ستارههای کمنور جوان نشان میدهند کهکشان مارپیچی مسیه ۷۴ ممکن است دو برابر بزرگتر از آنچه تصور میشد باشد
ستاره شناسان جمعیت ضعیفی از ستارگان جوان را کشف کرده اند که بسیار فراتر از لبه شناخته شده کهکشان مارپیچی مسیه 74 است. یافته ها نشان می دهد کهکشان تقریبا دو برابر اندازه گیری شده قبلی است. مطالعه جدید در 4 سپتامبر در Astronomy & Astrophysics منتشر شد.
ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط رابرت ایگان
این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
ستاره شناسان جمعیت ضعیفی از ستارگان جوان را کشف کرده اند که بسیار فراتر از لبه شناخته شده کهکشان مارپیچی مسیه 74 است. یافته ها نشان می دهد کهکشان تقریبا دو برابر اندازه گیری شده قبلی است. مطالعه جدید در 4 سپتامبر در Astronomy & Astrophysics منتشر شد.
با گذشت زمان، کهکشان ها با انباشت گاز از محیط اطراف خود رشد می کنند. از آنجایی که این گاز جدیدتر نسبت به مرکز سریعتر می چرخد، نمی تواند تا هسته سقوط کند. در عوض، در دیسک بیرونی قرار می گیرد، جایی که در نهایت جرقه تشکیل ستاره های جدید را می دهد. اخترشناسان این رشد را مشاهده کردهاند، اما اینکه آیا این رشد آرام و تدریجی است یا در فورانهای سریع و اپیزودیک رخ میدهد نامشخص است. ادغام یا فعل و انفعالات با کهکشانهای ماهوارهای نیز میتواند باعث انفجارهای تشکیل ستاره در حومه دیسکهای کهکشانی شود و باعث بزرگتر شدن آنها شود.
یکی از راههای شناسایی چنین رشدی «دیسک فرابنفش گسترده» (دیسک XUV) است: نور فرابنفش ستارههای جوان را فراتر از مرز سنتی یک کهکشان که در نور نوری دیده میشود، ردیابی میکند. اما اخترشناسان هنوز در حال بحث در مورد چگونگی تعریف این "مرز نوری" هستند، که طبقه بندی دیسک های XUV را دشوار می کند.
مسیه 74 (M74) که تقریبا 30 میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد، قبلا به عنوان یک مورد جالب شناخته شده بود. این ساختار مارپیچی با طراحی بزرگ دارد اما چندین نشانه از تجمع جمعیت ستاره ای را نشان می دهد. دیسک HI (گاز هیدروژن خنثی) به طور غیرمعمول کثیف، تابیده و کشیده آن به تجمع اخیر گاز اشاره دارد. چهار ابرنواختر در کهکشان شناسایی شده است، و یک مطالعه در سال 2007 آن را به عنوان میزبان یک دیسک XUV علامت گذاری کرد.
در مطالعه جدید، محققان به رهبری Ignacio Ruiz Cejudo از موسسه اخترفیزیک جزایر قناری از تصویربرداری اپتیکی عمیق برای شناسایی جمعیت ستاره ای کم نور در حومه M74 استفاده کردند. با استفاده از تصاویر با نوردهی بسیار طولانی (5.4 تا 6.5 ساعت در هر فیلتر) از یک تلسکوپ جدید به نام تلسکوپ گذرا بررسی (TST) در رصدخانه Teide، آنها توانستند نور بسیار ضعیفتری را نسبت به بررسیهای نوری استاندارد مانند Sloan Digital Sky Survey (SDSS) تشخیص دهند.
کار آنها یک ساختار ستاره ای بسیار کم نور و کاملا آبی را نشان داد که 30 کیلوپارسک (حدود 97800 سال نوری) از مرکز کهکشان، بسیار فراتر از شعاع دیسک شناخته شده قبلی در حدود 14 کیلوپارسک (حدود 45600 سال نوری) - تقریبا به اندازه کهکشان دو برابر است.
آنها با مقایسه یافتههای خود با دادههای آرشیوی HI (بررسی THINGS) و UV (ماهواره GALEX)، دریافتند که ساختار نوری جدید با خطوط بیرونی HI و دیسک گسترشیافته UV که قبلا شناخته شده بود، هماهنگ است. این تیم در مقاله خود نوشت: «اکنون، دادههای نوری فوقعمیق ما اندازه ظاهری کهکشان را با گسترههای HI و UV مشاهدهشده تطبیق میدهد.
تجزیه و تحلیل رنگ ستارگان با استفاده از مدل جمعیت ستاره ای نشان می دهد که آنها تقریبا 640 میلیون سال پیش شکل گرفته اند. تخمین به فلزی بودن بستگی دارد، با سن احتمالی از حدود 260 میلیون سال تا کمی بیش از 1 میلیارد سال - که در مقیاس های زمانی کهکشانی بسیار جدید است. بر اساس سن ستارگان، این تیم یک برخورد گرانشی نزدیک با یک کهکشان ماهواره ای نامنظم و آبی را به عنوان علت ترجیح می دهد. آنها نتیجه می گیرند: "با توجه به این و بازرسی بصری میدان، ما یک پرواز اخیر UGC 1176 حداقل 1 Gyr پیش را به عنوان محرک برای تشکیل ستاره جدید در مناطق بیرونی پیشنهاد می کنیم."
این تیم با مقایسه سن تخمینی ستارگان جدید با مدت زمان لازم برای تشکیل ستاره در حومه به سناریوی برخورد گرانشی رسیدند. این که آیا این نوع رشد سریع، انفجاری و پرتاب کننده دیسک در کیهان رایج است یا M74 غیرعادی است، همچنان یک سوال برای کار آینده باقی می ماند.
نوشته شده توسط نویسنده ما Shreejaya Karantha، ویرایش شده توسط Gaby Clark، و بررسی واقعیت و بازبینی توسط رابرت ایگان - این مقاله نتیجه کار دقیق انسانی است. ما برای زنده نگه داشتن روزنامه نگاری علمی مستقل به خوانندگانی مانند شما متکی هستیم. اگر این گزارش برای شما مهم است، لطفا یک کمک مالی (به ویژه ماهانه) در نظر بگیرید. به عنوان تشکر، یک حساب کاربری بدون آگهی دریافت خواهید کرد.
ایگناسیو رویز سجودو و همکاران، رشد انفجاری کهکشان مسیه 74، اخترشناسی و اخترفیزیک (2026). DOI: 10.1051/0004-6361/202659957
اطلاعات مجله: Astronomy & Astrophysics
شریجایا کارانتا یک نویسنده علمی و ارتباط دهنده نجوم مستقر در هند است که بر اخترفیزیک و کیهان اولیه تمرکز دارد. نمایه کامل →
کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →
لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →
متن اصلی (انگلیسی)
Faint young stars reveal spiral galaxy Messier 74 may be twice as large as thought
Astronomers have discovered a faint population of young stars extending far beyond the known edge of the nearby spiral galaxy Messier 74. The finding suggests the galaxy is nearly twice as large as previously measured. The new study was published Sept. 4 in Astronomy & Astrophysics.