سار باید بر تصمیم خود برای بستن کنسولگری بریتانیا در اورشلیم بایستد - نظر
اسرائیل باید بر تصمیم خود مبنی بر بستن کنسولگری بریتانیا بایستد و روشن کند که اورشلیم سرزمینی دیپلماتیک نیست.
گیدئون ساعار، وزیر امور خارجه، ماه گذشته تصمیم دیپلماتیک مهمی گرفت - برای بستن سرکنسولگری بریتانیا در اورشلیم. اکنون آزمون مهمتر پیش می آید – ایستادن بر آن تصمیم و انجام آن. بریتانیا موضع خود را در مورد بیت المقدس پنهان نمی کند. در سایت رسمی دولت بریتانیا آمده است که سرکنسولگری بریتانیا در اورشلیم نماینده دولت بریتانیا در بیت المقدس، کرانه باختری و غزه است و برای پیشبرد منافع سیاسی، امنیتی و اقتصادی بین بریتانیا و فلسطینی ها تلاش می کند. بریتانیا نیز روشن می کند که این کار را نمی کند
حاکمیت اسرائیل بر اورشلیم را به رسمیت می شناسد و اورشلیم شرقی را سرزمین اشغالی می داند. این دقیقا مشکل است. سال ها است که یک هیئت دیپلماتیک خارجی در اورشلیم، پایتخت کشور اسرائیل، مستقل از سفارت بریتانیا در اسرائیل فعالیت می کند و بیشتر فعالیت های دیپلماتیک خود را متوجه تشکیلات خودگردان فلسطین می کند.
این ترتیب استثنایی ریشه در شرایط تاریخی قبل از تأسیس دولت اسرائیل دارد. یک کشور مستقل ملزم به پذیرش چنین ترتیبی به طور نامحدود نیست، زیرا در گذشته وجود داشته است. در 8 سپتامبر، ساعار بسته شدن سرکنسولگری بریتانیا در اورشلیم را به عنوان بخشی از یک سری اقدامات اخیر در پاسخ به دولت بریتانیا در قبال اسرائیل اعلام کرد.
بر اساس بیانیه‌های رسمی و گزارش‌های رسانه‌ها، این تصمیم با نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو هماهنگ شده است. اسرائیل اکنون با فشار برای تغییر مسیر مواجه است. در بریتانیا، استدلال‌هایی مطرح می‌شود که اسرائیل هیچ اختیاری برای بستن کنسولگری ندارد، زیرا بریتانیا قدس شرقی را به عنوان بخشی از قلمرو مستقل اسرائیل به رسمیت نمی‌شناسد.
یک نظر حقوقی منتشر شده در بریتانیا حتی از دولت بریتانیا خواسته است تا با اقدام اسرائیل مخالفت کند. دقیقا به همین دلیل است که اسرائیل نباید از موضع خود عقب نشینی کند. این بحث دیگر صرفا در مورد ساختمانی در خیابان رجیب نشاشیبی در شیخ جراح نیست. این به یک سوال بسیار اساسی‌تر مربوط می‌شود: چه کسی قوانین حاکم بر فعالیت دیپلماتیک در اورشلیم را تعیین می‌کند - دولت اسرائیل، یا دولت خارجی که حاکمیت اسرائیل را در پایتخت خود به رسمیت نمی‌شناسد؟ اسرائیل نباید روابط خود را با بریتانیا قطع کند.
برعکس، انگلیس کشور مهمی است و اسرائیل منافع آشکاری در حفظ روابط دیپلماتیک، امنیتی و اقتصادی قوی با آن دارد. این هدف سفارت بریتانیا در اسرائیل است. اسرائیل باید حاکمیت خود را حفظ کند، اما روابط خوب بین کشورها نمی تواند به قیمت اصل حاکمیت تمام شود. اگر بریتانیا مایل به ارائه خدمات کنسولی به شهروندان خود در اورشلیم است، می تواند این کار را از طریق چارچوب مناسب مورد قبول اسرائیل انجام دهد.
اگر مایل به حفظ روابط با تشکیلات خودگردان فلسطین باشد، می تواند از طریق مجاری پذیرفته شده و بر اساس ترتیبات مربوطه این کار را انجام دهد. اما هیچ توجیهی برای یک مأموریت دیپلماتیک مستقل در اورشلیم وجود ندارد که گویی حاکمیت اسرائیل در این شهر چیزی است که می توان به سادگی از کنار آن گذشت. تصمیم ساعار می تواند نقطه عطفی در سیاست اسرائیل در قبال اورشلیم باشد. اسرائیل سال‌هاست که از کشورهای سراسر جهان خواسته است تا بیت‌المقدس را به عنوان پایتخت آن به رسمیت بشناسند و سفارت‌های خود را به این شهر منتقل کنند.
در سال‌های اخیر، کشورهای دیگری واقعا سفارت‌های خود را در اورشلیم باز کرده‌اند یا قصد خود را برای انجام این کار اعلام کرده‌اند. اما در کنار تلاش برای آوردن سفارتخانه‌های بیشتر به اورشلیم، اسرائیل همچنین به سیاست روشنی در قبال مأموریت‌های دیپلماتیک فعال در این شهر نیاز دارد و در عین حال حق حاکمیت اسرائیل بر آن را انکار می‌کند. اکنون باید این کار انجام شود. فشار دیپلماتیک شما را منصرف نکند. اجازه ندهید یک تصمیم اصولی موضوع مذاکرات بی پایان شود.
و سابقه ای ایجاد نکنید که در آن فشار یک دولت خارجی برای وادار کردن اسرائیل به تغییر تصمیم در مورد وضعیت پایتخت خود کافی باشد. بستن کنسولگری بریتانیا نباید اقدامی علیه بریتانیا باشد. این می تواند و باید تاییدی بر یک اصل ساده باشد: کشورهایی که مایل به حفظ روابط دیپلماتیک با اسرائیل هستند، باید این کار را در عین احترام به حاکمیت آن انجام دهند. اورشلیم سرزمین هیچکس دیپلماتیک نیست. وزیر امور خارجه در نیمه راه متوقف نشوید. شما تصمیم گرفتید - اکنون آن را ببینید. نویسنده رئیس مرکز سیاست های کاربردی اورشلیم (JCAP) است.
متن اصلی (انگلیسی)
Sa’ar must stand by his decision to close the British Consulate in Jerusalem - opinion
Israel should stand by its decision to close the British Consulate and make clear that Jerusalem is not a diplomatic no-man’s-land.