سازمان ملل: "گرسنگی صفر" تا سال ۲۰۳۰ قابل دستیابی نیست

امسال موضوع اصلی کنفرانس جهانی غذا که روز ۱۶ اکتبر در رم برگزار می‌شود، یک پرسش اساسی است: «چگونه می‌توان گرسنگی را در جهان از بین برد؟»

گزارشگر شبکه سراسری تلویزیون آلمان در رم می‌نویسد، ۱۰ سال پیش کشورهای عضو سازمان ملل هدفی را تعیین کرده بودند که بر اساس آن می‌بایست آمار گرسنگی تا سال ۲۰۳۰ به صفر برسد. حالا اما ظاهرا این هدف دست نیافتنی است.

ماکسیمو تورِرو، مدیر اقتصادی سازمان خواربار و کشاورزی سازمان ملل FAO می‌گوید: «ما به هدف "گرسنگی صفر" دست نخواهیم یافت. امید من این است که آمریکای جنوبی با اعمال مقرراتی بتواند به این هدف برسد. همچنین در آسیای جنوبی و بخش‌های دیگری از آسیا رسیدن به این هدف می‌تواند نزدیکتر شود. اما تعیین‌کننده افریقاست که ما در آنجا یک عقب‌نشینی شدید داشته‌ایم.»

از مهم‌ترین موانع مقابله با گرسنگی در حال حاضر مناقشه تنگه هرمز و دریای سیاه است. بخش بزرگی از انتقال کودهای کشاورزی از کشورهای حوزه خلیج فارس و از طریق تنگه هرمز انجام می‌شود. در حال حاضر این آبراه مسدود است و قیمت کودهای کشاورزی روز به روز در حال افزایش. این مسئله باعث شده تا محصولات کشاورزی به خصوص در کشورهای فقیر غیرقابل پرداخت شوند.

هم‌زمان بخشی از دریای سیاه نیز که راه ارتباطی میان آسیا و اروپاست به دلیل جنگ اوکراین مسدود است. تا سال ۲۰۲۲ تا ۹۰ درصد از صادرات غلات اوکراین که به عنوان "سبد نان اروپا" شناخته می‌شود از این مسیر انجام می‌شد. از اوایل اکتبر امسال اما بار دیگر کشتی‌هایی که بار ذرت و گندم از اوکراین حمل می‌کردند به شدت هدف حملات پهپادی روسیه قرار گرفته‌اند.

این در زمانی است که تولید گندم به دلیل تغییرات اقلیمی نیز به شدت زیر فشار قرار دارد.

تورِرو در این باره می‌گوید: «عرضه جهانی گندم کمتر از قبل شده است. این بدان معناست که قیمت بالاتر می‌رود و انسداد کنونی این وضعیت را که از پیش بحرانی بود، بیش از پیش تشدید کرده است.

یکی دیگر از چالش‌های غذایی در حال حاضر افزایش سرسام‌آور قیمت سوخت است. افزایش قیمت نفت طبیعی و بنزین در کنار افزایش قیمت کودهای کشاورزی و غلات پیامدهایی در سراسر جهان بر جای گذاشته است. اما شدیدترین این پیامدها متوجه کشورهای فقیری است که پیشاپیش نیز به کمک‌های فوری انسانی نیاز داشتند، کشورهایی که در بحران و جنگ به سر می‌برند مانند سودان جنوبی، یمن و نوار غزه .

در میانه همه این بحران‌ها، قطع یا کم شدن کمک‌های مالی به سازمان‌های کمک‌رسانی نیز مزید بر علت شده است. بر اساس یک گزارش برنامه غذای سازمان ملل، تامین مالی کمک‌های بشردوستانه غذایی در سال ۲۰۲۵، ۶۰ درصد کاهش داشته است.

در کنار آمریکا به عنوان بزرگترین حامی مالی این نهادها، کشورهای دیگری نیز این کمک‌ها را قطع یا به شدت کم کرده‌اند از جمله آلمان.

ماکسیمو تورِرو، مدیر اقتصادی سازمان خواربار و کشاورزی سازمان ملل روز ۱۶ اکتبر در رم گفت: «ما باید راهی برای کوچک کردن این خلأ مالی پیدا کنیم. موضوع بر سر مشکلات فوری و کوتاه مدت است و ما می‌خواهیم جلوی این را بگیریم که یک مشکل کوتاه مدت تبدیل به مشکل درازمدت شود.»

توررو می‌خواهد خوشبین بماند و امیدوار است که در شرایط بحرانی کنونی جامعه جهانی بتواند و "باید" یک راه جدید مشترک پیدا کند و این دقیقا تکلیفی است که روز ۱۶ اکتبر در رم باید انجام شود.