سام آلتمن فاش کرد که نام مدل داخلی "Hold My Beer" بود، یکی را برای همه زندگی‌هایی که هوش مصنوعی می‌توانست نابود کند

حتی سم «هوش جادویی در آسمان» آلتمن، مدیر اجرایی OpenAI و فرزند پوستر رونق هوش مصنوعی، احساسات متفاوتی درباره سرعت توسعه فناوری دارد.

پس از اینکه OpenAI راه حل بحث برانگیز خود را با کمک هوش مصنوعی برای مشکل Navier-Stokes منتشر کرد که دهه ها این زمینه را آزار می داد، این نیش به ویژه در هفته های اخیر توسط ریاضیدانان احساس شد. برخی از ریاضیدانان ناپاک نامیدند و شرکت را متهم کردند که از نظر آنها سرقت ادبی است. سپس، اوایل این ماه، OpenAI با انتشار نتایج برای نزدیک به 400 مسئله ریاضی طولانی‌مدت ادامه داد.

همانطور که شطرنج‌بازان حرفه‌ای به پیروزی دیپ بلو بر کاسپاروف نگاه می‌کنند، نسل‌های آینده ریاضی‌دانان احتمالا به رشته اثبات‌های OpenAI در اواخر سال 2026 به‌عنوان لحظه‌ای که رشته‌شان به‌طور غیرقابل برگشتی توسط هوش مصنوعی تغییر کرد، نگاه خواهند کرد.

آلتمن با اضافه کردن توهین به جراحت، ظاهر Cheeky Pint خود را نادیده گرفت - "در واقع احتمالا قرار نیست این را بگویم، اما از زمانی که مشروب می خوریم می گویم" - یکی از مدل هایی که OpenAI در داخل از آن برای حل برخی از مشکلات فنی مخصوصا دشوار استفاده می کرد در میان کارمندان به این نام شناخته می شد: "Model Name-Hold My Beer".

آلتمن گفت: «ما این تجربه جمعی از سخت‌ترین مشکلات تحقیقاتی افراد را در دوران تحصیلی آنها داشتیم؛ مدل فقط آنها را یکی پس از دیگری از بین می‌برد. بسیاری از زمینه های مختلف - تماشای آن باورنکردنی بود. (او اضافه کرد که در میان آنها «بسیاری از آن مشکلاتی بود که ما منتشر کردیم»، که می تواند به صدها راه حل ریاضی OpenAI که در اوایل این ماه ارسال شده است اشاره کند. OpenAI بلافاصله به درخواست توضیح پاسخ نداد.)

تماشای مدل Name-Hold My Beer نیز ظاهرا کمی آزاردهنده بود. آلتمن گفت: «دو شب متوالی بیشتر شب را بیدار بودم، زیرا خیلی هیجان‌زده بودم که نمی‌توانستم به رختخواب بروم. من فوق‌العاده هیجان‌زده و خوشحال بودم، اما غم و اندوه و غم و اندوه و احساس پایان یافتن چیزی بیشتر از آنچه انتظار داشتم داشتم.»

آنچه در ادامه می‌آید قسمتی نگران‌کننده است که در آن آلتمن ظاهرا سعی می‌کند ابراز همدلی اولیه انسانی را برای زندگی‌هایی که قرار است برای همیشه توسط هوش مصنوعی تغییر کند، بیان کند، در حالی که همکارش به او اطمینان می‌دهد که این فقط راه است و نیازی نیست وجدانش را آزار دهد.

آلتمن: "من موافقم که این کار درستی از طرف جهان است، و همچنین موافقم که این فقط شکل واقعیت است و چیزی نیست که کسی بتواند جلوی آن را بگیرد یا باید متوقف کند. اما من واقعا دارم-"

کولیسون: "این یک غم و دلتنگی است که می توانید احساس کنید."

در اینجا می‌توانیم شاهد تداوم یک اتاقک پژواک در برابر چشمانمان باشیم: دو نفر که اعتقاد مشترکی را در این ایده تأیید می‌کنند که گسترش هوش مصنوعی، و همه تحولات متعاقب آن، مرحله‌ای اجتناب‌ناپذیر در تکامل تکنولوژیک – و در واقع انسانی – است. در پایان روز، مهم نیست که چه تعداد زندگی، جوامع یا اکوسیستم‌ها در حال حاضر مختل شده‌اند، اگر عمیقا باور داشته باشید که آنچه می‌سازید زندگی را برای همه در آینده بهتر خواهد کرد. و این، بالاتر از هر چیز دیگری، ایدئولوژی است که غارتگر هوش مصنوعی را به جلو سوق می دهد.

در لحظه‌ای دیگر از تأمل قبلی در گفتگو، آلتمن به این فکر افتاد: «فکر نمی‌کنم ما» - به معنای OpenAI - «کار خوبی برای توضیح دادن به مردم انجام داده‌ایم که چرا فکر می‌کنیم تمام جنبه‌های منفی بالقوه این فناوری ارزشش را دارد.» او ممکن است در واقع به چیزی در آنجا باشد.