زوئی کازان در مورد احترام به «شرق عدن» اشتاین‌بک برای سریال نتفلیکس در حالی که شخصیت‌های آن را بازنگری می‌کند

برخی از داستان ها از ماندن در صفحه خودداری می کنند. ستون فراتر از کتاب هالیوود ریپورتر به بررسی این موضوع می‌پردازد که وقتی کتاب‌ها به صفحه نمایش و فراتر از آن جهش می‌کنند چه اتفاقی می‌افتد - باز کردن بسته‌بندی چیزهایی که ماندند، تغییر کردند، چگونه انجام شد و چرا برای خلاقانی که آن را ساخته‌اند اهمیت دارد.

زمانی که زوئی کازان روی اقتباس از رمان تحسین شده جان اشتاین بک کار می کرد، به یاد می آورد که همین سوال از او پرسیده شد: چرا با کتی شروع نکنیم؟

کتی ایمز، جذاب ترین و تهدیدآمیزترین شخصیت رمان، به نظر می رسد قلاب آشکاری برای سریال نتفلیکس باشد. اما کازان، که اقتباس هفت قسمتی را ساخته و نوشته است، می‌گوید که تا زمان ویرایش به او پاسخ داده نشد. داستان های مرتبط شیوه زندگی راشل رید در کتاب آینده «بی رقیب» و حفظ همه «رقابت داغ» فصل 2 اسرار تلویزیون فلورانس پیو درباره اینکه چگونه همکاری زوئی کازان در «شرق عدن» به افزایش اعتماد به نفس او کمک کرد

کازان به هالیوود ریپورتر می‌گوید: «او این داستان عاشقانه را قطع می‌کند، و اگر آن داستان عاشقانه را بین این دو برادر ایجاد نکنیم، نمی‌توانیم خطر قطع کردن آن را درک کنیم.»

این درک یکی از چندین مورد در زمان ساخت مجموعه‌ای از کتابی شد که 50 سال را در بر می‌گیرد و در سراسر کشور امتداد دارد، اما کازان اصرار دارد که به جای نمایش، بر روی شخصیت‌ها ساخته شده است. او به هر مدیر بخش، از لباس گرفته تا مو، گفت که کار نمایش آنها تنها در صورتی موفق خواهد شد که مخاطبان صحبت در مورد شخصیت ها را ترک کنند.

او به THR می‌گوید: «اگر مردم از این بحث درباره لباس‌ها و کلاه گیس‌ها کنار بیایند، ما کار خود را انجام نداده‌ایم. ما به افرادی نیاز داریم که از ما دور شوند و درباره این افراد صحبت کنند، مثل اینکه آنها را طوری می شناسند که انگار خانواده خودشان هستند.»

او به بازیگران خود از جمله ستارگان کریستوفر ابوت، مایک فیست و فلورانس پیو کمک می‌کند تا بیشتر به شخصیت‌های این رمان نگاه کند. او می گوید: «با تماشای تعامل کریس و مایک، متوجه شدم که این شخصیت ها چقدر یکدیگر را دوست دارند.

شرق عدن اثر اشتاین بک یکی از عناصر اصلی زندگی کازان بوده است. او برای اولین بار در 15 سالگی کتاب را خواند و بلافاصله تحت تأثیر داستان و شخصیت ها قرار گرفت. او می‌گوید: «فقط کتاب‌های خاصی وجود دارند که خیلی به شما ضربه می‌زنند،» او همچنین از جین ایر و گتسبی بزرگ به عنوان کتاب‌های دیگری که همین کار را کرده‌اند نام می‌برد.

آشکارترین ارتباط شخصی با داستان، پدربزرگ خود کازان، الیا کازان است، که کارگردانی فیلم اقتباسی در سال 1955 با بازی جیمز دین، ریموند مسی، ریچارد داوالو، جو ون فلیت و جولی هریس بود.

