زن کشف کرد که پس از «تشخیص اشتباه» یک دهه پیش خود را مسموم کرده است

زنی متوجه شده است که در ده سال گذشته پس از اینکه به اشتباه به او گفته شده بیماری سلیاک ندارد، خود را مسموم کرده است.

بیماری سلیاک یک بیماری خودایمنی است که با مصرف گلوتن، پروتئینی که در گندم، جو و چاودار یافت می شود، ایجاد می شود. این باعث می شود که سیستم ایمنی بدن به اشتباه به روده کوچک حمله کند.

با گذشت زمان، این واکنش ایمنی به پوشش روده کوچک آسیب می رساند و جذب مواد مغذی از غذا را برای بدن دشوارتر می کند. علائم می تواند شامل اسهال، نفخ، درد معده، خستگی، سردرد، کم خونی و کاهش وزن باشد.

طبق گزارش موسسه ملی دیابت و بیماری های گوارشی و کلیوی ایالات متحده، حدود 2 میلیون آمریکایی به بیماری سلیاک مبتلا هستند، در حالی که تقریبا 1 درصد از جمعیت جهان به این بیماری مبتلا هستند.

در پستی که در Reddit تحت عنوان u/rebelnori به اشتراک گذاشته شد، زنی توضیح داد که در 12 سالگی در ابتدا بیماری سلیاک تشخیص داده شد، اما پس از آزمایش خونی که پزشکش دستور داده بود نشان داد که او کمی بالاتر از محدوده طبیعی است، همه چیز تغییر کرد.

او برای 10 سال آینده یک رژیم غذایی سخت بدون گلوتن را در پیش گرفت، اما هیچ تسکین معنی‌داری از علائمش نداشت. در آن زمان بود که او با یک متخصص گوارش مشورت کرد و او یک سری آزمایش‌ها از جمله آزمایش‌های خون متعدد، آزمایش مدفوع و آندوسکوپی فوقانی همراه با بیوپسی را درخواست کرد.

به نظر می رسد که نتایج هیچ شواهدی از بیماری سلیاک را نشان نمی دهد. او بسیار خوشحال بود.

"عالیه! اون سالها پیش به اشتباه تشخیص داده شدم!" او فکر کردن را به یاد آورد. "من می توانم دوباره گلوتن بخورم!"

او برای اطمینان خاطر، با مطب متخصص گوارش خود تماس گرفت و گفت که یک پرستار تأیید کرد که هیچ نشانه ای از بیماری سلیاک وجود ندارد و او می تواند خوردن گلوتن را از سر بگیرد.

اما 10 سال بعد، پس از ادامه مبارزه با مشکلات گوارشی و بروز علائم جدید، برای بررسی بیشتر به همان متخصص مراجعه کرد.

این بار، آزمایش خون، آندوسکوپی فوقانی و کولونوسکوپی نتیجه بسیار متفاوتی داشت.

به گفته Redditor، نتایج "به شدت حمایت" از بیماری سلیاک بود.

او که گیج شده بود، این سوال را مطرح کرد که چگونه این وضعیت ظاهرا ناپدید شده و سال ها بعد دوباره ظاهر می شود. متخصص گوارش او سپس توضیح داد که آزمایش قبلی در حالی انجام شده بود که او قبلا یک رژیم غذایی سخت بدون گلوتن را دنبال می کرد.

از آنجایی که روده‌های او بهبود یافته بود و دیگر گلوتن مصرف نمی‌کرد، آزمایش‌ها نشانه‌ای از بیماری سلیاک فعال را نشان نداد. به او گفته شد که فقدان شواهد به این معنا نیست که او هرگز به این بیماری مبتلا نشده است.

او نوشت: "پس... من یک دهه است که خودم را مسموم می کنم."

این زن گفت که از این که در آن زمان به او راهنمایی واضح تری داده نشد، ناراحت است، به ویژه پس از اینکه به او گفته شد می تواند دوباره گلوتن بخورد.

چرا 10 سال پیش این را به من نگفتند؟ او پرسید. "چرا آن پرستار به من گفت که می توانم گلوتن بخورم؟"

در حالی که او از اینکه در نهایت توضیحی برای احساسش داشت راحت شد، اعتراف کرد که بازگشت به یک سبک زندگی بدون گلوتن بسیار دلهره آورتر از دوران کودکی او است.

او نوشت: «حداقل می‌دانم چگونه بدون گلوتن باشم و غذاهای مورد علاقه‌ام قبلا چه بوده‌اند.

او با تأمل بر این تجربه، گفت که بالاخره می‌فهمد که چرا برای مدت طولانی احساس ناخوشایندی داشته است، حتی اگر این درک با مقدار زیادی ناامیدی همراه باشد.

او که اکنون یک نانوا است، تصدیق کرد که "باید دوباره دستور پخت غذای من را تغییر داد."

کسانی که در پست Reddit نظر دادند، پیام‌های حمایتی ارائه کردند.

یکی از کاربران نوشت: "شما نمی توانید بیماری سلیاک را از دست بدهید. شما آن را برای زندگی دارید. و بله، هر آزمایشی به جز آزمایش ژنتیکی فقط آزمایش آسیب است. آنها در واقع آزمایش سلیاک را مستقیما انجام نمی دهند، آنها در حال آزمایش هستند که آیا شما آسیب دارید یا نشانگرهای ایمنی نشان دهنده واکنش ایمنی ناشی از گلوتن است."

دیگری گفت: "آزمایش خون آنتی ژنی که شما به آن اشاره می کنید به عنوان یک اقدام غربالگری است، نه به عنوان یک ابزار تشخیصی. تشخیص قطعی سلیاک تنها از طریق آندوسکوپی فوقانی، نوعی بیوپسی روده، انجام می شود."

آنها افزودند: "شما هرگز نباید بدون تشخیص رسمی تغییر قابل توجه و طولانی مدتی در سبک زندگی ایجاد می کردید. من مطمئن نیستم که چگونه پزشکان شما توانسته اند اینقدر شما را ناکام بگذارند."

سومی نظر داد: "بسیار متاسفم که در حال گذراندن این موضوع هستید، اما از اینکه داستان خود را به اشتراک گذاشتید متشکرم. من به عنوان یک بزرگسال تشخیص داده شدم، و این به نظر من عقل سلیم است. اما اگر دکتر شما آن را توضیح نداده است، چگونه کسی می تواند انتظار داشته باشد که یک نوجوان 12 ساله بفهمد؟ من می خواهم در مورد آن با پسرم صحبت کنم."

نیوزویک برای نظر دادن با u/rebelnori تماس گرفته است.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: مارک وارگاس و پل دانلی.