ستاره شناسان وب را به نقطه ای خالی در فضا نشانه رفتند. چیزی "بسیار غیر معمول" برگشت

تیمی از ستاره شناسان در حال جست و جوی جهان دور برای یافتن اجرام باستانی که اندکی پس از انفجار بزرگ شکل گرفته بودند، به یک کشف غیرمنتظره برخورد کردند: یک خط انتشار منفرد از یک منبع ناشناس.

دانشمندان با استفاده از تلسکوپ فضایی وب، درخشش غیرمعمول را در قسمتی به ظاهر خالی از آسمان در صورت فلکی جنوبی Fornax شناسایی کردند. علیرغم مشاهدات قبلی توسط وب و تلسکوپ فضایی هابل که هیچ جسم قابل مشاهده ای را در آن مکان نشان نداده بود، نور دو بار در طول سه ماه ظاهر شد. منشا آن یک راز باقی مانده است، و نامزدهای احتمالی اشیاء فضایی باغی شما نیستند. جزئیات این یافته ها در مقاله جدیدی که در مجله Astrophysical منتشر شده است، ارائه شده است.

میسون هوبرتی، اخترفیزیکدان از دانشگاه مینه‌سوتا در جستجوی اجسامی بود که هنوز کشف نشده است. هوبرتی و تیمش با استفاده از طیف‌نگار مادون قرمز نزدیک وب، نور اجرام شناخته‌شده مانند کهکشان‌هایی را که قبلا توسط هابل شناسایی شده بودند، مسدود کردند. محققان سپس داده ها را برای خطوط انتشار جستجو کردند.

از هر هفت کشف، شش مورد را می‌توان با کهکشان‌های دور تطبیق داد. اما هفتم تیم را گیج کرد. در طی دو پنجره مشاهداتی که به فاصله 88 روز در آگوست و نوامبر 2023 انجام شد، به صورت یک خط روشن ظاهر شد.

این تیم خط انتشار را با منابع احتمالی در تصاویر قبلی وب مقایسه کرد اما نتوانست منشا آن را مشخص کند. هم هابل و هم وب قبلا به آن گوشه آسمان خیره شده بودند، اما چیزی در آنجا دیده نمی شد.

خطوط گسیلی، خوشه های نورانی هستند که از اتم ها یا مولکول ها هنگام آزاد کردن انرژی ساطع می شوند. ستاره شناسان از آنها برای بررسی اینکه اجرام دور از چه چیزی ساخته شده اند، چقدر دور هستند و گاهی اوقات چگونه حرکت می کنند استفاده می کنند.

این مورد خاص هیچ خط انتشار دیگری همراه خود نداشت. با این حال، به تنهایی به اندازه کافی روشن بود که در مشاهدات قبلی خود را نشان دهد.

اخترشناسان پشت این کشف منابع شناخته شده احتمالی برای خط انتشار را رد کردند، اما آنها نتوانستند شناسایی کنند که از کجا آمده است. برای انجام این کار، ابتدا باید بدانند که چقدر دور است.

همانطور که جهان منبسط می شود، نوری را که در فضا حرکت می کند، به سمت طول موج های بلندتر می راند و قرمزتر به نظر می رسد. یک فوتون مادون قرمز می تواند به عنوان نور پرانرژی از یک جسم دور شروع شده باشد که با انبساط جهان به طول موج های بلندتری کشیده شده است. یا ممکن است با انرژی کمتری توسط یک جسم نزدیکتر ساطع شده باشد. برای تعیین اینکه از کجا آمده و چه چیزی آن را تولید کرده است، ستاره شناسان به سرنخ های بیشتری از طول موج آن به تنهایی نیاز دارند.

این تیم خاطرنشان می کند که خطوط انتشار می تواند از یک کهکشان - احتمالا یک کهکشان ابتدایی که فقط چند صد میلیون سال پس از انفجار بزرگ شکل گرفته باشد - آمده باشد - اگرچه چنین جرمی باید در مشاهدات قبلی نشان داده می شد. همچنین ممکن است یک هسته کهکشانی فعال، مرکز درخشان کهکشانی باشد که از یک سیاهچاله تغذیه می‌شود، که در مرحله مرگ است. با این حال، اگر چنین بود، ستاره شناسان باید خطوط انتشار دیگری را از منبع کشف می کردند.

از طرف دیگر، نور ممکن است از یک رویداد کوتاه‌مدت، مانند تکه تکه شدن ستاره‌ای توسط یک سیاه‌چاله، ناشی شده باشد، که توضیح می‌دهد که چرا در تصاویری که حدود یک سال قبل از آن گرفته شده‌اند، چیزی دیده نمی‌شود. اما همه این توضیحات مشکلات خاص خود را دارند.

دانشمندان در این مطالعه نوشتند: "صرف نظر از ماهیت واقعی آن... این شی بسیار غیرعادی است و شرایط فیزیکی شدید را بررسی می کند."