زن کنگره: اگر دموکرات ها قدرت را به دست آورند، با آن چه خواهیم کرد؟ | نظر

اگر نظرسنجی‌ها و صحبت‌های خبری درست باشد، دموکرات‌ها در آستانه یک پیروزی تاریخی در مجلس نمایندگان و احتمالا سنا هستند. ما برنده می شویم. اما زمانی که زمانش برسد، با قدرت حاکم چه خواهیم کرد؟

نظرسنجی ها واضح بوده اند: رای دهندگان در سراسر کشور از روند دموکراتیک ما برای ابراز نارضایتی خود از اقتصادی استفاده می کنند که آنها را شکست می دهد و از ترامپ رویگردان است. پیروزی های مترقی نشان دهنده ناامیدی است که در سراسر کشور احساس می شود. رای دهندگان ممکن است به ما حکمی بدهند، و سوال این است: با آن چه خواهیم کرد؟

بازگشت به وضعیت موجود کافی نخواهد بود. رای دهندگان با بهانه گیری صبور نخواهند بود و به این ضرب المثل قانع نمی شوند که "کارها اینطور انجام نمی شوند." اگر واقعا نتوانیم به نگرانی‌هایی که رای‌دهندگان را شب‌ها بیدار نگه می‌دارند، رسیدگی کنیم، این خطر را داریم که این باور را تقویت کنیم که این سیستم کار نمی‌کند و هیچ چیز در واشنگتن هرگز واقعا تغییر نمی‌کند.

تاریخ لزوما تکرار نمی شود، اما مطمئنا خبر می دهد.

در سال 2020، پرزیدنت بایدن برنده شد، اما اضطراب اقتصادی همچنان به نارضایتی رای دهندگان در طول دوره ریاست جمهوری او دامن زد. تا سال 2024، اصرار کامالا هریس مبنی بر اینکه نور روز کمی بین او و بایدن وجود دارد، تنها این حس را در میان بسیاری از رای دهندگان تقویت کرد که همه آن‌چه که می‌توانستند انتظار داشته باشند بیشتر یکسان است.

من آن ناامیدی را از نزدیک دیدم. به‌عنوان مدیر مشترک شبکه ملی سازمان‌های مردمی که رای‌دهندگان را قبل و بعد از انتخابات 2024 درگیر می‌کردند، موضوع شماره یک بیان شده در درب‌ها این بود که نگرانی‌های اقتصادی مردم روزمره برای صاحبان قدرت نامرئی است. مستأجران با بحران مسکن دست و پنجه نرم می کردند، اما فقط پیشنهادهایی در مورد مالکیت خانه شنیدند. سالمندان با درآمد ثابت نگران از دست دادن موقعیت خود با هزینه های فزاینده هستند. جوانان به طور فزاینده ای مطمئن نبودند که می توانند آینده ای بهتر بسازند.

و در نتیجه، در سال 2024، 90 میلیون نفر برای انتخابات در خانه ماندند. در حالی که همه آنها به هریس رای نمی دادند، تجزیه و تحلیل نشان می دهد که جدایی نقش مهمی در نتیجه داشت.

اگر رأی دهندگان در 3 نوامبر قدرت را به دموکرات ها بدهند، انتظار دارند که ما از آن استفاده کنیم.

این پیشنهادها به دور از تماس، حمایت قوی دارند.

نظرسنجی اخیر نشان می دهد که 66 درصد از آمریکایی ها از یک طرح ملی بهداشت حمایت می کنند، 76 درصد می گویند که مراقبت های بهداشتی باید به عنوان یک حق تضمین شود، و 75 درصد نگران مقرون به صرفه بودن غذا هستند، در حالی که 83 درصد می گویند تعرفه ها قیمت ها را افزایش می دهد. نظرسنجی سپتامبر وال استریت ژورنال همچنین حمایت دو حزبی را از محدود کردن قیمت دارو و نرخ بهره کارت اعتباری و محدود کردن سرمایه گذاران نهادی از خرید خانه های تک خانواده نشان داد.

