سحابی سر گربه شبح مانند در دید هابل ناسا، وب کمین کرده است
تلسکوپهای فضایی هابل و جیمز وب ناسا مانند شکلی طیفی که از یک غبار سرد بیرون میآیند، صحنهای از ستارهزایی بسیار پویا را به تصویر کشیدهاند. این سحابی در سحابی وسیع کارینا قرار دارد، یک منطقه پراکنده ستارهزایی که در فاصله 7500 سال نوری از زمین قرار دارد. منطقه کوچک و منتخبی که هر دو تلسکوپ مشاهده کردند، سحابی سر گربه نام دارد […]
هابل را کاوش کنید
علم
تلسکوپ فضایی هابل
سحابی سر گربه شبح…
خانه هابل
نمای کلی
درباره هابل
تاریخچه هابل
جدول زمانی هابل
چرا تلسکوپ در فضا داریم؟
هابل بر اساس اعداد
در موزه
سوالات متداول
تاثیر و مزایا
تاثیر و مزایای هابل
تاثیرات علم
تاثیر فرهنگی
مزایای فناوری
تاثیر بر پرواز فضایی انسان
تأثیرات انجمن Astro
علم
علم هابل
موضوعات علمی
نکات برجسته علمی
علم پشت اکتشافات
کیهان کشف شد
شرکای هابل در علم
هابل و علم شهروندی
SI و علوم هابل
آسمان شب را کاوش کنید
رصدخانه
رصدخانه هابل
طراحی هابل
عملیات ماموریت
عملیات علمی
ماموریت فضانوردان به هابل
هابل در مقابل وب
هابل در مقابل رومن
تیم
تیم هابل
آرزوهای شغلی
فضانوردان هابل
چند رسانه ای
تصاویر
ویدیوها
فعالیت های آنلاین
کتاب های الکترونیکی
Sonifications
پادکست ها
مدل های سه بعدی هابل
سنگ نگاره ها
برگه اطلاعات
پوسترها
هابل در اپلیکیشن ناسا
واژه نامه
اخبار
هابل نیوز
رسانه های اجتماعی
منابع رسانه ای
سی و پنجمین سالگرد
بیشتر
فعالیت های آنلاین
4 دقیقه خواندن
سحابی سر گربه شبح مانند در دید هابل ناسا، وب کمین کرده است
تلسکوپ فضایی هابل ناسا یک ستون غبار مات را نشان می دهد که توسط لبه درخشانی از گاز لبه دارد. مناطق آبی اطراف شامل انتشار گاز یونیزه و نور پراکنده ستاره است. چشم قرمز درخشان گربه ممکن است نشان دهنده ستاره جوانی باشد که در غبار فرو رفته است.
اعتبارات:
تصویر: NASA, ESA, STScI; پردازش تصویر: Joseph DePasquale (STScI)
تلسکوپهای فضایی هابل و جیمز وب ناسا مانند شکلی طیفی که از یک غبار سرد بیرون میآیند، صحنهای از ستارهزایی بسیار پویا را به تصویر کشیدهاند. این سحابی در سحابی وسیع کارینا قرار دارد، یک منطقه پراکنده ستارهزایی که در فاصله 7500 سال نوری از زمین قرار دارد. منطقه کوچک و منتخبی که هر دو تلسکوپ مشاهده کردند به دلیل شباهت آن به گربه ای که پشتش به سمت بیننده نشسته است، سحابی سر گربه نامیده می شود. "سر" گربه به سمت راست چرخیده است و یک چشم درخشان را نشان می دهد.
اگرچه سحابی سر گربه یک صحنه موقتی است که در نهایت با شکل گیری و تکامل ستارگان در طول زمان پراکنده می شود، منطقه مملو از اطلاعات است. نماهای مکمل هابل و وب از سحابی سر گربه به اخترشناسان کمک می کند تا در مورد فرآیند گریزان، پر هرج و مرج و پیچیده معروف به شکل گیری ستاره ها بیشتر بیاموزند.
