ستارگان ویروسی آنژین دو پوترین در نقد خیابان Vicar: احمقانه، عالی، درخشان

آنژین دو پوترین

خیابان ویکار، دوبلین

★★★★☆

این چیزی است که شما هر روز نمی‌بینید: مردی که لباس یک عروسک غول‌پیکر از عمیق‌ترین کابوس‌های شما به تن کرده است که صدای فرفری «olé, olé, olé» را روی یک گیتار دو گردن می‌کوبد.

اما این تنها یکی از نکات برجسته سوررئال است زیرا آنژین دو پوترین، دوتایی شگفت‌انگیز سال، در خیابان ویکار در روز جمعه با کنسرتی که در عین حال عجیب، نفس‌گیر و به شدت لذت‌بخش است، طوفان می‌کنند.

Khn de Poitrine نوازنده گیتار و Klek de Poitrine نوازنده درام - که احتمالا نام واقعی آنها نیست - راک دستگاهی شدید می نوازند، با شکوفایی بیشتر این کار در حالی که لباس ترسناک Teletubbies با مضمون پولکا را می پوشند.

به نظر می رسد یک حقه است، اما کانادایی ها به این موضوع متعهد هستند: روی صحنه آنها با صدای غم انگیز R2D2 صحبت می کنند، نمادهای مثلثی را با دستان خود می سازند و از طریق دو تاس بزرگ بادی که در اتاق پر می شوند، مشارکت تماشاگران را تشویق می کنند.

در دنیایی از موسیقی راک همگن، جفت کبکویی کاملا از بین رفتند و زمانی که یک ایستگاه رادیویی ایالات متحده یک جلسه ویدیویی را در رسانه های اجتماعی در تابستان منتشر کرد، در فضای مجازی پخش شد.

خن با بینی بزرگ پاپیه ماشه‌ای که تکان می‌خورد و کارتن روی سرش شبیه ظرف سرخ کردنی مک‌دونالد است، شبیه یک اینستالیشن هنری است که جان گرفته است. Klek یک زنگ مرده برای آقای بلابی از بدنام شنبه شب بی بی سی است. شما نیمه انتظار دارید که او کلاه خود را بردارد تا نوئل ادموندز را که زیر آن غر می‌زند آشکار کند.

حتی در دوره TikTok، یک گروه نمی‌تواند به تنهایی با ماسک‌های لاستیکی بزرگ پیشرفت کند، و آنژین دو پوترین آهنگ‌هایی را دارد که با موضوعات پوچ‌گرایانه همراه شود. نوازندگی خیره‌کننده آن‌ها با فرو رفتن در درب بازکننده‌شان، انگور، قطعه‌ای از «راک ریاضی» پیچیده، که نودلینگ هوی‌متال به سبک موسیقی‌دان جاز نواخته می‌شود، تازگی‌شان را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.

طرح اولیه در اجرای 80 دقیقه ای تا حد زیادی یکسان می ماند. Khn از پدال‌های حلقه‌ای به سبک Ed Sheeran استفاده می‌کند تا به اودیسه‌های ریف بزرگ و آرپگی‌شده یور زراد و هتل آبابا بپیوندد. Klek در حالی که کمی از یک طرف به سمت دیگر می‌چرخد، درام‌های پیچیده را به هم می‌زند.

اما، اگرچه اساسا همان ایده است که در طول شب بازیافت می‌شود، این دو به نوعی موفق می‌شوند هرگز خود را تکرار نکنند. هر زمان که تهدید به فرمول شدن باشد، صدای R2D2 را می‌شکند و با حرکات دست شروع می‌کند.

کافی است یک کنسرت کنسرت بیش از حد هیجان زده داشته باشید که با خوشحالی فریاد بزند "اول، اول، اول،" و این دقیقا همان چیزی است که اتفاق می افتد. در این هنگام عصر، هنرمندان دیگر ممکن است چشمان خود را گرد کنند یا ما را ساده لوح خطاب کنند، همانطور که چند سال پیش متی هیلی از The 1975 انجام داد. خن با آن همراه می شود، با این حال، همراه با آواز می نوازد. این یک لحظه شیرین در طول یک کنسرت است که هم احمقانه و هم عالی است، و به طور کامل، به سادگی سوسوزن است.