مردم آمریکا از ایده های جسورانه نمی ترسند. آنها تشنه آنها هستند. این درسی است که من از انتخابات خودم گرفتم، جایی که حتی در یک انتخابات ویژه که در روز پنجشنبه ماه آوریل برگزار شد، 136000 نفر شرکت کردند.

ما باید بدانیم که افراد سازمان یافته می توانند پول سازمان یافته را شکست دهند. و از زمان رقابت من در نیوجرسی، ما شاهد برگزاری این درس در سراسر کشور بوده‌ایم، زیرا نامزدهای مترقی در انتخابات مقدماتی بالا و پایین برنده شده‌اند. رأی دهندگان عملا از ما التماس می کنند که طبق معمول سیاست را رد کنیم.

اما پیروزی متفاوت تنها در صورتی مهم است که ما بخواهیم متفاوت حکومت کنیم.

شش ماه حضور در کنگره به من آموخت که پیروزی در انتخابات کافی نیست. ما باید حاضر باشیم برای افرادی که ما را به اینجا فرستاده‌اند بجنگیم، حتی زمانی که سازمان به ما می‌گوید نمی‌توانیم.

اگر رای دهندگان به ما قدرت حکومتی بدهند، پس ما باید حکومت کنیم. دموکرات ها در سراسر طیف ایدئولوژیک باید آماده باشند تا یک دستور کار مردمی را روی میز رئیس جمهور بگذارند و او را جرأت کنند که آن را وتو کند. از او بخواهید توضیح دهد که چرا میلیاردرها مستحق معافیت مالیاتی دیگری هستند در حالی که خانواده های کارگری با مشکل مواجه هستند.

برای مدت طولانی، واشنگتن به سیاستمداران آموخته است که در مورد قدرت به عنوان چیزی برای حفظ فکر کنند تا چیزی برای استفاده.

در مدت کوتاهی که خدمت کرده ام، آموخته ام که بسیاری از سیاستمداران بقا را یک تلاش فردی می دانند. از صندلی خود محافظت کنید از عنوان خود محافظت کنید از اهداکنندگان خود محافظت کنید قایق را تکان ندهید این کار را به اندازه کافی انجام دهید بدون اینکه گاری سیب را ناراحت کنید. اما این چیزی نیست که رای دهندگان ما می خواهند، و مطمئنا زندگی هیچ یک از رای دهندگان ما را تغییر نخواهد داد.

در ثروتمندترین کشور جهان، کارگران بین خواربار و اجاره انتخاب می‌کنند، قرص‌ها را تقسیم می‌کنند تا نسخه‌هایشان دوام بیاورند، و فرزندانشان را با کفش‌های سوراخ‌دار به مدرسه می‌فرستند، همه اینها در حالی است که ما میلیاردها دلار برای جنگی بی‌پایان خرج می‌کنیم که هیچ‌کس نمی‌خواهد.

در نوامبر امسال، رای دهندگان ممکن است دوباره به دموکرات ها اعتماد کنند. ما باید بفهمیم که این ایمان به چه معناست. اجازه بازگشت به کار معمولی نیست. این یک خواسته است که در برابر افراط گرایی MAGA بایستیم و از قدرتی که رأی دهندگان به ما می دهند برای بهبود مادی زندگی آنها استفاده کنیم.

ما نمی توانیم از مردم بخواهیم که هر دو سال یکبار دموکراسی را نجات دهند و در عین حال دولتی به آنها بدهیم که باور ندارند می تواند زندگی آنها را تغییر دهد.

اگر رای دهندگان قدرت را به ما بسپارند، مسئولیت ما استفاده از آن است.

و اگر انتظار داریم رای دهندگان نه تنها ما را در ماه نوامبر انتخاب کنند، بلکه ما را برای مدت طولانی در قدرت نگه دارند، باید به آنها دلیلی بدهیم که باور کنند رای آنها چیزی را تغییر داده است.

مطمئنم که جهنم این کار را نخواهد کرد. Analilia Mejia نماینده منطقه 11 نیوجرسی است. نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است.