تلسکوپ فضایی هابل ناسا یک ستون غبار مات را نشان می دهد که با لبه درخشانی از گاز لبه دارد. مناطق آبی اطراف شامل انتشار گاز یونیزه و نور پراکنده ستاره است. چشم قرمز درخشان گربه ممکن است نشان دهنده ستاره جوانی باشد که در غبار فرو رفته است.
تصویر: NASA, ESA, STScI; پردازش تصویر: Joseph DePasquale (STScI)
شکل متمایز "سر گربه" این سحابی احتمالا در طول زمان توسط تابش شدید فرابنفش و بادهای ستارگان عظیم در سحابی کارینا شکل گرفته است. از آنجایی که این بازخورد ستاره ای گاز و غبار اطراف را فرسایش می دهد، مواد متراکم تر در ستون گربه شکل در برابر فرسایش مقاومت می کنند، حداقل در حال حاضر.
نمای نور مرئی هابل یک ستون غبار مات و قهوه ای تیره را نشان می دهد. چشم قرمز درخشان گربه ممکن است نشان دهنده ستاره جوانی باشد که هنوز تا حدی در غبار فرو رفته است. به نظر می رسد یک برآمدگی از رنگ زرد تیره از لبه سمت راست رشته پیروی می کند. این لبه درخشان با گاز روشن و یونیزه شده توسط تابش فرابنفش از ستارگان پرجرم مجاور سازگار است و به طور بالقوه فرآیندی به نام تبخیر نوری را هدایت می کند.
مواد پراکنده اطراف ستون در بالا آبی و فیروزه ای می درخشد و به سمت پایین به زرد، نارنجی و قرمز تغییر می کند. فیلترهای هابل نور ساطع شده از اکسیژن، هیدروژن و گوگرد را به همراه نور ستاره های پراکنده شده توسط غبار جذب می کنند. این تغییرات رنگی ترکیب پیچیده ای از گاز، غبار و نور ستاره ای را نشان می دهد.
نمای نزدیک به فروسرخ تلسکوپ فضایی جیمز وب ناسا ساختارهای دقیق در ستون و بسیاری از ستارگان و همچنین برخی کهکشان های پس زمینه را نشان می دهد. چشم زرد درخشان ممکن است یک ستاره جوان باشد که در غبار فرو رفته است.
تصویر: NASA، ESA، CSA، STScI; پردازش تصویر: Joseph DePasquale (STScI)
نفوذ در تاریکی غبار
تصاویر مادون قرمز نزدیک و میانی وب هر کدام اطلاعات متفاوتی را برای کمک به ایجاد درک کاملتر از سحابی سر گربه ارائه میکنند. در حالی که ساختار کلی سحابی شبیه به تصویر نور مرئی هابل است، رشته شفاف تر می شود و ساختار سطح پیچیده آن در نور مادون قرمز نزدیک دیده شده توسط وب قابل تشخیص است. در سمت چپ گربه، رگههای شبح مانند غبار و گاز، ساختارهای ظریفی که در معرض تشعشعات ستارههای پرجرم مجاور هستند، دیده میشود.
نمای نزدیک به فروسرخ وب پراکندگی متراکم از ستارگان را نشان می دهد که به رنگ آبی و زرد نشان داده شده است. حتی در نور مادون قرمز، برخی از ستارگان هنوز به درجات مختلف در غبار پوشانده شده اند. چشم گربه آشکار است. تصاویر با وضوح بالا این تلسکوپ حتی کهکشانهای پسزمینه ضعیفی را نشان میدهند و نمای جزئی از کهکشان راه شیری و فراتر از آن را ارائه میدهند.
نمای فروسرخ میانی تلسکوپ فضایی جیمز وب ناسا ساختارهای پیچیده ای را در درون سحابی نشان می دهد که توسط انتشار گرد و غبار گرم و مولکول های مبتنی بر کربن برانگیخته شده توسط نور ستاره ها ردیابی می شوند. تغییر در شرایط و ترکیبات محلی باعث تغییر رنگ و روشنایی می شود.
تصویر: NASA، ESA، CSA، STScI; پردازش تصویر: Joseph DePasquale (STScI)
در نور مادون قرمز میانی، انتشار از گرد و غبار گرم و مولکولهای مبتنی بر کربن که توسط نور ستارگان برانگیخته میشوند، ساختارهای پیچیده درون سحابی را مشخص میکند. تغییرات در شرایط و ترکیبات محلی منجر به تغییرات در رنگ و روشنایی می شود. گلبول ها و رشته های ظریف در سمت چپ ستون به ویژه در این نمای مادون قرمز میانی مشهود است.
در سمت راست ستون، یک منبع نور روشن در تصویر مادون قرمز وسط به رنگ زرد نشان داده شده است. احتمالا یک ستاره نوزاد در غبار فرو رفته است، در برابر انتشار قرمز مایل به قرمز از مواد اطراف قرار دارد. به نظر می رسد یک رشته باریک از منبع عبور می کند، اگرچه تصویر به تنهایی نمی تواند مشخص کند که آیا این دو از نظر فیزیکی به هم مرتبط هستند یا خیر.
تلسکوپ فضایی هابل و جیمز وب ناسا یک صحنه ترسناک و ستارهزایی را در سحابی کارینا درست در زمان هالووین ثبت کردند. مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا؛ تهیه کننده اصلی: پل موریس
تلسکوپ فضایی هابل بیش از سه دهه است که کار می کند و به اکتشافات پیشگامانه ای ادامه می دهد که درک اساسی ما از جهان را شکل می دهد. هابل یک پروژه همکاری بین المللی بین ناسا و ESA (آژانس فضایی اروپا) است. مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا در گرینبلت مریلند، تلسکوپ و عملیات ماموریت را مدیریت میکند. لاکهید مارتین اسپیس نیز از عملیات ماموریت در گدارد پشتیبانی می کند.
موسسه علمی تلسکوپ فضایی در بالتیمور، که توسط انجمن دانشگاههای تحقیقاتی در نجوم اداره میشود، عملیاتهای علمی هابل را برای ناسا انجام میدهد.
تلسکوپ فضایی جیمز وب برترین رصدخانه علوم فضایی جهان است. وب در حال حل اسرار در منظومه شمسی ما است، به دنیاهای دوردست در اطراف ستارگان دیگر نگاه می کند و ساختارهای مرموز و منشأ جهان ما و مکان ما در آن را بررسی می کند. وب یک برنامه بین المللی است که توسط ناسا با شرکای خود، ESA (آژانس فضایی اروپا) و CSA (آژانس فضایی کانادا) هدایت می شود.
لوگوی فیس بوک
@NASAHubble
@NASAHubble
لوگوی اینستاگرام
@NASAHubble
لوگوی فیس بوک
@NASAWebb
@NASAWebb
لوگوی اینستاگرام
@NASAWebb
چند رسانه ای مرتبط
تصویر: سحابی سر گربه (تصویر هابل WFC3)
تلسکوپ فضایی هابل ناسا یک ستون غبار مات را نشان می دهد که توسط لبه درخشانی از گاز لبه دارد. مناطق آبی اطراف شامل انتشار گاز یونیزه و نور پراکنده ستاره است. چشم قرمز درخشان گربه ممکن است نشان دهنده ستاره جوانی باشد که در غبار فرو رفته است.
تصویر: سحابی سر گربه (تصویر Web NIRCam)
نمای نزدیک به فروسرخ تلسکوپ فضایی جیمز وب ناسا ساختارهای دقیق در ستون و بسیاری از ستارگان و همچنین برخی کهکشان های پس زمینه را نشان می دهد. چشم زرد درخشان ممکن است یک ستاره جوان باشد که در غبار فرو رفته است.
تصویر: سحابی سر گربه (تصویر Web MIRI)
نمای فروسرخ میانی تلسکوپ فضایی جیمز وب ناسا ساختارهای پیچیده ای را در درون سحابی نشان می دهد که توسط انتشار گرد و غبار گرم و مولکول های مبتنی بر کربن برانگیخته شده توسط نور ستاره ها ردیابی می شوند.
ویدئو: کاوش در سحابی سر گربه
این تجسم تصاویر تلسکوپهای فضایی هابل و جیمز وب ناسا از سحابی سر گربه را بررسی میکند، رشتهای نسبتا کوچک و غبارآلود حاوی ستارگان در حال شکلگیری واقع در سحابی عظیم کارینا.
ویدئو: پرواز چند موجی به سحابی سر گربه
این تور از میان تصاویر تلسکوپ فضایی هابل و جیمز وب ناسا از سحابی سر گربه سر می زند. رشته گرد و غبار به طور کلی در طول موج های مختلف نور از نظر شکل یکسان باقی می ماند، اما هر نمای حاوی جزئیات متفاوتی است.
ویدئو: گربه کیهانی غول پیکر مشاهده شد!
تلسکوپ فضایی هابل و جیمز وب ناسا یک صحنه ترسناک و ستارهزایی را در سحابی کارینا درست در زمان هالووین ثبت کردند.
گربه کیهانی غول پیکر کشف شد! ” class=”link-external-true” rel=”noopener”>
داستان ها و تصاویر سحابی کارینا بیشتر
سحابی کارینا: تولد ستاره در افراط
این نمای هابل با وسعت 50 سال نوری از ناحیه مرکزی سحابی کارینا، ناحیه ای از تولد و مرگ ستاره های شدید را به نمایش می گذارد.
"صخره های کیهانی" در سحابی کارینا (NIRCam)
این تصویر که در نور مادون قرمز توسط دوربین مادون قرمز نزدیک وب (NIRCam) گرفته شده است، مناطقی را که قبلا از تولد ستاره ها در سحابی کارینا پنهان شده بود، نشان می دهد.
هابل از «کوه عرفانی» عکس می گیرد
این قله متلاطم کیهانی در یک مهدکودک ستارگان طوفانی به نام سحابی کارینا قرار دارد.
نمای جدید و درخشان هابل از سحابی کارینا
این تصویر ابر عظیمی از گاز و غبار را در سحابی کارینا نشان می دهد. این منطقه خانه چندین ستاره پرجرم و درخشان است، از جمله حداقل 12 ستاره که 50 تا 100 برابر خورشید ما جرم دارند.
کاوش در آسمان شب: کالدول 92
کالدول 92 که بیشتر به عنوان سحابی کارینا شناخته می شود، تعداد زیادی علم و تصاویر زیبا را برای کاوش به ما ارائه می دهد.
به اشتراک بگذارید
جزئیات
آخرین به روز رسانی
29 اکتبر 2026
ویرایشگر
آندریا جیانوپولوس
مکان
مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا
تماس بگیرید
رسانه ها
کلر آندرولی
مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا
گرینبلت، مریلند
claire.andreoli@nasa.gov
ابیگیل میجر، کریستین پولیام
موسسه علوم تلسکوپ فضایی
بالتیمور، مریلند
شرایط مرتبط
تلسکوپ فضایی هابل
اخترفیزیک
بخش اخترفیزیک
مرکز پرواز فضایی گدارد
تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST)
سحابی ها
ستاره ها
به کاوش ادامه دهید
موضوعات بیشتری را از هابل کشف کنید
تلسکوپ فضایی هابل
از زمان پرتابش در سال 1990، تلسکوپ فضایی هابل درک اساسی ما از کیهان را تغییر داده است.
نکات برجسته علم هابل
برجسته ترین اکتشافات علمی هابل بازتاب گسترده ای از تحقیقات و پیشرفت هایی است که به دست آورده است.
تصاویر هابل
تصاویر نمادین هابل از جهان را کاوش کنید و عکسهایی از عملیات ماموریت و فضانوردانی که در فضا به هابل خدمات میدهند را مشاهده کنید.
هابل نیوز
متن اصلی (انگلیسی)
Ghostly Cat’s Head Nebula Lurks Within Sight of NASA’s Hubble, Webb
Like a spectral form rising out of a cold mist, NASA’s Hubble and James Webb Space Telescopes have captured a hauntingly dynamic star-forming scene. It lies within the vast Carina Nebula, a diffuse star-forming region located about 7,500 light-years away from Earth. The small, select area both telescopes observed is nicknamed the Cat’s Head Nebula […]