کازان در بیانیه‌ای در هنگام معرفی سریال گفت: "در روند زنده کردن این حماسه خانوادگی، طنین ارتباط خانوادگی من با مواد از بین نرفته است." اما این نوشته اشتاین بک است - شخصی، تکان دهنده، عمیق و آزاد - که از زمانی که برای اولین بار کتاب را در نوجوانی خواندم، من را شیفته شرق عدن نگه داشته است.

وقتی فیلم را تماشا کرد، کازان به THR اعتراف کرد که احساس کرد چیزهایی را که در رمان دوست داشت از دست داده بود: کتی ایمز، "جنبه بین نسلی داستان"، کاوش داستان در مورد "چگونه الگوها تکرار می شوند و زنجیرها شکسته می شوند، چرا تغییر در یک خانواده امکان پذیر است و چرا اینقدر سخت است" و همچنین شخصیت های لی و ساموئل همیل.

او به THR می‌گوید: "هیچ‌کدام از آن‌ها در فیلم 1955 نبود. اگر چنین بود، هرگز این کار را نمی‌کردم." "حتی در 15 سالگی، خیلی قبل از اینکه فکر کنم می‌توانم کسی باشم که این کار را انجام می‌دهم، احساس می‌کردم که کسی باید چیزی را که در ذهنم می‌بینم، روی صفحه بگذارد."

به مدت 20 سال، کازان می‌گوید که «با آن احساسی راه می‌رفت» که می‌خواست دوباره داستان را تعریف کند. وقتی او یک مادر جوان شد همه چیز تغییر کرد. "باید با این واقعیت روبرو می شدم که اگر می خواستم به نوشتن ادامه دهم، باید به کسی پول می دادم تا فرزندم را تماشا کند. از خودم پرسیدم ارزش آن پول چیست، وقت آن فرد و دوری از فرزندم؟ بنابراین به مامورانم نامه نوشتم و گفتم: "می دانم که این شرم آور است، اما اگر حقوق شرق عدن هرگز مطرح شد، لطفا مرا به عنوان نویسنده معرفی کنید."

یک سال و نیم بعد، کازان می‌گوید که پیامی دریافت کرده است: «می‌خواهی وارد شوی و بازی کنی؟»

کازان در جدایی از پدربزرگش می‌گوید که تنها به دنبال اقتباس از رمان به‌عنوان سریال بوده است، هرچند اذعان می‌کند که حتی با هفت قسمت هم نمی‌توان همه چیز را از کتاب پوشش داد.

او توضیح می دهد: "فیلم به دلایل بسیار خوبی بخش کوچکی از داستان را به خود اختصاص می دهد. داستان آنقدر بزرگ است که حتی با هفت قسمت، هفت ساعت، نیمی از کتاب در مجموعه ما نیست."

هدف او از این اقتباس، که او آن را چیزی توصیف می‌کند که «شکل پیشرفته‌ای از خواندن» را به نمایش می‌گذارد، ارائه «رویکرد رمان‌گرایانه‌تر» بود. هدف این بود که «به عمق این شخصیت‌ها شیرجه بزنیم، با بخش‌های مختلف کتاب وقت بگذرانیم، انسانیت آنها را کشف کنیم و داستان را در طول زمان روایت کنیم».

او می گوید: «شما فقط می توانید این کار را در یک سریال انجام دهید. او تمرکز خود را بر روی شخصیت‌ها با نحوه بازی خود در کودکی مقایسه می‌کند: او می‌گوید: «دو هفته پیش تولید می‌کردم» و برنامه‌ریزی می‌کرد که باربی‌هایش چه کسانی بودند و چگونه با هم ارتباط داشتند. این همان چیزی است که نوشتن یک سریال رویایی است. شما باید زمان زیادی را با شخصیت بگذرانید و شخصیت ها موتور اصلی داستان هستند.

در مورد شخصیت‌هایی که کازان می‌گوید برای او آدم‌هایی واقعی هستند، او سال‌ها پس از معرفی شدن از طریق رمان به آنها دیدگاه‌های جدیدی درباره آنها پیدا کرد.

