زیستگاه های اسب دریایی به لطف اسکله های زیست محیطی "شفا" می شوند
یک مطالعه نشان میدهد که زخمهای موجود در مراتع علفدریایی خلیج استادلند، ناشی از زنجیرهای لنگر قایق، در حال بهبود هستند.
این تحقیق توسط کیرا دان از دانشگاه ساوتهمپتون انجام شد
زخم های ایجاد شده در زیستگاه های کمیاب اسب های دریایی توسط لنگرهای قایق در سواحل دورست، به لطف نصب لنگرهای جدید، شروع به التیام می کنند.
در سال 2021، مشارکت دریایی Studland Bay شروع به نصب اولین مورد از ده ها اسکله زیست محیطی در تلاش برای معکوس کردن آسیب به علفزارهای دریایی ظریف کرد.
یک مطالعه علمی جدید اکنون اولین شواهدی را ارائه کرده است که نشان میدهد اسکلههای زیست محیطی میتوانند به بازیابی علفهای دریایی کمک کنند، به طوری که برخی از زخمها بیش از 90 درصد در طول چهار سال کوچک میشوند.
دیوید براون، رئیس گروه راهبری مشارکت، نتایج را "فوق العاده هیجان انگیز" خواند و افزود: "تأثیر فراتر از انتظارات ما بوده است."
زیستگاه های علف دریایی کربن را ذخیره می کنند، از تنوع زیستی حمایت می کنند و به حفاظت از خطوط ساحلی در برابر فرسایش کمک می کنند، اما به دلیل آلودگی، توسعه، آشفتگی و تغییرات آب و هوایی در سطح جهان رو به کاهش هستند.
این تحقیق که توسط Kira Dunn به عنوان بخشی از کارشناسی ارشد او در زیست شناسی دریایی با اقیانوس شناسی در دانشگاه ساوتهمپتون انجام شد، داده های نظارتی جمع آوری شده از زمان نصب اولین اسکله های زیست محیطی را تجزیه و تحلیل کرد.
خلیج استادلند محل نگهداری اسبهای دریایی خاردار است
این مطالعه با استفاده از بررسیهای سونار، تصاویر ماهوارهای تاریخی و دادههای نظارتی پنج ساله، بازیابی 39 منطقه آسیبدیده از بستر دریا را دنبال کرد.
در منطقه ای که در سال 2021 10 لنگر محیط زیستی آزمایشی نصب شد، اندازه لکه های لخت در علف های دریایی بین سال های 2021 تا 2025 به طور متوسط 93.6 درصد کاهش یافت و هر سال حدود 57 متر مربع کوچک شد.
در منطقه مورد مطالعه دوم، جایی که لنگرهای زنجیرهای سنتی تا سال 2023 باقی ماندند، زخمها 65.4 درصد کاهش یافت، حدود 15.9 متر مربع در سال.
خلیج استادلند از سال 2019 به عنوان یک منطقه حفاظت شده دریایی تعیین شده است و یکی از بزرگترین علفزارهای علف دریایی بریتانیا را در خود جای داده است که از گونه هایی مانند اسب دریایی خاردار محافظت شده و اسب دریایی پوزه کوتاه حمایت می کند.
این خلیج همچنین در سال 2021 به یک منطقه بدون لنگر داوطلبانه تبدیل شد.
دان، که امسال فارغ التحصیل شد، گفت که این پروژه تحقیقاتی "با ارزش و مثبت" بوده است.
او گفت: "بسیار دلگرم کننده است که ببینیم این زیستگاه مهم در صورت فرصت با چه سرعتی می تواند احیا شود."
لنگرهای سنتی قایق باعث آسیب به علف های دریایی ظریف می شود
دکتر کن کالینز، از دانشگاه ساوتهمپتون، که بر این مطالعه نظارت داشت، گفت: خلیج استودلند در حال تبدیل شدن به یک نمونه قدرتمند از چگونگی اقدامات عملی حفاظتی است که می تواند آسیب زیستگاه را معکوس کند و بهبودهای زیست محیطی قابل اندازه گیری را ارائه دهد.
براون که همچنین اکولوژیست اصلی برای اعتماد ملی است، گفت: «این نتایج فوقالعاده هیجانانگیز است و تشویق بزرگی برای همه سازمانها و افرادی است که زمان و حمایت زیادی از این مشارکت دادهاند.
"تأثیر فراتر از انتظارات ما بوده است و به لطف نظارت و تحقیقات قوی، ما علمی داریم که اثبات کنیم لنگرگاههای زیست محیطی چگونه به علفهای دریایی و همه گونههایی که به آن متکی هستند، سود میرسانند."
مشارکت دریایی Studland Bay از موسسات خیریه حفاظت از محیط زیست، سازمانهای قایقرانی، دانشگاهیان، نهادهای قانونی، گروههای اجتماعی و مشاغل با هدف احیای علفهای دریایی Studland تشکیل شده است.
شرکای آن عبارتند از Dorset Wildlife Trust، Natural England، National Trust، Seahorse Trust و دانشگاه Southampton.
چرا تغییر آب و هوای ما می تواند برای اسب های دریایی بد باشد؟
هشدار قانونی پس از افزایش ناآرامی اسب دریایی
نقشه برداری از علف های دریایی ذخیره گاه طبیعی جزیره
تعداد اسب های دریایی نادر پس از همه گیری به اوج خود می رسد
متن اصلی (انگلیسی)
Seahorse habitats 'healing' thanks to eco-moorings
Scars in Studland Bay's seagrass meadows, caused by boat anchor chains, are healing, a study finds.