زود بازنشسته شدم و به محله ای پر از سالمندان نقل مکان کردم. در 47 سالگی، دوست دارم یکی از جوان ترین ساکنان باشم.

لاکیشا سیمونز دو پسر خود را در جامعه عمدتا مسن تر خود بزرگ کرده است. لاکیشا سیمونز لاکیشا سیمونز از جنبش FIRE برای بازنشستگی زودهنگام و بازسازی پس از طلاق در تنسی استفاده کرد.

او برای صلح و ثبات یک خانه شهری ارزان قیمت در یک جامعه عمدتا ارشد در نشویل خرید

سفر FIRE او اکنون به کار مربیگری، والدین دو پسر و رویاهای سفر آهسته در سراسر جهان کمک می کند. این مقاله گفته شده بر اساس گفتگو با لاکیشا سیمونز، 47 ساله است که در یک جامعه قدیمی در تنسی زندگی می کند. سیمونز پس از پیگیری جنبش FIRE (استقلال مالی، بازنشستگی زودهنگام) زودتر بازنشسته شد. این مصاحبه برای طولانی بودن و وضوح ویرایش شده است.

من با شروعی فروتن بزرگ شدم. من با پدر و مادرم زندگی نکردم، بنابراین خیلی زود یاد گرفتم که هر چه دارید، باید آن را نگه دارید. من مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه ایالتی تنسی گرفتم. من ازدواج کردم و زندگی خوبی داشتم.

سعی کردم در مورد پول هوشیار باشم، اما همچنین می خواستم از زندگی لذت ببرم زیرا احساس می کردم آن را ساخته ام. ما یک خانه بزرگ و ماشین های خوب خریدیم. من بدون بدهی ماندم و وام های دانشجویی خود را پرداخت کردم. اما این ازدواج در سال 2017 به طلاق انجامید.

من خانه زناشویی را به ارث بردم و با غم و اندوه "چگونه اجازه دادم این اتفاق بیفتد؟" من یک درآمد و دو فرزند داشتم و تمام این قبض ها را خودم پرداخت می کردم. یک تن آجر بود که ناگهان روی من افتاد. خانه را فروختم و به یک آپارتمان دو خوابه نقل مکان کردم. مردم به من می‌گفتند که داشتن آن خانه ثروت می‌سازد، اما من به عنوان یک پروفسور از حقوق و دستمزد زندگی می‌کردم.

آیا قبل از 55 سالگی یا درست در سن 55 سالگی به یک جامعه عمدتا مسن تر نقل مکان کرده اید؟ آیا سال ها قبل از بازنشستگی خانه سالمندان را بازسازی کرده اید یا خانه سالمندان را خریداری کرده اید؟ لطفا برای به اشتراک گذاشتن داستان خود با nsheidlower@businessinsider.com تماس بگیرید.

به جنبش FIRE برخوردم

من از فروش خانه حدود 30000 دلار درآمد داشتم. من فقط 5000 دلار پول نقد پس از طلاق داشتم، به علاوه حدود 125000 دلار در حساب های بازنشستگی از سال های کارم. من سعی کردم حساب های بازنشستگی 401(k) و معوق مالیاتی خود را اولویت بندی کنم. با جنبش FIRE روبرو شدم، یک حساب کارگزاری Vanguard باز کردم و 30000 دلار را واریز کردم.

شروع کردم به خواندن هر کتابی که می توانستم در FIRE. تصمیم گرفتم بیرون غذا نخورم. ارزان ترین طرح تلفن را گرفتم و هزینه های غیرضروری را کاهش دادم. من برای همه چیز بودجه گذاشتم تا بدانم چقدر باید سرمایه گذاری کنم. من همیشه مردم را تشویق می کنم که سعی کنند 300 دلار از بودجه ماهانه خود را کاهش دهند. اکثر آنها احتمالا قادر به انجام آن هستند. ایجاد یک صفحه گسترده بسیار تمیز با جزئیات تمام 12 ماه مفید بود. من هرگز شماره FIRE خود را که 1.25 میلیون دلار بود گم نکردم.