کتی ایمز ممکن است نقطه ورود کازان به کتاب باشد، اما او می گوید که این یکی از بزرگترین شگفتی ها بود. کازان در نوشتن او برای سریال متوجه شد که کتی، با وجود فریبکاری هایش، تقریبا همیشه حقیقت را می گوید.

او در مورد کتی که توسط فلورانس پیو به تصویر کشیده شده است، می گوید: «او از بسیاری جهات کاملا فریبنده است، اما تقریبا همیشه چیزی را می گوید که درست است. «احساس می‌کردم هرگز کسی مثل او را نخوانده‌ام.»

این بینش نحوه خواندن قسمت‌های رمان در مورد دوران کودکی کتی را شکل داد و تجربه‌ی خودش از خواندن او مطلع شد. او می‌گوید: «من در بدنی بزرگ شدم که از سنین جوانی مورد هدف جنسی قرار گرفته بود و نمی‌توانم آن را متفاوت از آنچه فکر می‌کنم او می‌خواست نخوانم.» او تصویری از آلیس در سرزمین عجایب را که استاین بک برای کتی در کودکی استفاده می‌کرد به‌عنوان «پرتره‌ای از تفکیک» توصیف می‌کند، و او می‌گوید که آن قسمت‌ها را به‌عنوان زمینه‌ای برای شخصیت در نظر گرفته است نه به‌عنوان یک داستان ساده.

"همراه با این توصیف از این تجاوز که بعدا او توصیف می‌کند که بعدا صحبت نمی‌کند، و بعد وقتی این پسرها را متهم می‌کند، والدینش او را باور نمی‌کنند. این همه زمینه‌ای بود، و به‌ویژه با این درک که من داشتم، که کتی اغلب حقیقت را می‌گوید."

او می‌افزاید: «من درک می‌کنم که قرار نیست همه آن را اینطور بخوانند، اما با توجه به تجربه زندگی‌ام، نمی‌توانم آن را اینطور نخوانم.»

جب استوارت، یکی از مجریان سریال و تهیه کننده اجرایی، به THR گفت: "در سرتاسر جهان، به تیترها نگاه می کنید: حقوق زنان همیشه مورد حمله قرار می گیرد. آیا زنان در حال حاضر بیشتر از زمان کتی اختیار دارند؟ اینها چیزهای قابل بحثی است. من دو دختر بالغ دارم. این چیزی است که من با فکر کردن به آن بزرگ شده ام، نگران آن نیستم، بنابراین به عنوان یک الگو فکر می کنم. اما به عنوان کسی که به او نگاه می کنی و می گویی من می فهمم چرا این اتفاق می افتد.

کازان عملکرد پوگ را "فوق العاده" می ستاید. او می افزاید: «به همین دلیل است که شما چنین بازیگری را انتخاب می کنید.

پوگ در مورد رویکرد خود برای ایفای نقش کتی گفت: "هر نقشی که من به آن می رسم، روند مشابهی دارد. من باید شخصیت را بشناسم. باید عاشق او شوم. و باید بفهمم چرا او اینگونه است."

آدام تراسک از ابوت شخصیتی بود که در اولین خواندن کتاب برای او "معمور" بود، اما او درک جدیدی از آن به دست آورد. او می گوید: "مدت زیادی طول کشید تا متوجه شدم انفعال او یک انتخاب است. او سعی می کند رویای کمال را حفظ کند، رویایی که زندگی اش را شاد می کند. اگر از کتی حرکت نکند، می تواند آن رویا را تداوم بخشد و روند پذیرش واقعیت سفر زندگی اش است."

ابوت در اولین نمایش East of Eden به THR گفت: «من قبلا هرگز در یک شخصیت به این اندازه پیر نشده بودم. "جالب بود این قدم ها را برداریم و یک زندگی کامل را بازی کنم. من قبلا هرگز این کار را به این شکل انجام نداده بودم. وقتی این کار را انجام می دهید یک شخصیت را به شکل دیگری مجسم می کنید."

