دست داده بود.

دویل به دادگاه گفت که تجربه او این بود که نیروهای دفاعی به جای رسیدگی به جنایت، تلاش کردند از شهرت خود محافظت کنند.