ساخت چارچوب‌های فلزی-ارگانیک برای شکل‌دهی آسان‌تر برای دستگاه‌های الکترونیکی
در سال 1974، ریچارد رابسون، استاد شیمی دانشگاه ملبورن، ایده جایگزینی توپ‌های چوبی و میله‌های فلزی مورد استفاده در مدل‌های ساختاری را با مولکول‌ها و پیوندهای شیمیایی داشت. او شروع به آزمایش با یون‌های مس کرد که توسط یک مولکول آلی چهار بازویی به هم متصل شده‌اند و ساختاری با حفره ایجاد می‌کنند. کار او پایه و اساس چارچوب های فلزی-آلی (MOFs) را گذاشت، دسته ای از مواد متخلخل که توسط…
در سال 1974، ریچارد رابسون، استاد شیمی دانشگاه ملبورن، ایده جایگزینی توپ‌های چوبی و میله‌های فلزی مورد استفاده در مدل‌های ساختاری را با مولکول‌ها و پیوندهای شیمیایی داشت. او شروع به آزمایش با یون‌های مس کرد که توسط یک مولکول آلی چهار بازویی به هم متصل شده‌اند و ساختاری با حفره ایجاد می‌کنند. کار او پایه و اساس چارچوب‌های فلزی-آلی (MOFs) را ایجاد کرد، دسته‌ای از مواد متخلخل که از پیوند یون‌های فلزی با مولکول‌های آلی تشکیل می‌شوند. منافذ آن‌ها می‌توانند آلاینده‌ها را جذب کنند، واکنش‌های شیمیایی را پشتیبانی کرده و گازها را ذخیره کنند، و به MOFها طیف وسیعی از کاربردهای بالقوه را می‌دهند.
متن اصلی (انگلیسی)
Making metal–organic frameworks easier to shape for electronic devices
In 1974, the University of Melbourne's chemistry professor Richard Robson had the idea of replacing the wooden balls and metal rods used in structural models with molecules and chemical bonds. He began experimenting with copper ions linked by a four-armed organic molecule, creating a structure with a cavity. His work laid the foundation for metal–organic frameworks (MOFs), a class of porous materials formed by…