شخصیت‌های دیگری که در حین نوشتن برای کازان معنای جدیدی پیدا کردند، لی (با بازی هون لی) و آرون (جو اندرس) بودند.

او می‌گوید: «لی شخصیتی بود که من در مورد آن کنجکاوی زیادی داشتم. او یک حریم خصوصی دارد و من احساس می‌کردم که او حتی از اشتاین‌بک راز دارد. می‌خواستم به این حریم خصوصی احترام بگذارم، اما در را هم کمی بیشتر باز کنم. وقتی پدر و مادر شدم، درک من از لی هزار برابر شد. او برای من یک نقطه شناسایی شد: این مرد هر روز برای پدر و مادر کردن این پسرها ظاهر می‌شود، و حالا که من مادر هستم، این هزینه را درک می‌کنم.»

اولین باری که کازان رمان اشتاین بک را خواند، فکر کرد شخصیت آرون «واقعا آزاردهنده» است، اما کسی که او عاشقش شد. "هنگامی که برای او نوشتم، فکر کردم، می‌دانم شخصی که احساس می‌کند برای دوست داشته شدن باید کامل باشد، چگونه است. شروع کردم به درک باری که بر دوش اوست، و می‌خواستم این همدلی را تحمل کنم. هیچ‌کدام از اینها انقلابی نیست. این دلیلی است که بیشتر نمایش‌نامه‌نویسان می‌خواهند درام نویس باشند: کشف ماهیت انسان. من همه این شخصیت‌ها را بسیار غنی می‌بینم."

کازان می‌گوید، آبرای زوئی فیلیپس کسی است که نتوانست «به اندازه‌ای که در کتاب آمده است املاک و مستغلات داشته باشد». "اما من عاشق هنرپیشه خود هستم که حسی واقعی را برای او به ارمغان آورد که من عاشقش بودم."

رمان اشتاین بک ممکن است در سال 1952 منتشر شده باشد، اما داستان داستانی است که از نسل ها فراتر می رود. با این حال، چارچوب بندی مجدد ارزش های آن زمان نیز مهم بود.

کازان می‌گوید: «من همیشه سعی می‌کردم از وفاداری به کتاب و کنجکاوی در مورد نیت اشتاین‌بک بیرون بیایم، و سپس در جاهایی که احساس می‌کردم او در سیاست یا ارزش‌های زمانه‌اش غرق شده است، به نحوی که برای بیان داستان مفید نبود، پیش بروم.

او می‌گوید: «در رمان چیزهای زیادی وجود دارد که به‌طور تکان‌دهنده‌ای به نظر می‌رسد. او به صحنه تغییر رمز رمان بین لی و سام همیلتون اشاره می کند که بازیگر نقش لی در تست بازیگری او آن را خواند. او به او گفت که فکر می کند او آن را ساخته است. او گفت: «من فکر می‌کردم این چشم‌انداز دهه ۲۰۲۰ است. اما او خاطرنشان می کند که چنین لحظاتی در کنار «توصیفات نژادپرستانه باورنکردنی از چهره لی» می نشیند.

در مورد آنچه که کتاب می‌تواند برای دوران مدرن برجسته کند، کازان خاطرنشان می‌کند که چگونه لی می‌گوید «حتی قابیل، با کثیفی‌اش و قتل برادرش، هنوز یک انتخاب دارد».

او می افزاید: "این ایده مهمی است که ما نه فقط به عنوان افراد بلکه به عنوان یک جامعه باید به آن پایبند باشیم و از آن به عنوان مجوز برای بررسی مجدد اعمال و تاریخچه خود استفاده کنیم. در این مطلب یک دعوت نامه زیبا و سخاوتمندانه وجود دارد: لازم نیست از آنچه انجام داده اید یا آنچه که مردم در آن زمان یا خانواده با شما انجام داده اند یا آنچه که در گذشته با شما انجام داده اند یا خانواده شما با شما انجام داده اند یا آنچه که در گذشته با شما انجام داده اند یا خانواده شما با شما انجام داده اند. یا نمی‌توانی تغییر کنی، این ایده بسیار زیبایی است و برای امروز واقعا ارزشمند است.»

