سامانه «سادان» برای ارزش‌گذاری دارایی‌های نامشهود راه‌اندازی می‌شود

معاونت علمی ریاست‌جمهوری از راه‌اندازی سامانه «سادان» برای شناسایی و ارزش‌گذاری دارایی‌های نامشهود شرکت‌های دانش‌بنیان خبر داد؛ سامانه‌ای که قرار است زمینه استفاده از دارایی‌هایی مانند مالکیت فکری، دانش فنی، برند و نرم‌افزار را در فرآیندهای تأمین مالی فراهم کند. به گزارش دیجیاتو و به نقل از روابط عمومی معاونت علمی، حامد رفیعی، رئیس مرکز تأمین مالی و توسعه سرمایه‌گذاری معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست‌جمهوری، در رویداد تخصصی «معرفی روش‌ها و ابزارهای نوین تأمین مالی در صنعت سلامت» گفت این سامانه با محوریت وزارت امور اقتصادی و دارایی در آینده نزدیک راه‌اندازی خواهد شد. به گفته رفیعی، بخش قابل توجهی از ارزش واقعی شرکت‌های دانش‌بنیان در دارایی‌های نامشهود آن‌ها قرار دارد؛ اما این دارایی‌ها در نظام سنتی وثیقه‌گذاری جایگاه متناسبی نداشته‌اند. او تأکید کرد که ارزش‌گذاری این دارایی‌ها پیش‌تر نیز انجام می‌شده، ولی نبود امکان استفاده از آن‌ها به‌عنوان وثیقه، مانع تبدیل ارزش ایجادشده به منابع مالی بوده است. رفیعی افزود بخشی از دارایی‌های نامشهود اکنون براساس مقررات جدید قابلیت پذیرش به‌عنوان وثیقه را پیدا کرده‌اند. به گفته او، سامانه سادان می‌تواند زیرساخت لازم برای شناسایی و ارزش‌گذاری رسمی این دارایی‌ها و استفاده از ظرفیت آن‌ها در تأمین مالی را ایجاد کند. رئیس مرکز تأمین مالی و توسعه سرمایه‌گذاری معاونت علمی همچنین از پیگیری سازوکارهای بیمه‌ای برای پوشش ریسک دارایی‌های نامشهود خبر داد و گفت ترکیب ارزش‌گذاری رسمی، امکان توثیق و پوشش بیمه‌ای می‌تواند پذیرش این دارایی‌ها را در نظام بانکی و مالی تسهیل کند. توسعه ابزارهای تأمین مالی شرکت‌های فناور رفیعی با اشاره به محدودیت ساختار فعلی تأمین مالی گفت این ساختار با ویژگی‌های اقتصاد دانش‌بنیان و نیازهای شرکت‌های فناور به‌طور کامل متناسب نیست. به گفته او، باید منابع مالی از اتکای صرف به یک نهاد حمایتی خارج شده و در قالب نظامی چندلایه، با مشارکت بخش خصوصی، شبکه بانکی، صندوق نوآوری و شکوفایی و بازار سرمایه تأمین شود. او همچنین توسعه «اوراق توسعه فناوری» را یکی از ابزارهای قابل استفاده برای تأمین مالی میان‌مدت و بلندمدت طرح‌های فناورانه دانست و از ظرفیت‌هایی مانند صندوق‌های تأمین مالی، شرکت‌های سهامی عام پروژه، ابزارهای مبتنی بر دارایی، قراردادهای بیمه‌ای و توکن‌سازی به‌عنوان مسیرهای قابل توسعه نام برد. به گفته رفیعی، ابزارهای تأمین مالی باید متناسب با نوع دارایی، پروژه و مرحله رشد شرکت انتخاب شوند؛ به‌ویژه در صنعت سلامت که شرکت‌های نوپا، فناور و تولیدکنندگان بزرگ نیازهای مالی یکسانی ندارند.