تا سال 2021، من 750000 دلار جمع آوری کرده بودم، اگرچه به طور متوسط ​​سالانه 77000 دلار درآمد داشتم. در نهایت، من توانستم کار را ترک کنم و شروع به مربیگری برای افرادی کردم که می خواستند FIRE کار کنند، به خصوص کسانی که شبیه من هستند. من یک کتاب کار در مورد مهارت های نرم نوشتم. از من خواسته شد که در رویدادها سخنرانی کنم و بودجه و سرمایه گذاری را آموزش دهم. بسیاری از مردم هرگز نام FIRE را نشنیده اند، اما این چیزی است که همه باید برای آن تلاش کنند، صرف نظر از اینکه چه زمانی می خواهند کار را متوقف کنند.

من همچنین هفت سال پیش برای فرزندانم حساب های UTMA راه اندازی کردم. من حدود 5000 دلار به هر یک از آن حساب ها کمک کردم. حساب به 15000 دلار رسید، بنابراین پسرم با آن پول برای تولد 16 سالگی خود ماشین گرفت. این یک راه عالی برای نشان دادن نحوه عملکرد علاقه و سود سهام بود.

اکثر همسایه های من بازنشسته هستند

در سال 2020، اجاره من تقریبا به 1800 دلار رسید. احساس می کردم آنقدر سرمایه گذاری کرده ام و پس انداز کرده ام تا بتوانم چیزی بخرم. هر چیزی که مشاور املاکم به من نشان می‌داد خانه‌های تک‌خانواده و محله‌های بزرگ بود، اما همه چیز برای من زیاد بود. من می خواستم کشور بیشتری با درختان زیاد زندگی کنم.

جامعه‌ای که من در آن زندگی می‌کنم نمی‌گوید که شما باید ۵۵ سال به بالا باشید، یا اینکه تعداد معینی از افراد باید باشند، اما جمعیت‌شناسی جامعه برای افراد مسن تنظیم شده است. آنها عمدتا خانه های مزرعه ای یک طبقه هستند که تعمیر و نگهداری پایینی دارند. این یک جامعه برنامه ریزی شده با باشگاه ها و فعالیت ها است. من از باشگاه برای جشن تولد استفاده کردم. پیاده روها و جاده ها واقعا بزرگ هستند و همه چیز قابل پیاده روی است. مردم وارد می شوند و پاسیو را با فشار شستشو می دهند و نرده ها را تعمیر می کنند. لاکیشا سیمونز در 40 سالگی بازنشسته شد. لاکیشا سیمونز من به ندرت افراد جوان تر را اینجا می بینم.

برخی هم سن و سال های من هستند، اما اکثر همسایه های من بازنشسته هستند. وقتی به جلسات HOA می روم، واقعا متمایز می شوم. تعداد اقلیت ها یا افرادی با بچه های کوچک در این محله زیاد نیست.

محله من حومه شهر با تعداد زیادی راه سبز است. اینجا هیچ میله ای وجود ندارد. این به من این فرصت را داد تا به اهدافم و فرزندانم پایبند باشم. من هنوز یک مادر مجرد هستم و می خواستم بتوانم همه چیز را در تربیت فرزندانم بگذارم.

پسرم دو سال زودتر فارغ التحصیل می شود و قرار است خلبان شود. ما نمی‌دانیم که چگونه این مورد را از نظر مالی برای او هک کنیم، زیرا مدرک تحصیلی او حدود 180000 دلار خواهد بود. من برای بودن در جامعه ای با هزینه های کمتر و زواید کمتر ارزش قائل هستم، که به من این امکان را می دهد که زمان بیشتری را صرف کمک به او برای دنبال کردن رویاهایش کنم.