استوارت به THR گفت: "فکر می‌کنم اینها چیزهایی هستند که امروزه به همان اندازه که در قرن نوزدهم مرتبط هستند. فکر نمی‌کنم شما مجبور باشید خیلی دورتر نگاه کنید. یکی از چیزهایی که من و زویی در مورد آن صحبت کردیم این بود که می‌خواستیم مردم از این تفکر دور شوند نه اینکه مدل موی یک نفر چقدر عالی است و برای قرن نوزدهم بسیار معتبر به نظر می‌رسد، اما این می‌تواند برادر من باشد. ما امیدواریم که این چیزی باشد که مخاطبان از یک قطعه دورهمی مانند این برداشت کنند: نه اینکه چقدر دقیق بودیم، بلکه چقدر قابل ارتباط هستیم.

لی به THR در اولین نمایش در شرق عدن گفت: «زو به وضوح علاقه زیادی به بازنمایی این داستان از طریق زمینه مدرن و همه چیزهایی دارد که عمیق‌تر درباره روان‌شناسی انسان و پویایی افرادی که در معرض تبعیض هستند، چه جنسیت، نژاد، وراثت، تولد، و همه این مسائل در کتاب زندگی می‌کنند، آشنا شده‌ایم.» "من احساس می‌کنم تله بسیار خطرناکی است که سعی کنیم دنیایی از سال 1950 را در این داستان بازآفرینی کنیم. ما این خطر را داریم که احساس کنیم به ما بی‌ربط است یا فورا با هم قرار می‌گیریم و غیره.

وقتی در دنیای یک کتاب هستید، هر خواننده ای در حال خلق آن جهان است و دنیایی را خلق می کند که به همان اندازه غنی یا کم است که می خواهند بسازند. بنابراین، وقتی وظیفه یک نمایش این است که دیدگاهی را که قرار است ارائه کنیم انتخاب کنیم و این کار را با قدرت و جسارت انجام دهیم و فکر می‌کنم این دقیقا همان کاری است که او انجام داده است.»

سریال شرق عدن کازان که در 1 اکتبر در نتفلیکس پخش شد، رمان کلاسیک دیگری است که امسال با آثار دیگری از جمله حس و احساس، ادیسه، ارتفاعات بادگیر و داستان دو شهر مورد اقتباس قرار گرفت.

اگرچه سازنده پیش‌گفتار می‌گوید که «ادامه گفتن داستان‌های جدید» مهم است، «پیوستگی زیبایی بین ما و گذشته وجود دارد» و شاید به همین دلیل است که این داستان‌ها همچنان بازمی‌گردند.

"نگاه به عقب و جلو به طور همزمان بخش عمیقی از چیزی است که ما را انسان می کند. تونی کوشنر آن را در پایان آخرین سخنرانی هارپر در فرشتگان در آمریکا بیان کرد: پرسترویکا: "در این دنیا، نوعی پیشرفت دردناک وجود دارد، حسرت آنچه را که پشت سر گذاشته ایم و رویاهای آینده را می بینیم."

در نهایت، کازان امیدوار است بینندگانی که با سریال او درگیر هستند، الهام گرفته شوند تا به صفحات اصلی اشتاین بک بازگردند و عشق و قدردانی از آن پیدا کنند، همانطور که او در سنین جوانی انجام داد.

او خاطرنشان می کند: "من واقعا معتقدم که چیزی در این کتاب برای همه وجود دارد." من نمی‌توانم همه آن‌ها را در اقتباس‌مان جا بدهم، بنابراین گنج بسیار زیادی برای خواننده باقی مانده است که خودش آن را کشف کند. اگر برداشت مردم از این مجموعه «من بیشتر می‌خواهم» باشد و آنها به سراغ کتاب بروند، احساس خیلی خوبی خواهم داشت.»

شرق عدن برای پخش در نتفلیکس در دسترس است.