پرش به محتوای اصلی

سایمون هریس فکر می کند ایرلند به خرج کردن معتاد است. به عنوان وزیر دارایی، او می دانست

آیریش‌تایمز۱۴۰۵ آبان ۱۷, یکشنبه، ساعت ۱۰:۳۰حدود 5 دقیقه مطالعه

تشدید هزینه‌ها - مانند حقوق روسای نیمه دولتی - مستلزم نه گفتن و اجتناب از افزایش درصد ثابت برای کارمندان دولت است.

مری لو مک دونالد یک نکته داشت. دولت در تلاش است تا افزایش اجتناب ناپذیر دستمزد کارمندان دولتی را متوقف کند، در حالی که یک سری افزایش حقوق بسیار بزرگ برای رهبران نهادهای نیمه دولتی امضا شده است. مک‌دونالد روز سه‌شنبه به دیل گفت که افزایش ۹۵ هزار یورویی حقوق برای مدیر اجرایی DAA بسیار بیشتر از کل حقوق یک «پرستار، یک معلم، یک SNA یا یک آتش‌نشان» است. حتی اگر حقوق های بخش دولتی به طور کلی به اندازه اتحادیه ها پایین نباشد، این بیشتر درست است.

لازم نیست یک انقلابی چشم چرخان باشید تا ببینید که بسیاری از مردم ممکن است با آن مشکل داشته باشند. پوپولیسم اقتصادی ممکن است به عنوان تحلیلی از جامعه کوته بینانه و به عنوان یک استراتژی سیاسی محدود باشد، اما این بدان معنا نیست که در همه چیز اشتباه است.

در پی بررسی مستقل حقوق و استخدام آنها در سال گذشته، گروهی از مدیران اجرایی نیمه دولتی برای افزایش حقوق در سال جاری صف کشیده اند. اگر بدانید که بررسی مستقل به این نتیجه نرسیده است که آنها بیش از حد حقوق دریافت کرده اند و نیاز به کاهش حقوق دارند، شما را شگفت زده نخواهد کرد. کاربران خدمات عمومی و تاسیساتی که توسط مدیران ارشد مدیریت می‌شوند – در واقع فرودگاه دوبلین نمونه‌ای است – ممکن است از اینکه بدانند دستمزد کمتری دریافت کرده‌اند متعجب شوند، اما این فقط نشان می‌دهد که آنها پیچیدگی سؤالات را درک نمی‌کنند.

به اندازه کافی خنده دار، من هرگز با بررسی مشاغل سطح بالا در خدمات عمومی مواجه نشده ام که به این نتیجه نرسیده باشد که افراد برتر باید دستمزد بیشتری دریافت کنند. فکر می کنم باید بهترین افراد را بدست آورید.

Sinn Féin بطور منصفانه و واضح افزایش حقوق مدیران ارشد را در تمام سال شرح داده است. در آخرین نظرسنجی، افزایش دستمزد برای روسای Uisce Éireann، An Post، Iarnród Éireann، Bus Éireann، Bus Átha Cliath، CIÉ، شرکت بندر دوبلین، گروه فرودگاه شانون، شبکه های گاز بندر ایرلند، ایرلند، شبکه توسعه ملی ایرلند، ایرلند، شرکت توسعه داده شد. و بندر واترفورد پیشنهادات بیشتر در دست بررسی است.

این که برخی از مردم حقوق بالایی دریافت می کنند و برخی دیگر نه، یکی از ویژگی های سیستم اقتصادی ما است، و بیشتر مردم می گویند که این روش دنیاست (البته همه موافق نیستند). اما دستمزد بالا در بخش دولتی باید با سطح بالایی از مسئولیت همراه باشد، همانطور که در بخش خصوصی انجام می شود. من به خاطر نمی آورم که بسیاری از کارمندان دولتی با حقوق بالا به دلیل عملکرد ضعیف اخراج شده باشند، می توانید؟ بنابراین ما باید در این کشور بسیار خوش شانس باشیم با افرادی که در تمام پست های ارشد دولتی و نیمه دولتی جذب می کنیم.

آنها استانداردهای بالایی از خدمات و خدمات عمومی را ارائه کرده اند که ما از آن لذت می بریم. درسته؟

همه این‌ها پیش‌زمینه‌ای است برای مذاکرات پرداخت‌های بخش دولتی که برای تصمیم‌گیری در نظر گرفته می‌شوند، چه قبل از اعتصاب‌ها و اجلاس‌های هفته آینده یا بعد از آن. این قبل از تعطیلات آخر هفته نوشته شده است که، من انتظار دارم، شاهد تلاش های دیوانه وار برای رسیدن به یک توافق در آخرین لحظه باشیم.

