ساخت و ساز ساحلی جنگل حرا را تهدید می کند که از بزرگترین شهر ویتنام محافظت می کند

پروژه های ساختمانی جنگل حرا را که بین شهر هوشی مین ویتنام و دریاهای خروشان قرار دارد به خطر می اندازد.

کان گیو، ویتنام -- جنگل های حرا، حایلی حیاتی بین شهر هوشی مین ویتنام و دریای ناآرام فزاینده، با گسترش سرمایه مالی این کشور و ساخت و ساز تغییر شکل خط ساحلی آن در خطر است.

برای نسل‌ها، انبوهی از درختان حرا از شهر محافظت می‌کردند، زیرا افزایش دما به دلیل تغییرات آب و هوایی، طوفان‌ها و سیل را تشدید کرد. ریشه‌های آن‌ها خط ساحلی را به هم گره می‌زند، جانوران دریایی و ماهی‌ها را پناه می‌دهند و انتشار کربن را جذب می‌کنند.

دانشمندان هشدار می دهند که ساخت Can Gio، یک شهر ساحلی جدید، همراه با یک بندر اصلی، جاده ها، پل ها و یک مسیر 14 کیلومتری (9 مایلی) گذرگاه دریایی بین Can Gio و شهر بندری Vung Tau، می تواند جریان آب را که باعث حفظ حراها می شود مختل کند و دفاع طبیعی را برای این شهر 10 میلیونی تضعیف کند.

حرا در Can Gio در طول جنگ ویتنام تقریبا از بین رفتند، زمانی که نیروهای ایالات متحده مواد شیمیایی اسپری کردند تا پوشش مبارزان چریکی ویت کنگ را از بین ببرند. در اواخر دهه 1970، جنگل با زحمت دوباره کاشته شد. در سال 2000 به اولین ذخیره گاه زیست کره یونسکو تبدیل شد.

در حالی که ویتنام برای تبدیل شدن به اقتصاد ببر بعدی آسیا تلاش می کند، خط ساحلی 3260 کیلومتری خود را تغییر می دهد. در ماه آوریل، بزرگترین شرکت کشور، Vingroup، زمینه را برای شهر ساحلی جدید در زمین های احیا شده به اندازه 1800 زمین فوتبال آغاز کرد.

در قلب این طرح‌ها، بهشت ​​سبز Vingroup است - یک توسعه ساحلی به مساحت 2870 هکتار (بیش از 7000 هکتار) که بازوی مالکیت این مجموعه، Vinhomes، در حال ساخت است. این شامل مناطق مسکونی، خرید و سرگرمی خواهد بود.

همراه با گذرگاه به وونگ تاو، Vingroup در حال کار بر روی یک خط مترو است که کن گیو را به شهر هوشی مین و جاده هایی که به شبکه بزرگراه های شهر متصل می شود، متصل می کند.

زندگی در شهر ماهیگیری Can Gio مدتهاست که جزر و مد و فصل را دنبال می کند. افسانه ها از نهنگ هایی می گویند که قایق های ماهیگیری در معرض خطر را نجات دادند. زیارتگاه‌های کوچکی که به خدایان محلی اختصاص داده شده‌اند در جنگل پراکنده‌اند.

ساکنان تقسیم شده اند. بسیاری به ماهیگیری متکی هستند، و ساخت و ساز ماهی ها را به آب های عمیق تر خارج از دسترس قایق های کوچک آنها سوق داده است. بیش از معیشت گره خورده به حرا. اکنون مردم ماهیگیر به دیوارهای دریایی و خاکریزهای بتنی به طور پیوسته زمین های احیا شده را محصور می کنند. لوله‌ها و بولدوزرهای عظیم در کنار ساحل قرار گرفته‌اند.

اما بسیاری از افراد جوان اکنون برای Vingroup کار می کنند. برخی امیدوارند که این پروژه ها مشاغل بیشتری را به ارمغان بیاورند، در حالی که برخی دیگر شکایت دارند که غرامت ناچیزی برای زمین هایی که اکنون با قیمت بسیار بیشتری به بازار عرضه می شود دریافت کرده اند.

مووی که به دلیل ترس از انتقام گیری از سوی مقامات، تنها یک نام گذاشت، ماهیگیری را کنار گذاشت و اکنون به همسرش در مغازه اش کمک می کند.

مووی گفت که مسدود شدن زهکشی سیل را بدتر کرده و آب را آلوده کرده است و صدف ها را می کشد و مزارع را از بین می برد.

او گفت کان گیو زمانی "جادویی" بود. "این دیگر وجود ندارد. آنها همه چیز را جمع آوری کرده اند."

ماری آرنو، محقق موسسه توسعه پایدار فرانسه مستقر در دانشگاه سوربن پاریس، گفت: درختان بالغ جنگل حرا و خاک های غنی از کربن، گازهای گلخانه ای گرم کننده زمین را ذخیره می کنند.

