ستاره شناسان تایید می کنند که یک ماه نو کوچک به دور زمین می چرخد ​​و برای تعطیلات در اطراف زمین خواهد ماند

زمین و ماه آن در این فصل تعطیلات با یکدیگر همراه خواهند بود. ستاره شناسان تایید کرده اند که در ماه آوریل، سیاره ما یک "مینی ماه" در حال عبور را انتخاب کرد، که سنگ فضایی را به مداری موقت می کشاند.

این شی که 2026 QQ8 نام دارد، اولین بار توسط محقق مجارستانی کریستیان سارنچکی در ماه اوت مشاهده شد. به طور رسمی توسط مرکز سیاره کوچک اتحادیه بین‌المللی نجوم (IAU) - بدنی که اجرام جدید منظومه شمسی را ثبت و تأیید می‌کند - در 29 اکتبر گزارش شد. انتظار می‌رود این مسافر فرازمینی تا ژانویه 2027 باقی بماند و اقامت خود را تا تعطیلات قبل از رهایی از نفوذ سیاره ما تمدید کند.

QQ8 2026 بسیار کوچک است – طبق IAU فقط حدود 6 فوت (2 متر) عرض دارد. اگر خیلی به زمین نزدیک شود، احتمالا در جو سیاره ما می سوزد. با این حال، محققان فکر نمی کنند که احتمال وقوع چنین اتفاقی وجود داشته باشد، زیرا QQ8 2026 در حال حاضر در حدود 1.5 برابر فاصله متوسط ​​ماه در حال گردش است.

2026 QQ8 359 روز - تقریبا یک سال کامل زمینی - طول می کشد تا به دور خورشید بچرخد. هر 10 سال یا بیشتر به سیاره ما نزدیک می شود. این مینی ماه به عنوان یک سیارک آتن طبقه بندی می شود. این جمعیت از سنگ‌های فضایی گهگاه وارد مدار زمین می‌شوند و دارای محورهای نیمه اصلی کوچک‌تر از زمین هستند، به این معنی که معمولا نسبت به سیاره ما به خورشید نزدیک‌تر می‌شوند. سیارک‌های بزرگ آتن خطرناک‌ترین نوع سیارک‌ها در نظر گرفته می‌شوند، زیرا می‌توانند به راحتی قبل از سرعت گرفتن به سمت زمین در تابش نور خورشید گم شوند - اما باز هم، مینی همراه جدید ما برای ایجاد تهدید بسیار کوچک است.

داستان های مرتبط

یک "تهدید نامرئی": شبیه سازی ها نشان می دهد که انبوهی از سیارک های پنهان "قاتل شهر" در اطراف زهره ممکن است روزی با زمین برخورد کند.

سیارک «قاتل شهر» 2024 YR4 اگر در سال 2032 به ماه برخورد کند، می تواند زمین را با شهاب های «گلوله مانند» باران کند.

ریزش‌های مأموریت DART درهم شکستن سیارک ناسا می‌تواند به زمین برخورد کند - احتمالا اولین بارندگی شهابی ناشی از انسان را آغاز می‌کند.

QQ8 2026 اولین ماه کوچکی نیست که در حال چرخش زمین است. این تمایز متعلق به 1991 VG است که در نوامبر 1991 قطری حدود 30 فوت (10 متر) داشت. ما به احتمال زیاد حداقل یک مورد را در هر زمان معین خواهیم داشت. بیشتر سنگ‌های فضایی کمتر از یک سال در اطراف باقی می‌مانند، اگرچه تعداد انگشت شماری از آن‌ها ممکن است برای دهه‌ها در کشش گرانشی زمین باقی بمانند.

انتظار می‌رود تلسکوپ‌های جدید به محققان کمک کنند تا در هنگام ورود و خروج از مدار زمین، ماه‌های کوچک بیشتری را شناسایی کنند. اینها شامل رصدخانه Vera C. Rubin در شیلی است که در اوایل امسال شروع به کار کرد. رصدخانه روبین که هر چند روز یک بار از کل آسمان نیمکره جنوبی اسکن کامل می کند، قبلا سیاره کوتوله جدیدی را که در بیرون منظومه شمسی در کمین است و همچنین یک کهکشان اقماری جدید از راه شیری را مشاهده کرده است. انتظار می‌رود این رصدخانه در طول ماموریت 10 ساله خود، میلیون‌ها شی متحرک ناشناخته را در فضا شناسایی کند.