فاین گائل هدف خود را فراموش کرده است. نیازی به "تجدید" ندارد - به یک هویت نیاز دارد

افزایش تقاضا برای افزایش حقوق تنها رژه افزایش حقوق برای روسای نیمه دولتی نیست، بلکه افزایش به ظاهر بی وقفه هزینه های زندگی است - که اتفاقا برخی از آنها، مانند افزایش عوارض بزرگراه ها، ناشی از افزایش قیمت ها توسط نهادهای دولتی است.

هیچ کس نمی خواهد منفور باشد. اما گاهی اوقات نامحبوب بودن موقت به دلایل درست می تواند در سیاست موثر باشد

این موضوع نه تنها در اینجا بلکه در سرتاسر جهان همچنان موضوع اصلی سیاست است. این - شاید حتی بیشتر از دوست نداشتن دونالد ترامپ - باعث افزایش حمایت از دموکرات ها شد. پس زمینه سخنرانی پیروزی حکیم جفریس - که اکنون قرار است رئیس مجلس نمایندگان شود - حاوی موثرترین شعار تبلیغاتی دموکرات ها بود: «برای آمریکای مقرون به صرفه». هزینه زندگی پشت بسیاری از نارضایتی ها در فرانسه، آلمان و اسپانیا است. در حال تغییر نقشه سیاسی غرب است.

رهبران سیاسی در اروپا به درستی هشدار می دهند - هفته آینده در دوبلین زیاد خواهید شنید - در مورد تهدیدات امنیتی قاره. اما بسیاری از رای دهندگان بر نگرانی های غیرعادی تری متمرکز هستند. آمریکایی ها آنها را "رای دهندگان کتاب جیبی" می نامند. این یکی از حقایق ابدی سیاست است.

دولت‌های ایرلند با بودجه‌های هنگفتی که پول بیشتری را به جیب رای‌دهندگان برمی‌گرداند، از خود در برابر تأثیر سیاسی هزینه‌های زندگی دفاع کرده‌اند. تعداد کمی از دولت ها به اندازه کافی خوش شانس هستند که منابع لازم برای انجام این کار را داشته باشند. اما حتی در ایرلند نیز این حس وجود دارد که این رویکرد نازک است.

در همین راستا، فاین گائل، که این آخر هفته برای آردفهایش در کورک گرد هم می‌آید، به این فکر می‌کند که آیا می‌تواند به تلاش خود برای همه چیز برای همه مردم ادامه دهد. بسیاری از اعضای آن - گزارشی که در مورد آینده حزب منتشر شد این هفته نشان می دهد - معتقدند که حزب باید جذابیت تعریف شده تر، هویت واضح تر و فلسفه منسجم تری داشته باشد.

در این گزارش توجه زیادی به دیدگاه فاین گیل از خود به عنوان حزب احتیاط مالی و مدیریت دقیق اقتصادی داشت. این قطعا بخشی از دیدگاه فاین گیل از خودش است. من می ترسم که به طور گسترده توسط عموم به اشتراک گذاشته نشود. اما با کسانی که معتقدند حزب باید دیدگاه راست میانه روشن تری داشته باشد، به صدا در می آید. حتی سایمون هریس هم گاهی اینطور فکر می کند. او در کنفرانسی در روز پنجشنبه گفت که می ترسد ایرلند «معتاد به خرج کردن» شود. اگر وزیر دارایی کسی را می شناخت که بتواند کاری در این باره انجام دهد.

پاتریک اودونوان از ما می خواهد که سلامتی او را کنار بگذاریم. اگر اینقدر ساده بود

اما تشدید افزایش هزینه‌ها - برای مثال در مورد حقوق روسای نیمه دولتی - مستلزم نه گفتن هر از گاهی به مردم است. درست مانند معامله عادلانه‌تر دستمزد بخش دولتی، مستلزم اجتناب از افزایش درصد ثابت است که به نفع کارمندان دولتی با دستمزد بالاتر است و به جای آن، پول را برای افزایش معنی‌دار به کارمندان دولتی کم‌درآمد و جوان‌تر تغییر می‌دهد. اما هیچ کس در مورد آن صحبت نمی کند زیرا هیچ کس دوست ندارد نه بگوید.

هیچ کس نمی خواهد منفور باشد. اما گاهی اوقات نامحبوب بودن موقت به دلایل درست می تواند در سیاست موثر باشد. همانطور که الکساندر همیلتون در موزیکال (سیاسی) همیلتون به آرون بور می‌گوید: "اگر هیچ چیز را بایستی، بر، به دنبال چه چیزی خواهی افتاد؟"

خواندن متن کامل در آیریش‌تایمزبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Simon Harris thinks Ireland is addicted to spending. As Minister for Finance, he’d know

Tightening up on spending – such as on semi-State bosses’ salaries – requires saying no and eschewing flat-rate percentage increases for public servants

همه‌ی اخبار سیاست