ستاره‌های SpaceX برای اولین بار به تگزاس بازگشتند
بازگشت موفقیت آمیز استارشیپ پس از 14 بار گردش به دور زمین به مدت بیش از 22 ساعت، نقطه عطف مهندسی کلیدی در توسعه آن بود.
استارشیپ 42 در بالای Super Heavy v3 Booster 22 در پانزدهمین پرواز آزمایشی خود از مجتمع پرتاب SpaceX در Starbase، تگزاس، ایالات متحده، در 13 نوامبر 2026 به پرواز درآمد.
استاربیس، تگزاس - فضاپیمای استارشیپ اسپیس ایکس در 14 نوامبر از طولانی‌ترین پرواز خود در مدار خود به برج پرتاب تگزاس که یک روز قبل پرتاب شده بود بازگشت و اولین بازیابی کلیدی کشتی مرکزی سیستم موشکی را در تلاش یک دهه این شرکت برای توسعه یک موشک کاملا قابل استفاده مجدد نشان داد.
تقویت کننده فوق سنگین موشک دو مرحله ای - نیمه پایینی موشک - استارشیپ را در 13 نوامبر به فضا برد و از تاسیسات استاربیس اسپیس ایکس در تگزاس بلند شد. این تقویت کننده نتوانسته بود 10 دقیقه پس از پرتاب به سکوی پرتاب بازگشت مشابهی داشته باشد و طرح اسپیس ایکس برای بازیابی هر دو قسمت از موشک برای اولین بار خنثی شد.
اما بازگشت موفقیت‌آمیز استارشیپ پس از 14 بار چرخش به دور زمین به مدت بیش از 22 ساعت، نقطه عطف مهندسی کلیدی در توسعه طوفانی و چند میلیارد دلاری استارشیپ بود، که میلیاردر ایلان ماسک آن را اسب کاری آینده برای کسب و کار ماهواره‌ای اسپیس‌ایکس و جاه‌طلبی‌ها برای قرار دادن انسان روی ماه و در نهایت مریخ می‌داند.
پس از استقرار 26 ماهواره استارلینک در مدار 13 نوامبر شب در حالی که حدود 260 کیلومتر در ارتفاع پرواز می کرد، Starship در 14 نوامبر یکی از موتورهای خود را برای شروع یک فرو رفتن اتمسفر شلیک کرد.
با کاهش سرعت مداری آن در حدود 27359 کیلومتر بر ساعت و کاهش سرعت مداری آن به یک سقوط آزاد مافوق صوت در آسمان بالای تاسیسات Starbase اسپیس ایکس در سواحل خلیجی در جنوب تگزاس، با گرمای طوفانی مواجه شد.
سپس فضاپیما دوباره سه موتور را روشن کرد تا خود را در یک موقعیت عمودی بچرخاند و خود را به سمت برج پرتاب هدایت کند، جایی که دو بازوی مکانیکی "چاپستیک" روی فضاپیما در حالی که در جای خود معلق بود، به هم چسبیده بودند.
تماشاگران به تماشای فرود تقویت کننده موشک فوق سنگین اسپیس ایکس به سمت خلیج مکزیک از جزیره پادری جنوبی، تگزاس، ایالات متحده، در 13 نوامبر می نشینند.
تسلط اسپیس ایکس در صنعت پرتاب جهانی بر روی موشک فالکون 9 آن متمرکز است که بیش از 700 بار از سال 2010 پرتاب شده است. مرحله اول آن موشک قابل استفاده مجدد است، اما مرحله دوم آن - بخشی که محموله ها را به مدار می رساند - پس از هر پرواز به اقیانوس پرتاب می شود.
ماسک با استارشیپ سیستم موشکی می‌خواهد که بتواند به فضا و با سرعتی شبیه به هواپیماهای تجاری پرواز کند.
اگرچه بازیابی Starship در 14 نوامبر یک نقطه عطف کلیدی در این تلاش است، SpaceX هنوز نتوانسته است هر دو مرحله Starship را در یک ماموریت بازیابی کند. و سپر حرارتی Starship، متشکل از کاشی های شش ضلعی سیاه رنگ که از گرمای شدید ناشی از ورود مجدد جو محافظت می کند، خود هنوز به طور کامل قابل استفاده مجدد نیست.
اسپیس ایکس در تلاش است تا طرح‌های کاشی جدیدی را مهندسی کند که پس از هر ماموریت نیاز به بازسازی کمی داشته باشد.
سیستم شاتل فضایی ناسا که فضانوردان را قبل از بازنشستگی در سال 2011 به ایستگاه فضایی بین‌المللی می‌برد تا حدی قابل استفاده مجدد بود. مراحل تقویت کننده آن که آن را از زمین خارج می کرد پس از هر پرواز دور انداخته می شد. خود فضاپیمای قابل استفاده مجدد قبل از پرواز مجدد مجبور به بازسازی گسترده شد. رویترز
متن اصلی (انگلیسی)
SpaceX’s Starship aces first return to Texas
The Starship upper stage’s successful return after orbiting Earth 14 times for over 22 hours marked a key engineering milestone in its development.