زن گفت که هرگز نمی تواند به طور طبیعی باردار شود - سپس همه چیز تغییر می کند

سه سال پیش، به زنی از بریتانیا خبر ویرانگری داده شد که باردار شدن به طور طبیعی بسیار دشوار خواهد بود.

ناتالی رز ادواردز، اهل بیرمنگام، در اوایل بیست سالگی به سندرم تخمدان متابولیک پلی اندوکرین (PMOS) مبتلا شد.

PMOS یک بیماری هورمونی و متابولیکی است که قبلا به عنوان PCOS شناخته می شد.

این می تواند با اختلال در تخمک گذاری بر باروری تأثیر بگذارد، به این معنی که تخمک ها ممکن است به طور نامنظم آزاد شوند یا اصلا آزاد شوند، که می تواند باردار شدن را دشوارتر کند.

ادواردز به نیوزویک گفت: "من همیشه رویای مادر شدن را داشتم و ناگهان آینده نامشخص شد."

با نگاهی به گذشته، ادواردز گفت که سال هاست علائم PMOS از جمله چرخه های قاعدگی نامنظم، افزایش وزن سرسختانه، نفخ و عدم تعادل هورمونی را تجربه کرده است.

او با وجود اینکه یک رقصنده حرفه ای و مربی شخصی بود، گفت که احساس می کند بدنش علیه او کار می کند.

ادواردز گفت: "اما به جای اینکه بپذیرم مادر شدن ممکن است هرگز برای من اتفاق نیفتد، مصمم شدم بدنم را بهتر درک کنم."

او رویکردی پیشگیرانه در پیش گرفت و شروع به تحقیق در مورد رابطه بین PMOS، مقاومت به انسولین، التهاب، ورزش و سلامت باروری کرد.

او به جای تمرکز بر سوزاندن کالری و کاهش وزن، شروع به اولویت دادن به تمرینات قدرتی، پیلاتس، پیاده روی و پیاده روی منظم کرد.

این پایه و اساس روشی شد که او آن را روش 3-2-8 می نامد، که ترکیبی از سه جلسه پیلاتس یا باری، دو تمرین قدرتی و حدود 8000 قدم در روز است.

تغذیه نیز یک رکن کلیدی بود. ادواردز گفت که او یک رژیم غذایی عمدتا ضد التهابی و غنی از پروتئین اتخاذ کرد، قندهای تصفیه شده را کاهش داد و بر متعادل کردن کربوهیدرات ها با پروتئین و چربی های سالم برای حمایت از تنظیم قند خون تمرکز کرد.

او همچنین مکمل هایی مانند میو اینوزیتول، منیزیم و ویتامین D را معرفی کرد و در عین حال خواب، مدیریت استرس و بهبودی را در اولویت قرار داد.

ادواردز گفت: «برای من، یافتن راه حلی سریع نبود. "این در مورد ایجاد محیطی بود که بدن من احساس می کرد سالم تر، قوی تر و بیشتر حمایت می شود."

ادواردز شروع به بهبود تدریجی انرژی، نفخ، ترکیب بدن و سلامت کلی خود کرد.

چرخه‌های قاعدگی او نیز منظم‌تر شد و آزمایش‌های خون بعدی بهبود در سطح تستوسترون و پرولاکتین او را نشان داد.

سطوح بالای پرولاکتین می‌تواند در عملکرد تخمدان‌ها اختلال ایجاد کند، تخمک‌گذاری را مختل یا متوقف کند و باعث پریودهای نامنظم یا غایب شود که می‌تواند باردار شدن را سخت‌تر کند.

ادواردز می‌گوید: «برای اولین بار پس از سال‌ها، احساس می‌کردم به جای اینکه دائما با آن مبارزه کنم، بدنم را درک می‌کنم.

زمانی که ادواردز در سی سالگی خود بود، از باروری خود آگاه شد.

با تشخیص PMOS و سن آنها، او نگران بود که زمان در حال اتمام باشد.

ادواردز 32 ساله بود که تصمیم گرفت برای بچه دار شدن تلاش کند. او در اولین تلاش خود به طور طبیعی باردار شد.

او گفت: «من کاملا غرق شده بودم. "بعد از گذراندن سالها نگران این که بدنم هرگز اجازه نخواهد داد بارداری را تجربه کنم، دیدن آن تست مثبت یکی از احساسی ترین لحظات زندگی من بود."

اکنون 34 ساله، ادواردز و دوست پسرش یک پسر 9 ماهه دارند.

برای مادر جدید، سخت است که معنای این تجربه را در کلمات بیان کند.

ادواردز گفت: «زمانی بود که من واقعا این سوال را داشتم که آیا هرگز مادر شدن را تجربه خواهم کرد یا خیر. حالا هر روز صبح از خواب بیدار می شوم و پسر کوچکی را می بینم که سال ها در خوابش بودم.»

او امیدوار است از طریق استودیوی آنلاین خود Body By Barre و روش 3-2-8، زنان را برای درک بهتر بدن خود، به ویژه آنهایی که PCOS، چالش های هورمونی و نگرانی های باروری را بررسی می کنند، توانمند کند.

او گفت: "اگر به اشتراک گذاشتن داستان من حتی به یک زن امید می دهد یا او را تشویق می کند تا به دنبال حمایت مناسب باشد، ارزش گفتن دارد."

خبرنگاران و سردبیران نیوزویک از مارتین، دستیار هوش مصنوعی ما، برای تهیه این داستان استفاده کردند. در اینجا درباره مارتین بیشتر بدانید.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: شارلوت نیسبت و پل دانلی.