سایه زهر در جامعه
خشونت و تهدید چه در دنیای سیاست و چه در خارج از آن در حال افزایش است
Thart ar choicís ó shin bhí an Teachta Dála neamhspleách Michael Healy-Rae sáite i mbrú tráchta i gceartlár Bhaile Átha Cliath.
Tá an Ciarraíoch ar dhuine de na polaiteoirí so-aitheanta in Éirinn mar gheall ar an gcaipín a chaitheann sé agus ar a cholainn chaol است.
در éineacht leis sin، tá comhartha mór ar an gcarr a deireann: Michael Healy-Rae TD.
Mar sin, is neach poiblí é, níl dabht faoi sin. Tá sé deacair air a bheith ag saothrú a choda i ngan fhios don saol mór.
آر آئون چوما، بهی ترس آر آن گکوسان آغ آن ام آ به آگ سیول لنا غدار. Chonaic sé an carr agus an ترس a bhí ag tiomáint agus ní raibh sé deacair air Healy-Rae a aithint.
Ach léir nach eisceacht í an tír seo است. Feicfimid na hathruithe san Eoraip agus sa Bhreatain ag tarlú در Éirinn amach anseo.
Tuairiscíodh gur caitheadh maslaí le Healy-Rae agus ansin، de phreab agus gan fainic، gur tugadh sonc sa bhéal don Teachta Dála trí fhuinneog an ghluaisteáin a bhí oscailte mar gheall ar theas an lae. گورتایود هیلی رائه، نیل امهراس آر بیث فائوی سین. Gearradh go dona san aghaidh é agus bhí air greamanna a fháil.
Is éo an everytra is deireanaí i liosta fada d’ionsaithe agus de bhagairtí atá dírithe ar pholaiteoirí na hÉireann le roinnt blianta anuas. تا ترس انویس فائوی غابهیل و dtaca leis an everytra.
Agus ní hé seo an chéad uair a tugadh íde béil do Healy-Rae. Bhí agóid ar siúl lasmuigh de Theach Laighean در سال 2023 آگوست، نوآیر یک هیلی رای آماچ، توسایخ کوید دن اسلوآ آگ کیتهامه ماسلای لیس.
Agus é ag siúl síos Sráid Chill Dara, lean roinnt den drong mhallaithe é agus b’éigean do na Gardaí cabhair a thabhairt dó éalú uathu. Sciobadh fón Healy-Rae an lá Céanna.
Agus tar éis an mhéid a tharla le linn na miosa seo، chonaic mé físeán eile de Healy-Rae ag iarraidh sráid a thrasnú sa phríomhchathair agus slua ag plódú timpeall air aguah fealltóir a bhí ann.
Seo cuid den teanga a úsáideann a dream a dtugann tírghráthóirí orthu féin chun a naimhde a dhíspeagadh agus a chur faoi chois. É sin agus manaí frith-inimirce ciníocha a spalpadh ar líne agus go poiblí.
Go dtí Covid is beag den stuif sin a bhí le feiceáil i saol na hÉireann agus, faraor, ó 2020 ar aghaidh tá an claonadh seo i saol poiblí na tíre ag éirí níos nimhní bliain i.
Ar ndóigh, tá sé ina scáthán ar na hathruithe suntasacha atá tarlaithe i ndreach na polaitíochta san Eoraip le glúin anois. Go dtí، b’fhéidir، deich mbliana ó shin bhí páirtithe ón eite dheas (iad siúd ag iarraidh inimircigh a dhíbirt) imeallach sa pholaitíocht. Bhíodar i gcónaí sách láidir i dtíortha cosúil leis an bhFrainc ach ní raibh aon seans acu cumhacht a bhaint amach.
Ach nuair a thosaigh an t-éirí amach go léir sa Mheánoirthear agus nuair a thosaigh na milliúin teifeach ag taisteal chun na hEorpa ag lorg cosanta، is ansin a chonaic muid athrú ag teacht in aráitrih.
De ghnáth leis hinimirce is go dtí na háiteanna is boichte a théann an pobal nua chun cónaí. Agus ní nach ionadh go mbreathnaíonn an pobal seasta sna ceantair sin go doicheallach ar an lucht atá tar éis teacht isteach. Úsáideann páirtithe agus grúpaí frith-inimirice an tennas sin ar mhaithe leo féin.
Níl na páirtithe de chuid na heite deise imeallach a thuilleadh san Eoraip. Tá roinnt acu i gcumhacht anois agus roinnt eile cóngarach do bheith sa rialtas - go háirithe sa Ghearmáin agus sa Fhrainc. Dealraíonn sin go bhfuil na teachtaireachtaí crua (agus ciníocha i gcásanna áirithe) ag dul i bhfeidhm ní hamháin ar dhream beag، ach ar sciar maith den daonra.
Agus tá sé ag tarlú in Éirinn chomh maith, diaidh ar ndiaidh, cé gur ar an imeall atá na páirtithe agus polaiteoirí den chlaonadh sin fós.Ach is léir nach eisceacht í an tíro. Feicfimid na hathruithe san Eoraip agus sa Bhreatain ag tarlú در Éirinn amach anseo. Níl mé ag rá go bhfeicfimid páirtí den chineál sin sa rialtas. Ach feicfimid iad ag cur go mór lena lucht tacaíochta agus lena dtionchar.
Bhí mé ag breathnú siar ar everytraí agus ionsaithe cosúil leis an meid a tharla do healy-rae. نی ثارلایونن سیاد گو ریالتا آچ نی ثارلایونن سیاد برو هانم آچ اویراد.
Bhí cásanna coiriúla a d’eascraigh ó bhagairtí a rinneadh ar an Tánaiste Simon Harris agus a chlann; ionsaí a rinneadh ar Roderic O’Gorman, ceannaire an Chomhaontais Ghlais; آگوس بگایرتی آ رینیاد آر هلن مک انتی نوآیر و به سی اینا هایر دلی آگوس سیرت.
Bhí sé deacair breathnú ar an bhfeannadóireacht nimhneach ó dhaoine gan ainm a cuireadh suas mar ráitis ar shuíomh meán sóisialta Helen Ogbu، iarMhéara na Gaillimhe، le linn na bliana. Bhí cuid de déisteanach ar fad.
برو dtí cúpla bliain ó shin، ní raibh drogall ar pholaiteoir ar bith sa tír seo - Taoiseach an lae san áireamh - dul i measc an phobail in aon áit. آچ تا سین آترایثه، فراور، آگوس سا لا آتا ایننیو آن نی دویغ لیوم گو بهفویل آن دارا روگه آگ پولایتئویر آچ آ بهیث آر آ ن-ایردال میدیر لی هیونسایته. Sin é an saol ina maireann muid.
Agus dá dheasca sin, tá athrú tagtha ar an mbealach a smaoinímid ar ár sochaí. Caithfimid athbhreithniú a dhéanamh ar an tuairim go bhfuil Éire ina tír shabháilte do chách.
همانطور که همه ما می دانیم، دیگر اینطور نیست. شکی نیست که این روزها زندگی عمومی در ایرلند بسیار صمیمی تر است.
متن اصلی (انگلیسی)
Scáth na nimhe sa tsochaí
Diaidh ar ndiaidh tá foréigean agus bagairtí ag méadú, i saol na polaitíochta agus lasmuigh de