او با اشاره به مقیاس عظیم پروژه به عنوان یک نگرانی گفت: "Can Gio برای ویتنام بسیار مهم است."

او گفت که جدا از اختلال در جریان آب، افزایش آلودگی به اکوسیستم فشار وارد می کند.

او گفت: «نمونه‌هایی از حرا وجود دارد که به دلیل موانع هیدرولوژیکی مانند جاده‌ها و پل‌ها ناپدید شده‌اند.

در سیناگا گراند کلمبیا، جاده‌ها و دایک‌ها جریان آب دریا و آب شیرین را از دهه 1950 به بعد مختل کردند و به یکی از بزرگ‌ترین تلفات جانوران حرا در تاریخ کمک کردند.

به گفته سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد، در سطح جهانی، 284000 هکتار (702000 هکتار) جنگل حرا بین سال های 2000 تا 2020 از بین رفته است. در ویتنام، کاشت مانگروهای جدید کمک کرده است، اما این پیشرفت به دلیل تلفات ناشی از آبزی پروری، تبدیل زمین و فرسایش سواحل تضعیف شده است.

مقامات ویتنامی تاکید کرده اند که این پروژه خارج از هسته اصلی Can Gio است که به شدت حفاظت شده است.

رسانه های دولتی گفتند که در ماه سپتامبر، مقامات شهر هوشی مین درخواست مجوز برای پاکسازی 4.57 هکتار (11.3 هکتار) از جنگل های حرا در منطقه حائل ذخیره گاه زیست کره حرا Can Gio برای اتصال مترو به Can Gio کردند.

مقامات می گویند در تلاش برای رفع نگرانی های دیگر، شن و ماسه برای بتن مورد استفاده در ساخت و ساز از یک دریاچه مصنوعی می آید، نه رودخانه مکونگ، جایی که استخراج شن و ماسه فرسایش سواحل رودخانه را بدتر کرده و جریان آن را تغییر داده است.

به گفته Tuan Vo از دانشگاه Can Tho، ممکن است گهگاهی جنگل‌ها برای توسعه اقتصادی قربانی شوند، اما باید با مشورت با کارشناسان و درک اینکه چگونه تغییرات می‌تواند بر جریان رودخانه‌ها تأثیر بگذارد، آسیب را به حداقل رساند.

او گفت: "هیچ کس نمی خواهد جنگل را قطع کند. اما برای اقتصاد، من فکر می کنم که گاهی اوقات باید از چیزی چشم پوشی کرد."

دولت ویتنام به سؤالات AP پاسخی نداد. در سال 2020، به رسانه های دولتی گفت که این پروژه با قوانین ویتنام و قوانین یونسکو مطابقت دارد.

آژانس سازمان ملل به سؤالات درباره اینکه آیا پروژه را بازبینی کرده است یا خیر پاسخ نداد، اما در ایمیلی به آسوشیتدپرس گفت که آن را زیر نظر دارد و با دولت ویتنام و سایر ذینفعان همکاری می کند.

Le Hong Hiep از مؤسسه ISEAS-Yusof Ishak در سنگاپور گفت: جدای از خطرات زیست محیطی، پروژه Can Gio ممکن است یک قمار مالی باشد.

Vinhomes بیشتر پروژه هایی را در نزدیکی شهرهای بزرگ ساخته است که می توانند به سرعت فروخته شوند. پروژه Can Gio به احیای زمین پرهزینه و زیرساخت‌های جدید گسترده قبل از اینکه مردم بتوانند به آنجا نقل مکان کنند، نیاز دارد.

هیپ گفت، اما از آنجایی که تقاضا برای املاک گران‌قیمت در ویتنام کاهش می‌یابد، Vinhomes چاره‌ای جز ادامه ساختن ندارد. Vingroup، شرکت مادرش، برای پول نقد مورد نیاز برای تامین مالی سایر عملیات‌ها مانند تولید خودروهای الکتریکی Vinfast، به درآمد Vinhomes متکی است.

هیپ گفت: "آنها به پروژه های جدید برای استقراض از بانک ها، ثبت درآمدهای جدید و سودهای جدید، برای تقویت عملکرد سهام خود در بازار سهام نیاز دارند. و نمی توانند متوقف شوند."

Vingroup به درخواست‌های AP برای اظهار نظر پاسخ نداد.

هیپ گفت: «خطر به سرعت در حال افزایش است.

پوشش آب و هوا و محیط زیست آسوشیتدپرس از چندین بنیاد خصوصی حمایت مالی دریافت می کند. AP تنها مسئول تمام محتوا است. استانداردهای AP را برای کار با بشردوستان، فهرستی از حامیان و مناطق تحت پوشش تامین مالی را در AP.org بیابید.

پوشش 24/7 اخبار فوری و رویدادهای زنده