سالی رونی اشتباه می کند و اتفاقی که برای او می افتد نیز همینطور است

در 14 اکتبر، ناشر Faber & Faber اعلام کرد که فروش کتاب‌های سالی رونی، رمان‌نویس ایرلندی را در بریتانیا متوقف می‌کند. رونی اعلام کرده است که قصد دارد درآمد خود را به گروهی به نام اقدام فلسطین که سال گذشته توسط دولت بریتانیا ممنوع شد، اهدا کند. ناشر او به این نتیجه رسید که نمی تواند به پرداخت حق امتیازی که در نهایت به دست یک سازمان تروریستی ثبت شده می رسد ادامه دهد. فابر در بیانیه‌ای گفت: «فروش آثار یک نویسنده و ناتوانی در انتقال درآمد برای یک ناشر، وضعیتی نامعقول است.

به این ترتیب، و در توافق کامل با سالی، ما تصمیم گرفته‌ایم که دیگر نمی‌توانیم آثار او را در بریتانیا در هر قالبی عرضه کنیم.» تقریبا بلافاصله، پرفروش‌ترین کتاب‌های بین‌المللی مانند افراد عادی و گفتگو با دوستان شروع به ناپدید شدن از قفسه‌های کتابفروشی‌های بریتانیا کردند.

به دلیل شهرت رونی به عنوان "صدای نسل خود" و یک فعال طرفدار فلسطین، تصمیم فابر اعتراضی را در میان مدافعان آرمان فلسطین، مدافعان آزادی بیان، و نویسندگان و خوانندگان برانگیخت. اما کتاب های رونی ممنوع نشده است. در عوض، نویسنده آنها، یک شهروند ایرلندی، تصمیم گرفته است که قانون یک کشور خارجی، انگلستان را به چالش بکشد.

قانون تروریسم بریتانیا در سال 2000، اگر شخصی «پول یا دارایی دیگری ارائه کند» و «علت معقولی برای سوء ظن داشته باشد که از آن برای اهداف تروریستی استفاده خواهد شد یا ممکن است داشته باشد، جرم محسوب می شود». در این زبان گسترده، ناشر همراه با نویسنده ستاره خود درگیر خواهد بود.

[کانر فریدرزدورف: مشکل آزادی بیان اروپا]

رونی با قول دادن حق امتیاز خود به فلسطین اکشن، ناشر خود را مجبور کرد - عبارت کلیدی در بیانیه کوتاه فابر «در توافق کامل با سالی» است. فابر می توانست قانون را در دادگاه آزمایش کند، همانطور که ناشران شجاع در موارد دیگر این کار را انجام دادند، اما با همکاری رونی مسیر مستقیم تری را طی کرد. بدون شک او می داند که دارد چه می کند. او باید طوفان سرمقاله‌های خشمگین، پست‌های رسانه‌های اجتماعی و نامه‌های سرگشاده را که پس از پس گرفتن کتاب‌هایش رخ داده است، پیش‌بینی کرده باشد.

او با هزینه قابل توجهی برای خود و ناشرش، از قدرت فرهنگی خود برای جلب توجه به ممنوعیت اقدام فلسطین و شرمسار کردن دولت بریتانیا برای لغو آن استفاده می کند. این داستان سانسور ادبی نیست، بلکه داستان نافرمانی مدنی برای اهداف سیاسی است.

اگر رونی حق امتیاز خود را برای حماس در نظر گرفته بود، دیگر چیزی برای گفتن وجود نداشت - او مستحق خشم یک قانون معقول بود. اما اقدام فلسطین حماس نیست. نه جوانان تپه، جنبش شهرک نشینان خشن کرانه باختری. این یک گروه "اقدام مستقیم" از فعالان بریتانیایی طرفدار فلسطین است که هدف فوری آنها قطع انتقال سلاح به اسرائیل است و تاکتیک‌هایشان تخریب اموال است.

در تابستان سال 2025، اعضا به پایگاه نیروی هوایی سلطنتی در آکسفوردشایر نفوذ کردند و رنگ قرمز را روی یک جفت هواپیمای نظامی پاشیدند که باعث شد دولت کارگر بریتانیا اقدام فلسطین را به عنوان یک سازمان تروریستی معرفی کند.