ما به عنوان یک جامعه کارهای زیادی انجام می دهیم

اصل و سود من 1169 دلار در ماه است که برای نشویل دیوانه کننده است. هزینه HOA من 280 دلار در ماه است. این بهترین موقعیت برای زندگی آرام و آرام است.

من همسایه هایم را می شناسم و به هم کمک زیادی می کنیم. من نام همه آنها و نام سگهای آنها را می دانم. اوایل امسال طوفان های یخ داشتیم و همه به هم کمک می کردیم. من با آبم مشکل داشتم و همسایه‌هایم با ابزارهایشان هجوم آوردند تا آب را قطع کنند. این یک جامعه گذرا نیست و گردش مالی زیادی وجود ندارد. مردم داخل و خارج نمی شوند و Airbnb های زیادی در اینجا وجود ندارد.

ما به عنوان یک جامعه کارهای زیادی انجام می دهیم. هالووین در اینجا موضوع مهمی است و مردم تمام تلاش خود را برای تزیینات انجام می دهند. اگر نتوانم فرزند 12 ساله ام را که بیرون بازی است پیدا کنم، می توانم از همسایه هایم بپرسم، آنها به من می گویند کجاست. پسر لاکیشا سیمونز در حال آموزش خلبانی است. لاکیشا سیمونز همه ما زیاد راه می‌رویم و یکی از همسایه‌هایم به من می‌گفت که همسرش برای درمان سرطان تحت عمل جراحی قرار می‌گیرد. او خیلی خوشحال بود که آنها هنوز همدیگر را دارند، و او می تواند در کنار او باشد، و این واقعا همه چیز مهم است.

این عشق و مراقبت از یکدیگر به من یادآوری می‌کند که زندگی به جای خانه‌های بزرگ در مورد افراد و تجربیات است. وقتی خانه های بزرگ داشتم، بیشتر از الان شادی نداشتم. بیشتر دوستان همسن من مثل من روزی دو مایل راه نمی روند یا با همسایه هایشان در حیاط خلوت نمی نشینند.

چیزی که من از همسایه های بزرگترم یاد گرفته ام این است که همیشه می توانی خوشحال باشی. همه آنها زندگی عالی ندارند، اما همیشه لبخند می زنند. آنها همیشه می خواهند بایستند و صحبت کنند.

من می خواهم به جهان سفر کنم

من نمی خواهم برای کار زندگی کنم. من دوستانی دارم که هر روز کار می کنند و آن ها این کار را دوست ندارند اما مجبورند. من خیلی از خودم می پرسم: "آیا زندگی می کنی و از زندگیت لذت می بری، یا به این دلیل کار می کنی که باید برای گذران زندگی کار کنی؟"

من منتظرم تا کوچکترینم به دانشگاه برود و سپس به دور دنیا بگردم. شگفتی های بسیاری در جهان وجود دارد و من می خواهم سفر در آن را آهسته کنم. من در کودکی زیاد جابجا می‌شدم و می‌خواهم دوباره این کار را به شیوه‌ای دلپذیرتر انجام دهم. من در اوایل سال جاری به دور پرتغال، اسپانیا و ایسلند سفر کردم و در راه بازگشت به ایالات متحده در خط گمرک گریه کردم زیرا بسیار خوشحال بودم.

من قصد دارم این خانه شهری را حفظ کنم یا به یکی در ایندیانا، جایی که خانواده ام زندگی می کنند، نقل مکان کنم. شاید جایی را پیدا کنم که روحم در آن بیشترین آرامش را داشته باشد و فقط آنجا بمانم. من همچنین نمی خواهم به طور کامل بازنشسته شوم. من می خواهم در دریا استاد شوم. برنامه ای وجود دارد که در آن شما می توانید برای عضویت در هیئت علمی در یک کشتی تفریحی که برای یک ترم در ده ها کشور توقف می کند، مانند تحصیل در خارج از کشور درخواست دهید.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید