سخنرانی ترامپ در سازمان ملل دکترین صلح از طریق زور را ارائه می دهد

دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، در جریان مجمع عمومی سازمان ملل متحد در شهر نیویورک در 22 سپتامبر 2026 سخنرانی می کند. - آنجلینا کاتسانیس - بلومبرگ

در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در روز سه شنبه، رئیس جمهور دونالد ترامپ، شبکه ای از لفاظی های آشنا را در مورد سیاست خارجی ایالات متحده مطرح کرد - سیاستی که زور را به عنوان روشی برای دستیابی به صلح برجسته می کند.

در یک سخنرانی که از ایران به ونزوئلا، کوبا و فراتر از آن منتقل شد، ترامپ چیزی را ارائه کرد که به دکترین سیاست خارجی نزدیک می‌شود: قدرت نظامی آمریکا جایگزین دیپلماسی نیست، بلکه اهرمی است که آن را ممکن می‌سازد.

بیشتر بخوانید: طبق یافته های CBO، جنگ ایران نزدیک به 40 میلیارد دلار برای ایالات متحده هزینه داشته و باعث افزایش تورم شده است.

دیوید ساترفیلد، مدیر موسسه سیاست عمومی بیکر دانشگاه رایس، به تایم می گوید که سخنرانی روز سه شنبه موضع دولت ترامپ را نشان می دهد که «زور تنها ارز ارزش است».

او با تشریح بیشتر این رویکرد، می‌گوید: «قوی‌ها هر کاری که می‌خواهند انجام می‌دهند و ضعیف‌ها آن‌طور که باید رنج می‌برند.

به گفته ترامپ، قدرت فقط یک عامل بازدارنده نیست. این چیزی است که باید از طریق اقدام نظامی و انزوای اقتصادی برای تحمیل مذاکرات یا تحمیل یک نتیجه استفاده شود.

ترامپ چگونه «صلح از طریق قدرت» را تعریف می‌کند

ترامپ بارها استراتژی سیاست خارجی خود را به سه کلمه تقطیر کرده است: «صلح از طریق قدرت». مثال‌هایی که او از این سیاست در عمل آورد، نشان می‌دهد که او چگونه ممکن است ایالات متحده را به عنوان یک مجری جهانی در آینده ببیند.

تعریف او از این عبارت قبلا با استفاده از آن در تبلیغات وزارت دفاع و در تأییدات آنلاین وی از جمهوریخواهان دیگر پیشنهاد شده است. او اخیرا این رویکرد را به‌خاطر حملات مشترک ایالات متحده و اسرائیل که آغازگر درگیری کنونی با ایران بود، در ماه مارس در Truth Social پست کرد: «صلح از طریق قدرت به بیان ملایم!!!»

رویکرد ترامپ همچنین شامل اجبار اقتصادی است. در مورد ایران، او گفت که ایالات متحده در ابتدا پیشنهاد همکاری اقتصادی داده بود، با امتناع تهران به اقدام نظامی روی آورد و اکنون به دنبال "انزوای کامل اقتصادی" خود برای عقب راندن آن به سمت مذاکرات است.

ترامپ روز سه شنبه کوبا را در زمره کسانی قرار داد که تحت تاثیر کمپین های فشار اقتصادی ایالات متحده قرار گرفتند. او دولتی را تحت فشار فزاینده توصیف کرد و تغییرات سیاسی را پیش‌بینی کرد و اعلام کرد که کوبا یک کشور "شکست خورده" است اما "آزادی خواهد آمد". نمایندگان کوبایی به نشانه اعتراض ترک کردند.

با این حال، ترامپ چنین اجباری را با نقش او به عنوان یک صلح‌ساز جهانی سازگار نشان داد. او مدعی شد که از زمان بازگشت به قدرت برای حل و فصل هشت جنگ اعتبار دارد، اگرچه این ادعا به طور گسترده مورد مناقشه قرار گرفته است.

در کنار هم، این عناصر نشان می دهد که ترامپ اقدام را به عنوان ابزاری برتر برای اعمال تغییر می بیند. او رویکردها را تقریبا کاملا متضاد پیشنهاد می کند: در حالی که دیگران فقط از ایجاد تفاوت صحبت می کنند، او عمل می کند.

ترامپ در مقابل مجمع عمومی گفت: "در حالی که دیگران از صلح صحبت کرده اند، من صلح کرده ام. در حالی که دیگران تهدیدها را نادیده گرفته اند، من با آنها مقابله کرده ام." در حالی که دیگران از شجاعت صحبت کرده اند، آمریکا آن را نشان داده است.»

ساترفیلد می‌گوید که این سخنرانی بیشتر برای ترامپ «شراب قدیمی» است. اما روشن کرد که چگونه رئیس جمهور امروز ایده های دیرینه خود را به کار می گیرد: استفاده از اقدام نظامی و اجبار اقتصادی نه صرفا برای بازدارندگی دشمنان، بلکه برای تحمیل مذاکرات و شکل دادن به نتایج سیاسی.

ترامپ از نیروی نظامی در برابر ایران و کارتل های مواد مخدر دفاع می کند

در حالی که ترامپ ایران را نمونه ای از اخلاق «صلح از طریق قدرت» خود می بیند، درگیری ادامه دارد و باید دید که چگونه با الگویی که او امیدوار است ایجاد کند، قرار می گیرد.

پرداختن به این موضوع برای ورود به مجمع عمومی غیرقابل اجتناب به نظر می رسید. ترامپ با این کار گفت که یک انتخاب پیش رو دارد: با یک توافق صلح پیش برود یا «جمهوری اسلامی را نابود کنید».

این اظهارات در بحبوحه مذاکرات متوقف شده در جنگی که ایالات متحده و اسرائیل در فوریه آغاز کردند، بیان شد.

آیا توافقی با ایران منعقد خواهد شد که به آنها اجازه می‌دهد کشوری بسیار بزرگ‌تر از گذشته را بازسازی و ایجاد کنند، شاید یکی از بزرگترین‌های خاورمیانه یا حتی جهان باشد؟» او پرسید. یا جمهوری اسلامی را نابود می کنم و سریع انجام می دهم و دیگر فرصت کشتن و نابودی مردم و کشورها را به آنها نمی دهم؟

اعضای هیأت ایران در خلال سخنان ترامپ از آنجا خارج شدند، این نشانی فوری از شکاف بین پیام قهری او و دشمنی بود که ممکن است امیدوار باشد با آن متقاعد شود.

او همچنین در سخنرانی خود تهدیدهایی علیه رهبران کارتل صادر کرد و از حملات پهپادی خود علیه قایق های مشکوک به مواد مخدر در دریای کارائیب دفاع کرد. این حملات توسط سازمان‌های بین‌المللی، کارشناسان حقوقی و گروه‌های حقوق بشری مورد انتقاد قرار گرفته است که می‌گویند این اقدامات نظامی ناقض قوانین بین‌المللی و قتل‌های غیرقانونی است.

او گفت: «کارتل‌ها داعشی‌های نیمکره غربی هستند، نه افراد خوبی. مانند داعش، آنها باید به عنوان مبارزان دشمن کشته، تبعید یا بازداشت شوند، بدون اینکه امکان آزادی وجود داشته باشد، کاری که ما انجام می دهیم.»

اما در حالی که این پیام‌ها عمدتا برای ارتقای قدرتی است که ترامپ در تلاش‌های خود به آن تکیه می‌کند، ممکن است قدرت اظهارات او در میان ادعاهای مناقشه‌برانگیز درباره موفقیت رو به کاهش باشد.

ونزوئلا الگوی «صلح از طریق قدرت» ترامپ است. اما ایران در حال آزمایش محدودیت های خود است

کریستین کوتس اولریشسن، یکی از همکاران خاورمیانه در مؤسسه بیکر، به تایم می گوید که به نظر می رسد سخنرانی ترامپ «با روایت تسلط آمریکا مطابقت دارد» که او مدت ها برای توجیه اقدام نظامی از آن استفاده کرده است.

ترامپ روز سه شنبه پیشنهاد کرد که ونزوئلا را نمونه ای برجسته می داند. در ژانویه، ارتش ایالات متحده عملیات قاطعیت مطلق را آغاز کرد - یک یورش شبانه در کاراکاس که نیکلاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا و همسرش، سیلیا فلورس را دستگیر کرد. هر دو به شهر نیویورک منتقل شدند تا با کیفرخواست های فدرال قاچاق مواد مخدر روبرو شوند.

این اقدام راه را برای انتقال قدرت در ونزوئلا هموار کرد و دلسی رودریگز، معاون رئیس‌جمهور سابق، نقش رئیس‌جمهور موقت را بر عهده گرفت. همچنین منجر به توافقی در ماه اوت شد که به یک سرمایه گذاری مرتبط با ایالات متحده، سهام کنترلی و حقوق توسعه بلندمدت در میادین حاوی حدود 65 میلیارد بشکه نفت را می داد. ترامپ گفت این توافق «بیش از دو برابر» ذخایر نفت آمریکا را افزایش می دهد.

ترامپ در سخنرانی خود گفت: ما از نزدیک با رهبران ونزوئلا همکاری می کنیم تا آینده بسیار بهتری برای مردم ونزوئلا رقم بزنیم. ماه گذشته ما بزرگترین قرارداد نفتی تاریخ را امضا کردیم که شامل 65 میلیارد بشکه نفت است که برای ونزوئلا و ایالات متحده بسیار سود خواهد داشت.

ترامپ همچنین پیشنهاد کرد که اقدامات ایالات متحده صلح و مسیری به سوی رفاه را برای ونزوئلا ایجاد کرده است. با این حال، با توجه به اینکه رئیس‌جمهوری موقت که هنوز انتخاب نشده است، معاملاتی را انجام می‌دهد که ممکن است سال‌ها طول بکشد تا به نتیجه برسد، و احتمالا در این مدت با چالش‌های قانونی مواجه خواهد شد، تصویر کامل باقی مانده است.

اما یک چیز وجود دارد که عملیات ونزوئلا ممکن است به انجام آن کمک کند و آن ایجاد یک الگوی بالقوه از سیاست خارجی ایالات متحده است که با مداخله یکجانبه تعریف می شود. پس از نمایش قدرت، ترامپ به سرعت ادعای پیروزی کرد، حتی در حالی که تأثیر دخالت ایالات متحده هنوز برای افرادی که مستقیما بر آنها تأثیر می گذارد، وجود دارد.

مثال دیگر درگیری بین اسرائیل و حماس است. در اظهارات خود، ترامپ به خود برای پایان دادن به جنگ در غزه اعتبار داد، حتی با وجود اینکه جنبه‌های کلیدی توافق صلحی که ترامپ در اکتبر 2025 به واسطه آن کمک کرد - از جمله خلع سلاح حماس، برنامه حکومتداری بلندمدت، و ارسال کمک‌های بشردوستانه مورد نیاز در غزه - تا حد زیادی متوقف شده است.

اولریشسن می‌گوید: «موفقیت محسوس در ونزوئلا احتمالا باعث افزایش بیش از حدی شد که در تصمیم‌گیری برای شروع عملیات نظامی علیه ایران بدون برنامه B در صورت عدم دستیابی به اهداف اولیه مشاهده کردیم».

اما به گفته اولریشسن، که می‌گوید ایالات متحده نتوانسته لفاظی‌ها را به دستاوردهای میدانی تبدیل کند، محدودیت‌های چنین لفاظی‌ها در مناقشه ایران «مشاهده‌ترین» است.

ترامپ بارها پیش‌بینی کرده بود که جنگ پس از انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر پایان می‌یابد و هفته گذشته گفته بود که «بلافاصله پس از آن» پایان خواهد یافت. او روز سه شنبه نیز بر این باور صحه گذاشت. ترامپ در ابتدا به خبرنگاران گفت که نمایندگان ایالات متحده یک نشست سه ساعته "بسیار خوب" با "میانجی های ایران" برگزار کرده اند.

او گفت: "آنها جلسه بسیار خوبی داشتند و ما خواهیم دید که نتیجه چگونه خواهد بود. اما مطمئنا این به نفع آنهاست که توافق کنند و ما می توانیم این کار را انجام دهیم."

نگار مرتضوی، کارشناس ارشد غیر مقیم مرکز سیاست بین‌الملل، بر این نکته تأکید کرد که نتایج ملموس در خاورمیانه ممکن است برای ترامپ حیاتی باشد.

مرتضوی می‌گوید: «رویکرد «صلح از طریق قدرت» رئیس‌جمهور ترامپ هنوز به توافقی که او می‌خواهد با ایران نرسیده است. "استدلال ترامپ یک سوال اصلی را بی پاسخ می گذارد: تخریب بیشتر چگونه توافقی را در مورد شرایط واشنگتن تضمین می کند در حالی که فشارها تاکنون چنین نبوده است؟"

او می افزاید: «در حال حاضر، ترامپ می تواند به آسیبی که نیروهای آمریکایی وارد کرده اند اشاره کند، اما اختلافات سیاسی مرکزی جنگ حل نشده باقی مانده است».

نتایج این تلاش‌های اخیر - و اینکه آیا آنها سوزن تلاش‌های صلح را به حرکت درآورده‌اند یا خیر - نامشخص باقی مانده است. متعاقبا، ترامپ به همان نکته‌ای روی آورد که در سخنرانی خود به اشتراک گذاشت، و آن اینکه ایران با «عظمت بالقوه یا نابودی» مواجه است.

اولریشسن می‌گوید: «به نظر می‌رسد که چنین لفاظی‌هایی نتایج ضعیف‌تری به بار می‌آورد، زیرا لحن او به تدریج ارزش شوک خود را از دست می‌دهد.