اعمال دیگر کمتر تماشایی بوده اند، اما از جهاتی زشت تر بوده اند. وندال‌ها شیشه‌های یک شرکت سرمایه‌گذاری متعلق به یهودیان را در محله‌ای ارتدکس در شمال لندن به دلیل ارتباط آن با یک تولیدکننده اسلحه شکستند و شکستند. سارقان اعلام کردند که دو نیم تنه Chaim Weizmann، اولین رئیس جمهور اسرائیل، را از دانشگاه منچستر، جایی که زمانی استاد ارشد شیمی بوده، دزدیده اند. آنها یکی را سر بریدند و زمانی که یک گروه طرفدار اسرائیل 10000 دلار برای بازگرداندن مجسمه‌ها پیشنهاد کردند، پیشنهاد کردند در ازای دریافت پول، یک گوش قطع شده بفرستند.

فلسطین اکشن در ایکس پست کرد: «نخستین مجسمه ویزمن مرده است». (معلوم شد نیم تنه دوم شیمیدان دیگری بوده است.) تا کنون، این گروه به یک انسان گوشتی و خونی آسیب جدی وارد کرده است، زمانی که یکی از اعضای گروهبان پلیس زانو زده با پتک به سمت یک گروهبان پلیس زانو زده و پشت او را در جریان حمله به یک کارخانه اسلحه سازی شکسته است.

فعالان مورد علاقه سالی رونی تروریست بودن را بازی می کنند، اما در واقع آنها صرفا جنایتکار و تقریبا با هر تعریفی، یهودی ستیز هستند. بریتانیا در حال حاضر قوانینی دارد که می تواند با آنها مقابله کند. یکپارچه کردن فلسطین، اقدام با دولت اسلامی و القاعده، کلمه تروریسم را تقریبا بی معنی می کند. حتی بدتر از آن، قانون تروریسم به قدری اصلاح شده است که هر کسی که «نظر یا عقیده‌ای را که از یک سازمان ممنوعه حمایت می‌کند» به شیوه‌ای «بی پروا» ابراز کند، ممکن است دستگیر شود.

در نتیجه، صدها تن از معترضان - مستمری بگیران و معاونان مو سفیدپوست و همچنین همسفران خفه‌شده - در سال گذشته تنها به دلیل در دست داشتن پلاکاردهایی که روی آنها نوشته شده بود من با نسل‌کشی مخالفم بازداشت شده‌اند. من از اقدام فلسطین حمایت می کنم. این پوچی در گزارش اخیر وزارت کشور بریتانیا نمایان می‌شود: «در سال منتهی به ژوئن 2026، 3867 بازداشت برای فعالیت‌های مرتبط با تروریسم صورت گرفت» که افزایشی 1553 درصدی نسبت به سال قبل، قبل از ممنوعیت اقدام فلسطین داشت.

[گال بکرمن: فروپاشی آزادی بیان]

اگر کناره گیری از فروش رمان های بسیار محبوب رونی بتواند پارلمان بریتانیا را به اصلاح قانون و گسترش سخنرانی مجاز فعالان سیاسی متقاعد کند، او خدمتی به آزادی بیان کرده است. اما دلیلی وجود ندارد که باور کنیم این هدف اوست، یا حتی به آزادی بیان اهمیت زیادی می دهد. رونی به یک مدافع برجسته - نام و چهره ادبی - برای تحریم فرهنگی اسرائیل تبدیل شده است، از جمله آن دسته از نویسندگان و ناشرانی که معیارهای دقیق او را برای جدایی کامل از کشوری که در آن متولد شده و زندگی می کنند، برآورده نمی کنند.

او تا زمانی که ناشر اسرائیلی را پیدا کرد که از جنبش بایکوت حمایت می کند، اجازه نمی داد کتاب های اخیرش به عبری ترجمه شوند.

هدف از تحریم، طرد کردن اهداف آن است – برای اینکه ادامه حیات عمومی عادی برای آنها دشوار یا غیرممکن شود. برای نویسندگان، این به معنای ساکت شدن است. تنها آزمون تعهد به آزادی بیان، گفتار افرادی است که با آنها مخالف هستید، آنها را دوست ندارید و حتی آنها را تحقیر می کنید. این آزمونی است که رونی از آن عبور نمی کند و به نظر می رسد علاقه ای به قبولی ندارد. اقدام فلسطین باید به عنوان یک سازمان تروریستی معرفی نشود. خرابکاران آن باید تحت قوانین عادی محاکمه شوند. حامیان آن باید اجازه داشته باشند که پلاکاردها را در دست بگیرند. کتاب های رونی باید انبار شوند، فروخته شوند و خوانده شوند.

اما نباید او را به خاطر اصولی که خودش اعتقاد واقعی به آن ندارد، به شهادت رساند.